Στη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο Euronews και την εκπομπή Europe Today, ο Κ. Μητσοτάκης φρόντισε να κάνει τα εξής:
Πρώτον: Παραμένοντας συνεπής στον αμερικανοτσολιαδισμό που χαρακτηρίζει τον ίδιο και την κυβέρνησή του “χάϊδεψε τα αυτιά” του Τραμπ, αποδίδοντας στον παγκόσμιο “γκάνγκστερ” και “τζογαδόρο” με τις τύχες των λαών, δήθεν θετική στάση για το θέμα της Γροιλανδίας, λέγοντας πως θεωρεί “θετικό το γεγονός ότι έκανε δηλώσεις με τις οποίες κατέδειξε σαφώς ότι επιθυμεί την αποκλιμάκωση της κατάστασης στη Γροιλανδία”. Προφανώς ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί “θετικό” το γεγονός ότι ο φασίστας πρόεδρος των ΗΠΑ θα αρπάξει τη μισή Γροιλανδία για να φυτέψει αμερικανικές βάσεις και επιχειρήσεις που θα καρπωθούν το ορυκτό πλούτο της χώρας. Ο Τραμπ το έχει διατυπώσει ως εξής: «Θα μπορέσουμε να εγκαταστήσουμε ό,τι χρειαζόμαστε στη Γροιλανδία, επειδή το θέλουμε»! Και αυτό ο Ελληνας πρωθυπουργός το θεωρεί θετικό!
Δεύτερον: Αφού “κούνησε την ουρά” στον πλανητάρχη, προχώρησε και στο παρασύνθημα… Να εξασφαλίσει μερίδιο για τους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους στην τυμβωρυχία που ετοιμάζει ο Τραμπ για τη Γάζα, δηλάδη τη “Ριβιέρα”, πάνω στο αίμα των νεκρών Παλαιστίνιων της Γάζας. Συγκεκριμένα, αφού αποθέωσε το ρόλο του Τραμπ για την εκεχειρία στη Γάζα (!) – μιλάει για την εκεχειρία όπου μόνο τα παιδιά που έχουν σκοτωθεί από την υποτιθέμενη ενάρξή της φτάνουν τα 100! – λέγοντας “θεωρώ σημαντικό να εμπλέκονται οι ΗΠΑ στην ανοικοδόμηση της Γάζας. Δεν πιστεύω ότι θα είχαμε εκεχειρία χωρίς την εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ” , προχώρησε και στην ουσία: “Ωστόσο, θα θέλαμε να είμαστε μέρος μιας συμφωνίας για την αντιμετώπιση του ζητήματος της Γάζας”.
Τρίτον: Παρά τις πανευρωπαϊκές αγροτικές κινητοποιήσεις για τη συμφωνία που καταστρέφει τη μικρή και μεσαία αγροτιά, τη MERCOSUR, και παρά το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την παρέπεμψε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο Κ. Μητσοτάκης, αμετανόητος, είπε πως “όταν πρόκειται για αυτές τις μεγάλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, τα οφέλη είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα”.
Και τέταρτον: Αφού αποθέωσe την ευρωπαϊκή ενότητα (!), κατέληξε στο προκείμενο, δηλαδή την θωράκιση των επιχειρηματικών κερδών και τη γιγάντωση της πολεμικής βιομηχανίας μετατρέποντας τις οικονομίες της Ευρώπης σε πολεμικές μηχανές: “Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι όλη η συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία κερδίζει έδαφος. Ήμουν από τους πρώτους που είπαν ότι πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και να λύσουμε τα ζητήματα ανταγωνιστικότητας.”
