Εργατικά σωματεία, φοιτητές και φοιτήτριες μαζί, όπως σε κορυφαίες στιγμές της πάλης, τίμησαν τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου σήμερα που συμπληρώνονται 46 χρόνια από τότε που η νεαρή ΚΝίτισα φοιτήτρια της Παντείου έπεφτε νεκρή την ώρα που μοίραζε προκηρύξεις στους εργαζόμενους του κάτεργου. Μπροστά στο μνημείο με το πρόσωπο της Σωτηρίας, στην πρώην πύλη της ΕΤΜΑ, δόθηκε υπόσχεση ότι ο αγώνας συνεχίζεται, εντείνεται σε συνθήκες επίθεσης στα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά, για να ανατείλει ο κόσμος για τον οποίο και η ίδια πάλευε.
Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ο Γενικός Γραμματέας Δημήτρης Κουτσούμπας και εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ ο Αντώνης Κωσταδήμας, μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου.
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ δήλωσε για τη σημερινή εκδήλωση πως «η καλύτερη τιμή για τη θυσία όλων όσων έδωσαν και τη ζωή τους ακόμα για να λάμψει το δίκιο, είναι η συνέχιση των αγώνων τους. Εργάτες, αγρότες, φοιτητές, όλοι μαζί μπροστά, μια φωνή μια γροθιά».
Ακολούθησαν στεφάνια από το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, το Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργίας Ιματισμού Δέρματος (ΚΙΔΕ) Ν. Αττικής, η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, το Συνδικάτο Μετάλλου Ν. Αττικής, τον Φοιτητικό Σύλλογο και τον Σύλλογο Μεταπτυχιακών και υποψηφίων Διδακτόρων Παντείου.
Στην εκδήλωση έγινε απαγγελία του ποιήματος που έγραψε για τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου ο Γιάννης Ρίτσος και ακολούθησε ενός λεπτού σιγή.
«Δεν θα αποδεχτούμε να γίνουν κανονικότητα τα εργοδοτικά εγκλήματα»
«Στην πύλη αυτή εκφράστηκε έμπρακτα η συμπόρευση της αγωνιζόμενης νεολαίας με το εργατικό κίνημα. Η Σωτηρία είχε διαλέξει τη θέση της: στο πλευρό των εργατών, στον δρόμο της συλλογικής διεκδίκησης, της αλληλεγγύης και της οργάνωσης», σημείωσε στην ομιλία του στην εκδήλωση ο Βασίλης Πάπαρης, μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου ΚΙΔΕ Αττικής.
Στη συνέχεια, ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως «εδώ φάνηκαν καθαρά οι δύο κόσμοι που συγκρούονται, γιατί τα συμφέροντά τους είναι αντίθετα. Από τη μια, ο κόσμος της εργοδοσίας και των επιχειρηματικών ομίλων. Ο κόσμος που μετρά την υγεία και τη ζωή του εργαζόμενου με βάση το κόστος και το κέρδος. Που θέλει τον εργάτη φοβισμένο και απομονωμένο από το σωματείο του.
Από την άλλη, ο κόσμος του μεροκάματου, των ανθρώπων του μόχθου και των οικογενειών τους. Ο κόσμος εκείνων που παράγουν τον πλούτο και διεκδικούν να τον απολαμβάνουν. Ο κόσμος της κοινής πάλης και της συλλογικής δράσης.
Αυτοί οι δύο κόσμοι συγκρούστηκαν τότε στην πύλη της ΕΤΜΑ. Συγκρούονται και σήμερα, σε κάθε χώρο, όπου ο εργαζόμενος παλεύει για το μεροκάματο, την υγεία και τα δικαιώματά του.
Τη σύγκρουση αυτή την βλέπουμε στην εντατικοποίηση, στα εξαντλητικά ωράρια, στη δουλειά χωρίς σταθερό πρόγραμμα, στους μισθούς που τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας. Την βλέπουμε στην ακρίβεια που καταπίνει το εισόδημα, στο νοίκι, στο ρεύμα και στο σούπερ μάρκετ.
Την βλέπουμε, πάνω απ’ όλα, στους χώρους δουλειάς που μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου. Στους νεκρούς και σακατεμένους εργάτες. Στις οικογένειες που περιμένουν τον άνθρωπό τους να επιστρέψει από τη βάρδια και εκείνος δεν επιστρέφει».
«Το καθημερινό δελτίο επιβεβαιώνει ότι το κέρδος στάζει αίμα. Πίσω από αυτή την κατάσταση βρίσκονται η εργοδοτική ασυδοσία και η πολιτική που την στηρίζει: η έλλειψη μέτρων προστασίας, η υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, η εντατικοποίηση και η πίεση να μην σταματήσει η παραγωγή. Και συχνά ακολουθεί η προσπάθεια να φορτωθεί η ευθύνη στην “κακιά στιγμή”, στο “ανθρώπινο λάθος”, ακόμα και στους ίδιους τους εργαζόμενους, ώστε να κρυφτούν οι πραγματικές αιτίες. Δεν θα αποδεχτούμε να γίνουν κανονικότητα τα εργοδοτικά εγκλήματα.
Για την Ομοσπονδία και το Συνδικάτο μας η προστασία της ζωής δεν μπαίνει σε παζάρι. Διεκδικούμε ουσιαστικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας, επαρκές προσωπικό και πραγματικούς ελέγχους, ώστε κάθε εργαζόμενος να επιστρέφει όρθιος και υγιής στο σπίτι του», τόνισε ο ομιλητής, αναπτύσσοντας τις σύγχρονες διεκδικήσεις, που πατούν στις δυνατότητες που δημιουργούν η επιστήμη, η τεχνολογία και η άνοδος της παραγωγικότητας.
«Η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση μπορούν να μειώσουν τον εργάσιμο χρόνο. Στα χέρια, όμως, των επιχειρηματικών ομίλων γίνονται εργαλεία εντατικοποίησης, ελέγχου και εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό η μείωση του εργάσιμου χρόνου είναι σύγχρονη και αναγκαία διεκδίκηση», πρόσθεσε.
Τόνισε πως «η σύγκρουση των δύο κόσμων φαίνεται καθαρά και στην πολεμική προετοιμασία που δυναμώνει», εξηγώντας πως «οι ίδιοι που βρίσκουν χρήματα για εξοπλισμούς και πολεμικές αποστολές ζητούν από τον λαό να κάνει υπομονή για τους μισθούς, την Υγεία, την Παιδεία και την ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Δεν τους αρκεί να προετοιμάζουν τα όπλα. Θέλουν να προετοιμάσουν και τη συνείδησή μας. Θέλουν να μας επιβάλουν μια “κουλτούρα φέρετρων”: να θεωρούμε φυσιολογικό να επιστρέφουν τα παιδιά του λαού νεκρά από αποστολές έξω από τα σύνορα και να συνηθίσουμε τα φέρετρα τόσο στους πολέμους τους όσο και στους χώρους δουλειάς. Να αποδεχτούμε ότι η ζωή του εργαζόμενου και του νέου ανθρώπου μπορεί να θυσιάζεται για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς των επιχειρηματικών ομίλων. Η απάντησή μας είναι καθαρή. Τα παιδιά του λαού τα θέλουμε ζωντανά. Να μορφώνονται, να εργάζονται με δικαιώματα και να δημιουργούν. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τους άλλους λαούς. Έχουμε κοινό συμφέρον να αντιπαλέψουμε την εμπλοκή, τις στρατιωτικές αποστολές και την πολεμική οικονομία. Να απαιτήσουμε οι δυνατότητες της εποχής μας να αξιοποιούνται για τις ανάγκες του λαού».
Με το παράδειγμά της μας εμπνέει να δυναμώσουμε τον αγώνα
«Το μήνυμα της Σωτηρίας μάς καλεί σήμερα να συνεχίσουμε. Να κερδίσουμε όσα ονειρευόμαστε και μας στερούν, σε σύγκρουση με τα κέρδη των λίγων και όσους τα υπηρετούν. Η παρακαταθήκη της παραμένει επίκαιρη και φωτίζει τις εξελίξεις του σήμερα», τόνισε η Αριάδνη Οζλούτας – Κόλια, μέλος του ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου.
Αφού παρέθεσε το χρονικό εκείνης της ημέρας του Ιούλη που η Σωτηρία Βασιλακοπούλου έπεφτε νεκρή μπροστά στα μάτια των συντρόφων της και των εργατών της ΕΤΜΑ, ανέφερε τα εξής: «Τιμάμε τη Σωτηρία με ανυποχώρητο ταξικό αγώνα ενάντια στην πολιτική που όπως τότε, έτσι και σήμερα, χτίζει αμύθητα πλούτη και χλιδή για τους λίγους, πατώντας στη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολλών.
Το νέο εργοδοτικό έγκλημα με έναν νεκρό εργάτη σε εργοστάσιο στην Κόρινθο υπενθυμίζει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε “αρένες θανάτου”, όπου η υγεία, η ζωή και η ασφάλεια των εργαζομένων θυσιάζονται στον βωμό της κερδοφορίας.
Τα εργοδοτικά εγκλήματα, με νεκρούς και τραυματίες εργαζόμενους, είναι συνέπεια των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, αφού αυτά “κοστολογούνται” και απορρίπτονται ως ασύμφορα από το κράτος και την εργοδοσία, των fast track διαδικασιών αδειοδότησης που έχουν νομοθετήσει όλες οι κυβερνήσεις, της αδυναμίας των ελεγκτικών μηχανισμών εξαιτίας της υποστελέχωσής τους, σε τελική ανάλυση της ίδιας της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που μπροστά στα κέρδη δεν υπολογίζει τίποτα.
Ο ένοχος βρίσκεται στην ίδια την πολιτική που έχουν διαμορφώσει και εφαρμόζουν διαχρονικά από κοινού ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρας και άλλα κόμματα του συστήματος, που συνέτρεξαν στο αντιλαϊκό έργο, στο αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο, στα “κοστολογημένα” μέτρα που θυσιάζουν ακόμα και τις ζωές μας για τα κέρδη των λίγων.
Αποδεικνύεται ότι από τη μια είναι ο κόσμος του κέρδους, της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της εμπλοκής της χώρας μας, της εργοδοτικής βίας, των Τεμπών, της Βιολάντας, του Ασπροπύργου και του νέου εργοδοτικού εγκλήματος στην Κόρινθο. Από την άλλη, ο κόσμος της οργάνωσης, της αλληλεγγύης, της ελπίδας και της συλλογικής δύναμης των εργαζομένων, των φοιτητών, του λαού. Το μήνυμα της Σωτηρίας μάς καλεί σήμερα να συνεχίσουμε (…)
Σημείωσε πως η Σ. Βασιλακοπούλου «με το παράδειγμά της μας εμπνέει να δυναμώσουμε τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μέσα από τους συλλόγους μας κόντρα στην υποχρηματοδότηση των Ιδρυμάτων μας, την εμπορευματοποίηση των σπουδών μας, την υποβάθμιση των πτυχίων μας. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 που βάζει ταφόπλακα στις σπουδές και τα πτυχία μας θα μας βρει απέναντι! Δυναμώνουμε τον αγώνα για ένα πραγματικά δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο και πτυχία με αξία. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση προσπάθησε να αποφύγει την αντίδραση των φοιτητών, επιταχύνοντας τη συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 την ώρα που οι σχολές είναι κλειστές και μέσα στο καλοκαίρι. Βέβαια τα σχέδιά της απέτυχαν και η πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων έχει εναντιωθεί!».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της, η εκπρόσωπος του Φοιτητικού Συλλόγου τόνισε: «Σαράντα έξι χρόνια μετά, η Σωτηρία ζει μέσα στους αγώνες μας! Την τιμάμε καταθέτοντας όλες μας τις δυνάμεις για να δυναμώσει η συμμετοχή στην οργανωμένη πάλη, σε κάθε φοιτητικό σύλλογο. Να δυναμώσει ένα πανελλαδικά συγκροτημένο φοιτητικό κίνημα που βάζει μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες των φοιτητών στη μόρφωση και τη δουλειά με δικαιώματα, σε σύγκρουση με τα “θέλω” των επιχειρηματικών ομίλων, το κράτος και τις κυβερνήσεις τους, τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
