Στον Βόλο υπάρχει σημαντική ισραηλιτική κοινότητα. Υπάρχει γιατί στα χρόνια της Κατοχής και του ναζισμού οι οργανώσεις του ΕΑΜ της πόλεις και ο στρατός του ΕΛΑΣ διέσωσαν τα μεγαλύτερο μέρος της ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης: το 74% του συνόλου – αυτούς δηλαδή που δεν εχθρεύονταν τον κομμουνισμό περισσότερο από ό,τι τον ναζισμό. Στην Θεσσαλία ο ΕΛΑΣ έδωσε σκληρές μάχες με τους κατακτητές Γερμανούς και τους τοπικούς Έλληνες ναζί (ΕΑΣΑΔ) για να προστατεύσει τις προσφυγικές κοινότητες των ισραηλιτών Ελλήνων που είχαν εγκατασταθεί στην Ελεύθερη Ελλάδα. Αυτά είναι γεγονότα και είναι μάλλον περιττό να προσθέσουμε τις ευχαριστίες και την δημόσια αναγνώριση του σωτήριου αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ από την ηγεσία (ραβίνους) των ισραηλιτικών κοινοτήτων.
Σήμερα όμως, σχεδόν έναν αιώνα από τα τότε γεγονότα, έρχεται η παρούσα ηγεσία της ισραηλιτικής κοινότητας του Βόλου συνεπικουρούμενη από το Κεντρικό Ισραηλιτική Συμβούλιο της Ελλάδας να διηγηθεί μια νέα κατασκευασμένη αφήγηση για το τι έγινε τότε. Στην επέτειο της μνήμης της Σοάχ (του εβραϊκού Ολοκαυτώματος) κάλεσε γνωστό φανατικό αντικομμουνιστή ως κεντρικό ομιλητή στην σχετική εκδήλωση. Ο εν λόγω, Σάκης Μουμτζής, επιδεικνύει έναν εμφυλιακό ή μετεμφυλιακό φανατισμό ενάντια στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ, στο ΚΚΕ και στο μεγάλο Απελευθερωτικό κίνημα του Λαού μας στον καιρό της ξένης κατάκτησης. Δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που επιδίδεται σε ετούτο το εγχείρημα. Σε τελευταία ανάλυση και στον καιρό της Κατοχής υπήρχαν Έλληνες ναζί, ΕΑΣΑΔ και Τάγματα Ασφαλείας. Λογικό είναι το παρελθόν να έχει αφήσει κάποια ίχνη…
Ο δημοκρατικός -ή απλά λογικός- κόσμος του Βόλου ξεσηκώθηκε μπροστά στην σχεδιαζόμενη ύβρη. Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο Σύλλογος Ιστορίας και Μνήμης της Εθνικής Αντίστασης και άλλοι φορείς της αντέδρασαν στα σχεδιαζόμενα όπως και η Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία είναι συνδιοργανωτής των εκδηλώσεων μνήμης. Η συμμετοχή του κου Μουμτζή ακυρώθηκε.
Η εξέλιξη αυτή σήμανε συναγερμό σε ολόκληρο το στρατόπεδο της δεξιάς, της εθνικοφροσύνης και των κυβερνητικών παραγόντων. Πρωτοστάτησε ο ίδιος ο κος Μουμτζής με κείμενο στο Liberal με τίτλο «Ο αριστερόστροφος φασισμός». Σε αυτό επιτίθεται προσωπικά στην συνάδελφο ιστορικό στο ΑΠΘ κα Βασιλική Λάζου και δηλώνει: «Είναι επιτρεπτό θορυβώδεις μειοψηφίες να ελέγχουν το τι θα λέγεται και το τι θα απαγορεύεται; Είναι δυνατόν η Αριστερά, με την απειλή τραμπουκισμών, να ορίζει τον δημόσιο λόγο; Και κάτι ακόμα: δικαιούνται οι φλοτίλες (sic) να θέλουν να φιμώσουν, και να το πετυχαίνουν, μια φωνή που σταθερά στέκεται δίπλα στους Ισραηλίτες και τους Ισραηλινούς;…» (https://www.liberal.gr/s-moymtzis/o-aristerostrofos-fasismos-ktypise-sto-bolo).
Ακολούθησε η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, κου Γιώργου Καλαντζή ο οποίος σε ανακοίνωσή του δήλωσε: «Το περιστατικό με τον κ. Σ. Μουμτζή εντάσσεται σε μια πολιτική ιδεολογικής τρομοκρατίας με σαφέστατο αντισημιτικό χαρακτήρα. Στόχος του είναι να εμφυσήσει τον φόβο εμπεδώνοντας την αντίληψη “μη μιλάς, μη φαίνεσαι, κρύψου γιατί προκαλείς». Να επιβάλλει δηλαδή την αρχέγονη βάση του αντισημιτισμού ότι “ο Εβραίος προκαλεί και μόνο με την ύπαρξή του” και ότι όσοι εναντιώνονται στον λόγο του μίσους είναι εξίσου ανεπιθύμητοι» (https://www.iefimerida.gr/ellada/gg-yp-paideias-gia-akyrosi-omilias-moymtzi).
Φυσικά από την εκστρατεία σπίλωσης, παραχάραξης, συκοφάντησης δεν μπορούσε να απουσιάζει το ΣΚΑΪ δια του προσώπου του κατ’ εξοχή αρμόδιου για τέτοια θέματα Άρη Πορτοσάλτε. Το έτερο των «δημοσιογραφικών» συγκροτημάτων έσπευσε να μετάσχει στην σταυροφορία. Στα «ΝΕΑ» το σχόλιο για την ματαίωση της ομιλίας του κου Μουμτζή πρόσθετε: «Είναι νίκη του λεγόμενου προοδευτικού μετώπου; Είναι. Και είναι ταυτόχρονα νίκη του νέου αντισημιτισμού, αυτού που το καλοκαίρι κυνηγούσε ισραηλινούς τουρίστες στους τόπους των διακοπών. Είναι νίκη δυνάμεων με αντιδημοκρατικές πρακτικές, που δεν μπορούν να ανεχθούν νοήματα τα οποία δεν ελέγχουν» (https://www.tanea.gr/print/2026/01/29/opinions/sto-metopo-tis-logokrisias/). Άλλα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για «νίκη του όχλου». «στίφη» και άλλα λιγότερο «ευγενικά». Εξυπακούεται ότι όλα ετούτα δεν είναι «προσκλήσεις σε βία» και «δηλώσεις μίσους» καθότι προέρχονται από την «σωστή πλευρά της ιστορίας».
Ιδιαίτερα σημαίνουσα ήταν η παρέμβαση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας το οποίο έσπευσε να υιοθετήσει τον κο Μουμτζή: «Ο Σάκης Μουμτζής συγκαταλέγεται μεταξύ των σφοδρών πολέμιων του αντισημιτισμού και ο πρόσφατος αποκλεισμός του από την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος όχι μόνο δεν αποδίδει τιμή στα 6.000.000 Εβραίους θύματα του Ναζισμού, αλλά μας θυμίζει ηχηρά ότι οι δυνάμεις του ολοκληρωτισμού δεν έχουν διδαχθεί τίποτε από το Ολοκαύτωμα. Διότι πριν από το Άουσβιτς είχε προηγηθεί η φίμωση κάθε ελεύθερης φωνής, είχε προηγηθεί η Νύκτα των Κρυστάλλων, είχαν προηγηθεί διώξεις και εκτοπισμοί όσων προσπάθησαν να υπερασπιστούν τους Εβραίους» (https://www.kis.gr/anakoinosis/anakoinosi-kise-gia-tin-akyrosi-omilias-stin-ekdilosi-gia-to-olokaytoma-ston-volo ).
Οι «αγανακτισμένοι» για την ματαίωση της ομιλίας του κου Μουμτζή επικαλούνται γνωστά και επαναλαμβανόμενα επιχειρήματα. Το πρώτο είναι ότι ο «όχλος» καταλύει το δικαίωμα της «ακαδημαϊκής ελευθερίας» και την ελεύθερη έκφραση. Η ουσιαστική έννοια του εν λόγω επιχειρήματος είναι ότι απαγορεύεται η όποια κριτική και η αντιπαράθεση με τον λόγο και τις θέσεις της «σωστής πλευράς της ιστορίας», όσο αντιεπιστημονικός, φανατικός, σκοταδιστικός και αν ο λόγος αυτός είναι. Η φίμωση της δημοκρατικής έκφρασης και η απαγόρευση του δικαιώματος της κριτικής γίνεται -πάντα έτσι γινόταν- στο όνομα της «ελευθερίας του λόγου»!
Το δεύτερο επιχείρημα έχει τον ίδιο παρονομαστή: την φίμωση και την τρομοκράτηση. Οι κομμουνιστές και οι αριστεροί, λέει, παράγουν με τον λόγο, την στάση και την κριτική τους, «αντισημιτισμό». Και ως εκ τούτου ταυτίζονται με τον λόγο της Χρυσής Αυγής και καλούν σε πρακτικές τύπου «νύχτα των κρυστάλλων» των ναζί. Το εν λόγω επιχείρημα έχει τόση σχέση με την πραγματικότητα και με την ιστορία όσο ο διάχυτος ισχυρισμός (τί παράξενο, από την ίδια πλευρά προερχόμενος…) ότι το Άουσβιτς το απελευθέρωσαν οι Αμερικανοί! Η θεωρία των «δύο άκρων» είναι καθόλα επίσημη θεωρία των αστικών κυβερνήσεων της Ευρώπης, και η επανάληψή της έχει ένα και μοναδικό σκοπό. Καθώς, ο κομμουνισμός και ο φασισμός, είναι ταυτόσημες «πληγές του Φαραώ» και καθώς (κατά τους ίδιους τους εμπνευστές του, του καπιταλιστές) ο ναζισμός ηττήθηκε, το κύριο έργο που έχει μπροστά της η «δημοκρατία» τους είναι η αμείλικτη δίωξη του κομμουνισμού και «κάθε παραφυάδος αυτού» – κάθε μορφή και υποψίας αριστεράς δηλαδή.
Οι τασσόμενοι με την «σωστή πλευρά της ιστορίας» έχουν (αυτονόητα) το δικαίωμα να πιστεύουν ό, τι θέλουν: Ότι οι ναζί τα Τάγματα Ασφαλείας και τα ΕΑΣΑΔ του Βόλου ήταν οι καλύτεροι φίλοι των Εβραίων και ότι την Σοά την διέπραξαν κομμουνιστές. Ότι η δολοφονία δεκάδων χιλιάδων παιδιών στην Παλαιστίνη και η Γενοκτονία σε βάρος ολόκληρης κοινωνίας είναι Θεϊκή επιταγή – ώστε αύριο να μην υπάρχουν πλέον τρομοκράτες. Ότι οι δημοκρατικοί πολίτες του Βόλου και της Ελλάδας, είναι «όχλος» που θαυμάζει τα έργα και τις ημέρες της Χρυσής Αυγής και τις μιμείται. Γενικώς ό, τι επιθυμούν. Λόγω υπέρμετρου φανατισμού έχουν το ακαταλόγιστο – είναι γνωστό ότι ο φανατισμός τρελαίνει….
Να μην κουνάν όμως το δάκτυλο και να μην απειλούν. Το δικαίωμα του να κρίνει και να επικρίνει την αθλιότητα το κατέκτησε ο ελληνικός λαός και ο λαός του Βόλου με αγώνες και αίμα πολύ. Δεν το ξεχνά αυτό, δεν μπορεί να το ξεχάσει.
Και ως υστερόγραφο: Εάν δεν με γελά η μνήμη μου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο δεν επιδίωξε την παρουσία του στη δίκη της Χρυσής Αυγής παρά τον ακραίο αντισημιτικό λόγο και τις πράξεις της τελευταίας. Ούτε και έκανε αισθητή την παρουσία του στην μακρόχρονη εξέλιξη της δίκης. Αντίθετα, παρουσία πολιτικής αγωγής ζήτησαν -και πήραν- το ΚΚΕ και το ΚΕΕΡΦΑ.
