Στον θρυλικό «καφενέ του Κιορπέ» (το καφενείο «Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ») δίπλα στον Ντερέ – τον Ηριδανό ποταμό, που χωρίζει την Καισαριανή από τα Κουπόνια, λειτουργούσε, στα χρόνια της ηρωικής Αντίστασης ενάντια στις δυνάμεις των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους, σαν Σταθμός Διοίκησης του ΙΙΙου τάγματος του ΕΛΑΣ Καισαριανής και η Διοίκηση του 1ου λόχου της Κάτω Καισαριανής.
Ο μαχητής του ΕΛΑΣ, ποιητής και πεζογράφος Γιώργος Σιδέρης, με αφορμή μια συνάντηση αγωνιστών του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Καισαριανής, γράφει μερικούς στίχους αφιερωμένους «Στου Κιορπέ τον καφενέ».
Το 1975 κυκλοφόρησε από τη μικρή εταιρεία Dora Records ένας μεγάλος δίσκος με τίτλο «Καισαριανή», αφιερωμένος στην Καισαριανή της Εθνικής Αντίστασης, με δέκα τραγούδια σε μουσική του συνθέτη Γιώργου Γεωργιάδη και στίχους του ποιητή Γιώργη Σιδέρη, μέσα από την ποιητική συλλογή «Ασφόδελοι» (εκδόσεις «Κέδρος», 1975). Η ενορχήστρωση, η διεύθυνση ορχήστρας και η ερμηνεία στα περισσότερα τραγούδια έγινε από τον Γιώργο Γεωργιάδη. Τραγούδησαν μαζί του η, αγνώστων λοιπών στοιχείων, Μαρούσα και ο Γιώργος Κακίτσης με τη χορωδία του.
Ανάμεσά τους το «Στου Κιορπέ τον καφενέ»
Στου Κιορπέ τον καφενέ
Σαν περνάς τα στενά σταυροδρόμια
που το ένα με το άλλο είναι όμοια
στα ζερβά όπως πας προς το ρέμα
σταματάει άθελά σου το βλέμμα.
Το παλιό εκείνο στέκι αντικρίζεις
και, χωρίς να το θέλεις, δακρύζεις
γιατί η σκέψη σου πίσω γυρίζει
στο παλιό το μικρό μετερίζι.
Στου Κιορπέ τον παλιό καφενέ
ανταμώσαν αυτοί που είχαν μείνει
κι αποθέσαν, σωστό ρεφενέ,
τα παλιά που είχαν μείνει στη μνήμη.
Μια ιστορία γραμμένη με αίμα
στου Κιορπέ αρχινά πλάι στο ρέμα.
Μια ιστορία γραμμένη με αίμα
Μια ιστορία γραμμένη με αίμα…
Ο Ορέστης Μακρής (Γιάννης) στο βιβλίο του «Ο ΕΛΑΣ της Αθήνας», Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1985, στη σελίδα 35, περιγράφει:
«Στον ‘‘καφενέ του Κιορπέ’’. Είναι μια μικρή παράγκα, τρεις δρόμους πιο κάτω απ’ την πλατεία της Καισαριανής, στο τέρμα της οδού Πανιωνίου προς το ρέμα. Σήμερα η παράγκα έχει κατεδαφιστεί, το δε ρέμα – ο Ηριδανός ποταμός – έχει μπαζωθεί. Η πρόσοψή του είναι στην τελευταία παράλληλο (την οδό Ελευσίνας – σ.σ. σήμερα οδός Αδελφών Τσάφου), της κεντρικής λεωφόρου προς την πλευρά των Κουπονίων.
Εχει το ‘‘στρατηγικό’’ πλεονέκτημα, ότι από την πόρτα του ελέγχεις, εκτός από την οδό Ελευσίνας προς τις δυο κατευθύνσεις της, και την κάθετο προς την κεντρική λεωφόρο. Οδό Πανιωνίου. Στο πίσω μέρος έχει ένα παράθυρο που βλέπει προς το άλσος Συγγρού – Κουπονίων, απ’ το οποίο μας χωρίζει η ρεματιά σ’ όλο το μήκος της Καισαριανής.
Ετσι, απ’ τον καφενέ, ελέγχουμε και τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και βρισκόμαστε στο κέντρο της Καισαριανής.
Εκεί είναι η διοίκηση του 1ου λόχου της Κάτω Καισαριανής με καπετάνιο τον ‘‘Ορέστη’’ (Γ. Σταθάτο). Η διοίκηση του 2ου λόχου Ανω Καισαριανής έχει την έδρα της στη δεξαμενή, πίσω από το σχολείο, με καπετάνιο το Λεωνίδα Σιδέρη (Μπαλωμένο).
Στα ίδια αυτά σημεία της Καισαριανής είχαν έδρα τους και τα Φρουραρχεία των δυο λόχων.
Στου Κιορπέ πραγματοποιεί τις συναντήσεις του και ο γραμματέας της ΚΟΒ Καισαριανής, Βασίλης… και αργότερα, όταν αυτός εκτελέστηκε, ο αντικαταστάτης του Δαυλάκος Αρης (Απόλλωνας) ένα κοκκινόξανθο, ψηλό παλικάρι που σκοτώθηκε ηρωικά μαζί με άλλους 6 μαχητές στη μάχη της 15-16.6.1944.
Στου Κιορπέ πραγματοποιεί τις συναντήσεις του και ο καπετάνιος του Τάγματος Καισαριανής Γρηγόρης ο Γυαλάκιας…»
