Στην εκπομπής Monday FC των καναλιών Novasports μίλησε ο προπονητής του Ολυμπιακού Γιώργος Μπαρτζώκας, όπου αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια, τον εξόριστο πατέρα του κατά την περίοδο της Χούντας, αλλά και για το έγκλημα στα Τέμπη. άλλων να μιλάει για την παιδική του ηλικία όπου ο πατέρας του ήταν εξορία λόγω της χούντας.
Ο Γιώργο Μπαρτζώκας μοιράστηκε ότι μέχρι τα 9 του έζησε χωρίς τον πατέρα του, καθώς αυτός ήταν εξόριστος. Μάλιστα επισήμανε ότι τον είχε επισκεφθεί στη Λέρο με την εικόνα να είναι αρκετά έντονη, ενώ θυμήθηκε ότι όταν ήταν μικρός είχε φόβο για την αστυνομία καθώς αυτή έμπαινε στο σπίτι της οικογένειας του να ψάξει τον πατέρα του.
Για την τραγωδία των Τεμπών: «Έχω μεγαλώσει σε διαδηλώσεις. Η κοινωνική συμμετοχή τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί. Έχουμε φτάσει σε σημείο να μας νοιάζει μόνο τι κάνουμε εμείς και όχι ο δίπλα. Ούτε καν ο πλανήτης που καταστρέφεται. Τα social media το έχουν ενισχύσει αυτό. Οι οικογένειες των θυμάτων θέλουν να βρουν έναν υπεύθυνο. Έχουμε πολλά χρόνια να δούμε τέτοιο κύμα συμπαράστασης. Όταν υπάρχει μαζικότητα πάντα όλοι λαμβάνουν κάτι.»
Για τα παιδικά του χρόνια και τον εξόριστο πατέρα του: «Ήμουν ένα παιδί που μέχρι τα εννέα του χρόνια δεν ήταν ο πατέρας του σπίτι. Ήταν εξορία, έκανε πολιτικό τουρισμό σε διάφορα νησιά. Λέρο, Αίγινα, Κέρκυρα. Πήγα μια φορά στη Λέρο, είχα πάει τεσσάρων χρόνων με τη μάνα μου, έχω πολύ έντονα την εικόνα, επί χούντας. Ο πατέρας μου είχε διαλέξει αυτό τον τρόπο. Υπήρχε το κλασικό, αν υπογράψεις το χαρτί κοινωνικών φρονημάτων, γυρίζεις πίσω. Οι περισσότεροι αριστεροί δεν το έκαναν. Αυτό είχε μεγάλη γενναιότητα. Από την άλλη πλευρά υπήρχε μεγάλη οικογενειακή φθορά.
Ήμασταν δύο αδέρφια, με τη μητέρα μου αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Πέρασα πολύ έντονα αυτό το στάδιο του θυμού (επειδή έβαζε τις ιδέες του πιο πάνω). Ας πούμε ‘δέκα χρόνια, πού ήσουν, γιατί δεν γύρισες πίσω;’. Μετά είχα το προνόμιο σαν μικρό παιδί στο σπίτι μας να μπαινοβγαίνουν ή εμείς να μπαινοβγαίνουμε σε σπίτια μεγάλων προσωπικοτήτων της αριστεράς, σαν τον Μανώλη Γλέζο, σαν τον Μίκη Θεοδωράκη, αυτό ήταν μεγάλη εμπειρία σαν παιδί. Αλλά υπάρχει και ο φόβος, μεγάλωσα με έναν φόβο. Όταν έμπαιναν ασφαλίτες σπίτι μας όταν ήμασταν μικροί, υπήρχε φόβος, φοβόμουν τους αστυνομικούς μικρός. Έμπαιναν στο σπίτι να ψάξουν τον πατέρα μας, όταν ήταν καταζητούμενος.»
