Για σταθείτε ρε μάγκες…

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Απόψεις • 6 Δεκεμβρίου 2014

Επειδή πολλά ακούω από κάποιους φωστήρες της απόλυτης ελαφρότητας… Για σταθείτε λοιπόν, να μετρήσουμε το μπόι μας, να δούμε ως πού φτάνει…

Λέτε: «Οι δημοσιογράφοι υπηρετούν τα μεγάλα αφεντικά, αυτούς που έχουν το χρήμα, και κάνουν όσα τους υπαγορεύουν τ’ αφεντικά».

Πρώτο, αυτό δεν ισχύει για όλους τους δημοσιογράφους, αλλά για μερικούς.

Δεύτερο, και το πιο σημαντικό. Το κάθε ΜΜΕ είναι ένα ακριβό προϊόν και δυστυχώς είναι πάντα στα χέρια όσων έχουν τη δύναμη για να το κατέχουν. Όταν, κι’ εφ’ όσον, έρθει η ώρα της μεγάλης επανάστασης και βάλουμε τα μέσα παραγωγής στα χέρια των εργαζομένων, τότε θα κριθούμε κι μεις ως εκδότες πλέον- δημοσιογράφοι. Κι’ όσοι μας κριτικάρουν, θα κριθούν ως αναγνώστες…

Και βέβαια, δεν αρκεί να πάρουμε τα μέσα παραγωγής στα χέρια μας, αλλά να μας επιτρέψει και η εξουσία, που θα προκύψει από την επανάσταση, να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας και να ασκούμε ελευθέρως την κριτική μας.

Ως τότε θάμαστε μεροκαματιάρηδες του κερατά, όπως και κάθε εργαζόμενος. Αλλιώς, αν εναντιωθούμε, πέρα απ´ όσο η ανοχή των αφεντικών μας επιτρέπει, θά βρεθούμε στο δρόμο και κανένας από όσους μας κριτικάρουν δε θα νοιαστεί για την τύχη μας. Και, επί τη ευκαιρία: Όταν κάποιοι από μας αφήσαμε στημένες καριέρες για να συμβάλλουμε στην έκδοση της «ΠΡΩΤΗΣ», κι η «ΠΡΩΤΗ» έκλεισε, οι αναγνώστες της γύρισαν σε παραδοσιακές εφημερίδες κι ούτε ενδιαφέρθηκε κανείς το τι απογίναμε, όσοι βρεθήκαμε στόν δρόμο.

Επόμενη παρατήρηση: Ποιοι είναι αυτοί που δίνουν τις μεγάλες κυκλοφορίες σε κατεστημένα συγκροτήματα Τύπου; Ποιοι έκαναν τους εργολαβίσκους, εφοπλιστές; Ποιοι διατήρησαν στην κορυφή των κυκλοφοριών, εφημερίδες αποστασίας; Ποιοι έδωσαν τις υψηλές θεαματικότητες και εξακολουθούν να τις δίνουν στα κανάλια των εφοπλιστών και εκδοτών; Ποιες κυρούλες αναδεικνύουν Μενεγάκη, Λιάγκα, Ασναστασιάδη καί Σία;

Απλούστατα, το πλούσιο κανάλι πληρώνει για σαπουνόπερες και πασάδες αραχτούς, με χαρέμια ολοτρίγυρα, και σεις, το φιλοθεάμον κοινό, τρελαίνετε τα μηχανάκια με αποτέλεσμα να ρέει σωρηδόν η διαφήμιση. Το ίδιο φιλοθεάμον κοινό, που αναδεικνύει τον Πρετεντέρη και τον Τράγκα. Και τούτο γιατί, στην πλειοψηφία, μας χαρακτηρίζει η διαστροφή να παρακολουθούμε ο,τι βρίζουμε. Έτσι έγινε σταρ και η Τατιάνα, μια μέτρια δημοσιογραφίνα. Υμείς την αναδείξατε!

Πάμε τώρα για το φινάλε: Η εφημερίδα η το περιοδικό είναι πιο ευαίσθητα προϊόντα από το…γιαούρτι! Η μεν εφημερίδα έχει ζωή μιας μέρας, το δε εβδομαδιαίο έντυπο, μόλις μιας βδομάδας. Η ιδιαιτερότητά τους είναι ότι η διάρκεια ζωής τους με το κόστος παραγωγής τους είναι αντιστρόφως ανάλογη. Με λίγα λόγια, η έκδοση μιας εφημερίδας, με τις προδιαγραφές και τις απαιτήσεις σύγχρονου αναγνώστη, απαιτεί φράγκα. Και τα φράγκα τάχουνε λίγοι, κι’ αυτοί δεν είναι δημοσιογράφοι. Αν όμως, λέω ΑΝ, υποθέσουμε ότι κάποιοι από μας κυκλοφορούμε ένα κακοτυπωμένο δισέλιδο, γιατί δεν έχουμε φράγκα για πολυτελές έντυπο, που θα απηχεί αποκλειστικά και μόνο τις απόψεις μας, ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ δεν θα δώσει ούτε ένα πεντάλεπτο για να το αγοράσει.

Αν όμως, ΑΝ λέω πάλι, ομονοήσετε χίλια άτομα σε μια πολιτική άποψη, ότι δηλαδή μπορεί να βγει μια εφημερίδα, που θα φιλοξενεί όλες τις απόψεις, ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν για να δοκιμάσουμε. Κάνουμε έναν συνεταιρισμό, βάζει ο καθένας από Τρακόσια ευρώ και βγάζουμε ένα εβδομαδιαίο έντυπο. Πολύ φοβάμαι όμως ότι το έντυπο αυτό, αν απηχεί έναν πλουραλισμό απόψεων, δεν θάχει τύχη καλή για έναν και απλούστατο λόγο πού, πριν από χρόνια, επικαλέσθηκε η Βλάχου: «Αντικειμενική εφημερίδα δεν υπάρχει γιατί, απλούστατα, δεν υπάρχει αντικειμενικός αναγνώστης»…

Κατόπιν τούτου, συμφιλιωθείτε με την πραγματικότητα που λέει ότι ο δημοσιογράφος δεν είναι παρά ένας επαγγελματίας και είναι ευτυχής αν διαθέτει την γραφίδα του σε έντυπο που απηχεί τις απόψεις του. Και μέχρι εσείς οι αναγνώστες και τηλεθεατές καταφέρετε να συμβάλλετε σε κάποιες κατακτήσεις μας, θα εξακολουθείτε δυστυχώς να φτιάχνετε είδωλα όπως την Τατιάνα, το Θέμο, τον Τράγκα και τοις συν αυτοίς. Και τότε μην μέμφεστε την πλειοψηφία των σκληρά εργαζομένων δημοσιογράφων ( κι όσων δεν έστερξαν σ’ αφεντικά και πού, δυστυχώς, τους αγνοείτε), αλλά τούς εαυτούς σας. Γιατί εσείς συμβάλλετε στην ανάδειξη και συντήρηση τέτοιων προτύπων.

ΥΓ. Διερωτήθηκε αλήθεια κανείς, απ´ όσους διαβάζουν αυτόν εδώ τον ιστότοπο, αν έχει πληρωθεί έστω και ΕΝΑΣ απ´ όσους γράφουμε; Διερωτήθηκε κανείς, αν όσοι γράφουν έχουν φαμίλιες να θρέψουν; Συγκινήθηκε, μήπως, κανείς να δώσει έστω καμιά διαφήμιση; Λέω..

Διαφήμιση

10 Σχόλια - "Για σταθείτε ρε μάγκες…"

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    «ΥΓ. Διερωτήθηκε αλήθεια κανείς, απ´ όσους διαβάζουν αυτόν εδώ τον ιστότοπο, αν έχει πληρωθεί έστω και ΕΝΑΣ απ´ όσους γράφουμε; Διερωτήθηκε κανείς, αν όσοι γράφουν έχουν φαμίλιες να θρέψουν; Συγκινήθηκε, μήπως, κανείς να δώσει έστω καμιά διαφήμιση; Λέω..»

    Ναι, μπορεί κάποιοι να διερωτήθηκαν. Μπορείτε να κάνετε αυτό που κάνουν στο Τhe Press Project όπου κατά καιρούς ενημερώνουν το κοινό για το μέγεθος του «κόστους παραγωγής πληροφορίας» (κόστος servers, ανάπτυξης, ενημέρωσης και φιλοξενίας του ενημερωτικού μέσου, αμοιβή εργαζομένων- δημοσιογράφων) και με βάση αυτό προτρέπουν τους αναγνώστες να στηρίξουν οικονομικά είτε μέσω paypal ή όπως αλλιώς κρίνετε. Μια από τις βασικές πραγματικότητες που πρέπει να αλλάξουν είναι η εξής: Οι συνεργάτες – εργαζόμενοι μιας μονάδας παραγωγής (είτε το αποτέλεσμα της παραγωγής είναι υλικό προϊόν είτε άυλο όπως η πληροφορία) όταν δεν διοικούνται από μανατζερς και αφεντικά αλλά «αυτοδιευθύνονται» θα πρέπει να δίνουν στο κοινό την διάθρωση του κόστους παραγωγής. Έτσι μπορούν να επιτύχουν πολλά. 1ον) επιμόρφωση όσων δεν γνωρίζουν πως προκύπτει το κόστος παραγωγής ενός ηλεκτρονικού μέσου 2ον) διαφώτιση πλατιών στρωμάτων 3ον) crowd sourcing (χρηματοδότηση από το πλήθος των αναγνωστών) για να μπορούν απρόσκοπτα όσοι «τα βάζουν» με την συστημική σαπίλα να κάνουν την δουλειά τους.

  2. Ο/Η aris λέει:

    Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα παντως κοκορας δεν υπαρχει στο παραμυθι

  3. Ο/Η aris λέει:

    Η κοτα εκανε το αυγο η το αυγο την κοτα παντως κοκορας δεν υπαρχει στο παραμυθι

  4. Ο/Η chris 10 λέει:

    οταν εισαι εκδοτης-επιχειρηματιας, δεν μπορει να εισαι απλα ενας δημοσιογραφος( και μαλιστα μεροκαματιαρης..χαχαχαχα) μαλλον αστειος εισαι η απευθηνεσαι σε φυτα……βαρεθηκα να ακουω …»τωρα μιλαω σαν δημοσιογραφος,τωρα μιλαω σαν ηθοποιος,τωρα μιλαω σαν» …..αποφασιστε που και με ποιον…..
    στην οποια μελλοντικη η παρελθουσα κοντρα με συναδελφους σου δημοσιογραφους,εσυ σαν επιχειρηματιας …. ποιανου το μερος πηρες?

  5. Ο/Η Λακης λέει:

    Για σταθείτε Κ. Σκιαδόπουλε
    Έχετε επιλεκτική μνήμη. Μπορεί όλα αυτά να έγιναν την δεκαετία του ΄90, αλλά στα χρόνια του μνημονίου, προέκυψαν 3 τουλάχιστον πολύ ενδιαφέρον επιτυχημένες προσπάθειες. Το μηνιαίο περιοδικό Unfollow, το δεκαπενθήμερο περιοδικό Hotdoc και η ημερησία εφημερίδα των συντακτών. Και τα τρία δεν έχουν επενδυτές και αφεντικά με φράγκα. Ειδικα τα περιοδικά έχουν διακριθεί για την μαχητική τους δημοσιογραφία και έχουν αποκαλύψει άπειρα θέματα. Και τα δύο περιοδικά έχουν απειληθεί με μηνύσεις, αγωγές και διάφορων άλλων τύπου απειλές. Καλό είναι όταν μιλάτε για τύπο και δημοσιογραφία να τα αναφέρετε ως παράδειγμα προς μίμηση.

  6. Ο/Η ΤΑΡΑΓΑΝΗΣ ΑΛΕΚΟΣ λέει:

    «Για σταθείτε ρε μάγκες…… πικρές αλήθειες που με εκφράζουν πλήρως και τις ανάρτησα στην ομάδα πολιτισμός

  7. Ο/Η ΚΟΥΡΑΚΛΗΣ ΚΩΣΤΑΣ λέει:

    Ωραια κλαις, αλλα το σχολιο σου ειναι συστημικοτατο .Και καλα θα κανεις να μην κατηγορεις τους αναγνωστες γιατι ΕΣΥ γονατισες.

  8. Ο/Η Αναστάσιος Καπράλος λέει:

    Αρη, Ουτε και εμείς είμαστε όλοι ίδιοι και εμεις κάνουμε ο κάθ’ενας τον αγώνα του, με τον τρόπο του. Διαφήμηση δεν έχω να σου δωσω, αλλά σας κάνω αναφέροντάς σας στούς φίλους, τυπώνοντας και κοινωποιόντας τα κειμενά σας.

  9. Ο/Η Deponaki λέει:

    Εξαίρετος!

  10. Ο/Η ανώνυμο λέει:

    Δεν ξέρω ποιος θα μπορεί να διαβάζει εφημερίδες, μετά από πολύ καιρό είδα λαθραναγνώστες έξω από περίπτερο, όπως την δεκαετία του ΄70.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Άποστολή άρθρου μέσο Email