Ξυπνάτε ρε… σας δουλεύει!

 

Κυριακή μεσημέρι. Εκεί που προσπαθούσα να μασήσω το φαγητό μου – ζυγούρι με πατάτες στο φούρνο, παρακαλώ – και να χωνέψω όσα με είχαν αφήσει άναυδο τις προηγούμενες μέρες με τα βίντεο εξαγοράς βουλευτών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που είναι συρραφή, χωρίς να το έχει ψάξει κανείς αν …είναι, να ‘σου στην οθόνη της τηλεόρασης ο πρωθυπουργός για διάγγελμα. Πάει η όρεξη. Είναι που είναι σκληρό και το ζυγούρι…

Καπάκι, με το που τελειώνει το διάγγελμα του εξόχως ευυπόληπτου πρωθυπουργού μας και …ασυμβίβαστου διαπραγματευτή των μνημονίων και των συμφερόντων μου, ακούω το βασανιστικό ντριν του τηλεφώνου. Ήταν ο φίλος μου ο Μεμάς, όπως κατάλαβα βλέποντας τον αριθμό του τηλεφώνου στο καντράν. «Μα τι διάολο θέλει τώρα κι αυτός!» σκέφτηκα αμέσως, αλλά σήκωσα ασυναίσθητα το ακουστικό.

  • Πολυχρόνη τον άκουσες;

  • Τον άκουσα. Και λοιπόν;

  • Και δεν σου έκανε εντύπωση αυτό που είπε για τη «διεύρυνση του κυβερνητικού σχήματος», με αποστάτες;

  • Όχι ρε Μεμά, δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Όταν δεν αρκούν τα λεφτά για να πουλήσουν κάποιοι το τομάρι τους και το λαό τους, η προσφορά αυξάνεται και σε είδος: Βγαίνουν «στο σφυρί», ακόμη και υπουργικοί θώκοι! Δε ρωτάς και τον μπάρμπα σου τον Σάκη, που είναι «σπλήνα» μητσοτακικός να σου πει τι έγινε το 1965 με τις διαδοχικές κυβερνήσεις, ώσπου να κάτσει η μπίλια, εκεί που ήθελε ο βασιλιάς, η Φρειδερίκη και οι …ημέτερες δυνάμεις;

  • Δεν με καταλαβαίνεις, αγόρι μου, αυτά τα ξέρω.

  • Αλλά τότε;

  • Μα είναι τόσο ανόητοι όλοι αυτοί οι πρόθυμοι «ανεξάρτητοι» για να πιστέψουν τον πρωθυπουργό που τους δουλεύει ή ο πρωθυπουργός είναι τόσο βλάκας, όσο και οι σύμβουλοί του, ώστε να πιστεύει πως το τέχνασμά του αυτό θα πιάσει;

  • Δηλαδή; Δεν σε καταλαβαίνω…

  • Μα για την εκλογή Προέδρου, απαιτούνται ακόμη 20 ψήφοι, μην ξεχνάς.

  • Έ και λοιπόν;

  • Και πού θα χωρέσει άλλους 20 υπουργούς το υπουργικό συμβούλιο; Για να μπουν όλοι αυτοί, θα πρέπει να βγάλει άλλους τόσους δικούς του! Καταλαβαίνεις τι σου λέω;

  • Τι;

  • Μα αν είναι αλήθεια αυτό που είπε στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός, τότε στην επόμενη ψηφοφορία κινδυνεύει η κυβέρνηση να χάσει ακόμη και τους ψήφους δικών της υπουργών, που διαβλέπουν πως κινδυνεύει η καρέκλα τους, παρά να κερδίσει ψήφους … «ανεξαρτήτων», που σίγουρα πολλοί από αυτούς δεν τρώνε κουτόχορτο.

  • Και τότε, ρε Μεμά, γιατί όλη αυτή η φαρσοκωμωδία του διαγγέλματος Σαμαρά;

«Η απελπισία, φίλε μου. Είναι κακός σύμβουλος η απελπισία. Και πολύ περισσότερο ο πανικός» μου απάντησε με ένα ειρωνικό και κελαρυστό γέλιο ο φίλος μου και έκλεισε το τηλέφωνο.

Ομολογώ πως στη συνέχεια, το σκληρό ζυγούρι, μου φάνηκε …φιλέτο! Το έφαγα με τόση βουλιμία, που η γυναίκα μου κόντεψε να τρελαθεί!

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email