Πολύ γρήγορα – όσο γρήγορα τρέχουν και οι εξελίξεις – πέφτουν οι μάσκες και τα προσχήματα της εμπλοκής που επιστρατεύει η κυβέρνηση προκειμένου να σύρει τη χώρα ακόμα πιο βαθιά στο ιμπεριαλιστικό μακελειό, και από κάτω αποκαλύπτεται πως όλα γίνονται για τα κέρδη του κεφαλαίου, των εφοπλιστών, των ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός ο πόλεμος είναι πόλεμος των καπιταλιστών και όχι του λαού, που τον σέρνουν στον όλεθρο, ενώ του φορτώνουν και όλες τις «παράπλευρες» συνέπειες.
Χαρακτηριστικά, στον απόηχο των πιέσεων Τραμπ εταίροι και σύμμαχοι να στείλουν πολεμικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ, αλλά και της συζήτησης χτες στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων για την επέκταση της «εντολής» της ευρεωνωσιακής επιχείρησης «Aspides» ώστε να πιάσει και την περιοχή, το ένα μετά το άλλο κυβερνητικά στελέχη βγαίνουν να το αφήσουν ανοιχτό ως ενδεχόμενο, αποδεικνύοντας πόσο αδίστακτοι είναι για τα συμφέροντα αυτά.
Αποκαλυπτικός ο Στ. Γκίκας, υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, δήλωσε στο «ERT News»: «Εάν διασφαλιστούν οι συνθήκες και το ρίσκο δεν είναι τόσο υψηλό, τότε η Ελλάδα έχει κάθε λόγο, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, να συμμετέχει σε μια τέτοια επιχείρηση».
Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του υπουργού Αμυνας Ν. Δένδια στον «Alpha» ότι «αν υπάρξει κάποια ευρύτερη επιχείρηση (σ.σ. πέραν της “Aspides”), κυρίως αν υπάρξει ευρωπαϊκή επιχείρηση, θα το δούμε». Σημειωτέον, ο Δένδιας βρίσκεται στο Λονδίνο, όπου χθες συναντήθηκε με τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Ηνωμένου Βασιλείου, Τζονάθαν Πάουελ («ανταλλάξαμε ιδέες για τη γεωπολιτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, στο Ιράν, στην Ουκρανία, καθώς και για τις ευρύτερες απειλές ασφαλείας», έλεγε κατόπιν ο υπουργός, δείχνοντας ότι η κυβέρνηση είναι μπλεγμένη σε όλα τα μέτωπα του πολέμου), ενώ σήμερα αναμένεται να συναντηθεί με τον Βρετανό ομόλογό του, Τζον Χίλι (αναμένεται να συζητηθούν «οι εξελίξεις στην περιοχή του Κόλπου και οι προκλήσεις ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο»). Συναντήθηκε επίσης με τον Ουκρανό ομόλογο του, την ώρα που η κυβέρνηση εμμέσως πλην σαφώς δείχνει προς τη «σύμμαχο» Ουκρανία για το χτύπημα στο ελληνόκτητο πλοίο στη Μαύρη Θάλασσα.
Επίσης ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» δήλωσε ότι «το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δημιουργεί τεράστιο ζήτημα στην παγκόσμια οικονομία, και τροφοδοσίας και πληθωριστικών πιέσεων. Θα υπάρξει συζήτηση επιπλέον σε επίπεδο ευρωπαϊκών οργάνων για τα επόμενα βήματα».
Προσερχόμενος χθες στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ στις Βρυξέλλες ο ΥΠΕΞ προσπάθησε να το μαζέψει, ισχυριζόμενος ότι «δεν είναι στην πρόθεση της Ελλάδας να εμπλακεί στον πόλεμο» (την ώρα που είναι μπλεγμένη μέχρι τα μπούνια), από την άλλη όμως τόνισε ότι «η Ελλάδα τάσσεται υπέρ της ελεύθερης διακίνησης όλων των πλοίων στην ευρύτερη περιοχή», κάλεσε το Ιράν «να σεβαστεί τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας», και έβαλε εμμέσως θέμα ενίσχυσης της ευρωενωσιακής στρατιωτικής παρουσία στην επίμαχη ζώνη («στην ευρύτερη περιοχή λειτουργεί η επιχείρηση “Aspides”, στην οποία συμμετέχουν δύο μόνο κράτη της ΕΕ», Ελλάδα και Ιταλία).
Συμπλήρωσε άλλωστε ότι «η Ευρώπη θα πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει ηγετικό ρόλο», με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ενώ είχε και διμερή συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της Ινδίας, Σ. Τζαϊσανκάρ (μετείχε σε θεματική του ΣΕΥ), στην προσπάθεια της ντόπιας αστικής τάξης να παίξει ρόλο στην οικοδόμηση και λειτουργία του διαδρόμου IMEC (Ινδίας – ΕΕ, ανταγωνιστικός προς τον κινεζικό «One Belt – One Road»), μετέχοντας στην κλιμάκωση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκε και ο Μαρινάκης, ερωτηθείς σχετικά στην ενημέρωση των δημοσιογράφων. Από τη μια είπε ότι «δεν υπάρχει ζήτημα εμπλοκής της χώρας μας σε επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ», ωστόσο από την άλλη επικαλέστηκε – για την απάντησή του – την «ενημέρωση» που έχει.
Εμπλοκή και «συμμαχία» εφοπλιστών και αμερικανικού Πενταγώνου ζητά ο Β. Μαρινάκης
Την ίδια ώρα ο εφοπλιστής Β. Μαρινάκης, πρόεδρος της «Capital Maritime & Trading Corp», σε άρθρο – παρέμβαση στην αγγλική «Daily Telegraph» απευθύνει πρόσκληση στις μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες, στους υπουργούς Ενέργειας των κρατών του Κόλπου και στους «υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον» για τη σύσταση μιας «επίσημης συμμαχίας» με σκοπό την αποκατάσταση της ροής Ενέργειας από τον Κόλπο προς τις παγκόσμιες αγορές.
Την ώρα που οι εφοπλιστές ζητούν από τους ναυτεργάτες να συμπληρώσουν τα «θανατόχαρτα» με τα οποία τους καλούν να ρισκάρουν τις ζωές τους για τα κέρδη τους, ο Ελληνας εφοπλιστής επικαλείται δήθεν την ασφάλειά τους, ενώ φτάνει στο σημείο να υποστηρίξει πως είναι έτοιμος να «παραμερίσει τα κέρδη» για να αποκατασταθεί η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ, διαθέτοντας τα πλοία του.
Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών από τον Περσικό Κόλπο, ωστόσο, έχει να κάνει ακριβώς με τα κέρδη των εφοπλιστών που μεταφέρουν την Ενέργεια και ζητούν «γενναίες αποφάσεις σχετικά με την ασφάλιση, τη διέλευση, την προστασία των πλοίων που δραστηριοποιούνται σε αμφισβητούμενα ύδατα».
Ο Μαρινάκης ζητά από την αμερικανική κυβέρνηση να εγγυηθεί, μέσω της πολεμικής της μηχανής και «λειτουργώντας ως η επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά οποιουδήποτε κοινού πλαισίου» (απαιτώντας εμμέσως πλην σαφέστατα και την ελληνική εμπλοκή), την ασφάλεια διέλευσης των πλοίων του και των πλοίων άλλων εφοπλιστών…
«Καταλαβαίνω ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει τη σημασία της συντονισμένης δράσης για τη διασφάλιση των παγκόσμιων ροών Ενέργειας. Πρόκειται για προσπάθειες ενίσχυσης της αξιοπιστίας του ενεργειακού εφοδιασμού από την Αμερική και τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στις παγκόσμιες αγορές, καθώς και για τον περιορισμό των κρατικών παραγόντων που προκαλούν αποσταθεροποίηση», γράφει ο εφοπλιστής, και προσθέτει: «Για την Ευρώπη, ειδικότερα, αυτές οι προτεραιότητες υποδεικνύουν επίσης μια στρατηγική πραγματικότητα: Η ήπειρος θα συνεχίσει να βασίζεται στην εισαγόμενη Ενέργεια, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει επ’ αόριστον αυτήν την εξάρτηση από σχέσεις εφοδιασμού που έχουν επανειλημμένα αποδειχθεί πολιτικά ασταθείς».
«Συνολικά αυτές οι προτεραιότητες αποτελούν μια ισχυρή στρατηγική βάση για συνεργασία αυτού του είδους. Ο ιδιωτικός ναυτιλιακός κλάδος είναι ο φυσικός εταίρος γι’ αυτό το πρόγραμμα. Διαθέτουμε τα περιουσιακά στοιχεία, την επιχειρησιακή εμβέλεια και τη βούληση», συνεχίζει ο Μαρινάκης, ώστε να μη μείνει αμφιβολία για το ποιανού τη βούληση υπηρετεί η εμπλοκή…
(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)
