Νέο αγωνιστικό ραντεβού για τη Δευτέρα 11 Μάη, στις 12 το μεσημέρι στη Γενική Γραμματεία Αιγαίου, έδωσαν οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, μετά τη μαζική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής, διαμηνύοντας ότι οι κινητοποιήσεις όχι μόνο δεν σταματούν αλλά κλιμακώνονται.
Στη σύσκεψη, η οποία έγινε μετά από κάλεσμα της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, συμμετείχε και ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, ο οποίος νωρίτερα είχε συναντηθεί με πληγέντες κτηνοτρόφους στο Πολύκεντρο Κάπης. Από το βήμα της συγκέντρωσης εξέφρασε τη στήριξή του στον αγώνα των παραγωγών της Λέσβου, τονίζοντας την ανάγκη συντονισμένης πίεσης προς την κυβέρνηση για ουσιαστικές λύσεις, για την αντιμετώπιση των καταστροφικών συνεπειών που υφίστανται από τον αφθώδη πυρετό και την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική στο ζήτημα. (Διαβάστε εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία παρακάτω).
Το θέμα της σύσκεψης, «Δεν περιμένουμε σωτήρες – γινόμαστε πρωταγωνιστές: Με όπλο μας την οργάνωση και όλο τον λαό στο πλευρό μας παλεύουμε για το δίκιο μας κόντρα στην πολιτική που μας αφανίζει», αντικατόπτρισε το κλίμα και το περιεχόμενο της βραδιάς στην Καλλονή, όπου οι κτηνοτρόφοι εμφανίστηκαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους.
Οι κτηνοτρόφοι και με τη μαζική σύσκεψη που πραγματοποίησαν απαιτούν:
- Πλήρη αποζημίωση στο 100% της πραγματικής αξίας των ζώων που θανατώθηκαν.
- Άμεση αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος για όσο διάστημα οι κτηνοτρόφοι μένουν χωρίς παραγωγή αλλά και για το χαμένο γάλα, τα σφάγια, τα έξοδα καραντίνας – ζωοτροφών.
- Σχέδιο ανασύστασης των κοπαδιών που χάθηκαν με κρατική χρηματοδότηση.
- Να ανοίξουν τα σφαγεία και να επιτραπεί η έξοδος από το νησί όλων των ασφαλών (με βάση τον ίδιο τον οδηγό του υπουργείου) προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου και του παστεριωμένου γάλακτος, με την τήρηση, με κρατική ευθύνη, όλων των απαραίτητων μέτρων βιοασφάλειας. Να μην αποκλειστούν οι ισοδύναμες μέθοδοι παστερίωσης που εφαρμόζουν τα μικρά και τα συνεταιριστικά τυροκομεία.
- Εμβολιασμό των κοπαδιών, όπως προτείνει ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος και διακεκριμένοι επιστήμονες, ώστε να περιοριστούν οι άδικες θανατώσεις και να διασωθεί η λεσβιακή φυλή.
- Πραγματικά μέτρα βιοασφάλειας με 100% κρατική χρηματοδότηση και πλήρη στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό. Επίσπευση των ελέγχων για τον έλεγχο της διασποράς της νόσου.
- Οι αγροτοκτηνοτρόφοι παλεύουμε για να σώσουμε το βιος μας – Τα καρτέλ με την κυβέρνηση και την ΕΕ κοιτάνε να σώσουν τα κέρδη τους
Μιλώντας στη σύσκεψη, ο Ρίζος Μαρούδας, από τη Γραμματεία της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων (ΠΕΜ), μεταξύ άλλων, ανέφερε:
«O πόνος του κτηνοτρόφου που βλέπει το βιος του να χάνεται, που βλέπει τα ζώα του να οδηγούνται στη σφαγή και το γάλα του στις χωματερές, είναι πόνος που τον νιώθουμε όλοι μας, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από τη Θεσσαλία μέχρι εδώ, την ακριτική Λέσβο.
Αυτό που κάνατε εσείς εδώ, αυτός ο παλικαρίσιος αγώνας που δώσατε στο λιμάνι, δεν είναι κάτι ξεκομμένο. Είναι η μικρογραφία του μεγάλου αγώνα που δώσαμε όλοι μαζί στα μπλόκα της Ελλάδας επί 55 ολόκληρες ημέρες. Όπως τότε αντλήσαμε δύναμη από την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση του απλού κόσμου, έτσι κι εσείς καταφέρατε να σταθείτε όρθιοι 8 μερόνυχτα στο λιμάνι, γιατί είχατε στο πλευρό σας τον λαό της Μυτιλήνης. Παρά τις ελλείψεις, παρά τον πόλεμο που δέχεστε, ο κόσμος είδε το δίκιο σας και σας στήριξε. Και αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο κέρδος σας: Ότι δεν είστε μόνοι.
Μη γελιέστε και μην έχετε καμία αυταπάτη για το τι κάνει η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έχει πάρει μια συνειδητή απόφαση: Έχει προγράψει τη Λέσβο για να σώσει τα κέρδη των «καρτέλ» της φέτας. Γιατί δεν παίρνουν ουσιαστικά μέτρα; Γιατί σας αφήνουν να πνίγεστε; Η απάντηση είναι κυνική: Για να μη χάσουν ούτε ένα ευρώ από τις εξαγωγές τα 3-4 μεγάλα μονοπώλια που ελέγχουν την αγορά. Έχουν συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Ένωση να “μαντρώσουν” τη νόσο εδώ στο νησί, να σας μετατρέψουν σε μια υγειονομική “γκρίζα ζώνη”, ώστε η υπόλοιπη χώρα να εμφανίζεται “καθαρή” και οι εξαγωγές της φέτας να συνεχίζονται ανεμπόδιστες. Για το κράτος και την ΕΕ εσείς είστε το “αναγκαίο θύμα”. Προτιμούν να σκοτώνουν τα δικά σας ζώα, παρά να ρισκάρουν τα πιστοποιητικά εξαγωγών των βιομηχάνων.
Μας λένε ότι δεν μπορεί να γίνει εμβόλιο. Ψέματα! Δεν κάνουν το εμβόλιο γιατί, αν το έκαναν, ολόκληρη η χώρα θα χαρακτηριζόταν “χώρα που εμβολιάζει” και αυτό θα είχε κάποιες τυπικές συνέπειες στα χαρτιά των εξαγωγών. Κοιτάξτε τι έγινε στην Κύπρο. Εκεί βρέθηκαν στην ίδια θέση. Αλλά επειδή στην Κύπρο δεν είχαν την “πολυτέλεια” να απομονώσουν μια περιοχή, όπως κάνουν εδώ με τη Λέσβο που είναι νησί, αναγκάστηκαν να κάνουν εμβόλιο για να σώσουν την παραγωγή τους. Και τι έγινε; Το χαλούμι σταμάτησε να εξάγεται; Όχι, βέβαια! Η ΕΕ και τα υπόλοιπα κράτη δέχτηκαν ότι το εμβόλιο δεν έχει καμία επίπτωση στην ασφάλεια του προϊόντος. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με τη φέτα. Αλλά δεν θέλουν να μπούνε σε αυτή τη διαδικασία διαπραγμάτευσης, γιατί τους το απαγορεύουν τα καρτέλ. Τους λένε “σκοτώστε τα ζώα στη Λέσβο” για να μη χάσουμε εμείς ούτε μια αγορά. Ενώ το εμβόλιο είναι αυτό που θα περιόριζε τις θανατώσεις, θα προστάτευε τα υγιή κοπάδια και θα σταματούσε τη διασπορά που σήμερα τρέχει ανεξέλεγκτη.
Δυστυχώς, έχουμε την πικρή εμπειρία από την ευλογιά. Η διαχείριση είναι η ίδια: Όχι εμβόλιο, πάνω από 500.000 θανατώσεις και οι κτηνοτρόφοι στον δρόμο.
Και όλα αυτά ενώ ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος από την πρώτη στιγμή της ευλογιάς έχει τοποθετηθεί ξεκάθαρα υπέρ του εμβολιασμού και το ίδιο κάνει τώρα και με τον αφθώδη πυρετό. Αυτοί όμως προσπαθούν να μας πείσουν ότι δήθεν οι επιστήμονες είναι κατά. Έχουν βρει ορισμένους “βολικούς” και πρόθυμους να παίξουν το παιχνίδι τους για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Για την ευλογιά μας έλεγαν το παραμύθι ότι δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο. Τώρα όμως, με τον αφθώδη, δεν μπορούν να πουν το ίδιο, γιατί η Κύπρος εμβολιάζει κανονικά. Απλώς κωλυσιεργούν χωρίς καμία επιστημονική εξήγηση, αρνούμενοι να εφαρμόσουν αυτό που προτείνουν οι διακεκριμένοι επιστήμονες και ο κτηνιατρικός κλάδος.
Και τι σας τάζουν; Αποζημιώσεις ψίχουλα. Αυτά που πιστώθηκαν στους λογαριασμούς σας στις 30 Απρίλη είναι προσβολή. Είναι πολύ κάτω από την εμπορική αξία των ζώων. Κι αν πληρωθήκατε τώρα, έστω και αυτά τα ψίχουλα στην πρώτη φάση και μάλιστα σχετικά έγκαιρα, αυτό έγινε μόνο χάρη στον δικό σας αγώνα και στην Ομοσπονδία σας που βγήκε μπροστά και τους έτριξε τα δόντια. Μην περιμένετε από μόνοι τους να δείξουν ευαισθησία. Έχουμε την πικρή εμπειρία από άλλες καταστροφές, από τον “Daniel”, από την ευλογιά όπου οι μεγάλες καθυστερήσεις στην καταβολή των αποζημιώσεων έφτασαν να κρατάνε χρόνια, οδηγώντας τους συναδέλφους μας στην εξαθλίωση και την εγκατάλειψη του επαγγέλματος. Να είστε σίγουροι πως το ίδιο ακριβώς θα γίνει και εδώ αν σταματήσετε τώρα, αν εφησυχάσετε και αν δεν συνεχίσετε να κινητοποιείστε με ακόμα μεγαλύτερη ορμή, γιατί η κυβέρνηση μόνο την πίεση του δρόμου καταλαβαίνει.
Είναι γεγονός ότι οι μεγάλες κινητοποιήσεις και ο ανυποχώρητος αγώνας των κτηνοτρόφων σε όλη την Ελλάδα με επίκεντρο την πανώλη και την ευλογιά ανάγκασαν την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί και να προχωρήσει σε αύξηση των αποζημιώσεων, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν χαρίζεται αν δεν διεκδικηθεί. Εκεί που μέχρι το 2024 η αποζημίωση ήταν εξευτελιστική -μόλις 90 ευρώ το ανώτερο για κάθε πρόβατο- σήμερα το ποσό φτάνει ονομαστικά έως και τα 260 ευρώ. Ωστόσο, αυτή η αύξηση συνοδεύεται από “ψιλά γράμματα”, καθώς το μέγιστο ποσό αφορά μόνο ζώα έως 3 ετών με pedigree. Για τα δικά μας, τα παραδοσιακά πρόβατα, το ποσό πέφτει δραματικά όσο αυξάνεται η ηλικία, με τον μέσο όρο να κυμαίνεται τελικά μεταξύ 120 και 160 ευρώ -ποσό που παραμένει πολύ κάτω από την πραγματική εμπορική αξία αντικατάστασης του ζωικού κεφαλαίου. Αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν τις κινητοποιήσεις οι αποζημιώσεις ήταν της τάξης των 40-60 ευρώ, γίνεται σαφές ότι ο αγώνας είχε ένα σημαντικό αποτέλεσμα, όμως δεν τελειώσαμε. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης αναπλήρωση του εισοδήματος και η επιβίωση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας απέναντι στα σχέδια των μονοπωλίων.
Σε ό,τι αφορά στην αναπλήρωση εισοδήματος των 70 ευρώ τον χρόνο, είναι κοροϊδία για ένα παραγωγικό ζώο. Πώς θα ζήσετε; Πώς θα ταΐσετε τις οικογένειές σας; Οι επιχορηγήσεις για ζωοτροφές δεν φτάνουν, ενώ κανένα ουσιαστικό μέτρο βιοασφάλειας δεν λαμβάνεται με ευθύνη του κράτους. Τα ίδια ακριβώς με την ευλογιά.
Και για την ανασύσταση των κοπαδιών; Δεν πρόκειται να δώσουν φράγκο αν δεν τους πιέσουμε. Στην Κύπρο ήδη εξήγγειλαν σχέδια, εδώ το υπουργείο απλώς μετράει πτώματα.
Εδώ στη Λέσβο ζείτε έναν διπλό στραγγαλισμό. Έχετε τα κλειστά τυροκομεία, τα κλειστά σφαγεία, το γάλα που χύνεται, το κρέας δεν παράγεται. Η Ομοσπονδία σας πολύ σωστά εκτιμά τη ζημιά σε πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ, μόνο από τα 70.000 ζώα που δεν πουλήθηκαν το Πάσχα και τους 250 τόνους γάλακτος που χάνονται καθημερινά. Ο κύριος Μητσοτάκης μιλούσε για “πιστώσεις δίχως όριο”. Πού είναι αυτές οι πιστώσεις; Εσείς είδατε τίποτα; Το μόνο που εξαγγέλθηκε είναι 8 εκατομμύρια στους μεταποιητές μέσω De Minimis και από αυτά τι θα πάρει ο κτηνοτρόφος; Για το γάλα κάτι ψελλίσανε ότι θα δώσουν, όχι συγκεκριμένα ακόμα, και αυτό μετά τον μεγαλειώδη αγώνα του λιμανιού.
Μην έχετε καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, αλλά ούτε και σε όσους σας υπόσχονται εύκολες λύσεις με “χτυπήματα στην πλάτη”. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και θα γίνει δυσκολότερη. Απέναντί σας δεν έχετε μόνο μια καταστροφική νόσο. Έχετε την κυβέρνηση που σας εμπαίζει, τα καρτέλ που σας θέλουν υποταγμένους, το κράτος που αυτούς υπηρετεί και όχι εσάς, αλλά και την πολιτική της ΕΕ που βάζει τα κέρδη πάνω από όλα.
Και, βέβαια, βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο: Το γνωστό “μπαλάκι των ευθυνών” ανάμεσα στο υπουργείο και την Περιφέρεια. Μας λένε ότι φταίει ο ένας, ότι φταίει ο άλλος, αλλά η αλήθεια είναι μία: Φταίνε όλοι τους, γιατί ενώ γνώριζαν τον κίνδυνο, δεν πήραν κανένα μέτρο πρόληψης. Αυτά τα “παιχνίδια” είναι γνωστά και από την ευλογιά, όπου βλέπαμε τον Κουρέτα με τον Κέλλα να τρώγονται δημόσια για το ποιος έχει την αρμοδιότητα, την ώρα που τα κοπάδια μας αφανίζονταν. Είναι η εγκληματική καθυστέρηση και οι άστοχοι χειρισμοί τόσο της Περιφέρειας όσο και της κυβέρνησης που μας έφεραν ως εδώ. Μην τους ακούτε όταν αλληλοκατηγορούνται, είναι συνένοχοι στην ίδια πολιτική που αφήνει τον κτηνοτρόφο απροστάτευτο.
Για τα μεγάλα μονοπώλια και τα καρτέλ της αγροδιατροφής, η σημερινή κρίση στην κτηνοτροφία δεν αποτελεί απειλή, αλλά ένα στρατηγικό εργαλείο αναδιάρθρωσης της αγοράς. Η εμπειρία μας από τη Θεσσαλία και άλλες πληγείσες περιοχές δείχνει ξεκάθαρα ότι οι μεγαλοεπιχειρηματίες βλέπουν την εξόντωση της παραδοσιακής ελεύθερης κτηνοτροφίας ως την τέλεια αφορμή για να επιβάλουν ένα νέο μοντέλο εντατικής εκτροφής σε κλειστούς στάβλους, με εισαγόμενα ζώα υψηλής απόδοσης, ώστε να εξασφαλίζουν σταθερή και φθηνότερη πρώτη ύλη. Παράλληλα, τα δημοσιεύματα για κινήσεις εξαγορών στον χώρο των τυροκομείων επιβεβαιώνουν ότι η επίθεση είναι συνολική. Είναι βέβαιο ότι τα μικρότερα τυροκομεία και οι συνεταιριστικές μονάδες δεν θα αντέξουν το βάρος της κρίσης, την ώρα που ο ισχύων νόμος για τους συνεταιρισμούς “στρώνει το χαλί” για την είσοδο ιδιωτών επενδυτών. Με αυτόν τον τρόπο, ο πλούτος της παραγωγής συγκεντρώνεται σε ελάχιστα χέρια, οδηγώντας στον αφανισμό του βιοπαλαιστή παραγωγού και στη μετατροπή της κτηνοτροφίας σε μια πλήρως ελεγχόμενη βιομηχανία.
Η εμφάνιση του αφθώδους πυρετού και των άλλων ζωονόσων τα τελευταία χρόνια δεν είναι αποτέλεσμα της “κακιάς στιγμής” ούτε της κλιματικής αλλαγής που χρησιμοποιούν ως βολικό παραμύθι. Η εμπειρία μας, ειδικά των παλαιότερων, είναι αποκαλυπτική: Το 1995, όταν ο αφθώδης χτύπησε ξανά τη Λέσβο, η κατάσταση αντιμετωπίστηκε χωρίς να καταστραφεί το νησί, χωρίς να κλείσουν τυροκομεία και σφαγεία. Γιατί; Γιατί τότε υπήρχε κτηνιατρείο σε κάθε χωριό. Οι κτηνίατροι ήταν δεμένοι με την παραγωγή, ήταν μέσα στα κοπάδια και όχι κλεισμένοι σε γραφεία να κάνουν τους υποστηρικτές της ΚΑΠ και τους γραφειοκράτες.
Σήμερα, οι κρατικές υπηρεσίες έχουν αποδεκατιστεί κατά 70% από τα χρόνια των μνημονίων. Το αποτέλεσμα; Κανείς δεν πατάει στο κοπάδι. Πώς να διαπιστωθεί ότι η γαλακτοπαραγωγή έπεφτε από τον Γενάρη ή ότι τα ζώα κούτσαιναν; Οι ιδιώτες κτηνίατροι, που έχουν φορτωθεί όλη τη δουλειά, δεν έχουν την εκπαίδευση για νοσήματα που εμφανίζονται μια φορά στα 20 χρόνια. Είναι εξοργιστικό: ´Εχουμε ένα κράτος ικανότατο να στέλνει πυραύλους στη Σαουδική Αραβία, αλλά παντελώς ανίκανο να στήσει έναν απολυμαντικό σταθμό στο λιμάνι της Μυτιλήνης, ενώ γνώριζαν ότι απέναντι η νόσος “βράζει”.
Η περιβόητη “εξωστρέφεια” και το γεγονός ότι το 70% της φέτας εξάγεται, είναι ο λόγος που σήμερα “σφραγίζουν” τα πάντα με το παραμικρό κρούσμα, στραγγαλίζοντας την τοπική αγορά για να μην πληγούν τα κέρδη των μεγαλοεξαγωγέων. Το 1995 δεν στραγγάλασαν” το νησί, γιατί η φέτα καταναλωνόταν εδώ, δεν εξαγόταν ούτε κιλό.
Η πανώλη το 2024 μπήκε “νόμιμα” από τη Ρουμανία μέσω του ανεξέλεγκτου ενδοκοινοτικού εμπορίου, καθώς μετά τον “Daniel” οι ζωέμποροι έκαναν πάρτι, φέρνοντας ζώα από παντού χωρίς κανέναν κρατικό έλεγχο. Στη συνέχεια μπήκε η ευλογιά και τώρα ο αφθώδης. Όταν δεν υπάρχει ούτε ένας απολυμαντικός σταθμός στο λιμάνι της Μυτιλήνης, ενώ απέναντι η νόσος “βράζει”, η είσοδος των νοσημάτων δεν είναι ατύχημα, είναι νομοτέλεια. Το κέρδος των καρτέλ και η διάλυση των κρατικών υπηρεσιών είναι ο πραγματικός ιός που απειλεί τον κτηνοτρόφο.
Μόνο με οργάνωση, ενημέρωση και αγώνα μπορείτε να καταφέρετε κάτι. Το πλαίσιο αιτημάτων της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου είναι το όπλο σας: 100% αποζημίωση στην πραγματική αξία των ζώων, πλήρη αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος για γάλα και σφάγια, άμεσο εμβολιασμό για να σωθεί η λεσβιακή φυλή, μέτρα βιοασφάλειας από το κράτος και κτηνιάτρους, σχέδιο ανασύστασης με κρατική χρηματοδότηση, άνοιγμα των σφαγείων και των τυροκομείων, θερμική επεξεργασία γάλακτος υπό κρατική ευθύνη. Να φεύγει από το νησί όχι μόνο το ώριμο τυρί, αλλά και το παστεριωμένο γάλα, που σύμφωνα με τον οδηγό του υπουργείου είναι ασφαλές προϊόν.
Η Λέσβος δεν είναι μια τυχαία περίπτωση. Σου λένε “είσαι νησί, κλείσε τα σύνορα, πέθανε εκεί μόνος σου, αρκεί εμείς να πουλάμε τη φέτα μας στον Καναδά και τη Γερμανία”. Αυτή η λογική του “περιχαρακωμένου θύματος” είναι εγκληματική. Εμείς παράγουμε τον πλούτο της χώρας, εμείς ταΐζουμε τον λαό, να μην τους επιτρέψουμε να μας θάψουν ζωντανούς, εμάς και το βιος μας.
Το πιο σημαντικό τώρα είναι να μην το βάλετε κάτω και να μην επιτρέψετε κανέναν αποπροσανατολισμό. Πρέπει να έχουμε καθαρό το κριτήριό μας: Το δικό μας κριτήριο είναι να σώσουμε το βιος μας, την παραγωγή μας και τις οικογένειές μας. Οι άλλοι -η κυβέρνηση, η ΕΕ και τα καρτέλ- έχουν ένα και μόνο κριτήριο: Να σώσουν τα κέρδη τους. Για να σώσουμε εμείς το βιος μας, ο μόνος δρόμος είναι ο ανυποχώρητος αγώνας για τον έλεγχο της νόσου και για δίκαιες αποζημιώσεις.
Η πλήρης απουσία σχεδίου για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου αποκαλύπτει την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Η πικρή εμπειρία από τον “Daniel” στη Θεσσαλία είναι αποκαλυπτική: Παρά τις υποσχέσεις, σήμερα μόλις ένα ελάχιστο ποσοστό κτηνοτρόφων, περίπου το 20-30%, έχει καταφέρει να ξαναβάλει ζώα στις μονάδες του. Πολλοί από αυτούς στη συνέχεια έπαθαν ζημιά από την ευλογιά. Ακόμα και σήμερα κτηνοτρόφοι που χτυπήθηκαν από την ευλογιά πριν έναν και δυο χρόνια παραμένουν σε απόγνωση, καθώς δεν τους επιτρέπεται να βάλουν νέα ζώα στις μονάδες τους, μένοντας χωρίς εισόδημα και μέλλον.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, ο μόνος δρόμος είναι ο διαρκής αγώνας και η ισχυρή οργάνωση. Έχετε το μεγάλο πλεονέκτημα να διαθέτετε μια έτοιμη αγωνιστική υποδομή: Την Ομοσπονδία σας και τους Αγροτικούς Συλλόγους στα χωριά, που ως μέλη του πανελλαδικού συντονισμού της ΠΕΜ (Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων), δίνουν τη δυνατότητα να αναδεικνύουμε τα ζητήματα με άλλους όρους. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε η μόνη δύναμη που, με τα τρακτέρ στους δρόμους, επιβάλαμε συναντήσεις με όλους τους πρωθυπουργούς. Ο αγώνας δεν είναι “μια κι έξω”, είναι μια συνεχής προσπάθεια ενάντια σε μια εξουσία που νοιάζεται μόνο για τα κέρδη των μεγάλων. Όσο γινόμαστε ενοχλητικοί, θα παίρνουμε ανάσες επιβίωσης. Όμως, για να υπάρξει οριστική λύση, πρέπει να αλλάξει το κριτήριο της παραγωγής: Να φύγει το κέρδος από τη μέση και να μπουν οι δικές μας ανάγκες. Αυτό απαιτεί μεγάλες αλλαγές, απαιτεί να γίνουμε εμείς οι ιδιοκτήτες του πλούτου που παράγουμε, αντί να μας τον κλέβουν οι βιομήχανοι και οι μεγαλέμποροι.
Πολλοί σας λένε τώρα: “Κάντε μηνύσεις, τρέξτε στους δικηγόρους, ζητήστε το δίκιο σας στα δικαστήρια”. Εμείς σας λέμε: Κοιτάξτε την αλήθεια κατάματα. Βγήκαμε στα μπλόκα για την απληρωσιά μας, για τη ρεμούλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου οι “κολλητοί” της κυβέρνησης, τα λαμόγια, οι φραπέδες κλπ. του μηχανισμού της ΝΔ έφαγαν τα λεφτά των αγροτών. Είδατε κανέναν τους να πηγαίνει φυλακή; Στο απυρόβλητο όλοι τους – και ο Αυγενάκης και ο Βορίδης και οι επόμενοι. Ξέρετε ποιοι ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια; Οι αγρότες που βγήκαν στον δρόμο να διαμαρτυρηθούν, αυτοί που φορτώθηκαν τον μισό Ποινικό Κώδικα στην πλάτη επειδή διεκδίκησαν το ψωμί τους. Αυτή είναι η δικαιοσύνη τους και το κράτος τους.
Κανονικά, ο εισαγγελέας θα έπρεπε να είχε παρέμβει αυτεπάγγελτα για το έγκλημα με τις ζωονόσους. Θα έπρεπε να λογοδοτήσουν για τα ψέματα που εκστόμισαν υπουργοί και “ειδικοί” καθηγητές, που μας έλεγαν ότι δεν υπάρχουν εμβόλια ή ότι δεν είναι αποτελεσματικά – ψέματα που καταρρίφθηκαν στην πράξη. Εμείς, ως ΠΕΜ, όταν συναντηθήκαμε με τον Μητσοτάκη, καταθέσαμε υπόμνημα ζητώντας την παρέμβαση εισαγγελέα για τα ψέματα αυτά. Τι έγινε; Ένα απόλυτο κουκούλωμα.
Να μην υπάρξει, λοιπόν, κανένας αποπροσανατολισμός. Τα δικαστήρια είναι μέρος αυτού του αντιλαϊκού κράτους. Μόνο με τον οργανωμένο αγώνα και τα αιτήματα της Ομοσπονδίας θα μπορέσετε να κάτι να κερδίσετε. Την ίδια στιγμή, όμως, έχουμε υποχρέωση να προστατέψουμε τα κοπάδια μας. Τηρούμε τα υποτυπώδη μέτρα προστασίας που μας λένε οι κτηνίατροι, γιατί το νόσημα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και δεν πρέπει να τους δώσουμε το πάτημα να μας ξεκληρίσουν. Ταυτόχρονα αγώνας.
Ο αγώνας δεν σταματά. Όσο γινόμαστε ενοχλητικοί, όσο δεν τσιμπάμε στα διάφορα δολώματα των υποσχέσεων, των ταξιμάτων, τόσο θα παίρνουμε ανάσες επιβίωσης!
