Εάν έχεις αποκαλέσεις τον Ντ. Τραμπ “διαβολικά καλό” και αν έχεις εργαστεί … σκληρά για την υλοποίηση της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας με την οποία ολόκληρη η χώρα έγινε νατοϊκό ορμητήριο, ε τότε ναι “αξίζεις” να λάβεις το Βραβείο Ειρήνης! Ο Αλ. Τσίπρας, λοιπόν, παρέλαβε ένα βραβείο που φέρει το βαρύ και τιμημένο όνομα του αγωνιστή Νίκου Νικηφορίδη, επειδή συντάχθηκε ολόκληρος με τα αμερικανονατοϊκά σχέδια στην περιοχή με όχημα τη Συμφωνία των Πρεσπών. Διαβάστε ΕΔΩ ποιος ήταν και τι έκανε ο Νίκος Νικηφορίδης και μετά αναλογιστεί ποιος είναι και τι ακριβώς έκανε για την Ειρήνη ο Αλ. Τσίπρας ως πρωθυπουργός της πρωτοδεύτερης φοράς Αριστερά.
Φυσικά, υπερασπίστηκε το έργο του αποκαλώντας τη συμφωνία “πρότυπο επίλυσης διαφορών για τα Δυτικά Βαλκάνια”, με βάση τα ΝΑΤΟικά σχέδια και συμφωνίες που όπως αποδείχτηκε όχι μόνο δεν «κλείνουν» το κεφάλαιο των ανταγωνισμών και των εθνικισμών όπως έλεγαν τότε, αλλά αντίθετα ανοίγουν και νέα τέτοια.
Δεν παρέλειψε υποστηρί΄ζει τα σχέδια «διευθετήσεων» που τρέχουν στα Ελληνοτουρκικά, ζητώντας «αξιοποίηση της ΕΕ και των συμμαχιών μας» που σπρώχνουν τα σχέδια συνεκμετάλλευσης με τη «στρατηγική σύμμαχο» Τουρκία, με τον ίδιο εξάλλου να ζητάει και «μια σαφή και γενναία στρατηγική για την προσφυγή στη Χάγη για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ», αλλά και να στηρίζει τα διχοτομικά σχέδια στην Κύπρο ζητώντας «επανεκκίνηση των συνομιλιών από το σημείο που διεκόπησαν στο Κραν Μοντανά, το 2017. Και το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ότι οι δυσμενείς εξελίξεις στην Κύπρο θα επηρεάσουν αρνητικά όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές αλλά και τις ευρωτουρκικές σχέσεις, ενώ η πρόοδος στο Κυπριακό θα τις αναβαθμίσει».
Την ίδια ώρα, εξέφραζε και τη στήριξη στα ΝΑΤΟικά σχέδια στην Ουκρανία, ενώ για να μη μείνει αμφιβολία τι εννοούν όταν μιλάνε για «ειρήνη», σημείωσε πως «το θεωρώ ντροπή για την Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις να χαρίζουμε τον αγώνα για ειρήνη και τη σταθερότητα στον Τραμπ, στον Ορμπαν και στον τυχοδιωκτισμό της Ακροδεξιάς»!
Ενώ δεν παρέλειψε να δικαιολογήσει και τα προσχήματα με τα οποία το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ (με το οποίο αναβάθμισε τις σχέσεις επί θητείας του) μακελεύει τον παλαιστινιακό λαό, λέγοντας πως «η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας δεν μπορεί να αποτελεί πρόσχημα ούτε λευκή επιταγή για τη δολοφονία χιλιάδων αμάχων – κυρίως παιδιών – και για μια πρωτοφανή ανθρωπιστική καταστροφή», ζητώντας η ΕΕ να συμμετέχει πιο ενεργά για τα συμφέροντά της την «επόμενη μέρα».
