Γενική απεργία έγινε την Τετάρτη στην Ισπανία, με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και νέους να απεργούν και να διαδηλώνουν διεκδικώντας αξιοπρεπείς μισθούς, το δικαίωμα στη λαϊκή στέγη, μέτρα ουσιαστικής προστασίας απέναντι στην ακρίβεια.
Μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη και σε άλλες πόλεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι με ευθύνη πρώτα και κύρια των σοσιαλδημοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών, αυτή ήταν η πρώτη γενική απεργία στην Ισπανία μετά από 14 χρόνια!
Με δεδομένο μάλιστα ότι η χώρα πάει σε πρόωρες εκλογές στις 29 Νοέμβρη και με φόντο τη λαϊκή κατακραυγή για το οξυμένο στεγαστικό ζήτημα, η προκήρυξη της απεργίας δεν ήταν απαλλαγμένη από σκοπιμότητες του νυν κυβερνητικού συνασπισμού του Σοσιαλιστικού Κόμματος με άλλους σοσιαλδημοκράτες και «μεταλλαγμένους αριστερούς», καθώς προσπαθούν να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και να φορέσουν «προοδευτικό» μανδύα.
Παρά την κατάσταση που επικρατεί στο συνδικαλιστικό κίνημα εξαιτίας της κυριαρχίας αυτών των δυνάμεων, χιλιάδες εργαζόμενοι στη βιομηχανία και σε πολλούς κλάδους περιφρούρησαν την απεργία από νωρίς το πρωί, ιδιαίτερα στις επαρχίες Αστούριας, Καταλονία, Γαλικία, Χώρα των Βάσκων και Αραγονία, όπου σταμάτησαν να λειτουργούν εργοστάσια, ναυπηγεία, λιμάνια και μεταφορές, ενάντια στην προσπάθεια των δυνάμεων καταστολής να τρομοκρατήσουν τις απεργιακές φρουρές.
Στη Μαδρίτη, παρά τη δυνατή βροχή, το απόγευμα πραγματοποιήθηκε μαζικό απεργιακό συλλαλητήριο, προβάλλοντας κυρίως το ζήτημα της στέγασης, ενώ οι διαδηλωτές ενώθηκαν με τους εκπαιδευτικούς που συνεχίζουν την απεργία τους εδώ και σχεδόν έναν μήνα, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Στη Βαρκελώνη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ακινητοποιήθηκαν ή παρουσίασαν μεγάλες καθυστερήσεις κατά τη διάρκεια της πρωινής ώρας αιχμής, έγιναν περιφρουρήσεις σε πολλές επιχειρήσεις, ενώ εργαζόμενοι έκαναν συμβολική κατάληψη σε εκπομπή στη δημόσια τηλεόραση της Καταλονίας, με τα πανό τους να γράφουν χαρακτηριστικά «Το να ζούμε δεν μπορεί να μας κοστίζει τη ζωή», διατρανώνοντας ότι οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τις στοιχειώδεις ανάγκες.
Με βάση ανακοινώσεις των σοσιαλδημοκρατικών συνδικάτων UGT και CCOO, υπήρξε ευρεία συμμετοχή στην απεργία, «με σημαντικές διακοπές εργασίας σε στρατηγικούς τομείς» – 90% στην αυτοκινητοβιομηχανία και στα λιμάνια, 85% στη βιομηχανία κρέατος, 82% στην αποκομιδή απορριμμάτων και 75% στον ενεργειακό τομέα.
ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας: Απαιτείται ταξική οργάνωση κόντρα στο κεφάλαιο
Τη μάχη της περιφρούρησης της απεργίας έδωσαν και οι δυνάμεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργαζομένων Ισπανίας (PCTE), καλώντας τους εργαζόμενους να συνδέσουν την πάλη για τους μισθούς και τη στέγη με την πάλη ενάντια στο κεφάλαιο, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με το «όχι» στην εμπλοκή της χώρας σε αυτόν και στις πολεμικές δαπάνες, καθώς η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Π. Σάντσεθ πρωτοστατεί στην αντιλαϊκή επίθεση και τη στήριξη του καθεστώτος της Ουκρανίας.
Σε σχετική ανακοίνωσή του μπροστά στην απεργία και καλώντας σε αυτήν, το PCTE σημείωνε ανάμεσα σε άλλα:
«Δεν αρκεί να προκηρύξουμε απεργία: Η αποτελεσματικότητά της πρέπει να είναι οργανωμένη. Αυτό απαιτεί τη συμμετοχή του εργατικού δυναμικού, την προώθηση συνελεύσεων, την οργάνωση πικετοφοριών και την επέκταση του καλέσματος σε όλους τους πιθανούς τομείς (…).
Στις 12 Οκτωβρίου, η Κεντρική Επιτροπή είχε ήδη επισημάνει τις ελλείψεις αυτού του καλέσματος για δράση, ιδίως την έλλειψη επαρκούς προηγούμενης προετοιμασίας στους χώρους εργασίας και τους κινδύνους υποταγής της κινητοποίησης σε εκλογικά συμφέροντα.
Υποστηρίζουμε αυτά τα σημεία, αλλά επιβεβαιώνουμε επίσης ότι η απάντηση σε αυτές τις ελλείψεις δεν μπορεί να είναι η παθητικότητα ή η αποστράτευση, αλλά μάλλον η ενεργός δέσμευση για την επιτυχία της απεργίας. Ενα εκτεταμένο κλείσιμο της οικονομικής δραστηριότητας θα αποτελούσε πρόοδο για ολόκληρο το εργατικό κίνημα, ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες σκέψεις. Επομένως, απέναντι στις πρακτικές διαπραγμάτευσης και υποταγής από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι απαραίτητο να εγκαθιδρυθεί σε κάθε εργοστάσιο και σε κάθε βιομηχανικό πάρκο ένας ταξικός, δυναμικός και ενιαίος συνδικαλισμός που οργανώνει, πείθει και αντιπροσωπεύει μια πραγματική και ανεξάρτητη δύναμη που είναι ολοένα και πιο ισχυρή και καλύτερα προετοιμασμένη. Τα μέλη του PCTE ήταν, είναι και θα είναι πάντα σε αυτό το μονοπάτι».
Καταλήγοντας, και μπροστά στις επικείμενες εκλογές, το ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας σημειώνει:
«Τα αιτήματα της εργατικής τάξης ούτε ξεκινούν ούτε τελειώνουν με εκλογές, ούτε θα επιλυθούν με τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο αγώνας των εργατών πρέπει να διατηρήσει την ανεξαρτησία του από τα διάφορα πολιτικά μπλοκ που φιλοδοξούν να διαχειριστούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου». Από 902.gr
