Συμπληρώθηκαν 40 μέρες, από τότε που οι αγροτοκτηνοτρόφοι- αλιείς και εν γένει όσοι απασχολούνται στον πρωτογενή τομέα, αναγκάστηκαν να βγουν με τα τρακτέρ στους δρόμους, διεκδικώντας ουσιαστικές λύσεις στα σωρευμένα και οξυμένα προβλήματά τους. Σε όλες αυτές τις 40 μέρες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, προσπαθούσε να πείσει την κοινή γνώμη ότι θέλει και προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα του πρωτογενή τομέα, αλλά δεν βρίσκει κατανόηση από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες των αγροτοκτηνοτρόφων. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και ο χτεσινός ελιγμός του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος μας ενημέρωσε για την πρόθεση του πρωθυπουργού να συναντηθεί με τους αγρότες την ερχόμενη Τρίτη στο Μέγαρο Μαξίμου, εφόσον τηρηθούν…κάποιες προϋποθέσεις!
Συγκεκριμένα, μετά την απόφαση της πανελλαδικής επιτροπής μπλόκων για κλιμάκωση του αγώνα στο επόμενο 48ωρο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος- επιχειρώντας να θολώσει δήλωσε προχτες (γύρω στις 3μμ):
«Είμαστε εδώ για διάλογο, το λέμε ξανά, είμαστε όλοι μαζί και το λέμε με μια ξεκάθαρη διατύπωση, θέλουμε να σταματήσει όλο αυτό. Απευθύνω άλλη μία πρόσκληση στους αγρότες την Τρίτη, που ο πρωθυπουργός θα είναι στο γραφείο του, να συναντηθούν, με δύο ξεκάθαρους όρους: Να είναι αναλογικό το κλιμάκιο της εκπροσώπησης, δηλαδή να εκπροσωπούνται όλες οι κινητοποιήσεις, γιατί, για να δοθεί μια λύση σε όλο αυτό πρέπει να εκπροσωπούνται όλοι. Και η δεύτερη προϋπόθεση είναι να γίνει ο διάλογος με δρόμους ανοιχτούς, γιατί με μπλόκα εν ισχύι δεν μπορεί να γίνει διάλογος». Και πρόσθεσε, με νόημα: «Για να μην υπάρχει παρανόηση, δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα μέτρα».
Ας δούμε, όμως, συνοπτικά τα γεγονότα που μεσολάβησαν πριν εκδηλωθεί- δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου- η «μεγαλοκαρδία» του πρωθυπουργού να καλέσει την ερχόμενη Τρίτη τους αγρότες για (διάλογο ή μήπως για καφέ;) και τους «2 + 1» όρους και προϋποθέσεις, που θέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνδικαλιστική ηγεσία των αγροτοκτηνοτρόφων για να συναντηθεί μαζί τους την ερχόμενη Τρίτη.
Τα γεγονότα
Πρώτον, πριν 40 μέρες οι αγροτοκτηνοτρόφοι αναγκάστηκαν να βγουν με τα τρακτέρ στους δρόμους, διεκδικώντας αγωνιστικά από την κυβέρνηση την επίλυση των σωρευμένων και οξυμένων προβλημάτων τους.
Δεύτερον, αρχικά η κυβέρνηση- ξεχνώντας ότι τόσο καιρό αρνούνταν να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα των αγροτοκτηνοτρόφων- τώρα άρχισε να τους καλεί επίμονα σε «διάλογο». Στη συνέχεια ισχυρίστηκε πως τα αιτήματά τους είναι «γενικά», «αόριστα» ή και «μαξιμαλιστικά», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι αγρότες στήνουν μπλόκα στους αυτοκινητόδρομους επειδή υποκινούνται από κάποια κόμματα και τους αρέσει η…«επαναστατική γυμναστική» (!)
Τρίτον, όταν οι αγροτοκτηνοτρόφοι ξαναέδωσαν στη δημοσιότητα τον κατάλογο με 14 από τα σημαντικότερα προβλήματά τους, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανοίξει τα χαρτιά της με την «εξειδίκευση των μέτρων» για τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, που ανακοίνωσε προχτές (7 Γενάρη) ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κ. Χατζιδάκης. Μαζί με τα λίγα ψίχουλα της «εξειδίκευση των μέτρων», που υποσχέθηκε ο Κ. Χατζιδάκης, η κυβέρνηση απείλησε τους αγροτοκτηνοτρόφους ότι- αν συνεχίσουν τον αγώνα επιβίωσης- θα τιμωρηθούν με πρόστιμα και άλλες ποινές, που προβλέπουν οι νόμοι του κράτους!
Τέταρτον, στην αδιαλλαξία της κυβέρνησης να ικανοποιήσει τα οξυμένα προβλήματα του πρωτογενή τομέα- αυτό επιβεβαιώθηκε και από τα λίγα ψίχουλα που υποσχέθηκε να δώσει η κυβέρνηση δια στόματος Χατζιδάκη- οι αγροτοτοκτηνοτρόφοι απάντησαν με την απόφαση να κλιμακώσουν τον αγώνα για ένα ακόμη 48ωρο (με αποκλεισμό των αυτοκινητοδρόμων, των παράδρομων, τελωνείων κλπ).
Η κυβέρνηση επιμένει στην αδιαλλαξία
Ξαφνιασμένη, ίσως, από την απόφαση των αγροτοκτηνοτρόφων να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τον αγώνα, η κυβέρνηση προσπάθησε να «θολώσει τα νερά» και να πείσει την κοινή γνώμη ότι … δεν είναι τόσο αδιάλλακτη, όσο την κατηγορούν. Στα πλαίσια αυτά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, μας ενημέρωσε πως ο πρωθυπουργός είναι έτοιμος να δεχτεί την ερχόμενη Τρίτη τους συνδικαλιστές των αγροτοκτηνοτρόφων προκειμένου να συζητήσει τα προβλήματά τους, με τις εξής δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, «να εκπροσωπούνται αναλογικά όλοι κλάδοι» (γεωργοί- κτηνοτρόφοι- αλιείς κλπ). Δεύτερον, οι αγροτοκτηνοτρόφοι να αποσύρουν τα τρακτέρ από τους δρόμους, γιατί «με μπλόκα εν ισχύι δεν μπορεί να γίνει διάλογος».
Όποιος δεν είναι υποψιασμένος για τα βρόμικα παιχνίδια των κυβερνώντων, ίσως να έλεγε πως οι δύο όροι που θέτει ο πρωθυπουργός για να συναντηθεί με τους αγρότες ακούγονται- και είναι- «λογικοί». Δυστυχώς, όμως, τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και όλα τα αστικά κόμματα του ευρωμονόδρομου», έχουν πάρει διαζύγιο με τη λογική εδώ και καιρό. Όλοι αυτοί που μοιράζουν υποσχέσεις και ωραία λόγια στους ανθρώπους του μόχθου και της δουλειάς, στην πράξη υπηρετούν συνειδητά και με συνέπεια τις αντιλαϊκές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Αδιάψευστος μάρτυρας και η … διευκρίνιση, που έσπευσε να κάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αφού μας εξήγησε ποιοι είναι οι δύο όροι που θέτει ο πρωθυπουργός για να συναντηθεί με τους αγρότες, ο Π. Μαρινάκης, πρόσθεσε με νόημα: : «Για να μην υπάρχει παρανόηση, δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα μέτρα». Ουσιαστικά, με τη διευκρίνηση αυτή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ήταν σαν να έλεγε στους αγροτοκτηνοτρόφους: Ελάτε την Τρίτη στο Μέγαρο Μαξίμου. Κερνάμε μόνο καφέ και τίποτα παραπάνω. Ότι ήταν να σας δώσουμε, σας το δώσαμε. «Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα μέτρα»!
Με την παραπάνω διευκρίνιση, ο Π. Μαρινάκης, ίσως θέλησε να προσγειώσει στη σκληρή πραγματικότητα όλους εκείνους, που δικαιολογούν την αδιάλλακτη και ανάλγητη στάση που κρατά η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των αγροτοκτηνοτρόφων καθώς και άλλων κοινωνικών ομάδων. Την ίδια, περίπου στάση τηρούν και όλοι εκείνοι που ορκίζονται στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσην» και υπηρετούν τυφλά τις αντιλαϊκές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Τις πολιτικές εκείνες, που θέλουν την οικονομία της Ελλάδας (όπως και των άλλων καπιταλιστικών χωρών) να αντέχει να δαπανά αστρονομικά ποσά για παροχές στο μεγάλο κεφάλαιο (φοροαπαλλαγές, επιχορηγήσεις, πολεμικές δαπάνες κλπ), αλλά δεν αντέχει όταν είναι να διατεθούν για την ενίσχυση των λαϊκών εισοδημάτων και την επιβίωση των ανθρώπων του μόχθου και της δουλειάς, στους οποίους ανήκουν και οι αγροτοκτηνοτρόφοι.
