«Ήρθε η ώρα να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να μην ερημώσει ο τόπος μας. Οι ζωές μας δεν είναι κόστος. Όλοι μαζί, συντονισμένα, συνεχίζουμε τον αγώνα μας».
Με αυτό το σύνθημα, άνθρωποι κάθε ηλικίας προχώρησαν το πρωί της Παρασκευής στο συμβολικό αποκλεισμό της Εθνικής οδού Τρικάλων-Λάρισας στο ύψος της Φαρκαδόνας, διαμαρτυρόμενοι για την εγκατάλειψη που βιώνουν από το κράτος, 10 μήνες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες.
Με τα πανό και τα συνθήματα τους, ανέδειξαν την απουσία του κρατικού μηχανισμού, την εγκατάλειψη, την ανοργανωσιά και την αδιαφορία, τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Αλλά και το άθλιο παιχνίδι μετατόπισης ευθυνών για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από κυβέρνηση, Περιφέρεια Θεσσαλίας και δήμους.
Ταυτόχρονα απαίτησαν να παρθούν ουσιαστικά μέτρα στήριξης και αποκατάστασης, αποζημιώσεις στο 100%, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, πραγματική θωράκιση από φυσικές καταστροφές, με την υλοποίηση όλων των απαραίτητων έργων αντιπλημμυρικής προστασίας στα πλαίσια ενός ενιαίου και ολοκληρωμένου κρατικού σχεδιασμού.
Στο πλευρό των κατοίκων της Φαρκαδόνας βρέθηκαν εκπρόσωποι μαζικών φορέων του νομού Τρικάλων και του Παλαμά Καρδίτσας.
Στην κινητοποίηση παραβρέθηκε και αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Σωτήρη Σωτηρόπουλο, γραμματέα της ΤΕ Τρικάλων και τη Βαγγελιώ Στεργίου, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Φαρκαδόνας.
Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό! Με τη δύναμη του συλλογικού αγώνα θα μείνουμε στον τόπο μας!
Στην κινητοποίηση χαιρέτισαν εκπρόσωποι της επιτροπής πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας και πληγέντες από άλλα χωριά του νομού, οι οποίοι ανέδειξαν την ανεπάρκεια αλλά και τις μεγάλες καθυστερήσεις σε ό,τι αφορά ακόμα και τα στοιχειώδη μέτρα ανακούφισης που τους υποσχέθηκε η κυβέρνηση.
Ενδεικτικά σημείωσαν ότι, πολλοί πληγέντες δεν έχουν πάρει αποζημιώσεις, δεκάδες άνθρωποι ζουν ακόμα σε δύσκολες συνθήκες στον προσφυγικό καταυλισμό του Κουτσόχερου, ότι παραμένουν μπαζωμένα κανάλια και ρέματα, σπασμένα αναχώματα, ζημιές σε αγροτική οδοποιία, ενώ καθυστερεί τραγικά η αντιπλημμυρική θωράκιση μέσα από ένα ενιαίο σχεδιασμό, με αποτέλεσμα να παραμένει ο κίνδυνος μιας νέας καταστροφής.
Κατήγγειλαν ότι η κυβέρνηση αξιοποιεί τη μεγάλη καταστροφή ως ευκαιρία για να επιταχύνει σχεδιασμούς που αφορούν σε αλλαγή χρήσεων γης, με στόχο νέες κερδοφόρες επενδύσεις, όπως στις ΑΠΕ και την ταχύτερη προσαρμογή της υπαίθρου σε όσα προβλέπει η ΚΑΠ της ΕΕ, σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτών. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συγκρότηση του «Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας», που θα κάνει το νερό πανάκριβο εμπόρευμα για τα νοικοκυριά, τα μαγαζιά, για αγροτικές καλλιέργειες και κτηνοτροφικές ενασχολήσεις .
Ο Ξάνθος Νάτσινας, εκ μέρους της επιτροπής πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας τόνισε μεταξύ άλλων: «Ενώ μας προειδοποιούν ότι θα ξαναπλημμυρίσουμε, απορρίπτουν την κατασκευή έργων που θα αντιμετωπίσουν οριστικά αυτόν τον κίνδυνο επειδή είναι ακριβά και δεν θα κερδίζουν από αυτά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως για παράδειγμα από την κατασκευή δρόμων που μπαίνουν διόδια.
Αντίθετα προωθεί σε όλη της την έκταση την ατομική ευθύνη και ψήφισε την ιδιωτική ασφάλιση για οικήματα και επιχειρήσεις. Έτσι βγάζει από πάνω της κάθε ευθύνη αποζημίωσης ενώ ανοίγει την πόρτα της κερδοσκοπίας σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που θα γδάρουν οικονομικά τους κατοίκους των περιοχών που πλήττονται.
Ενώ δεν δίνει παρά μόνο υποσχέσεις για στήριξη νοικοκυριών, μικρομάγαζων, αγροτών και κτηνοτρόφων, προωθεί την “ανάπτυξη” των μεγαλοεπιχειρηματιών, την “αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου”, την βίαιη αλλαγή καλλιεργειών, που θα πετάξει έξω από τα χωράφια τους πολλούς μικροκαλλιεργητές, ενώ ανοίγει ορθάνοιχτα την πόρτα στους οικονομικούς ομίλους για να γεμίσουν ο κάμπος με φωτοβολταϊκά και τα βουνά με ανεμογεννήτριες.
Η παραπάνω κατάσταση, η εμπειρία που μαζέψαμε 10 μήνες τώρα, μας κάνουν ξεκάθαρο ότι αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι αγώνας επιβίωσης. Αγώνας όχι μόνο για τους κατοίκους της Φαρκαδόνας αλλά συνολικά για τις περιοχές μας, γιατί κανείς δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να μπορεί να ζει με την αβεβαιότητα, το φόβο, περιμένοντας πότε θα γίνει το νέο έγκλημα της πλημμύρας και να προσεύχεται να μην είναι ο «τυχερός»!! Δεν αποδεχόμαστε να ζούμε στη λογική του «πάμε και όπου βγει»!! Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα το θετικό για εμάς, να καθόμαστε άπραγοι στην πλημμυρισμένη γωνιά μας αναμένοντας στήριξη απ’ όλους αυτούς που μας άφησαν και εξακολουθούν να μας αφήνουν έρμαια σε καιρικά φαινόμενα, ακρίβεια, φοροληστεία, φτώχεια και εξαθλίωση. Τα προβλήματά μας είναι κοινά, τα παλεύουμε και αγωνιζόμαστε όλοι μαζί».
Ο Αχιλλέας Μαργαρίτης, εκ μέρους του συλλόγου πλημμυροπαθών Μεγάλων Καλυβίων, τόνισε μεταξύ άλλων ότι, «δεν έχει γίνει κανένα σοβαρό έργο καθώς αυτά μπαίνουν στο ζύγι κόστους -οφέλους για το κράτος. Τα προβλήματά μας είναι κοινά. Θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας μέχρι να γίνουμε ξανά νοικοκύρηδες στον τόπο μας».
Ο Λάμπρος Τσέκας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Τρικάλων «Η Άνοιξη», επισήμανε μεταξύ άλλων ότι, «έχουμε χορτάσει από υποσχέσεις υπουργούν, βουλευτών και ντόπιων παραγόντων, αλλά επι της ουσίας δεν προχωρά κανένα έργο, δεν έχουν δοθεί αποζημιώσεις στο 100% . Ξέρουμε καλά ότι μόνο μέσα από το δικό μας αγώνα μπορούμε να ασκήσουμε πίεση και να διεκδικήσουμε λύσεις για τα προβλήματα μας. Δεν περιμένουμε τίποτα από κανέναν επίδοξο σωτήρα».
Ο Βάϊος Παπαθανασίου, εκ μέρους του Εμπορικού Συλλόγου Παλαμά, σημείωσε μεταξύ άλλων ότι, «αυτό που χρειάζεται είναι οργάνωση, όχι με αυτούς που ψηφίζουν νομοσχέδια που καταστρέφουν τις ζωές μας. Το μόνο που έχω να συστήσω είναι οργή».
Ο Σωτήρης Σωτηρόπουλος, γραμματέας της ΤΕ Τρικάλων του ΚΚΕ , εξέφρασε την συμπαράσταση του ΚΚΕ στους πληγέντες, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι, «η μόνη λύση είναι ο συλλογικός και οργανωμένος αγώνας με στόχους και διεκδικήσεις. Ενώ εμείς πήραμε την ευθύνη και είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε, το κράτος δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες του, σε όλες του τις δομές, κυβέρνηση, υπουργεία, περιφερειακή αρχή, δημοτικές αρχές.
Ο μόνος τρόπος να τους αναγκάσουμε είναι ο αγώνας μας, ο διεκδικητικός, ο συλλογικός, ο ενωμένος. Μας λένε υπομονή για να κατευνάσουν τις αντιδράσεις και την ίδια ώρα υλοποιούν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Περνάνε την ιδιωτικοποίηση του νερού, τα εξοπλιστικά προγράμματα, τις επιδοτήσεις -φοροαπαλλαγές για λίγους -εκλεκτούς, ενώ τους πλημμυροπαθείς τους χαρατσώνουν ακόμα και με ΕΝΦΙΑ για το πεσμένο τους σπίτι. Όλο αυτό το διάστημα βρήκαν χρόνο για να συνεχίσουν τις πολιτικές τους, όμως δεν βρήκαν χρόνο για να ασχοληθούν με τους πλημμυροπαθείς. Με τον αγώνα μας θα τους αναγκάσουμε να βρουν χρόνο και χρήματα ώστε οι πλημμυροπαθείς να πορευτούν αξιοπρεπώς στη ζωή τους».
