Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΔΩΝΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΜΙΛΑ ΚΟΥΛΙΕΒΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗ ΛΙΒΑΘΙΝΟ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΥΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
Μέσα από τις ερμηνείες των ρόλων του, ο Νίκος Καρδώνης δοκιμάζει όλες τις εμπειρίες από το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Τη χαρά, τη λαχτάρα για να πλάσει σωστά τον ρόλο που υποδύεται. Θυμάται τους αγαπημένους του δασκάλους και θεωρεί το θέατρο μεγάλο σχολείο.
«Είχα δασκάλα μου την Ταμίλα Κουλίεβα που μόλις είχε έρθει από τη Μόσχα. Ήταν φοβερή, παίρναμε μία φρέσκια μέθοδο του Μιχαήλ Τσέχωφ. Έμαθα πάρα πολλά κοντά της. Αργότερα, ο μεγαλύτερος δάσκαλός μου ήταν ο Στάθης Λιβαθινός. Να μη γελιόμαστε. Το μεγάλο πραγματικό σχολείο, το θέατρο ήταν αυτός.
Του λέμε πάντα ό, τι θέλουμε να του πούμε με έναν κώδικα ευγένειας.
Σέβεται πάρα πολύ τον ηθοποιό. Του δίνει πάρα πολύ χώρο στην σκηνή. Του αρέσουν μόνο οι αυτοσχεδιασμοί, επιβάλλονται. Θα μας δώσει κάποιες κατευθύνσεις για την αισθητική που θέλει να το πάει αλλά το μότο του είναι: «Όταν θα έρθει ο σκηνοθέτης θα μας πει, δεν ξέρω». Ανεβαίνουμε στο καράβι μαζί κι όπου βγει. Είμαστε συνοδοιπόροι. Δεν είμαστε εκτελεστικά όργανα κι αυτό είναι το ωραίο που έχουμε κατακτήσει. Έχουμε αποκτήσει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας.
Μας αποδεικνύει ότι το θέατρο δεν είναι αυτή η γενικότητα που λένε οι περισσότεροι, οι πιο παλιοί κι αυτό που έλεγαν και πολλοί δάσκαλοι που είχαμε «Παίξτε απλά με την ψυχή σας». Το δέχομαι αλλά είναι κάτι γενικό. Στο θέατρο – κι αυτό είναι μια συγκεκριμένη επιστήμη και δουλειά – υπάρχει μια «κουζίνα» και μια φαρέτρα με εργαλεία που πρέπει να μάθουμε. Αυτά μας τα έχει δώσει ο Λιβαθινός και μπορούμε να πορευτούμε και με άλλες δουλειές. Πολλές φορές έχουμε συνεργαστεί και με άλλους σκηνοθέτες και επιβιώσαμε».
