Παρά τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ν.Δ… «το βιολί της»: Το αν ένας υπουργός θα παραπεμφθεί σε δικαστήριο πρέπει να αποφασίζεται από την Βουλή! Η θέση της ήταν γνωστή, όμως πλέον κατατέθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος. Εκεί όπου συζητήθηκε το περίφημο άρθρο 86 του Συντάγματος «περί ευθύνης υπουργών».
Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, Ευριπίδης Στυλιανίδης, μάλιστα, παρουσιάζοντας την κυβερνητική πρόταση κατέθεσε σειρά επιχειρημάτων προκειμένου να υποστηρίξει την θέση αυτή. Ανάμεσα τους περιλαμβάνεται και ο ισχυρισμός πως ένας υπουργός, που θα αισθάνεται την πίεση ότι μπορεί να οδηγηθεί σε δικαστήριο, δεν θα παίρνει αποφάσεις, ούτε θα υπογράφει οτιδήποτε. Κι αυτό – ισχυρίστηκε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης – μάλλον θα έχει μεγαλύτερο κόστος ακόμη και από την υπογραφή αποφάσεων που – δυνητικά- μπορεί να οδηγήσουν σε διασπάθιση δημοσίου χρήματος!
Χαρακτηριστική ήταν η ατάκα του Ευριπίδη Στυλιανίδη η οποία καταγράφηκε από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Ο υπουργός που παίρνει αποφάσεις και λύνει προβλήματα είναι συνήθως αυτός που εκτίθεται σε κινδύνους. Αυτός που δεν υπογράφει, όχι μόνο δεν κινδυνεύει, αλλά συνήθως είναι και πιο δημοφιλής. Το κόστος όμως των Μη Αποφάσεων στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από το κόστος των κακών αποφάσεων»!
Παράλληλα, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας υπερασπίστηκε το καθεστώς ατιμωρησίας των υπουργών (όπως διαπιστώθηκε όταν πέρυσι περίπου τέτοια εποχή «αμνηστεύθηκε» ο Μάκης Βορίδης για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ) με σειρά κινδυνολογικών επιχειρημάτων. Μεταξύ αυτών ήταν ο … «λαϊκισμός» που μπορεί να οδηγήσει σε παραπομπή υπουργού. Επίσης, υπήρξε και η επίκληση «εξωθεσμικών συμφερόντων», παραβλέποντας το ότι σχεδόν όλες οι υποθέσεις ποινικών ευθυνών υπουργών αφορούν κυρίως την εξυπηρέτηση «εξωθεσμικών συμφερόντων».
Ενδεικτικά ανέφερε πως ο υπουργός «είναι αναγκαίο να θωρακίζεται, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ώστε να µην εργαλειοποιείται στα χέρια των πολιτικών του αντιπάλων ή άλλων ισχυρών λαϊκίστικών ή εξωθεσµικών συμφερόντων» γιατί αυτά υποστήριξε οδηγούν «σε σπίλωση του εκάστοτε πολιτικού προσώπου, σε αδρανοποίηση του πολιτικού και εν τέλει σε εθνικό, κοινωνικό και πολιτικό διχασµό»! Επίσης υποστήριξε ότι δεν πρέπει «να ενδίδουμε στο συνταγματικό λαϊκισμό που μπορεί να επιδράσει καταλυτικά πάνω στις αποφάσεις της Δικαστικής Εξουσίας, μέσω της περιρρέουσας ατμόσφαιρας»!
Συνολικά, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ανέφερε πως «έχουμε χρέος να ισορροπήσουμε ανάμεσα από τη μια στην απόλυτη ατιμωρησία των πολιτικών που γεννά την αλαζονεία της εξουσίας, προκαλώντας την απέχθεια στους πολίτες για τα κοινά, κατάσταση που ωθεί κυρίως τους νέους ανθρώπους στους ακτιβισμούς και τα άκρα ενισχύοντας ένα επικίνδυνο λαϊκισμό. Από την άλλη, στην απόλυτη τιμωρητικότητα που οδηγεί εύκολα, όπως δείχνει η ιστορία μας, στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής».
Όσον αφορά την ίδια την πρόταση που καταθέτει η Ν.Δ έχει ως εξής: Ζητά η τελική απόφαση, για το αν θα παραπεμφθεί ή όχι ένας υπουργός, να λαμβάνεται από την απόλυτη πλειοψηφία των μελών του κοινοβουλίου, δηλαδή πρακτικά από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία. Ζητά όμως επιμέρους αλλαγές στο άρθρο 86. Αυτές συνίστανται στο να καταργηθεί η «αμελλητί» αποστολή δικογραφιών στην Βουλή και να αντικατασταθεί από προκαταρκτική εξέταση. Αυτή – κατά τη Νέα Δημοκρατία- θα πρέπει να διεξάγεται από ένα μεικτό συμβούλιο που θα αποτελείται από δικαστικούς λειτουργούς και πολιτικά πρόσωπα, πιθανότατα βουλευτές.
Προφανώς, επειδή η πρόταση αφορά συνταγματική διάταξη, το πώς θα επιλέγονται τα συγκεκριμένα πρόσωπα θα αποφασίζεται από εκτελεστικό νόμο του Συντάγματος. Πράγμα που φυσικά δίνει την ευχέρεια να προβλεφθεί από τον νομοθέτη η ακριβής σύνθεση όπως και ο τρόπος ορισμού των μελών του συμβουλίου. Εναλλακτικά πάντως η Ν.Δ συζητά – όπως είπε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης – η προκαταρκτική εξέταση να γίνει και από Εισαγγελέα Εφετών αν και δεν είναι η πρώτη της προτίμηση.
Με τη διατήρηση του δικαιώματος της Βουλής να αποφασίζει το αν θα παραπέμπονται υπουργοί φαίνεται να διαφωνούν συνολικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Προτείνοντας – τα περισσότερα εξ αυτών – μορφές απευθείας ανάθεσης υποθέσεων ποινικών ευθυνών υπουργών σε κάποιας μορφής δικαστικό συμβούλιο. Όπως όμως όλα δείχνουν η διακομματική διαπραγμάτευση στο πλαίσιο της αναθεωρητικής διαδικασίας δύσκολα θα οδηγηθεί σε κατάργηση του πυρήνα του σημερινού άρθρου 86, που δεν είναι άλλος από την αποφασιστική αρμοδιότητα της Βουλής.
Η εισηγητική θέση της κυβέρνησης δεν αφήνει περιθώρια για κάτι τέτοιο. Παράλληλα στο εσωτερικό των κομμάτων της αντιπολίτευσης, παρά τις θέσεις που διατυπώνουν, υπάρχουν πολλές απόψεις υπέρ ενός συστήματος «προστασίας» της δράσης των μελών του εκάστοτε υπουργικού Συμβουλίου. Άλλωστε «πνευματικός πατέρας» του άρθρου 86 είναι ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος που εισήγαγε την συγκεκριμένη διάταξη στην αναθεώρηση του 2001 με σκεπτικό παρόμοιο με αυτό που αναπτύσσει σήμερα η Νέα δημοκρατία.
Αξίζει να θυμίσουμε συνολικά πως η συνταγματική αναθεώρηση θα γίνει σε δύο φάσεις, στην τρέχουσα και την επόμενη Βουλή. Τα άρθρα που θα κριθούν αναθεωρητέα με 180 ψήφους θα απαιτήσουν 150 για την αλλαγή του περιεχομένου τους στην επόμενη Βουλή και το αντίστροφο. Επίσης να σημειωθεί ότι οι ψηφοφορίες δεν γίνονται με βάση την «δεδηλωμένη» των κομμάτων αλλά με την ψήφο του κάθε βουλευτή ξεχωριστά.
