Αποσπάσματα συνέντευξης του Miguel Mario Díaz–Canel Bermúdez, Πρώτου Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας και Προέδρου της Δημοκρατίας, με έκπροσώπους του εθνικού και ξένου Τύπου στο Παλάτι της Επανάστασης στις 5 Φεβρουαρίου 2026, «Έτος της εκατονταετηρίδας του Ανώτατου Διοικητή Φιντέλ Κάστρο Ρους»
Miguel M. Díaz–Canel:
Θα ήθελα απλώς να επαναλάβω τους χαιρετισμούς μου και να σας ευχαριστήσω όλους για το ενδιαφέρον σας για αυτή τη συνάντηση σε μια τόσο περίπλοκη στιγμή για τη χώρα μας. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ανησυχίες στον πληθυσμό για όλα όσα συμβαίνουν, καθώς και για την έντονη εκστρατεία συκοφαντίας, μίσους και ψυχολογικού πολέμου στα μέσα ενημέρωσης που επιβάλλεται αυτή τη στιγμή. Αυτή η συνάντηση μαζί σας μας δίνει την ευκαιρία να εξηγήσουμε μια ολόκληρη σειρά θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεών μας, των τρόπων με τους οποίους επιδιώκουμε να βγούμε από αυτήν την κατάσταση το συντομότερο δυνατό και, πάνω απ’ όλα, της διάθεσής μας, της βούλησής μας και των προσπαθειών μας.
1.– ΓΙΑ ΤΗ «ΚΑΡΑΡΡΡΕΥΣΗ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
— Oliver Zamora, από το Russia Today:
Θα ήθελα να σας ρωτήσω για δύο θέματα: Πρώτα, τη ρητορική της κατάρρευσης που έχει αρχίσει να ενισχύεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Και, δεύτερο, το κύμα αλληλεγγύης που έχει λάβει η Κούβα. Για να μάθουμε αν αυτή η αλληλεγγύη, η οποία μέχρι στιγμής ήταν στο επίπεδο του λόγου, θα μπορούσε επίσης να γίνει πιο πρακτική αλληλεγγύη, παρά τις απειλές από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
— Miguel M. Díaz–Canel:
Πιστεύω ότι η θεωρία της κατάρρευσης και η επιμονή στην κατάρρευση σχετίζεται στενά με τη θεωρία του αποτυχημένου κράτους και με μια ολόκληρη σειρά κατασκευών που έχει χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση των ΗΠΑ για να χαρακτηρίσει την κατάσταση στην Κούβα. Αυτή η θεωρία της κατάρρευσης είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών προσπαθεί να ανατρέψει την Κουβανική Επανάσταση.
Λέω ότι υπάρχουν δύο θεμελιώδεις κατευθύνσεις: η οικονομική ασφυξία, η οποία χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960 με το Μνημόνιο Mallory, και η στρατιωτική επιθετικότητα. Αυτό συνοψίζεται πολύ καλά σε μια από τις πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν στο πρώτο μέρος μιας πρότασης είπε ότι είχαν ασκήσει κάθε δυνατή πίεση κατά της Κούβας, αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει αποτυχημένο κράτος, αλλά μάλλον, ένα κράτος που είχε να αντιμετωπίσει με μεγάλη αντίσταση τη μέγιστη πίεση, Όχι από οποιονδήποτε, αλλά από την ηγετική δύναμη του κόσμου.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει στρατιωτική επιθετικότητα, όταν το δεύτερο μέρος αυτής της πρότασης λέει ότι δεν υπήρχε τίποτα άλλο να κάνουμε παρά να καταλάβουμε το μέρος και να το ισοπεδώσουμε.
Πάντα λέω ότι όλες οι γενιές Κουβανών που γεννήθηκαν στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης, ακόμη και οι πιο πρόσφατες, τα εγγόνια μας, τα παιδιά μας, γεννήθηκαν και ζουν κάτω από τον αποκλεισμό, και εμείς γεννηθήκαμε κάτω από τα σημάδια αυτής της οικονομικής ασφυξίας. Πάντα είχαμε ελλείψεις, είχαμε πάντα περίπλοκες δυσκολίες, έπρεπε πάντα να λειτουργούμε εν μέσω αντιξοοτήτων και επιβολών και πιέσεων που δεν επιβάλλονται σε κανέναν άλλον στον κόσμο, πόσο μάλλον με τόσο παρατεταμένο τρόπο. Πιστεύω ότι η κατάρρευση είναι στη νοοτροπία της αυτοκρατορίας (ΗΠΑ), αλλά δεν είναι στη νοοτροπία των Κουβανών. Στη δικιά μας νοοτροπία υπάρχει η έννοια της αντίστασης, της δημιουργικής αντίστασης, η οποία έχει να κάνει με την υπεράσπιση των ιδεών στις οποίες πιστεύουμε, με την πεποίθηση της νίκης στην οποία επίσης πιστεύουμε. Δεν είμαι ιδεαλιστής. Ξέρω ότι θα ζήσουμε δύσκολες στιγμές. Έχουμε βιώσει δύσκολες στιγμές, και αυτές ιδιαίτερα είναι πολύ δύσκολες, αλλά θα τις ξεπεράσουμε μαζί, με δημιουργική αντίσταση, με την προσπάθεια και το ταλέντο όλων των Κουβανών, της πλειοψηφίας των Κουβανών γυναικών και ανδρών.
Το άλλο ερώτημα έχει να κάνει με την υποστήριξη. Πιστεύω ότι υπήρξε άμεση υποστήριξη σε διεθνές επίπεδο. Υπάρχουν διάφορες δηλώσεις από εκπροσώπους, υπουργεία Εξωτερικών, διεθνείς ηγέτες και κινήματα. (…) Αλλά πίσω από αυτές τις ομιλίες υπάρχουν περισσότερα, πράγματα που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε ανοιχτά σήμερα, επειδή ο εχθρός προσπαθεί να κλείσει κάθε δρόμο που θα μπορούσε να ανοίξει προς την Κούβα, αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω με κάθε αίσθημα ευθύνης ότι η Κούβα δεν είναι μόνη και ότι σε μια εποχή όπως αυτή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι: κυβερνήσεις, χώρες, θεσμοί, εταιρείες που είναι πρόθυμες να συνεργαστούν με την Κούβα και που μας έχουν ήδη στείλει κανάλια, μηχανισμούς, προθέσεις για το πώς μπορούμε να το κάνουμε. Η ενεργειακή δίωξη, η οικονομική δίωξη, η εντατικοποίηση αυτών των καταναγκαστικών μέτρων είναι τέτοια που γνωρίζουμε ότι πρέπει να εργαστούμε πολύ σκληρά, πολύ δημιουργικά, πολύ έξυπνα για να ξεπεράσουμε όλα αυτά τα εμπόδια. Αλλά υπάρχει θάρρος και βούληση σε μια ομάδα θεσμών, ανθρώπων και κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο να μας υποστηρίξουν.
2.– ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
— Raciel Guanche (Juventud Rebelde):
Μετά την επίσημη δήλωση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σχετικά με την έγκριση των σχεδίων και των μέτρων για τη μετάβαση σε κατάσταση πολέμου, υπήρξε επίσης ανησυχία στον πληθυσμό. Και θέλαμε να μάθουμε σε ποιο στάδιο της αμυντικής προετοιμασίας βρίσκεται σήμερα η χώρα.
— Miguel M. Díaz–Canel:
Νομίζω ότι μπορεί αναμφίβολα να υπάρχει ανησυχία μεταξύ του πληθυσμού, αλλά νομίζω ότι υπάρχει λιγότερη ανησυχία επειδή ο πληθυσμός συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία. Η ανησυχία είναι από την πλευρά των άλλων, από αυτό το κοπάδι των υποστηρικτών της προσάρτησης που έχουμε εκεί έξω, από εκείνους που αρχίζουν να παραπαίουν, από εκείνους που αρχίζουν να αποδεικνύονται δειλοί ή αδύναμοι μπροστά στην πίεση και τον ψυχολογικό πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, μπροστά στις ανακοινώσεις για πιθανή στρατιωτική επίθεση ή για τη συνέχιση της ενίσχυσης του αποκλεισμού κατά της Κούβας με τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό για τους ανθρώπους μας.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Κούβα είναι μια ειρηνική χώρα. Το αμυντικό δόγμα ή το στρατιωτικό δόγμα της χώρας μας βασίζεται στην έννοια του Παλλαϊκού Πολέμου, που είναι μια έννοια υπεράσπισης της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της χώρας. Η έννοια αυτή δεν περιλαμβάνει πουθενά σχέδια επίθεσης εναντίον άλλης χώρας. Δεν αποτελούμε απειλή για τις ΗΠΑ.
Αυτός που μιλάει συνεχώς για επιθετικότητα, και κυρίως προβάλλει την προσβλητική ρητορική για πιθανή επίθεση κατά της Κούβας, είναι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Εμείς οι επαναστάτες γνωρίζουμε τι σημαίνει να υπερασπίζεσαι μια επανάσταση και ότι η επανάσταση, όπως εξήγησε ο Φιντέλ, όπως εξήγησε ο Ραούλ, μια επανάσταση που δεν ξέρει πώς να υπερασπιστεί τον εαυτό της και δεν ενισχύει την άμυνά της είναι πολύ απίθανο να επιβιώσει σε ορισμένες συνθήκες. Και είναι κυρίαρχο καθήκον μας μπροστά στον κίνδυνο επίθεσης να προετοιμαστούμε για άμυνα.
Επομένως, όταν αναλύσαμε όλα όσα συνέβαιναν: τα γεγονότα της 3ης Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα, τις επιπτώσεις για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, τις απειλές στην περιοχή και τις απειλές για την Κούβα, μία από τις προτεραιότητες που καθορίσαμε ήταν να αναπτύξουμε ένα σχέδιο αμυντικής ετοιμότητας προς το συμφέρον του Παλλαϊκού Πολέμου, που περιλαμβάνει την προετοιμασία του συστήματος εδαφικής άμυνας της χώρας μας σε όλα τα στοιχεία του, από την αμυντική ζώνη, τον δήμο, την επαρχία, μέχρι το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας. Τις κανονικές μονάδες του FAR (Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις) και του υπουργείου Εσωτερικών, τις ταξιαρχίες παραγωγής και άμυνας, τις Πολιτοφυλακές των Εδαφικών Στρατευμάτων, καθώς και τις δομές στις αμυντικές ζώνες και τις ειδικές ομάδες, προκειμένου να αυξήσουμε τα επίπεδα αμυντικής μας ετοιμότητας. Αυτό είναι νόμιμο και προβλέπεται ακόμη και στο Σύνταγμά μας.
Έχουμε ανακηρύξει τα Σάββατα ως ημέρες εθνικής άμυνας και έτσι, σταδιακά και συστηματικά, προετοιμάζονται όλα τα στοιχεία του συστήματος εδαφικής άμυνας.
Αυτή τη στιγμή, υπήρξαν δύο προπαρασκευαστικές δραστηριότητες από το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας. Μία στην οποία επικαιροποιήσαμε όλα τα σχέδια για την αντιμετώπιση μιας επίθεσης από τα όργανα εργασίας του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας. Συμπεριλάβαμε λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με τις εμπειρίες που αποκομίσαμε από τις πρόσφατες διεθνείς συγκρούσεις.
Σε άλλη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας, επικαιροποιήσαμε το Σχέδιο Μετάβασης σε Εμπόλεμη Κατάσταση, εάν χρειαστεί. Και αυτό δημοσιεύτηκε, γιατί δεν το κρύβουμε, δεν το κρύβουμε!
Αυτά δεν σημαίνουν ότι μπαίνουμε σε κατάσταση πολέμου. Λένε ότι προετοιμαζόμαστε για το ενδεχόμενο να μπούμε κάποια στιγμή σε εμπόλεμη κατάσταση. Επομένως, αυτή είναι η πραγματικότητα, και όλα τα άλλα είναι χειραγώγηση, η οποία υιοθετήθηκε αμέσως από ολόκληρο το σύστημα των μέσων ενημέρωσης που υπάρχει για την υπεράσπιση των συμφερόντων της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και ο λαός μας συμμετέχει. Έχω επισκεφθεί στρατιωτικές μονάδες όπου έχουμε πραγματοποιήσει ασκήσεις, έχω περάσει χρόνο με φοιτητές πανεπιστημίου που έχουν επίσης εμπλακεί σε αμυντικά καθήκοντα σε δημοτικές αμυντικές ζώνες και θα συνεχίσουμε να συμμετέχουμε συστηματικά σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες.
3.– ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
— Legañoa Norland Rosendo (Κουβανικό Πρακτορείο Ειδήσεων):
Πρόεδρε, η τρέχουσα κατάσταση στην Κούβα είναι πολύ περίπλοκη όσον αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας λόγω των προβλημάτων πρόσβασης σε διεθνή καύσιμα, τα οποία επιδεινώνονται τώρα από το εκτελεστικό διάταγμα που απειλεί να εμποδίσει περαιτέρω την πρόσβασή μας σε αυτά. Η Κούβα έχει προτείνει σε αρκετές περιπτώσεις, σε διάφορα εθνικά φόρουμ, μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την αλλαγή του ενεργειακής δομής της χώρας, με στόχο να φτάσει περίπου το 100% των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έως το 2050. Υπό το φως των τρεχόντων γεγονότων, υπήρξε κάποια επικαιροποίηση αυτής της στρατηγικής; Εάν ναι, ποια είναι τα στοιχεία που την υποστηρίζουν και ποιες θα είναι οι προτεραιότητες;
— Miguel M. Díaz–Canel:
Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση και νομίζω ότι έχει να κάνει πολύ με το τι απασχολεί τους ανθρώπους, με το τι θέλουν να μάθουν οι άνθρωποι.
Όπως επισημαίνετε και εσείς, είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή μια στρατηγική εδώ και περίπου δύο χρόνια, με θεμελιώδη στόχο την ενεργειακή μετάβαση, δηλαδή τη μετάβαση προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την αύξηση της ανεξαρτησίας από τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Ο τρόπος με τον οποίο μια σειρά καταναγκαστικών μέτρων από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, εν μέσω αυτής της κατάστασης, είχε ως στόχο να εμποδίσει τον ενεργειακό εφοδιασμό της χώρας, επιβεβαιώνει τη σημασία της διατήρησης αυτής της προτεραιότητας στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ίσως για να απαντήσω στην ερώτησή σας, πρέπει να μιλήσω για τα αποτελέσματα που επιτύχαμε από την εφαρμογή αυτής της στρατηγικής πέρυσι και σε τι συνίσταται η επικύρωση και η επικαιροποίηση αυτής της στρατηγικής επί του παρόντος, υπό το πρίσμα των πρόσφατων γεγονότων.
Η κατάσταση ήταν τόσο περίπλοκη πέρυσι που τα μέτρια αποτελέσματα, ας πούμε, αν και ένα από αυτά δεν είναι καθόλου μέτριο, και θα εξηγήσω γιατί, δεν μας επέτρεψαν να δούμε τη σημασία αυτού που επιτεύχθηκε πέρυσι, που ήταν ένα από τα χρόνια κατά τα οποία αντιμετωπίσαμε τη μεγαλύτερη παρενόχληση, που είχαμε τους λιγότερους οικονομικούς πόρους και τα λιγότερα καύσιμα.
Πέρυσι, ανακτήσαμε περισσότερα από 900 μεγαβάτ στην κατανεμημένη πηγή παραγωγής της χώρας (αποκεντρωμένη παραγωγή, με βασικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, κοντά στα σημεία κατανάλωσης-σημ. Μετ.). Γιατί δεν έγινε αυτό αισθητό; Επειδή συνέπεσε με την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας ή την ανάκτηση της κατανεμημένης παραγωγικής ικανότητας, αλλά δεν είχαμε, για όλους τους λόγους που γνωρίζουμε, το καύσιμο για αυτό…
Για παράδειγμα, βρισκόμαστε σε μηδενική κατανεμημένη παραγωγή εδώ και τέσσερις εβδομάδες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε περισσότερα από 1.300 ή 1.400 μεγαβάτ εγκατεστημένης ισχύος στην κατανεμημένη παραγωγή κατά τις ώρες αιχμής για να αντισταθμίσουμε τα ελλείμματα. Κάντε τους υπολογισμούς μόνοι σας: Κατά τις ώρες αιχμής κινούμαστε μεταξύ 1.600, 1.800 και 1.900 μεγαβάτ ελλείμματος αυτές τις πρώτες ημέρες του έτους, τον πρώτο μήνα και μέχρι στιγμής τον Φεβρουάριο, μερικές φορές φτάνοντας τα 2.000. Αν είχαμε 1.200, 1.300, 1.400 μεγαβάτ κατανεμημένης παραγωγής που θα λειτουργούσαν κατά τη διάρκεια αυτών των ωρών, το έλλειμμα θα είχε ελαχιστοποιηθεί σε 500 ή 400 σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή της αιχμής και θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την παραγωγή τις περισσότερες νύχτες μετά την αιχμή και τις πρώτες πρωινές ώρες. Αλλά ήταν κάτι που δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε πλήρως λόγω προβλημάτων καυσίμου, αλλά όμως η δυνατότητα υπάρχει, είναι εκεί!
Επίσης, ανακτήσαμε δυναμικότητα θερμοηλεκτρικής παραγωγής, μέσω της επισκευής και συντήρησης των κύριων θερμοηλεκτρικών σταθμών της χώρας. Ο αντίκτυπος δεν έχει φανεί επειδή είχαμε ελλείμματα, πολύ μεγάλα ελλείμματα. Αλλά σημειώστε ότι έχουμε διατηρήσει το επίπεδο του ελλείμματος κατά τις ώρες αιχμής μόνο με τη λειτουργία των θερμοηλεκτρικών εργοστασίων χωρίς κατανεμημένη παραγωγή. Τα μέγιστα ελλείμματα παρέμειναν λίγο πολύ τα ίδια όπως σε άλλες εποχές που είχαμε πρόσβαση σε ένα μέρος της κατανεμημένης παραγωγής, αλλά δεν είχαμε αυτό που είχαμε ανακτήσει στη θερμική παραγωγή, και αυτό εμπόδισε επίσης να φανεί ο αντίκτυπος.
Και ο τρίτος τομέας στον οποίο εργαζόμαστε, και στον οποίο πιστεύω ότι υπάρχει ένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα, το οποίο επίσης δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό, είναι οι επενδύσεις που πραγματοποιήσαμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ κακής χρονιάς όσον αφορά την οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση.
Πέρυσι, πραγματοποιήσαμε μια επένδυση και εγκαταστήσαμε περισσότερα από 1.000 μεγαβάτ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με φωτοβολταϊκά πάρκα: εγκαταστήσαμε περίπου 49 φωτοβολταϊκά πάρκα στη χώρα. Επομένως, πριν από το 2025, η διείσδυση, ή ας πούμε, το ποσοστό που συνεισέφεραν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας ήταν μόλις 3%, και με αυτή την περσινή επένδυση, σε ένα μόνο έτος, πηδήξαμε από το 3% στο 10% της παραγωγής.
Και μπορεί να με ρωτήσετε, ή ο πληθυσμός μπορεί να ρωτήσει, πού είναι αυτή η ενέργεια; Λοιπόν, φανταστείτε ότι αν κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν είχαμε κατανεμημένη παραγωγή και αν κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορούσαμε να βασιστούμε μόνο σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, μερικοί από τους οποίους βρίσκονται υπό επισκευή ή συντήρηση, γιατί δεν είχαμε τα μέγιστα ελλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπως αυτά που έχουμε τη νύχτα; Λοιπόν, απλά επειδή αυτά τα 1.000 μεγαβάτ φωτοβολταϊκών πάρκων παράγουν, κατά μέσο όρο, καθημερινά, κατά τις ώρες της ημέρας που λειτουργούν, το 38% της ενέργειας που καταναλώνει η χώρα εκείνες τις ώρες, και μπόρεσαν να διατηρήσουν ένα ελεγχόμενο, διαχειρίσιμο επίπεδο ελλείμματος κατά τη διάρκεια της ημέρας. (…) Γιατί, βλέπετε, σήμερα έχουμε διαφορά στο έλλειμμα μεταξύ ημέρας και νύχτας. Αν δεν είχαμε αυτά τα φωτοβολταϊκά πάρκα, το έλλειμμα που έχουμε σήμερα τη νύχτα θα υπήρχε όλη την ημέρα. Τι θα είχε συμβεί; Η χώρα θα ζούσε συστηματικά από μπλακ άουτ σε μπλακ άουτ. Με άλλα λόγια, το σύστημα θα ήταν συνεχώς ασταθές, θα υπήρχε πλήρες μπλακ άουτ, θα ανακάμπταμε προσωρινά και σε δύο ή τρεις ημέρες θα είχαμε επιστρέψει στην αστάθεια, και αυτό δεν συνέβη.
Τώρα, με ρώτησαν τις προάλλες, γιατί υπάρχει η αντίληψη, ειδικά στην Αβάνα, ότι τα μπλακ άουτ έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας; Υπάρχουν φορές που έχουν αυξηθεί και υπάρχουν φορές που συγκλίνουν περισσότερα προβλήματα, όπως ελλείψεις καυσίμων, βλάβες και ασθενέστερο ηλιακό φως, που περιπλέκουν τα πράγματα για εμάς.
Όταν αναλύετε τα ελλείμματα που είχαμε κατά τη διάρκεια της ημέρας, πριν από τον Ιανουάριο και τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, τα ελλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι λίγο πολύ τα ίδια. Το θέμα είναι ότι μέχρι το 2025 εργαζόμασταν με την ιδέα να δώσουμε προτεραιότητα στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας κατά τη διάρκεια της ημέρας για τον πληθυσμό, αλλά είχαμε την οικονομία σε στασιμότητα, είχαμε τις βιομηχανίες, τις γεωργικές δραστηριότητες και την άρδευση σε στασιμότητα. Είχαμε τα κύρια εργοστάσια, τα κύρια εξαγωγικά κέντρα και τα κύρια κέντρα παραγωγής αγαθών για τον πληθυσμό σε ακινησία.
Κάνοντας μια ρεαλιστική ανάλυση των συνθηκών της χώρας, είπαμε: φέτος πρέπει να δώσουμε λίγη ενέργεια στην οικονομία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Γνωρίζουμε ότι είναι εις βάρος του πληθυσμού, αλλά γεγονός είναι ότι ο πληθυσμός λαμβάνει επίσης ό,τι παράγουμε στην οικονομία, και αν η οικονομία δεν παράγει, τότε περιπλέκουμε περαιτέρω τα πράγματα και ο αντίκτυπος των ενεργειακών προβλημάτων είναι μεγαλύτερος στη ζωή των Κουβανών.
Έτσι, σύμφωνα μ’ αυτό το σκεπτικό, το έλλειμμα παρέμεινε το ίδιο, μπορέσαμε να το διατηρήσουμε με αυτήν την επένδυση στα φωτοβολταϊκά, αλλά αφιερώνουμε μέρος αυτής της ενέργειας στην οικονομία, και έτσι καταφέραμε να δώσουμε προτεραιότητα στην ηλεκτρική άρδευση κατά τη διάρκεια της ημέρας. την άρδευση, για παράδειγμα, των εκταρίων ρυζιού που φυτεύουμε, γιατί φέτος θέλουμε να πετύχουμε 200.000 εκτάρια ρυζιού, που θα σήμαινε μια παραγωγή με την οποία θα αρχίζαμε να καλύπτουμε περίπου το 30% με 40% του ρυζιού που καταναλώνουμε στο ρυθμιζόμενο καλάθι (τρόφιμα που χορηγούνται δωρεάν) και το οποίο μέχρι σήμερα εισάγεται, και θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την επίτευξη αυτάρκειας σε ρύζι με εγχώρια παραγωγή σε δύο ή τρία χρόνια.
Καταφέραμε να ενεργοποιήσουμε μια ομάδα επιχειρήσεων που παράγουν εξαγωγικά προϊόντα. Καταφέραμε να ενεργοποιήσουμε επιχειρήσεις που υποκαθιστούν τις εισαγωγές. Μπορέσαμε να δώσουμε την ενέργεια που χρειάζεται ο καπνός, ο οποίος είναι ένα πολύ σημαντικό εξαγωγικό είδος σήμερα, για την άρδευση και για τις επενδύσεις που έχουν γίνει.
Τώρα, δεδομένου ότι έπρεπε να εξισορροπηθεί αυτή η μεταφορά μέρους της παραγόμενης ενέργειας στην οικονομία σε ολόκληρη τη χώρα, πού γίνεται αυτό περισσότερο αισθητό; Στην Αβάνα, την πρωτεύουσα, επειδή είχε τη μεγαλύτερη δυνατότητα να δώσι ένα μέρος της ενέργειας για να τονωθεί την οικονομία. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μπορεί να υπάρχει –υπάρχει, στην πραγματικότητα– η αντίληψη ότι υπάρχει μεγαλύτερο έλλειμμα. Όχι έλλειμμα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι υπάρχει μεγαλύτερο έλλειμμα στον πληθυσμό επειδή έχουμε δώσει προτεραιότητα στην οικονομία. Άραγε, κάνουμε λάθος ή είναι ένας τρόπος να μπορέσουμε να αφιερώσουμε μέρος όλης αυτής της επενδυτικής προσπάθειας στην προώθηση της οικονομίας; Έτσι, μέχρι αυτό το σημείο, σας έχω μιλήσει για τα αποτελέσματα του περασμένου έτους και τι σήμαιναν για την τρέχουσα κατάσταση ηλεκτρικής ενέργειας.
Τώρα, αυτό που έχουμε προτείνει, όχι μόνο για την ηλεκτρική ενέργεια, αλλά ως γενική πολιτική για την ενεργειακή κατάσταση της χώρας, λόγω αυτής της κατάστασης που βιώνουμε, και το κάνω από μια μη ιδεαλιστική προσέγγιση, το κάνω από μια ορθολογική, αισιόδοξη, αλλά και ρεαλιστική προσέγγιση, πρέπει να το εκμεταλλευτούμε ως ευκαιρία και να καταλάβουμε ότι η χώρα πρέπει να είναι σε θέση να συντηρηθεί ενεργειακά με τις πηγές ενέργειας που διαθέτουμε: με το βαρύ μας αργό πετρέλαιο, με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: έχουμε αέρα, έχουμε νερό, έχουμε ήλιο, έχουμε βιομάζα, μπορούμε να παράγουμε βιοαέριο και στη συνέχεια να εφαρμόσουμε αυτήν την πολιτική στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Φυσικά, δεν το έχουμε πετύχει ακόμη, αλλά φανταστείτε να μην είχαμε τα 1.000 μεγαβάτ (από φωτοβολταϊκά σημ. Μετ). Με τα 1.000 αυτά μεγαβάτ, και με ένα παρόμοιο αριθμό φέτος όπως προγραμματίσαμε, θα φτάναμε ήδη σε επίπεδα πάνω από το 15% ή κοντά στο 20% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Και το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο της χώρας για το 2030 πρότεινε να φτάσει το 25% έως το 2030. Θα φτάναμε σε αυτό πριν από το 2030.
Τώρα, τι κάνουμε, ποιες άλλες ενέργειες εξετάζονται σε αυτό το επικαιροποιημένο πρόγραμμα; Η συνέχεια του προγράμματος και η συντήρηση των θερμοηλεκτρικών σταθμών, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αμέσως χωρίς τη θερμοηλεκτρική βάση, γιατί, επιπλέον, σε αυτή τη θερμοηλεκτρική βάση μπορούμε να παράγουμε με εθνικό αργό πετρέλαιο, χωρίς εξάρτηση από τις εισαγωγές καυσίμων. Συνέχιση του προγράμματος για την αύξηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου, θα έχουμε 98 μεγαβάτ περισσότερα σε εγκατεστημένα φωτοβολταϊκά πάρκα. Μέχρι το τέλος Μαρτίου, θα έχουμε προσθέσει 58 μεγαβάτ περισσότερα, και έτσι θα συνεχίσουμε κάθε μήνα του έτους, προσθέτοντας περισσότερα μεγαβάτ όπως κάναμε πέρυσι.
Πραγματοποιούμε επενδύσεις που όχι μόνο αυξάνουν την παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά περιλαμβάνουν και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με αποθήκευση. Προχωρώντας προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με αποθήκευση, διασφαλίζουμε σταθερότητα στη συχνότητα του συστήματος και, από την άλλη πλευρά, δημιουργούμε τη δυνατότητα χρήσης της φωτοβολταϊκής ενέργειας που αποθηκεύεται κατά τη διάρκεια της ημέρας για την παραγωγή ενέργειας τη νύχτα, γεγονός που μας καθιστά εντελώς ανεξάρτητους από τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Εγκαθιστούμε 5.000 φωτοβολταϊκά συστήματα, ας πούμε, οικιακά, οικογενειακά συστήματα, σε σπίτια, το καθένα με χωρητικότητα 2 κιλοβάτ, σε σπίτια που δεν ηλεκτροδοτήθηκαν επειδή ήταν απομονωμένα και όπου η μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας θα απαιτούσε τεράστια επένδυση σε καλώδια, μετασχηματιστές και στύλους σε μέρη που είναι δύσκολο να προσπελαστούν. Όταν το πετύχουμε αυτό, θα έχουμε ολοκληρώσει την ηλεκτροδότηση του 100 τοις εκατό της χώρας, δηλαδή τη δυνατότητα να έχουν όλοι ρεύμα. Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από το τι παράγουμε, αλλά όσα σπίτια δεν είχαν ρεύμα θα αρχίσουν να έχουν σταθερό ρεύμα γιατί αυτά τα φωτοβολταϊκά έχουν και αποθηκευτικό χώρο και θα μπορούν να απολαμβάνουν αυτό που δεν μπορούσαν ποτέ να απολαύσουν πριν.
Και έχουμε αρκετά για τα σπίτια χωρίς ηλεκτροδότηση και επίσης για μια ομάδα σπιτιών που ήταν σε συστήματα όπου η ενέργεια που τους παρεχόταν ήταν διαθέσιμη μόνο για λίγες ώρες την ημέρα, επειδή εξαρτιόνταν από σταθμούς καυσίμων, σταθμούς παραγωγής ενέργειας ή υδροηλεκτρικούς σταθμούς που εξαρτιόνταν από τη διαθέσιμη ροή νερού ή από ορισμένες πολύ κακές συνδέσεις. Ως εκ τούτου, βελτιώνουμε 5.000 σπίτια από αυτή την άποψη.
Από την άλλη πλευρά, εγκαθιστούμε ήδη 5.000 ακόμη φωτοβολταϊκές μονάδες σε ζωτικά κέντρα για την παροχή υπηρεσιών στον πληθυσμό. Κοιτάξτε, τα κάνουμε όλα αυτά εν μέσω αυτών των συνθηκών, σ’ αυτές τις στιγμές, και συμβάλλουν σε αυτή την ενεργειακή μετάβαση. Για παράδειγμα, 161 σπίτια για εγκύους στη χώρα θα επωφεληθούν από αυτές τις μονάδες. Το ρεύμα μπορεί να κοπεί σε αυτά τα μέρη, αλλά τα σπίτια για εγκύους θα έχουν ενέργεια. Μονάδες αυτού του τύπου έχουν εγκατασταθεί για παιδιά – που αναφέρονται ως εξαρτώμενα παιδιά – που έχουν ασθένειες που απαιτούν να έχουν ενέργεια στο σπίτι τους όλη την ημέρα. Πέρυσι τα εγκαταστήσαμε για 161 παιδιά και φέτος θα τα εγκαταστήσουμε για άλλα 121.
Ανέφερα 161 σπίτια για εγκύους, 156 γηροκομεία, 305 σπίτια για ηλικιωμένους, 556 πολυκλινικές, όπου τουλάχιστον το τμήμα επειγόντων περιστατικών και ένα σημαντικό μέρος της εγκατάστασης θα διαθέτουν αυτά τα συστήματα καθώς και. 336 υποκαταστήματα τραπεζών. Γνωρίζετε ότι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πληθυσμός όταν υπάρχει μπλακ άουτ είναι ότι δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τραπεζικές συναλλαγές και η οικονομία δεν λειτουργεί ούτε από οικονομική άποψη. Αυτό λύνει αυτό το πρόβλημα. Επίσης, 349 εμπορικά γραφεία της Επιχείρησης Ηλεκτρισμού και άλλων οργανισμών όπου οι άνθρωποι πρέπει να διεκπεραιώνουν διαδικασίες. Εδώ έχουμε μιλήσει για γηροκομεία, πολυκλινικές και υποκαταστήματα. Όλα αυτά απλώνονται στους 168 δήμους της χώρας μας. Με άλλα λόγια, ακολουθούμε αυτήν την ιδέα και δεν σταματάμε εκεί· φιλοδοξούμε για περισσότερα.
Τώρα, υπάρχουν 10,000 περισσότερα φωτοβολταϊκά συστήματα. Κοιτάξτε, μιλήσαμε για 5.000 και 5.000, που είναι 10.000. Αυτό είναι ήδη 10.000 σπίτια ή 10.000 ιδρύματα που δεν χρειάζεται να συνδεθούν στο εθνικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.
Υπάρχουν 10.000 φωτοβολταϊκά συστήματα που παραδίδονται κατά προτεραιότητα σε άτομα που εργάζονται στα συστήματα εκπαίδευσης και υγείας: γιατροί, δάσκαλοι, καθηγητές, που είναι δύο τομείς που συμβάλλουν πολύ στην κοινωνία, που είναι δύο τομείς όπου οι άνθρωποι εργάζονται σε πολύ περίπλοκες συνθήκες. Με διευκολύνσεις πληρωμών, με δάνεια, μακροπρόθεσμες πληρωμές. Αυτό σημαίνει 10.000 περισσότερους ανθρώπους ή 10.000 περισσότερα σπίτια, τα οποία πολλαπλασιάζονται επί τρία ή τέσσερα μέλη της οικογένειας που επωφελούνται από αυτό.
Έχουμε προτείνει κίνητρα για άτομα που αγοράζουν συστήματα και θέλουν να συμπαράγουν και να συνεισφέρουν στο εθνικό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας ή που θέλουν να συμπαράγουν και να συνεισφέρουν σε μια κοινότητα ή ένα τετράγωνο ή μια ομάδα σπιτιών.
Δημιουργήσαμε επίσης κίνητρα σχετικά με τα τιμολόγια, τις τιμές και τους τρόπους πληρωμής, όποιος μπορεί να αγοράσει ένα οικιακό φωτοβολταϊκό σύστημα για εγκατάσταση στο σπίτι του να το κάνει με τον πιο βιώσιμο και γρήγορο τρόπο.
Φέτος, σχεδιάζουμε επίσης να ανακτήσουμε τις δυνατότητες παραγωγής και μεταφοράς αιολικής ενέργειας σε ορισμένα από τα αιολικά πάρκα που έχουμε ήδη στη χώρα, αλλά τα οποία αντιμετώπιζαν ορισμένα τεχνικά προβλήματα, και αναπτύσσονται νέες επενδύσεις στην αιολική ενέργεια, ειδικά στην περιοχή La Herradura στο Las Tunas.
Μια ολόκληρη ομάδα δράσεων που περιλαμβάνονται σε αυτό το πρόγραμμα, το οποίο επικαιροποιείται και το οποίο μας δείχνει το μονοπάτι που θέλουμε να ακολουθήσουμε και το δρόμο που θέλουμε να διανύσουμε.
Και εδώ, όπως εξήγησα μόλις τώρα, υπάρχει μια άλλη ομάδα πραγμάτων που γίνονται, βοήθειας που πρόκειται να λάβουμε, έργων που διαχειριζόμαστε, τα οποία, καθώς θα παίρνουμε απαντήσεις στα αιτήματά μας, θα μας επιτρέψουν να επεκτείνουμε όλα όσα έχουμε σχεδιάσει.
Πέρυσι η χώρα κατόρθωσε να εκπαιδευτούν κατάλληλα οι τεχνικοί που κατασκευάζουν, λειτουργούν και εγκαθιστούν τεχνολογία φωτοβολταϊκών πάρκων. Όταν ξεκινήσαμε τα πρώτα πάρκα, μας πήρε περίπου τρεις μήνες για να τα φτιάξουμε, αλλά καταφέραμε να φτιάξουμε τα τελευταία πάρκα σε 45 ημέρες. Με άλλα λόγια, έχουμε πλέον εκπαιδευμένο προσωπικό για να συνεχίσουμε αυτές τις επενδύσεις στην Κούβα, ακόμη και να παρέχουμε υπηρεσίες σε άλλες χώρες που χρειάζονται συνεργασία σε αυτόν τον τομέα.
Έχουν ενσωματωθεί νέες τεχνολογίες, έχουν γίνει μεταφορές τεχνολογίας και βρίσκονται σε εξέλιξη εξελίξεις. Μια ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής κυρίως τη Δρ Lídice από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας, παρακολουθεί στενά πώς πρέπει να γίνουν αυτές οι επενδύσεις, πράγμα που σημαίνει ότι ολόκληρο αυτό το πρόγραμμα έχει επικεντρωθεί στην επιστήμη και την καινοτομία. Ήταν ένα θέμα που τέθηκε και συζητήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο Καινοτομίας πέρυσι, και σήμερα είναι πραγματικότητα, και είχε τον αντίκτυπο και το αποτέλεσμα που σας εξήγησα.
4.– ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ β. Κουβανικό πετρέλαιο
— Oscar Figueredo, από το Cubadebate.Oscar Figueredo (Cubadebate και IDEAS Multimedios):
… (ρωτάει για τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του κουβανικού πετρελαίου)
— Miguel M. Díaz–Canel:
Αυτή η ερώτηση μου επιτρέπει να συμπληρώσω την απάντηση για το ενεργειακό πρόβλημα, τι κάνουμε και τι προτείνουμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε την τρέχουσα ενεργειακή κατάσταση. Πάντα επισημαίνω ότι όλα αυτά είναι εφικτά, αλλά ότι δεν μπορούν να επιλυθούν από τη μια μέρα στην άλλη.
Τώρα, πριν απαντήσω, αυτό που θέλω να πω είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε μια περίπλοκη ενεργειακή κατάσταση από την άποψη των καυσίμων. Θυμηθείτε ότι ο ναυτικός αποκλεισμός της Βενεζουέλας ξεκίνησε τον Δεκέμβριο, οπότε από τότε, αυτή η χώρα δεν λαμβάνει καύσιμα.
(…)το Υπουργικό Συμβούλιο συνεδρίασε σήμερα, για να συμπληρώσει τις κυβερνητικές οδηγίες για την αντιμετώπιση της οξείας έλλειψης καυσίμων.
Και εδώ πήραμε ως αναφορά τις οδηγίες του Αρχιστράτηγου για την Ειδική Περίοδο. Θυμάστε τις οδηγίες του Ανώτατου Διοικητή για την Ειδική Περίοδο, αυτό που ονομάζουμε Επιλογή Μηδέν; Περιλαμβάνονται επίσης, επικαιροποιούνται, επειδή υπάρχουν και άλλες διαφορετικές καταστάσεις σε αυτές τις οδηγίες.
(…) Μια δεύτερη έννοια που θέλω να διευκρινίσω: ακόμα κι αν υπάρξει ενεργειακός αποκλεισμός, δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια εισαγωγής καυσίμων στη χώρα μας. (…) Αυτό που θέλω να εξηγήσω με αυτό είναι ότι έχετε την εγγύηση ότι το Κόμμα, η Κυβέρνηση και οι θεσμοί που εμπλέκονται στις ενεργειακές αποφάσεις εργάζονται για να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπο στον πληθυσμό μας, τη χώρα μας, την οικονομία μας και την οικονομική και κοινωνική μας ανάπτυξη, κάτω από δύσκολες συνθήκες, επειδή υπάρχει ενεργειακός αποκλεισμός από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και υπάρχει πολύς φόβος, Υπάρχει μεγάλος ψυχολογικός αντίκτυπος στους πλοιοκτήτες, στις ναυτιλιακές εταιρείες, στις χώρες που μπορούν να μας προμηθεύσουν με καύσιμα. Αλλά δεν τα παρατάμε, αυτή είναι μια κυρίαρχη απόφαση αυτής της χώρας. Πιστεύω ότι είναι πολύ κατακριτέο το γεγονός ότι μια δύναμη, με το μέγεθος των Ηνωμένων Πολιτειών ως δύναμη, υιοθετεί μια τόσο επιθετική και εγκληματική πολιτική έναντι ενός μικρού έθνους.
Γιατί τι σημαίνει να μην αφήνεις ούτε μια σταγόνα καυσίμου να φτάσει σε μια χώρα; Σημαίνει ότι επηρεάζει τη μεταφορά τροφίμων, την παραγωγή τροφίμων, τις δημόσιες συγκοινωνίες, τη λειτουργία των νοσοκομείων, των ιδρυμάτων κάθε είδους, των σχολείων, της οικονομικής παραγωγής και του τουρισμού.
Πώς κρατάμε τα παιδιά στο σχολείο χωρίς καύσιμα; Πώς λειτουργούν τα ζωτικά μας συστήματα χωρίς καύσιμα; Πώς διανέμουμε τα τρόφιμα; Πώς φυτεύουμε; Πώς οργώνουμε; Πώς προετοιμάζουμε τη γη; Πώς γίνεται η συγκομιδή; Πώς μετακινούμαστε;
Ως εκ τούτου, πρόκειται να λάβουμε μέτρα που, αν και δεν θα είναι μόνιμα, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη διαθεσιμότητα καυσίμων ανά πάσα στιγμή. Αυτά θα είναι μέτρα που θα απαιτήσουν προσπάθεια. Ξέρω ότι οι άνθρωποι θα πουν: Αλλά να θυσιαστείς ξανά; Λοιπόν, αν δεν θυσιαστούμε και αν δεν αντισταθούμε, τι θα κάνουμε, θα τα παρατήσουμε; Έχουμε μοιραστεί ότι η παράδοση δεν αποτελεί επιλογή για την Κούβα. Υπάρχουν πολλά να υπερασπιστούμε, υπάρχουν πολλοί αξιοπρεπείς Κουβανοί που έδωσαν τη ζωή τους για αυτή τη χώρα, για την ανεξαρτησία αυτής της χώρας σε όλη την ιστορία. Και οι πιο πρόσφατοι είναι οι 32 σύντροφοι που έπεσαν στη Βενεζουέλα, των οποίων ο θάνατος εξόργισε τον λαό μας, και αυτή η πληγή είναι ακόμα εκεί, αυτή η πληγή δεν έχει επουλωθεί.
Και υπάρχουν νέα μέτρα που εξετάσαμε σήμερα στο Συμβούλιο Υπουργών, μερικά από τα οποία είναι περιοριστικά, αλλά πρέπει να προσαρμόσουμε την κατανάλωση, πρέπει να προωθήσουμε την αποταμίευση. Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να σταματήσουμε, να αναβάλουμε, προκειμένου να συνεχίσουμε να λειτουργούμε με τη θεμελιώδη έννοια, και να συνεχίσουμε να σταθμίζουμε και να αντιμετωπίζουμε αυτήν την κατάσταση.
(…) Υπάρχει η αύξηση, όπως σωστά επισημάνατε, της εγχώριας παραγωγής αργού πετρελαίου, την οποία προτιμώ να αποκαλώ «ισοδύναμο πετρελαίου». Διότι, όπως είπατε, αυξάνουμε την εξόρυξη αργού πετρελαίου και συναφούς φυσικού αερίου. Θυμηθείτε ότι χρησιμοποιούμε μέρος αυτού του φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία είναι μια εξαιρετικά αποδοτική διαδικασία, και τους τελευταίους μήνες, επειδή είχαμε περισσότερο διαθέσιμο φυσικό αέριο, αυξήσαμε την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με την Energas.
Μέρος αυτού του φυσικού αερίου παρέχεται σε αρκετές περιοχές της πρωτεύουσας για μαγείρεμα, ως βιομηχανοποιημένο αέριο. Και ως μέρος αυτού που κάνουμε και της αύξησης της σχετικής παραγωγής φυσικού αερίου, φέτος θα αυξήσουμε τον αριθμό των καταναλωτών βιομηχανικού φυσικού αερίου στην Αβάνα κατά 20.000.
Η αύξηση της παραγωγής ισοδύναμου πετρελαίου μας επιτρέπει να έχουμε περισσότερο αργό πετρέλαιο για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στα θερμοηλεκτρικά μας εργοστάσια που μπορούν να καταναλώσουν αυτό το αργό πετρέλαιο. Αλλά μελετάμε επίσης -και στην πραγματικότητα αγοράσαμε έναν κινητήρα- κινητήρες που μας βοηθούν να παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια ή που λειτουργούν για άλλες εφαρμογές, που χρησιμοποιούν αυτό το κουβανικό αργό πετρέλαιο.
Και δεν σταματάμε στην αύξηση της παραγωγής αργού πετρελαίου και του σχετικού μ’ αυτό φυσικού αερίου. Έχουμε ήδη αναθέσει στους επιστήμονές μας ένα καθήκον και μπορέσαμε να «ξεσκονίσουμε» μια ομάδα ερευνητικών προγραμμάτων στα οποία εργάζεται εδώ και χρόνια το Ινστιτούτο Ερευνών Πετρελαίου στη χώρα, για τη διύλιση του κουβανικού αργού πετρελαίου και τη βελτίωση της ποιότητάς του. Έτσι, όχι μόνο θα χρησιμοποιήσουμε το κουβανικό αργό πετρέλαιο απευθείας σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, αλλά θα το διυλίσουμε επίσης για να λάβουμε παράγωγα όπως βενζίνη, μαζούτ και ντίζελ. Στο τέλος του έτους, πραγματοποιήσαμε μια μικρή δοκιμή διύλισης κουβανικού αργού πετρελαίου και οι προοπτικές είναι ελπιδοφόρες.
Κοιτάξτε, εξηγώ τη στρατηγική και τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε. Επαναλαμβάνω, τίποτα από αυτά δεν λύνει τα προβλήματα από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά παρέχει λύσεις, μας δίνει γνώσεις, αυτά είναι διαφορετικά πράγματα από αυτά που κάνουμε ή εξαρτόμαστε από αυτά, και μας δίνουν κυριαρχία (…).
5.— ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
— Raciel Guanche:
Θα ήθελα να μάθω την εκτίμησή σας για τη στάση που κράτησαν οι άνθρωποι, και μέσα σε αυτήν, φυσικά, οι νέοι, εν μέσω τόσων πολλών περιπλοκών που έχουμε επίσης βιώσει.
— Miguel M. Díaz–Canel:
Πιστεύω ότι κάθε φορά που μιλάμε για τους ανθρώπους και κάθε φορά που μιλάμε για τους νέους, όπως λέει και η λαϊκή παροιμία, «πρέπει να τους βγάζουμε το καπέλο». Ο ηρωισμός αυτού του λαού είναι εκπληκτικός, και παρόλο που βρισκόμαστε σε αυτή την καθημερινή αντιξοότητα, αντιμετωπίζοντας δύσκολα πράγματα, (παίρνει κανείς θάρρος) όταν βλέπει τις απαντήσεις, τη δημιουργικότητα, την αντίσταση – και επιμένω, η αντίσταση του κουβανικού λαού δεν είναι αντίσταση αντοχής, είναι αντίσταση δημιουργίας. Αντιστέκομαι, αλλά ξεπερνάω. Αντιστέκομαι, προχωρώ. Αντιστέκομαι, μεγαλώνω. Πάντα το σημείωνα αυτό σχετικά με ό,τι είχαμε πετύχει με τον COVID-19, με την επιστήμη και τα εμβόλια. Δηλαδή, δεν ήταν μόνο να ξεπεράσουμε τον COVID-19, ήταν να ξεπεράσουμε τον COVID-19, αλλά να τον ξεπεράσουμε με τη δική μας δημιουργικότητα…
(…) Δεν μπορεί κανείς να έχει αμφιβολίες ή άλλα συναισθήματα για τη στάση του λαού μας και για τη στάση των νέων μας. Αν και πολλοί μιλούν προσπαθώντας να δυσφημήσουν τον λαό και πολλοί μιλούν προσπαθώντας να δυσφημήσουν τη νεολαία μας.
Έχει να κάνει με το όραμα για τους νέους, ίσως έχει να κάνει με τα χρόνια μου ως φοιτητής, με τα χρόνια μου ως ηγέτης φοιτητών, αλλά το έχω ξαναπεί: για μένα, οι νέοι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως οι σημαντικοί άνθρωποι που είναι στην κοινωνία μας. Όταν μιλάμε για ενότητα, δεν υπάρχει ενότητα εάν οι νέοι δεν αποτελούν μέρος αυτής της ενότητας. Όταν μιλάμε για συνέχεια, δεν υπάρχει συνέχεια χωρίς τους νέους. Γι’ αυτό, σε αυτήν την έννοια της λαϊκής συμμετοχής, λέω πάντα: όλα πρέπει να οδηγούν στη λαϊκή συμμετοχή, και μέσα σε αυτή τη λαϊκή συμμετοχή, όλα πρέπει να στοχεύουν στη συμμετοχή των νέων.
Υπάρχουν καθημερινά παραδείγματα των απαντήσεων που δίνουν οι νέοι: η οργή τους για αυτό που συμβαίνει στη Βενεζουέλα. Η συμμετοχή τους στο αφιέρωμα στους πεσόντες ήρωές μας, στην Πορεία του Αγωνιζόμενου Λαού, και αργότερα στην Λαμπαδηδρομία (για την επέτειο του Χοσέ Μαρτί Σημ. Μετ.). Αυτοί οι νέοι άνθρωποι ζουν μέσα στις περίπλοκες καταστάσεις αυτών των καιρών, τις ελλείψεις αυτών των καιρών και μερικές φορές τα σχέδια της ζωής τους δεν είναι ακόμη αυτό που φιλοδοξούν, αλλά συνεχίζουν να έχουν αυτοπεποίθηση επειδή γνωρίζουν ότι αυτά τα σχέδια ζωής είναι πιο δυνατό να πραγματοποιηθούν εδώ από οπουδήποτε αλλού.
Αυτή η γενιά που έχουμε είναι πιο ανοιχτόμυαλη, αν και μερικοί άνθρωποι μερικές φορές λένε, «Όχι, δεν ξέρουν τόσα πολλά, δεν διαβάζουν τόσο πολύ». Και όταν τους μιλάς, εκπλήσσεσαι με τις γνώσεις τους, με το βάθος της κρίσης τους, με τον τρόπο που μπορούν να διακρίνουν το περιεχόμενο, με την ευφυΐα τους. Αλλά επίσης, όταν τους καλείς να κάνουν δύσκολα πράγματα, τα κάνουν. Θυμάμαι, και το έχω εξηγήσει πολλές φορές, όταν ήμασταν απασχολημένοι με τη χάραξη μιας στρατηγικής για την αντιμετώπιση του COVID-19, όταν άρχισε να εμφανίζεται για πρώτη φορά, δεν είχαμε ακόμη συνειδητοποιήσει ότι έπρεπε να καλέσουμε τους νέους και όταν πήγαμε να το κάνουμε, οι νέοι ήταν ήδη στην Κόκκινη Ζώνη. Κινητοποιήθηκαν μόνοι τους γιατί κατάλαβαν ότι μπορούσαν να συνεισφέρουν στη χώρα, ποιος καλύτερος από αυτούς. Και οι νέοι από όλους τους τομείς το έκαναν.
Σας λέω, κάθε φορά που είχα μια συνάντηση με νέους, κάθε φορά που συμμετείχα σε μια συζήτηση με νέους, πάντα μάθαινα και η σκέψη μου πλούταινε από τις εμπειρίες και τις προοπτικές τους. Ακούγοντας τους νέους, μπορείς επίσης να δεις τα πράγματα διαφορετικά, θα έλεγα με έναν πιο σύγχρονο, πιο τολμηρό τρόπο, και αυτή η τόλμη που μπορούν να συνεισφέρουν οι νέοι μας, αυτή η ανησυχία με δέσμευση, είναι πολύ καλό για το έθνος και για όλα όσα θέλουμε να κάνουμε.
Και δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε διαφορετικά, γιατί στην ιστορία μας, οι νέοι έπαιζαν πάντα θεμελιώδη ρόλο.
Οι νέοι σήμερα δεν διαφέρουν από αυτή την άποψη. Οι νέοι σήμερα έχουν επίσης αυτή την κληρονομιά, μοιράζονται αυτή την κληρονομιά. Ποιοι ήταν οι mambises; Και υπάρχουν παραδειγματικά παραδείγματα: ο νεαρός Céspedes, ο νεαρός Agramonte, ο νεαρός Maceo, οι μεγάλοι στοχαστές μας. ο νεαρός Μαρτί, σε ηλικία 16 ετών φυλακίστηκε άδικα επειδή υπερασπίστηκε τις πεποιθήσεις του. Κάθε χρόνο, όταν τελειώνει η Λαμπαδηδρομία, πηγαίνουμε εκεί και αποτίουμε φόρο τιμής στο λατομείο (όπου είχε καταδικαστεί σε καταναγκαστική εργασία, σημ. Μετ.), και κάθε φορά που βλέπω το ποίημα στη μητέρα του, συγκινούμαι. Ότι αυτό το έγραψε ένας 16χρονος! Και οι επιστήμονές μας, και αυτοί που ηγήθηκαν της Επανάστασης του ’33, της Εκατονταετούς Γενιάς, της Επανάστασης. Η γενιά των νέων που τη δεκαετία του 1960 αντιμετώπισε την επίθεση στο Girón, πραγματοποίησε την Εκστρατεία Αλφαβητισμού και στη συνέχεια έζησε τις ημέρες της Οκτωβριανής Κρίσης. Οι γενιές από εμάς που ήμασταν νέοι όταν ζήσαμε την Ειδική Περίοδο, όταν έπεσε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Και οι νέοι του σήμερα.
Θα μπορούσαμε να έχουμε την ενότητα και την αντίσταση που επιδεικνύει σήμερα ο κουβανικός λαός εν μέσω αυτής της κατάστασης, αν δεν συμμετείχαν οι νέοι;
Το θέμα είναι ότι υπάρχουν κάποιοι που μιλούν μόνο για αυτούς που έφυγαν, αυτούς που δοκίμασαν την τύχη τους σε άλλες χώρες, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν σπάσει τη σχέση τους με την Επανάσταση. Αντίθετα, πολλοί είναι αφοσιωμένοι σ’ αυτή. Σε αυτούς τους καιρούς απειλών, πόσοι έχουν επιστρέψει, πόσοι ανησυχούν, πόσοι διαδηλώνουν ενάντια στην επιθετικότητα;
Έτσι, εμπιστευόμαστε αυτούς τους νέους.
Και ποιο καλύτερο παράδειγμα; Τι συνοψίζει τις αξίες όλων αυτών των νέων αυτή τη στιγμή; Οι τριάντα δύο. Αυτή είναι η νεολαία μας. Και είναι το παρόν και το μέλλον του έθνους, είναι το παρόν και το μέλλον της πατρίδας και πρέπει να τους προσέχουμε πολύ. (…)
6.— ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
— Esther L. González (Canal Caribe):
Κύριε Πρόεδρε, αναφερθήκατε επανειλημμένα στην ευκαιρία, καθώς και στην προθυμία, να συμμετάσχετε σε διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα ήθελα να μάθω συγκεκριμένα αν θα ήσασταν διατεθειμένος να μιλήσετε με τις Ηνωμένες Πολιτείες, βάσει ποιων αρχών θα το κάνατε και ποια θα ήταν τα σημεία αυτής της ημερήσιας διάταξης.
— Miguel M. Díaz–Canel:
Υπήρχε πάντα μια ιστορική θέση της Κούβας, μια θέση που καθορίστηκε και υπερασπίστηκε ο Ανώτατος Διοικητής Φιντέλ Κάστρο, συνεχίστηκε από τον Στρατηγό Ραούλ, και η οποία παραμένει αμετάβλητη. Η Κούβα είναι ανοιχτή σε διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες για οποιοδήποτε από τα θέματα που επιθυμούν να συζητήσουν.
Υπό ποιούς όρους; Χωρίς πιέσεις, γιατί ο διάλογος δεν είναι δυνατός υπό πίεση. Χωρίς προϋποθέσεις. Επί ίσοις όροις με σεβασμό της κυριαρχίας μας, της ανεξαρτησίας μας, της αυτοδιάθεσής μας· χωρίς ζητήματα που τα θεωρούμε παρέμβαση στις εσωτερικές μας υποθέσεις, Από έναν τέτοιο διάλογο μπορεί να οικοδομηθεί μια πολιτισμένη σχέση μεταξύ γειτόνων, η οποία θα μπορούσε να αποφέρει αμοιβαίο όφελος στους λαούς και των δύο εθνών.
Οι Κουβανοί δεν μισούν τον αμερικανικό λαό. Αναγνωρίζουμε τις αξίες του αμερικανικού λαού, τις αξίες της ιστορίας του, τις αξίες του πολιτισμού του.
Όταν είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούν οι λαοί μας σε διάφορους τομείς, στον επιστημονικό τομέα, στον τομέα του αθλητισμού, στον θρησκευτικό τομέα, στον πολιτιστικό τομέα, στον τομέα της υγείας, ακόμη και στον πολιτικό διάλογο, διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν πολλά πράγματα στα οποία μπορούμε να εργαστούμε μαζί, χωρίς προκαταλήψεις.
— Jorge Legañoa (Πρακτορείο Ειδήσεων Λατινικής Αμερικής Prensa Latina):
Είμαστε μια χώρα που χρηματοδοτεί τη διεθνή τρομοκρατία; Αυτή είναι μια επαναλαμβανόμενη ερώτηση και νομίζω ότι είναι σημαντικό να την θέσουμε. Το αφήγημα των ΗΠΑ μιλά για προστασία των τρομοκρατών στη χώρα μας. Προστατεύουμε τους τρομοκράτες στην Κούβα; Σχετικά με αυτό, υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις ή δυνάμεις στρατιωτικής κατασκοπείας από άλλα έθνη στο κουβανικό έδαφος; Υπάρχουν συνεχιζόμενες συνομιλίες με ορισμένα έθνη, ορισμένες χώρες, για την εγκατάσταση βάσεων πληροφοριών στην Κούβα ή στρατιωτικών βάσεων στην Κούβα, πέρα από αυτήν που υπήρχε ιστορικά;
— Miguel M. Díaz–Canel:
Όταν εξετάζουμε την ιστορία της Κουβανικής Επανάστασης, μπορούμε να δούμε πόσο συστηματικά, έντονα και διεστραμμένα η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ενεργήσει για να προωθήσει τρομοκρατικές ενέργειες κατά της Επανάστασης. Υπάρχουν περισσότερες από 600 γνωστές απόπειρες κατά της ζωής του Αρχιστράτηγου μας, μια ολόκληρη σειρά ιστορικών τρομοκρατικών ενεργειών. Πρέπει να ειπωθεί ότι κάτι κοινό σε όλα αυτά τα γεγονότα, σε όλες αυτές τις εκφράσεις τρομοκρατίας, είναι ότι έχουν οργανωθεί, χρηματοδοτηθεί και υποστηριχθεί από διαδοχικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ.
Σήμερα γνωρίζουμε σχέδια για τρομοκρατικές ενέργειες που υποστηρίζονται, χρημα-τοδοτούνται και προετοιμάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για να επιτεθούν στην Κούβα σε μια εποχή όπως αυτή, και όταν έρθει η ώρα, θα κοινοποιήσουμε τις πληροφορίες και θα κάνουμε την καταγγελία που τους αξίζει.
Πώς μπορεί να μιλάει κανείς για τρομοκρατία που εκπορεύεται από την Κούβα, μια χώρα που έχει πέσει θύμα τρομοκρατίας από το ίδιο άτομο που μας κατηγορεί;
Η Κούβα δεν είναι τρομοκρατική χώρα. Η Κούβα επίσης δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Κούβα ποτέ δεν πραγματοποίησε, πρότεινε ή εξόπλισε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο την εδαφική ακεραιότητα, την ασφάλεια ή τη σταθερότητα της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δεν προστατεύουμε τους τρομοκράτες. Δεν υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις από άλλα έθνη ή άλλες ομάδες στην Κούβα. Δεν υπάρχουν στρατιωτικές βάσεις από άλλες χώρες στην Κούβα. Έχουμε στρατιωτική συνεργασία και συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με φιλικές χώρες, με συμμάχους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν στρατιωτικές βάσεις στην Cuba.
Στην Κούβα υπάρχει μια στρατιωτική βάση, μια παράνομη στρατιωτική βάση, και ποιανού είναι; Είναι μια παράνομη βάση των ΗΠΑ στο έδαφος της κουβανικής επαρχίας του Γκουαντάναμο, ενάντια στη θέληση του κουβανικού λαού.
Ποιοι είναι αυτοί που έχουν στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο; Ποιοι είναι γνωστοί για την υποστήριξη της κρατικής τρομοκρατίας σε όλο τον κόσμο; Ή μήπως η επίθεση κατά της Βενεζουέλας και η απαγωγή ενός προέδρου δεν ήταν πράξη κρατικής τρομοκρατίας; Ή μήπως η υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα δεν είναι τρομοκρατική ενέργεια; Ή μήπως ο πυροβολισμός και η βύθιση σκαφών και πλοίων που μεταφέρουν άτομα που δεν έχει αποδειχθεί ότι συνδέονται με τη διακίνηση ναρκωτικών, με εξωδικαστικό τρόπο, χωρίς καμία έρευνα ή αποδεικτικά στοιχεία, δεν αποτελεί τρομοκρατική ενέργεια; Πού βρίσκεται λοιπόν η αλήθεια σε αυτόν τον κόσμο; Ποιο είναι το κύριο κράτος στον κόσμο που αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια ασφάλεια, για την παγκόσμια ειρήνη; Οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι η άποψή μου για αυτό το θέμα.
Πηγή: ellinokouvanikos.gr
