Απόψεις

Μέχρι να ξεριζωθεί το «τέρας» του ναζισμού

Οι κινητοποιήσεις και οι εκδηλώσεις, τα αρκετά δημοσιεύματα και οι πολλές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα 5 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα είχαν (σε μεγάλο βαθμό) ειλικρινείς προθέσεις, είτε ως ξεσπάσματα απέναντι στους δολοφόνους – ναζί,  είτε ως πιο συνειδητοποιημένες αντιδράσεις για την ανάγκη ο ναζισμός να ξεριζωθεί (ξανά) από την πατρίδας μας.

Από την άλλη μεριά όλοι παρατηρήσαμε και κάποιους «αντιφασίστες α λα καρτ», που ήθελαν απλά να έχουν να λένε το γνωστό «ήμουν κι εγώ εκεί» ή, πια, και το «έγραψα κι εγώ κάτι»

Το ερώτημα είναι τι γίνεται από σήμερα και πέρα, τι θα συμβεί δηλαδή τώρα που τα «μεγάλα φώτα» έκλεισαν (πάλι) για τον Παύλο Φύσσα, τι θα εξελιχθεί τώρα που θα σταματήσουν τα συχνά δημοσιεύματα και οι πολλές αναρτήσεις για τους δολοφόνους του, αλλά και για την ιστορία των ναζί, τη δράση και την πράξη των χρυσαυγιτών,οι οποίοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, διακηρύσσοντας (και πράττοντας) ό, τι πιο απεχθές, ό,τι πιο μισητό, ό, τι πιο απάνθρωπο.

Οι χρυσαυγίτες είναι ναζί δηλωμένοι, παρόλο που επιδιώκουν για μια σειρά λόγους να μην το αποδέχονται σε ορισμένες χρονικές στιγμές. Εκφράζουν ό,τι πιο σάπιο έχει κατασκευάσει και πράξει ο άνθρωπος τον 20ο και τον 21 αιώνα.

Δεν είναι εγκληματίες ορισμένοι «κακοί» ναζί. Δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» ναζί. Υπάρχουν ναζί. Ο ναζισμός είναι το έγκλημα από τη σύλληψη του έως την εφαρμογή του, είτε σε μεγάλη κλίμακα όταν είχε τα χέρια του την εξουσία, είτε σε μικρότερη με τους πολιτικούς απογόνους του.  

Η γνώση μαζί με τη διαρκή και ακατάβλητη δημοσιοποίηση και διάδοση αποδείξεων και ντοκουμέντων, με κάθε τρόπο, για την εγκληματική ναζιστική ιδεολογία είναι υποχρέωση όλων μας. Δεν αφορά κάποιους «γνωρίζοντες», αλλά τον καθένα μας, οποιονδήποτε επιδιώκει να παραμένει άνθρωπος που δεν θέλει να μην ξαναζήσει ανθρωπότητα τη μισανθρωπία στην πράξη.

Αυτά δεν είναι γενικές κουβέντες αλλά αποδεικνύονται από την ίδια την πορεία του κόσμου μας τον αιώνα που διανύουμε και τον προηγούμενο, τον 20ο, όταν οι ναζί επιδίωξαν, στην ουσία, τον αφανισμό του ανθρώπινου είδους, τον αφανισμό των ανθρώπινων χαρακτηριστικών του ανθρώπου.   

Αποδεικνύεται επίσης, ιστορικά και πολιτικά, πως οι ναζί ήρθαν σε συναλλαγή και εξυπηρέτησαν τους κυρίαρχους αυτού του συστήματος, το οποίο – όσο και αν ηχεί άσχημα στ’ αυτιά διαφόρων – λέγεται καπιταλισμός. Οι ναζί – αμέτρητες φορές – έγιναν (και γίνονται) το μακρύ χέρι του καπιταλισμού.

Όλα αυτά ενώ ξεκινήσαμε να γράφουμε για τα πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα; Ναι! Τον Φύσσα τον δολοφόνησαν οι ναζί. Είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα της εγκληματικής φύσης και δράσης του ναζισμού στην Ελλάδα και ως τέτοιο έχει (και πρέπει να έχει) τεράστιες διαστάσεις.

Ο Παύλος Φύσσας είναι ένα ακόμα θύμα του ναζισμού.  

Η μάχη για να ξεριζωθεί (ξανά) ο ναζισμός δεν είναι επετειακή υπόθεση.

Ο Παύλος Φύσσας  δεν μπορεί να είναι ένα «αντιφασιστικό μπλουζάκι» που θα φοριέται κάθε χρόνο τη μέρα που τον δολοφόνησαν 

«…ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε «το τέρας» στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος και η ελευθερία, είναι έννοιες που δεν συμβαδίζουν…» (από το κείμενο της οικογένειας και των φίλων του για τα 5 χρόνια από τη δολοφονία του από τους ναζί).

Έτσι είναι. 

Η μάχη για να τσακιστεί (ξανά) ο ναζισμός συνεχίζεται. Κάθε μέρα. Μέχρι να τσακιστεί (ξανά). 

(Visited 487 times, 1 visits today)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend