Η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως «θετικό αποτύπωμα» για τον λαό και τη χώρα η αναβαθμισμένη συμμετοχή στα αιματοβαμμένα πολεμικά, ενεργειακά και οικονομικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, η καλλιέργεια εφησυχασμού για την όξυνση στα Ελληνοτουρκικά, όπως και η επιχείρηση παραπέρα χαμηλώματος του πήχη των απαιτήσεων των εργαζομένων και του λαού, στο όνομα της «σταθερότητας» που τους τσακίζει, είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στη συνέντευξη που έδωσε το πρωί της Παρασκευής ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ», στον απόηχο της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο.
Αναφορικά με την επίσκεψη Ρούμπιο, ο Κ. Μητσοτάκης επανάλαβε τα προκλητικά πανηγύρια για το γεγονός ότι ο Αμερικανός ΥΠΕΞ «ανέδειξε τον ρόλο της Ελλάδας ως ενός αναντικατάστατου στρατηγικού εταίρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια εποχή όπου στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει πολύ μεγάλη γεωπολιτική αναταραχή».
Αναφέρθηκε δε στην «έντονη αμυντική και πολιτικοδιπλωματική διάσταση» των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, «που επεκτείνονται πλέον και σε ζητήματα Ενέργειας, διασυνδεσιμότητας και επενδύσεων» – σε όλα τα ζητήματα δηλαδή που βρίσκονται στο επίκεντρο της «πολύ μεγάλης γεωπολιτικής αναταραχής», των σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων.
«Γέφυρες» και «διάδρομοι» βαθύτερης εμπλοκής στους σφοδρούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς
Καθόλου τυχαία, ο Κ. Μητσοτάκης εστίασε στον ρόλο «γέφυρας» που διεκδικεί η κυβέρνηση για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης, «προς τη Μέση Ανατολή, προς την περιοχή του Κόλπου και προς την Ινδία» – με τις πολεμικές εξελίξεις όλων των τελευταίων ετών να επιβεβαιώνουν τι δεινά αντιμετωπίζουν οι λαοί των χωρών που διεκδικούν τέτοιους ρόλους «γέφυρας» και «κόμβων».
Σε αυτό το πλαίσιο, εξάλλου, ξεχώρισε την «καθοριστική σημασία» που έχει «αυτός ο νέος γεωπολιτικός και γεωοικονομικός διάδρομος τον οποίο αποκαλούμε IMEC, Ινδία – Μέση Ανατολή – Ευρώπη», ο διάδρομος δηλαδή που είναι όλος τυλιγμένος στις φλόγες του πολέμου, καθώς οι ΗΠΑ και το υπόλοιπο ευρωατλαντικό μπλοκ μαζί με το Ισραήλ προσπαθούν να τον προωθήσουν «διά πυρός και σιδήρου» σε αντιπαράθεση με τους κινεζικούς «Δρόμους του Μεταξιού» (BRI).
Στον ίδιο ρόλο της «γέφυρας» στους ματωμένους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, αντανακλώντας και τη σχετική «πρόκληση» που έθεσε στη χθεσινή του συνέντευξη ο Μ. Ρούμπιο, ο Κ. Μητσοτάκης εστίασε τόσο στη «στρατηγική σχέση» με το ισραηλινό κράτος-δολοφόνο, όσο και στους «πολύ ισχυρούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο» – με «συμμάχους» που πασχίζουν οι ΗΠΑ να διατηρήσουν στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο την ώρα που αυξάνονται επαφές τους με το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό μπλοκ και ο πόλεμος στην περιοχή διαμορφώνει νέους συσχετισμούς και επιταχύνει ανακατατάξεις.
Αντίστοιχα, για τον περιβόητο Κάθετο Διάδρομο, που χαρακτηρίζεται «ραχοκοκαλιά» για τα ενεργειακά σχέδια της Ουάσιγκτον για προώθηση του πανάκριβου αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, ο Κ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε πως «το γεγονός ότι η Ελλάδα καθίσταται σήμερα ένας πάροχος ενεργειακής ασφάλειας για τα Βαλκάνια, αλλά και για άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, νομίζω ότι αναβαθμίζει συνολικά το γεωγραφικό μας αποτύπωμα». Παρουσίασε δε ως «ψήφο εμπιστοσύνης» το γεγονός ότι «η Αμερική και η κυβέρνηση, αλλά και οι εταιρείες επέλεξαν αυτό να το κάνουν μέσω της Ελλάδας», ενώ αντίστοιχα ισχυρίστηκε ότι η συμμετοχή της «Chevron» στις έρευνες για υδρογονάνθρακες αποτελεί «άμεση αναγνώριση ότι η Ελλάδα ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα νοτίως της Κρήτης».
Στην πραγματικότητα, η «αναβάθμιση του γεωγραφικού αποτυπώματος» συνεπάγεται νέους κινδύνους για τον ελληνικό λαό να βρεθεί αντιμέτωπος με τους πολέμους και τις επεμβάσεις που «απολαμβάνουν» όλοι οι ενεργειακοί κόμβοι, ενώ οι ίδιες οι συμφωνίες με αμερικανικά μονοπώλια για την έρευνα και την αξιοποίηση υδρογονανθράκων περιλαμβάνουν όρους που «επικυρώνουν» την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Κάνοντας δε το μαύρο άσπρο για όσα είπε ο Μ. Ρούμπιο για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, ο Κ. Μητσοτάκης, αφού ισχυρίστηκε ότι «και ο κύριος Ρούμπιο είπε ξεκάθαρα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν αυτά τα έργα διασυνδεσιμότητας», πρόσθεσε ότι «το έργο αυτό δεν είναι πια ένα ελληνοκυπριακό έργο. Είναι ένα ευρωπαϊκό έργο», το οποίο με τη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου «Meridiam» «ενδιαφέρει πολιτικά, οικονομικά και τη φίλη Γαλλία».
Η «φίλη Γαλλία» βέβαια ενισχύει τα παζάρια και τις στρατιωτικές συμφωνίες με τη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία, ενώ ο Ρούμπιο δήλωσε μεν ότι οι ΗΠΑ είναι «απόλυτα προσηλωμένες στην επιτυχία αυτών των έργων», αλλά έσπευσε να προσθέσει ότι πρόκειται για «μια πολύ λεπτή κατάσταση, που αφορά και άλλες χώρες» και ότι ζητήματα τέτοιας φύσης «είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται μέσω της ιδιωτικής διπλωματίας», παραπέμποντας σε μυστικοσυμβούλια για οδυνηρές διευθετήσεις πίσω από την πλάτη των λαών και επιβεβαιώνοντας ότι οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν και τα συμφέροντα της τουρκικής αστικής τάξης.
Στο πλαίσιο της επιχείρησης εφησυχασμού για την όξυνση στα Ελληνοτουρκικά, ο Κ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι «στα νερά στο Αιγαίο υπάρχει ένα αεράκι, ας πούμε, ένας ελαφρύς κυματισμός, αλλά ούτε αυτό είναι ασυνήθιστο, ξέρετε. Όπως ο καιρός αλλάζει και έχουμε μπουνάτσες και ενίοτε έχουμε και μελτέμια. Το ίδιο συμβαίνει και στις ελληνοτουρκικές συναντήσεις με τον Τούρκο πρόεδρο».
Σε άλλη αποστροφή του, ο Κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε δε ως επίδειξη… «ήπιας ισχύος της Ελλάδας» το γεγονός ότι ο ιστορικός χώρος της Πνύκας έγινε ντεκόρ για το αντιδραστικό πολεμοκάπηλο διάγγελμα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών…
Νέα προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους και… «το ταμείον είναι μείον» για τον λαό
Συνεχίζοντας την πρόκληση και ψέγοντας τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης για έλλειψη συναίνεσης στα «εθνικά ζητήματα», ο πρωθυπουργός πανηγύρισε για το γεγονός ότι «από το υστέρημα του Έλληνα πολίτη», «μπορούμε σήμερα να έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, αλλά ταυτόχρονα να δαπανούμε και 3,5% του ΑΕΠ μας στην άμυνα», ισχυριζόμενος ότι οι πανάκριβοι ΝΑΤΟικοί εξοπλισμοί αφορούν τάχα «την ασφάλεια της χώρας».
Για τα κέρδη της ελληνικής αστικής τάξης μίλησε για τον στόχο της κυβέρνησης «να έχουμε σταθερά διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης από την Ευρώπη» -την ώρα που μια νέα καπιταλιστική κρίση χτυπάει την πόρτα της ΕΕ- «και να τρέξουμε με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα τις επενδύσεις που χρειάζονται».
Ως προϋπόθεση για «να έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα», ανέφερε ότι «χρειάζεται ένα φιλικό ρυθμιστικό πλαίσιο» -νέα προκλητικά προνόμια για το κεφάλαιο, όπως πχ. αυτά που περιλαμβάνει ο πρόσφατος νόμος για τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις- και «πολιτική σταθερότητα».
Την ίδια ώρα για τις ανάγκες του λαού «δεν υπάρχουν λεφτά»…
«Αν πιστεύετε» δήλωσε με θράσος ο Κ. Μητσοτάκης, «ότι θα βάλω μια ταμπέλα στο υπουργείο Οικονομικών “ανοίξαμε και σας περιμένουμε” κάνετε λάθος… Δεν έχουμε να δώσουμε σε όλους. Δεν πρόκειται να κάνουμε τα λάθη που έκαναν άλλες κυβερνήσεις -ενδεχομένως υπό την πίεση ενός άγχους ενόψει εκλογών- να πάμε να τινάξουμε στον αέρα όλη την προσπάθεια την οποία κάναμε»…
Αντίστοιχα, φρόντισε να ρίξει τον πήχη και για τις περιβόητες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης προς την ΕΕ για «δημοσιονομική ευελιξία» για τη «στήριξη της κοινωνίας».
«Πιστεύω ότι θα καταλήξουμε να εξασφαλίσουμε κάτι πρόσθετο από αυτό το οποίο έχουμε, αλλά αν λάβει κανείς και υπόψη την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά ομολόγων, πιστεύω ότι δεν θα είναι κάτι το οποίο θα είναι δραματικό», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Δίνοντας τέλος σήμα για κλιμάκωση της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, δήλωσε ότι «αυτό το οποίο δεν θα δεχόμουν ποτέ είναι να κατέβουν τα μολύβια και να μπούμε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο».
