Αιχμηρές και αποκαλυπτικές για την εγκληματική πολιτική της ΕΕ ήταν οι παρεμβάσεις συγγενών θυμάτων των Τεμπών κατά τη συνάντησή τους τη Δευτέρα στη Λάρισα, με αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Αναφορών, στο πλαίσιο τριήμερης διερευνητικής επίσκεψης στην Ελλάδα για το πολύνεκρο δυστύχημα.
«Σε αυτή την τραγωδία, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν υπήρξαν απλοί παρατηρητές. Ήταν συμμέτοχοι διά της ανοχής, της χρηματοδότησης και της παράλειψης των οφειλόμενων ενεργειών τους», επεσήμανε ο Π. Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπων και ζήτησε να μην περιοριστούν σε μια τυπική διοικητική έκθεση.
“Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέχισε συστηματικά να διοχετεύει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τον εκσυγχρονισμό της γραμμής και τη Σύμβαση 717 (ETCS / Τηλεδιοίκηση). Ενώ οι ευρωπαϊκοί θεσμοί γνώριζαν τις συνεχείς παρατάσεις, τις τεχνικές ελλείψεις και τη μη λειτουργία των συστημάτων, δεν ενεργοποίησαν ποτέ τους μηχανισμούς αναστολής χρηματοδότησης ή ανάκλησης της άδειας λειτουργίας, προτάσσοντας την εμπορική σκοπιμότητα έναντι της προστασίας της ανθρώπινης ζωής”, επεσήμανε αποκαλύπτοντας τον πραγματικό ρόλο της ΕΕ.
Το ίδιο αποκαλυπτική και καταιγιστική ήταν η ομιλία της Ελ. Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου, η οποία τόνισε ότι τόνισε ότι «επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότι η ΕΕ, όχι μόνο προωθεί την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και την πολιτική του κόστους – οφέλους, όπου τα μέτρα ασφαλείας θεωρούνται “μη επιλέξιμο” κόστος».
«Γνωρίζατε, είχατε ευθύνη, όπως και οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ERA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και δεν κάνατε τίποτα. Εσείς, εκπροσωπώντας τέτοιες πολιτικές κομμάτων, έχετε ψηφίσει και στηρίζετε την απελευθέρωση των μεταφορών, τη δημιουργία μιας ενιαίας σιδηροδρομικής αγοράς με κύριο μέλημα να μπορούν να επενδύουν και να κερδοφορούν οι Εταιρείες, οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Εσείς, με την πολιτική σας, αφήνατε τους επιχειρηματίες να αλωνίζουνε με τα σιδηροδρομικά έργα, επιτρέπατε την τραγική μείωση του προσωπικού στο σιδηρόδρομο, οι ιδιωτικές εταιρείες να αναλαμβάνουν το κερδοφόρο τμήμα των μεταφορών, επιβατικών και εμπορικών, βάζατε τα τρένα τους να τρέχουν σε αυτές τις ράγες με υψηλές ταχύτητες, χωρίς κανένα μέτρο για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, και εμείς χάσαμε τόσο αδιανόητα τα παιδιά μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα» τόνισε ακόμα.
Παρατίθενται ολόκληρες και οι δύο ομιλίες:
Η ομιλία του Π. Ασλανίδη:
Αξιότιμα μέλη της Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Συναντιόμαστε σήμερα εδώ, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τον τόπο όπου στις 28 Φεβρουαρίου 2023 συντελέστηκε η μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα που μας στέρησε τους ανθρώπους μας και σημάδεψε ανεξίτηλα πόσους άλλους.
Είμαστε εδώ σήμερα ως Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 28.2.2023 για να σας παραδώσουμε ένα πλήρες, αδιάσειστο υπόμνημα-αναφορά. Δεν πρόκειται για «υποκειμενικές εκτιμήσεις» ή «συναισθηματική φόρτιση». Αποτελεί ένα συμπαγές κατηγορητήριο βασισμένο στα επίσημα στοιχεία της δικαστικής δικογραφίας, στις εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (ERA) και στις ομολογίες των ίδιων των εποπτικών αρχών.
Ήρθατε στην Ελλάδα για να εξετάσετε αν τηρήθηκε η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η απάντηση της δικογραφίας είναι μία και κατηγορηματική: Στην Ελλάδα το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο για την Ασφάλεια των Σιδηροδρόμων καταλύθηκε πλήρως και συνειδητά.
- ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΟΓΜΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΛΑΘΟΥΣ»
Το ενωσιακό δίκαιο και η ίδρυση του ERA βασίζονται -θεωρητικά – σε μια αδιαπραγμάτευτη αρχή: Η ανθρώπινη ζωή δεν επαφίεται στην «τύχη» ούτε στην ατομική προσοχή ενός και μόνο ανθρώπου.
Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός θεωρητικά επιβάλλει τρία επάλληλα στρώματα προστασίας (Defense-in-Depth):
- Αυστηρές διαδικασίες,
- Τηλεδιοίκηση και φωτοσήμανση πραγματικού χρόνου, και
- Αυτόματη πέδηση (ETCS).
Τα συστήματα αυτά θεσπίστηκαν ακριβώς επειδή το ανθρώπινο λάθος είναι στατιστικά αναμενόμενο. Όταν ένας σιδηρόδρομος λειτουργεί αφού έχουν απογυμνωθεί όλα τα αυτόματα συστήματα προστασίας, το ανθρώπινο σφάλμα δεν είναι η αιτία της τραγωδίας· είναι το βέβαιο και αναμενόμενο αποτέλεσμα μίας εγκληματικής δομικής κατάρρευσης.
- ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΘΕΣΜΙΚΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ (2015–2022)
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι οι αρμόδιοι φορείς (Υπουργείο, ΟΣΕ, Hellenic Train, ΡΑΣ) λειτουργούσαν επί χρόνια με ένα εικονικό προσχήμα συμμόρφωσης «στα χαρτιά»:
- Μάιος 2015: Το Υπουργείο διαβεβαίωνε επίσημα τον ERA ότι εφαρμόζει τον Κανονισμό 402/2013 για τις Κοινές Μεθόδους Ασφάλειας (CSM-RA) και τους Ανεξάρτητους Φορείς Αξιολόγησης (AsBo). Επί πέντε χρόνια δεν φρόντισε να υπάρχει ούτε ένας διαπιστευμένος AsBo στη χώρα!
- 31 Ιουλίου 2019: Μετά την πυρκαγιά στη «Ζάχαρη» που κατέστρεψε ολοσχερώς την Τηλεδιοίκηση Λάρισας, εκδόθηκε το τηλεγράφημα 77.4.6.880. Ενημερώθηκαν ταυτόχρονα ο ΟΣΕ, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η ΡΑΣ, το Υπουργείο και η Εισαγγελία. Αντίδραση; Καμία. Ουδείς κίνησε τις υποχρεωτικές μελέτες επικινδυνότητας AsBo, επιλέγοντας μια συντονισμένη σιωπή.
- Οκτώβριος 2020: Με Υπουργική Απόφαση επιχειρήθηκε η «νομιμοποίηση της παρανομίας». Η ίδια η ΡΑΣ ομολογεί επίσημα (Έγγραφο 1688/2026) ότι ο ΟΣΕ ουδέποτε υπέβαλε δήλωση αλλαγής ή έκθεση AsBo, και ο Γενικός Κανονισμός Κίνησης τροποποιήθηκε απλώς για να κινούνται τα τρένα σε διπλή γραμμή χωρίς τηλεδιοίκηση, αντικαθιστώντας την τεχνολογία με προφορικές συνεννοήσεις!
- Η ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗ HELLENIC TRAIN
Η στάση της σιδηροδρομικής επιχείρησης συνιστά πλήρη και ενσυνείδητη αποδοχή του κινδύνου:
- Στα τέλη του 2020, για λόγους μείωσης κόστους, κατάργησε μονομερώς το Κέντρο Παρακολούθησης Κυκλοφορίας στην οδό Καρόλου, διαλύοντας τον μοναδικό δευτεροβάθμιο μηχανισμό επιτήρησης.
- 7 Ιουνίου 2022 (Έγγραφο 79/22/Ε/Τ12): Σε εμπιστευτικό έγγραφο, ο Διευθύνων Σύμβουλός της και τα κορυφαία στελέχη παραδέχονταν εγγράφως ότι τα τρένα κινούνται καθημερινά χωρίς ETCS, χωρίς GSM-R, με σβηστή σηματοδότηση και νεκρή τηλεδιοίκηση. Αντί να ακινητοποιήσουν τα τρένα, συνέχισαν να μεταφέρουν ανυποψίαστους πολίτες.
- Οι εσωτερικοί έλεγχοι και οι επιθεωρήσεις της ΡΑΣ αποκάλυψαν ότι η εταιρεία δεν εφάρμοζε το Μητρώο Κινδύνων, δεν διέθετε AsBo, δεν έκανε ανασκοπήσεις ασφαλείας και χρησιμοποιούσε ανεκπαίδευτο προσωπικό.
- ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ «ΛΑΡΙΣΑ – ΠΛΑΤΥ» ΚΑΙ Ο ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΟΛΟΣ
Στην Εγκύκλιο ΔΕΤ/Κ αρ. 103, η ίδια η ηγεσία του ΟΣΕ ομολογεί ενυπόγραφα ότι οι ταχύτητες έως 160 χλμ/ώρα προϋποθέτουν υποχρεωτικά αυτόματη εποπτική πέδηση από το ETCS.
Γνώριζαν, δηλαδή, ότι οι υψηλές ταχύτητες σε τυφλό δίκτυο είναι τεχνικά και νομικά απαγορευμένες. Κι όμως, επέτρεψαν στα επιβατικά τρένα να κινούνται με 160 χλμ/ώρα στο τμήμα Λάρισα – Πλατύ, βασισμένα στην τύχη και σε έναν μοναδικό σταθμάρχη.
Αυτό, κύριοι Ευρωβουλευτές, στη νομική επιστήμη ονομάζεται Ενδεχόμενος Δόλος:
- Γνώριζαν με επίσημα έγγραφα ότι στερούσαν από το δίκτυο τις ασφαλιστικές δικλίδες.
- Προέβλεψαν και αποδέχθηκαν ότι ένα μεμονωμένο ανθρώπινο σφάλμα θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε μετωπική σύγκρουση και μαζικές απώλειες ζωών.
- Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ (ERA & ΚΟΜΙΣΙΟΝ)
Πρέπει να ειπωθεί καθαρά και χωρίς περιστροφές: Σε αυτή την τραγωδία, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν υπήρξαν απλοί παρατηρητές. Ήταν συμμέτοχοι διά της ανοχής, της χρηματοδότησης και της παράλειψης των οφειλόμενων ενεργειών τους.
- Χρηματοδότηση χωρίς Έλεγχο: Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέχισε συστηματικά να διοχετεύει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τον εκσυγχρονισμό της γραμμής και τη Σύμβαση 717 (ETCS / Τηλεδιοίκηση). Ενώ οι ευρωπαϊκοί θεσμοί γνώριζαν τις συνεχείς παρατάσεις, τις τεχνικές ελλείψεις και τη μη λειτουργία των συστημάτων, δεν ενεργοποίησαν ποτέ τους μηχανισμούς αναστολής χρηματοδότησης ή ανάκλησης της άδειας λειτουργίας, προτάσσοντας την εμπορική σκοπιμότητα έναντι της προστασίας της ανθρώπινης ζωής.
- Παράνομη Λειτουργία υπό Αίρεση (15 Φεβρουαρίου 2023): Το Ενιαίο Πιστοποιητικό Ασφαλείας της Hellenic Train είχε δοθεί «υπό αίρεση», με προθεσμία συμμόρφωσης την 15/02/2023. Από τις 16 Φεβρουαρίου —12 ημέρες πριν την τραγωδία— η εταιρεία λειτουργούσε εκτός νόμου. Ο ERA και η Κομισιόν, μέσω της κεντρικής πλατφόρμας One Stop Shop, το γνώριζαν και ανέχθηκαν τη συνέχιση των δρομολογίων!
- Έκθεση ERA (ERA/REP/1-2023 & 2-2023): Ο ίδιος ο ERA διαπίστωσε εκ των υστέρων «βαριά συστημική ανεπάρκεια» και αποδέχθηκε ότι, παρά τα εκατομμύρια ευρώ κοινοτικών κονδυλίων, κανένα μέτρο γραμμής και κανένας συρμός δεν λειτουργούσε υπό την προστασία του ETCS.
- Ανοχή στην ανυπαρξία NIB: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέχθηκε επί σειρά ετών τη λειτουργία του ελληνικού σιδηροδρόμου χωρίς τον υποχρεωτικό από την Οδηγία 2016/798 ανεξάρτητο Εθνικό Φορέα Διερεύνησης Ατυχημάτων (NIB).
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
Αξιότιμα μέλη της Αντιπροσωπείας,
Σας ζητούμε να μην περιοριστείτε σε μια τυπική διοικητική έκθεση. Ζητούμε:
- Να ενσωματώσετε πλήρως τα ευρήματα της δικογραφίας στην τελική Έκθεση της Αποστολής σας.
- Να ελεγχθούν πειθαρχικά και ποινικά τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG MOVE) και του ERA για την αδράνεια που επέδειξαν μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2023.
- Να διαβιβαστεί ο φάκελος στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) για τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων και τη συστημική διακινδύνευση των Ευρωπαίων πολιτών.
- Να αποσταλεί ξεκάθαρο μήνυμα προς τις ελληνικές δικαστικές αρχές ότι η αφαίρεση των τεχνικών φραγμών ασφαλείας συνιστά ενδεχόμενο δόλο και όχι απλή αμέλεια.
Αξιότιμοι Ευρωβουλευτές,
Όταν τα ευρωπαϊκά όργανα χρηματοδοτούν υποδομές χωρίς να ελέγχουν αν αυτές λειτουργούν, όταν κλείνουν τα μάτια σε ληξιπρόθεσμα πιστοποιητικά ασφαλείας και όταν επιτρέπουν την εμπορική εκμετάλλευση δικτύων-παγίδων, παύουν να είναι θεματοφύλακες του ευρωπαϊκού δικαίου. Γίνονται κρίκοι της ίδιας εγκληματικής αλυσίδας.
Οι 57 άνθρωποι που χάθηκαν στα Τέμπη δεν ήταν απλοί αριθμοί σε στατιστικές ατυχημάτων. Ήταν Ευρωπαίοι πολίτες που εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους σε έναν σιδηρόδρομο που η ΕΕ χρηματοδοτούσε και πιστοποιούσε ως «ασφαλή».
Σήμερα, από τη Λάρισα, σας καλούμε να αποδείξετε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν επικαλύπτει τις ανεπάρκειες της Γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Η δικαιοσύνη για τα Τέμπη είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποκατασταθεί η χαμένη αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα μάτια των πολιτών της.
Η ομιλία της Ελ. Βασάρα
«Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023, χάσαμε 57 συνανθρώπους μας, προσωπικά έχασα τη μοναχοκόρη μου 23 ετών, τελειόφοιτη φοιτήτρια του ΑΠΘ, γιατί οι σιδηροδρομικές μεταφορές γινόταν σε αδιανόητα επικίνδυνες συνθήκες, γιατί ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε κυριολεκτικά ως ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.
Οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι.
Νέα παιδιά. Φορτωμένα όνειρα, δίψα για τη ζωή που ανοίγονταν μπροστά τους. Επέστρεφαν στα σπίτια τους ή στις Σχολές τους με το ασφαλέστερο – όπως μέχρι τότε μας άφηναν να πιστεύουμε- μεταφορικό μέσον.
Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ήταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής, που συσσωρεύει προβλήματα και ανασφάλεια. Μιας πολιτικής, που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος, δεν λογαριάζει την ασφάλεια στις υποδομές, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή.
Εν έτει 2023, μία επιβατική αμαξοστοιχία και μία εμπορική κινούνταν για 12 λεπτά αντίθετα, στην ίδια γραμμή, τη γραμμή καθόδου, στον κεντρικό σιδηροδρομικό άξονα της χώρας Αθήνα-Θεσσαλονίκη, χωρίς να λειτουργεί ούτε ένα σύστημα ασφαλείας, χωρίς να υπάρχει ούτε μία ασφαλιστική δικλείδα που θα μπορούσε να αποτρέψει τη σύγκρουση.
Πώς είναι δυνατόν να συμβεί μετωπική σύγκρουση τρένων, με τόσα συστήματα ασφαλείας που υποτίθεται ότι λειτουργούσαν και τόσες επενδύσεις που υποτίθεται ότι είχαν γίνει; Γιατί τέτοια δηλώνανε, σε κάθε ευκαιρία, οι υπουργοί μεταφορών, και όχι μόνο, τα τελευταία 20 χρόνια.
Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που νομίζαμε.
Ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε:
- με αυξημένες ταχύτητες,
- χωρίς τα στοιχειώδη αυτοματοποιημένα συστήματα ασφαλείας – ούτε καν τα φωτοσήματα/φανάρια λειτουργούσαν,
- τραγικά υποστελεχωμένος, με ανεπαρκώς εκπαιδευμένους, και λιγότερους από τους μισούς εργαζόμενους, σε σχέση με αυτό που προέβλεπε το οργανόγραμμα του ΟΣΕ,
- με φθαρμένη, κακοσυντηρημένη και επικίνδυνη υποδομή.
Με προβλήματα σε μηχανές και βαγόνια, με ξεπερασμένες προδιαγραφές πυρασφάλειας, πιστοποιημένες προ τριακονταετίας.
Με κλειστούς σταθμούς, εγκαταλλελημένους κατά μήκος του κύριου σιδηροδρομικού άξονα της χώρας Αθήνα-Θεσσαλονίκη.
ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ δηλαδή καμιά απολύτως διαχείριση κινδύνου.
Το κόστος, κόντρα στην ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής…
Νόμοι επί νόμων στο όνομα δήθεν της εξυγίανσης και της “αποδοτικότερης” λειτουργίας του ΟΣΕ. Κατάτμηση του ΟΣΕ σε επί θυγατρικές εταιρείες (ΕΡΓΟΣΕ, ΓΑΙΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ.α.). Ιδιωτικοποίηση του πιο κερδοφόρου κομματιού στη βάση οδηγιών της ΕΕ, για την προώθηση του ελεύθερου ανταγωνισμού στις μεταφορές. Για να “τρέχουν” δηλαδή τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων! Και καθώς η ΕΕ, πιστοποιούσε όλα αυτά τα χρόνια την εγκληματική κατάσταση των σιδηροδρομικών μεταφορών στη χώρα μας, επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότι η ΕΕ, όχι μόνο προωθεί την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά και την πολιτική του κόστους – οφέλους, όπου τα μέτρα ασφαλείας θεωρούνται “μη επιλέξιμο” κόστος!
Τα σιδηροδρομικά έργα για την εγκατάσταση αυτοματοποιημένων συστημάτων ασφαλείας αποτέλεσαν πεδίο έντονου ανταγωνισμού μεταξύ εργολάβων, κατασκευαστικών εταιρειών, προμηθευτών. Η κατάτμηση των έργων για να ικανοποιηθούν οι εργολάβοι και οι προμηθευτές κατάντησε συνήθης πρακτική. Ακόμη και μεταξύ τμημάτων του ίδιου έργου οι προδιαγραφές συχνά ήταν διαφορετικές! Ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων για το “μοίρασμα της πίτας” ήταν ο κύριος λόγος για τις παρατάσεις και τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση των συμβάσεων που είχαν χρηματοδοτηθεί.
Οι κυβερνήσεις διαχρονικά γνώριζαν τους κινδύνους που εγκυμονούσαν οι ελλείψεις στο σιδηρόδρομο και αποδέχονταν το ενδεχόμενο μιας τέτοιας τραγωδίας. Αφού οι ίδιες διαμόρφωσαν αυτή την κατάσταση… Για να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος με γνώμονα το κέρδος των ομίλων! Με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ για την απελευθέρωση των μεταφορών! Άλλωστε είχαν ενημερωθεί για τα δεκάδες ατυχήματα και εκτροχιασμούς που συνέβαιναν με μεγάλη συχνότητα. Από το 2015 τους είχαν κοινοποιηθεί 93 εξώδικα φορέων και συνδικαλιστικών οργανώσεων. Έως και λίγες μέρες πριν το έγκλημα, οι εργαζόμενοι απηύθυναν δραματική έκκληση για τη λήψη των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας. Παρόλα αυτά συνέχιζαν είτε με τις αποφάσεις τους είτε με την εγκληματική μη ενασχόλησή τους με ζητήματα που άπτονταν της αρμοδιότητάς τους, να επιτρέπουν τη λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου σε συνθήκες διάλυσης και εγκατάλειψης, σε συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας, χωρίς συστήματα ασφαλείας, με ελλειπές προσωπικό, χωρίς άλλες ανθρώπινες ασφαλιστικές δικλείδες, όπως το κέντρο στην Καρόλου, ο προϊστάμενος της αμαξοστοιχίας, αλλά με υψηλές ταχύτητες και πολλά δρομολόγια ημερησίως. Είναι προφανές ότι η προτεραιότητα του συστήματος που υπηρετούν η ΕΕ, οι κυβερνήσεις, η Δικαιοσύνη δεν είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Είναι η εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ για την απελευθέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών με βασική στόχευση-που τίθεται σε προτεραιότητα έναντι της επιταγής για τη διασφάλιση της ασφάλειας των μετακινήσεων- τη δημιουργία μια ενιαίας αγοράς σιδηροδρομικών δραστηριοτήτων στην Ευρώπη, στην οποία θα μπορούν απρόσκοπτα να επενδύουν και να κερδοφορούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι της ΕΕ. μέσα από ένα ολοκληρωμένο νομικό πλέγμα οδηγιών που διαμορφώνεται εδώ και δεκαετίες. Αυτήν ακριβώς την πολιτική, αυτό το νομικό πλαίσιο, και όχι κάποια παρέκκλιση από τα ευρωπαϊκά κεκτημένα όπως παραπλανητικά παρουσιάζεται, εφάρμοσαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και στη χώρα μας και οδήγησαν στην κατάτμηση του σιδηροδρομικού δικτύου και την ιδιωτικοποίηση του κερδοφόρου τμήματός του στα πλαίσια της επιχειρηματικής λειτουργίας με γνώμονα το κέρδος. Το αποτέλεσμα η ανυπαρξία των απαραίτητων αυτοματοποιημένων συστημάτων ασφαλείας και η απογύμνωση του σιδηροδρόμου από το απαραίτητο προσωπικό. Με τους νόμους τους ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε κανονικά και πιστοποιημένα από την πλευρά τόσο των κυβερνήσεων όσο και της ΕΕ. Χάσαμε τα παιδιά μας, χάσαμε τους αγαπημένους μας πάνω στις ματωμένες ράγες του κέρδους που διαπνέει τη λειτουργία και την κατεύθυνση τόσο των κρατικών όσο και των ιδιωτικών εταιριών. Ήρθαμε αντιμέτωποι με το πιο απάνθρωπο πρόσωπο αυτού του συστήματος.
Από την πρώτη στιγμή οι γονείς, οι συγγενείς των θυμάτων αντιμετωπίσαμε ένα εχθρικό κράτος.
Προσπάθεια της κυβέρνησης να κρύψει τις ευθύνες της, και ταυτόχρονα προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι ευθύνες των πολιτικών και των προηγούμενων κυβερνήσεων που οδήγησαν στο Έγκλημα, για να αποκρύψουν ότι όλοι γνώριζαν και η μία κυβέρνηση καθώς διαδέχονταν την άλλη συνέχιζε την ίδια πολιτική, αυτήν της απελευθέρωσης των σιδηροδρομικών μεταφορών, με τίμημα την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής.
Τριάμισι χρόνια τώρα οι οικογένειες των θυμάτων, στην προσπάθειά μας να ανακαλύψουμε όλη την αλήθεια, πέρα από τον πόνο της αβάσταχτης απώλειας, βρίσκουμε απέναντί μας την οργανωμένη προσπάθεια συγκάλυψης του κράτους, και το ασφυκτικό υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο. Τριάμισι χρόνια αναγκαστήκαμε με τους συνηγόρους μας, να παίξουμε το ρόλο του ντετέκτιβ, προκειμένου να καλύψουμε τα τεράστια κενά, τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις της ανακριτικής διαδικασίας και να εισφέρουμε με την έρευνά μας κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία στη δικογραφία για να αποδοθούν οι ευθύνες όσο ψηλά κι αν φτάνουν.
Νόμους, έγγραφα ενοχοποιητικά, κανονισμούς και οδηγίες ΕΕ, ERA, Συμβάσεις παραχώρησης της TRAINOSE στη HELLENIK TRAIN, αλληλογραφία του Υπουργείου Μεταφορών με την ERA, την κατάσταση του σιδηρόδρομου, τον Γενικό Κανονισμό Κυκλοφορίας, τις εκθέσεις της ελληνικής ρυθμιστικής αρχής, τις εγκυκλίους του ΟΣΕ, πορίσματα των ευρωπαϊκών και εθνικών εποπτικών αρχών, Εκθέσεις ERA και ΡΑΣ, Όλοι οι εμπλεκόμενοι γνώριζαν με επίσημα έγγραφα και τηλεγραφήματα ότι στερούσαν από το σιδηροδρομικό δίκτυο αυτόνομα συστήματα ασφαλείας προκειμένου να αποφευχθεί το αποτέλεσμα του ανθρώπινου λάθους, που στατιστικά είναι αναπόφευκτο.
Τελικά, διαχρονικά το κράτος, με την αδράνεια της Δικαιοσύνης, και την έγκριση και την εποπτεία της αρμόδιας εποπτικής Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον σιδηρόδρομο, της ERA:
- επέτρεπε, επιτρέπει και εγκρίνει τον σιδηρόδρομο να είναι υποστελεχωμένος στα όρια του κινδύνου.
- επέτρεπε, επιτρέπει και εγκρίνει να ταξιδεύουν βαγόνια 30 ετών χωρίς σύγχρονες προδιαγραφές πυρασφάλειας (5000 βαγόνια ακατάλληλα σε όλη την Ευρώπη)
- επέτρεπε, επιτρέπει και εγκρίνει να “σέρνονται”, χωρίς να υλοποιούνται για 15 και πλέον χρόνια συμβάσεις, και να μοιράζονται τα χρήματα σε μονοπωλιακούς ευρωπαϊκούς και εγχώριους κατασκευαστικούς ομίλους.
Έτσι γίνεται όταν η καρδιά της οικονομίας είναι το κέρδος. Και αυτή είναι η επίσημη πολιτική της κυβέρνησης, των προηγούμενων κυβερνήσεων και της εποπτεύουσας, και διευθύνουσας Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Να λοιπόν ποιες είναι οι ευθύνες της ΕΡΑ, του ευρωπαϊκού οργανισμού Εποπτείας των σιδηροδρόμων.
Έπρεπε να σταματήσει την κυκλοφορία των τρένων, έστω να επιβάλει μείωση των ταχυτήτων, καθώς γνώριζε από πρώτο χέρι την εγκληματικά επικίνδυνη κατάσταση.
Για ποιο λόγο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έλεγξε τον ERA καθώς δεν πήρε μέτρα ως το αρμόδιο εποπτικό ευρωπαϊκό όργανο για να διασφαλίσει την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στον ελληνικό σιδηρόδρομο; Και όχι μόνο αυτό, αλλά ταυτόχρονα, και προσχηματικά, εκ του αποτελέσματος, στις 15-2-2023, αποφασίζει την παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επί παραβάσει για Οδηγία που η εφαρμογή της εκκρεμούσε –σερνόταν από το 2016. Και εκεί μια από τα ίδια, η υπόθεση αρχειοθετήθηκε.
Γνωρίζατε, είχατε ευθύνη, όπως και οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ERA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και δεν κάνατε τίποτα. Εσείς, εκπροσωπώντας τέτοιες πολιτικές κομμάτων, έχετε ψηφίσει και στηρίζετε την απελευθέρωση των μεταφορών, τη δημιουργία μιας ενιαίας σιδηροδρομικής αγοράς με κύριο μέλημα να μπορούν να επενδύουν και να κερδοφορούν οι Εταιρείες, οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Εσείς, με την πολιτική σας, αφήνατε τους επιχειρηματίες να αλωνίζουνε με τα σιδηροδρομικά έργα, επιτρέπατε την τραγική μείωση του προσωπικού στο σιδηρόδρομο, οι ιδιωτικές εταιρείες να αναλαμβάνουν το κερδοφόρο τμήμα των μεταφορών, επιβατικών και εμπορικών, βάζατε τα τρένα τους να τρέχουν σε αυτές τις ράγες με υψηλές ταχύτητες, χωρίς κανένα μέτρο για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, και εμείς χάσαμε τόσο αδιανόητα τα παιδιά μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Να θυμίσουμε ότι η αναφορά του Συλλόγου μας, του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, κατατέθηκε στην Επιτροπή σας τον Μάρτιο του 2024.
