Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης Μίμης Πλέσσας πέθανε στις 5 Οκτώβρη 2024, λίγες ημέρες προτού συμπληρώσει 100 χρόνια ζωής (είχε γεννηθεί τη 12η Οκτωβρίου 1924), αφήνοντας πίσω του σπουδαία παρακαταθήκη. Ο Μίμης Πλέσσας γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1952 άρχισε την ενασχόληση του με τη σύνθεση και από το 1956 ως μαέστρος και συνθέτης.
Σε ηλικία 15 ετών έγινε ο πρώτος σολίστ πιάνου στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Χημεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου το 1952, νεαρός πιανίστας ακόμα, τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο μουσικής του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, ενώ την επόμενη χρονιά κατετάγη πέμπτος πιανίστας στις ΗΠΑ. Το 1952 άρχισε επίσης την ενασχόληση του με τη σύνθεση και από το 1956 ως μαέστρος και συνθέτης. Διακρίθηκε επτά φορές διεθνώς (Βαρκελώνη το 1960, Βαρσοβία το 1962, Βέλγιο το 1963, Ιταλία (Άλτο Μόντε) 1964, ΗΠΑ το 1965, Παρίσι το 1968 και Τόκιο το 1970) και έξι φορές στη χώρα μας (Αθήνα και Θεσσαλονίκη 1959, 1963, 1964 και 1967). Έχει διευθύνει με έργα του μεγάλες ορχήστρες στον κόσμο.
Το 2010 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών ενώ ήταν διδάκτωρ Χημείας του Πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ.
Η καλλιτεχνική και συνθετική του δραστηριότητα κάλυπτε όλους τους τομείς της μουσικής, στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, έχοντας στο ενεργητικό του 104 ταινίες και 70 παραστάσεις. Συνεργάστηκε με πληθώρα κορυφαίων τραγουδιστών, πολλούς από τους οποίους ανέδειξε με τα τραγούδια του.
Ο Μίμης Πλέσσας άφησε το ιδιαίτερο στίγμα του στον κινηματογράφο, καθώς έγραψε μουσική για μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά. Η συνεργασία του με σημαντικούς σκηνοθέτες και η συμβολή του σε ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό, τον καθιέρωσαν ως μια εμβληματική φιγούρα της κινηματογραφικής μουσικής.
Τραγούδια του, κυρίως σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, έχουν ντύσει ορισμένα από τα πιο αγαπημένα φιλμ του ελληνικού κινηματογράφου: «Του αγοριού απέναντι», «Άνοιξε Πέτρα», «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Θα πιω απόψε το φεγγάρι», «Όλα δικά σου μάτια μου», «Οι χάντρες» και δεκάδες άλλα.
Αξέχαστες θα μείνουν οι επιτυχίες του «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου», «Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά», «Τι σου ’κανα και πίνεις», «Τόσα καλοκαίρια», «Ποιος το ξέρει», «Μα τώρα αγάπη μου», «Η Μυρσίνη βάζει τα άσπρα», «Απόψε σε θέλω», «Μην του μιλάτε του παιδιού», «Άμα δείτε το φεγγάρι», «Η πρώτη μας νύχτα», «Μέθυσ’ απόψε το κορίτσι μου», «Πρώτη φορά», «Τα φιλιά», «Έπεφτε βαθιά σιωπή», «Χίλιες βραδιές», «Ξημερώνει Κυριακή», «Κορίτσι στάσου να σου πω», «Είμαι γυναίκα του κεφιού», «Πέρα στα παλιά σεράγια», «Πρώτη φορά», «Έκλαψα χτες», «Το κερί μου έλιωσε», «Μια με θέλεις μια με διώχνεις», «Οι μέρες του καλοκαιριού», «Με βρήκε ο ήλιος» και πολλές άλλες.
Τιμήθηκε επανειλημμένα με πλατινένιους και χρυσούς δίσκος, ενώ με το έργο του «Ο Δρόμος» (σε στίχους Λ Παπαδόπουλου) κατέχει αδιαμφισβήτητα την πρώτη θέση στην ελληνική δισκογραφία.
Με τη σύζυγό του Λουκίλα Καρρέρ απέκτησαν μια κόρη το 1998. Γιος του από προηγούμενο γάμο του είναι ο επίσης μουσικοσυνθέτης Αντώνης Πλέσσας.
