Μητσοτάκης: Τελευταία ανάρτηση με ορυμαγδό προπαγάνδας – «Όλα καλά» σε εργασιακά, εξοπλιστικά και… Πατρών-Πύργου

Στην τελευταία του ανασκόπηση πριν τις καλοκαιρινές (του) διακοπές ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να πλάσει μια ειδυλλιακή εικόνα για τη χώρα, την ώρα που η πραγματικότητα για την εργασία, τα μεγάλα έργα και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς απέχει πολύ από το κυβερνητικό αφήγημα.

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας και η… αλήθεια

Ο Κ. Μητσοτάκης, στην ανάρτησή του, πανηγυρίζει για την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την οποία παρουσιάζει ως το απόλυτο εργαλείο κατά της αδήλωτης εργασίας, επικαλούμενος αύξηση των δηλωμένων υπερωριών στον τουρισμό κατά 1.000% και ρεκόρ 25ετίας στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η εικόνα που περιγράφει είναι αυτή μιας αγοράς εργασίας που “αλλάζει προς όφελος των πολλών”.

Η αλήθεια, όμως, απέχει παρασάγγας από το αφήγημα Μητσοτάκη. Η ψηφιακή κάρτα, κατ’ αρχάς, εντάσσεται πλήρως και επαναβεβαιώνει το καθεστώς των άθλιων μισθών και της εργασιακής επισφάλειας. Να σημειωθεί πως το γεγονός ότι αυξήθηκαν οι «δηλωμένες» υπερωρίες στον τουρισμό δεν λέει απολύτως τίποτα περισσότερο από το την εντατικοποίηση της εργασίας στον κλάδο και την έλλειψη εργατικού δυναμικού, ακριβώς εξαιτίας των άθλιων συνθηκών εργασίας. Ετσι οι εργαζόμενοι ωθούνται σε εξαντλητικά ωράρια, τα οποία απλώς “νομιμοποιούνται” στην κάρτα. 

Η Πατρών-Πύργου που ακόμη… δεν τέλειωσε

Ο πανηγυρικός τόνος για την παράδοση της Πατρών-Πύργου αγνοεί τις δεκαετίες καθυστερήσεων και το αστρονομικό κόστος που έχουν επιβαρύνει τους εργαζόμενους. Πίσω από τις κορδέλες, όμως, κρύβεται μια ιστορία δεκαετιών καθυστερήσεων, σκανδάλων, και υπέρογκων πρόσθετων χρεώσεων που επιβαρύνουν αποκλειστικά τον ελληνικό λαό. Ο δρόμος αυτός δεν είναι σύμβολο ανάπτυξης, αλλά η απτή απόδειξη του πώς το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του μετατρέπουν τα δημόσια έργα σε χρυσοφόρες μπίζνες σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Ακόμη πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

Η “θωράκιση της εθνικής μας άμυνας” με τη διεκδίκηση χρηματοδότησης από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE παρουσιάζεται ως “στρατηγική επιλογή πρώτης γραμμής”. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι η Ελλάδα, υπό αυτή την κυβέρνηση, έχει μετατραπεί σε πρόθυμο εταίρο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών σε μια ευρύτερη περιοχή που φλέγεται. Τα “νούμερα στον προϋπολογισμό” που αυξάνονται για εξοπλιστικά προγράμματα, αφορούν στην ένταξη της χώρας σε ένα κύκλο πολεμικών προετοιμασιών και ανταγωνισμών που δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αλλά τις γεωπολιτικές ατζέντες των μεγάλων δυνάμεων. Η “ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας” και οι “νέες θέσεις εργασίας” είναι το πρόσχημα για την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σε βάρος των κοινωνικών αναγκών και της ειρήνης.