Πολιτισμός

Η ταινία της εβδομάδας: Το μυστικό της ασημένιας λίμνης – Under the silver lake

Το μυστικό της ασημένιας λίμνης – Under the silver lake

Διάρκεια: 139’

Σκηνοθεσία: Ντέηβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ

Πρωταγωνιστούν: Άντριου Γκάρφιλντ, Ρίλεϋ Κέιου, Τόφερ Γκρέης

Μαζί με την Παρείσφρηση του Σπάικ Λη, η τρίτη ταινία του Μίτσελ ήταν η δεύτερη ταινία που είχε συμπεριληφθεί στο διαγωνιστικό τμήμα του περσινού φεστιβάλ των Καννών. Και δικαίως, κατά τη γνώμη μου. Παρ’ότι σκοτεινή, δυσνόητη και κατά σημεία χαώδης, νομίζω ότι εγγράφεται στην παρακαταθήκη των μεγάλων ταινιών του κινηματογράφου που έχουν ως κεντρικό θέμα τη Μέκκα του: το Χόλλυγουντ.

 Από τη Λεωφόρο της Δύσεως μέχρι το Μαλχόλαντ Ντράιβ, πολλοί σκηνοθέτες έβαλαν τη δική τους πινελιά στο πολυδιασπασμένο πορτραίτο της Πόλης των Αγγέλων. Όπως είχε γράψει κάποιος, ο,τι δεν είναι καρφωμένο στην Αμερική θα κυλήσει κάποια στιγμή μέχρι εδώ.  Χιλιάδες όνειρα που ποτέ δεν έγιναν πραγματικότητα, επίδοξοι ηθοποιοί που έτριψαν τη μούρη τους στην άσφαλτο, η λάμψη της ματαιοδοξίας ντύνει την μη -πραγματικότητα στα αστραφτερά χρώματα της τηλεοπτικής διαφήμισης.

Ο κόσμος που κινηματογραφεί ο Μίτσελ είναι αυτός των νέων που έχουν έρθει μέχρι την πόλη για να ψάξουν την τύχη τους, αλλά εκείνο που καταλήγουν να κάνουν είναι να ψάχνουν ο ένας τον άλλο σε ένα ανελέητο κυνήγι αναγνωρισιμότητας. Ο ήρωας του, Σαμ, είναι μια τέτοια περίπτωση. Υποτίθεται πως κάποια στιγμή ήρθε στο Λος Άντζελες για να σταδιοδρομήσει ως μουσικός αλλά κατέληξε άεργος, να μένει σε ένα διαμέρισμα σε ένα συγκρότημα κατοικιών η συντήρηση του οποίου είναι πολύ πάνω από τις οικονομικές του δυνατότητες του αλλά του δίνει τη δυνατότητα να πλασάρει τον εαυτό του ως ένα κομμάτι της κοινότητας που κινείται μεταξύ ανοικτών πάρτυ, events και στούντιο και προσποιείται πως κάτι σπουδαίο συμβαίνει εκεί έξω.

Στην αρχή της ταινίας ο Σαμ είναι αραχτός στο μπαλκόνι και χαζεύει τη γειτόνισσα του, μια γερασμένη χίπισσα που κάνει φασίνα και ταϊζει τα πτηνά της γυμνόστηθη. Την προσοχή του όμως σύντομα θα τραβήξει μια νεαρή του γειτόνισσα, η οποία κάνει ηλιοθεραπεία στην πισίνα με το ραδιόφωνο στο τέρμα. Θα επιδιώξει άμεσα να γνωρίσει αυτή και το άσπρο της σκυλάκι και θα περάσουν μαζί μερικές στιγμές ανεμελιάς στο κρεβάτι της πριν καταφθάσουν οι δυο της συγκάτοικοι και ο Σαμ αναγκαστεί να φύγει ανανεώνοντας το ραντεβού τους για την επόμενη μέρα.

Την επόμενη μέρα όμως το διαμέρισμα έχει αδειάσει και στο δωμάτιο που είχαν ‘παίξει’ ο Σαμ και η Σαρα είναι ζωγραφισμένοι δυο ρόμβοι. Ο Σαμ υποψιάζεται πως κάτι κακό έχει συμβεί και αρχίζει την αναζήτηση του, η οποία θα τον οδηγήσει από τον ένα γρίφο στον άλλο.

Η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ΄πειραγμένο’ νουάρ με δόσεις ψυχεδέλειας. Αν μείνει κανείς προσκολλημένος στην υπόθεση και τον τρόπο που εξελίσσεται η πλοκή – κάτι απόλυτα αναμενόμενο από όποιον πάει να δει μια αστυνομική ταινία – πιθανότατα να φύγει απογοητευμένος από την αίθουσα. Η πλοκή πολλές φορές χαώνεται, άλλες μοιάζει τραβηγμένη από τα μαλλιά ή διεκπεραιωτική. Αν μείνει όμως σε αυτό, πιστεύω πως χάνει την ουσία της ταινίας.

Και η ουσία της ταινίας είναι ο κόσμος που δημιουργεί και αποτυπώνει στον φακό ο Μίτσελ. Ένας κόσμος τόσο ψεύτικος που περνιέται για αληθινός. Φωτεινά και χαρούμενα χρώματα που δεν μοιάζουν με τα χρώματα που συναντάμε στον κόσμο που μας περιβάλει. Γυναίκες τόσο όμορφες που μοιάζουν με κούκλες. Άντρες τόσο άγριοι που μοιάζουν με ήρωες κόμικς. Κόμικς τόσο σοβαροφανή που μοιάζουν να εξηγούν την πραγματικότητα. Ο κόσμος των losers που ζει στις παρυφές της αστραφτερής κοινότητας των αστέρων και προσπαθεί να κλέψει κάτι από τη λάμψη τους. Ο κόσμος των losers που δεν θέλει να παραδεχτεί πως παρασιτεί, πως είναι losers. Που πιστεύει στην επόμενη ευκαιρία που δεν έρχεται. Ο κόσμος που ζει έξω από τον λαμπερό κύκλο αλλά τώρα, χάρη στα ντρονς, μπορεί και τον παίρνει μάτι.

Ταυτόχρονα αναδύεται το κοσμοείδωλο της – κατά 85% λευκής – μικροαστικής νεολαίας της Αμερικής, το lifestyle που μετατρέπεται σε ιδεολογία, οι νέο-αιρέσεις και ο μεσσιανισμός. Οι γραφές του Νέου Κόσμου είναι τα βιβλία των underground comics και οι στίχοι των τραγουδιών των Nirvana. Ποιος κατέχει τη γνώση και μπορεί να διαβάσει τα κωδικοποιημένα μηνύματα; Ο τρελός συλλέκτης παιχνιδιών ρόλων; Ο δαιμόνιος μουσικοσυνθέτης στον λόφο; Ο Ανέστιος Βασιλιάς;

Όποιο κι αν είναι το τέλος λίγη σημασία έχει. Την νοσηρότητα του την έχουμε κατανοήσει ήδη. Το εφιαλτικό σκηνικό έχει στηθεί μέσα στην αστραφτερή Πόλη των Αγγέλων: το περιαστικό άλσος μετατρέπεται σε δύσβατο δάσος όπου παραμονεύουν προκατακλυσμιαίοι δαίμονες, τα άκακα βρωμοκούναβα επιτίθενται αναίτια στους περαστικούς, η ασημένια λίμνη είναι μια φονική παγίδα. Α, επίσης κυκλοφορεί κι ένας τρελός εκτελεστής δεσποζόμενων σκύλων. Κι αν δεν μας πιστεύετε, διαβάστε το τελευταίο συλλεκτικό τεύχος του περιοδικού Κάτω απ’τη ασημένια Λίμνη. Sometimes I feel that my only friend is the city they live in, the city of Angels!

(Επισκέψεις: 625 φορές, όπου 1 ημερήσιες)

Σχετικά Άρθρα

Ημεροδρόμος

Ημεροδρόμος

Send this to a friend