Όπως ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο δυο κινήσεις έπρεπε να γίνουν για να μην υπάρχει και να μην υπάρξει ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα στο εξής στην ευρύτερη περιοχή του Ασωπού ποταμού:
Α. Η αναγκαία και από 60 χρόνια επιβεβλημένη απορρύπανση με στόχο την εξυγίανση του υδροφόρου ορίζοντα, μετά τη χαρακτηρισμένη από τις μελέτες που έχουν γίνει στο παρελθόν, τοξική ρύπανση με τιμές στο πόσιμο νερό και στα υπόγεια νερά πολλαπλάσιες του πιο υψηλού ορίου που πέρα από αυτό θεωρείται η ρύπανση τοξική. Έχω αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο ότι το πιο υψηλό όριο για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) είναι 50μgr/l ενώ για την Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν διακρίνεται για την ευαισθησία της με τους λαούς, είναι διπλάσιο το όριο, στα 100μgr/l.
Β. Η μη περαιτέρω επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού ποταμού. Αυτή σηματοδοτεί δυο ζητήματα. Το πρώτο ζήτημα έχει σχέση με την αποτελεσματική απορρύπανση μέχρι το επίπεδο της εξυγίανσης που αποτελεί στόχο για την περιοχής που ανήκει σε δυο περιφέρειες, την Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας, με τις Περιφερειακές Ενότητες Βοιωτίας και Εύβοιας και τους Δήμους Τανάγρας, Θήβας και Χαλκίδας και από την Περιφέρεια της Αττικής, με την Περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής και το Δήμο Ωρωπού. Το δεύτερο ζήτημα αφορά την μη προσθήκη τοξικής ρύπανσης . Η επιπλέον τοξική ρύπανση θα αφήσει ένα δεύτερο αποτύπωμα που δείχνει αντικειμενικά ότι είναι η επιλεγμένη περιοχή του Δήμου Τανάγρας από την Κυβέρνηση για την κατασκευή όπως την ονομάζουν «Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Διαχείρισης Βιομηχανικών Αποβλήτων». Στην ουσία πρόκειται για χώρο με νέα επεξεργασμένα επικίνδυνα απόβλητα που θα είναι Χώρος Υγειονομικής Ταφής Βιομηχανικών Επικίνδυνων Αποβλήτων (ΧΥΤΒΕΑ) για όλη την Ελλάδα ή με την πιο ήπια μορφή του για τα απόβλητα της περιοχής της Περιφέρειας Βοιωτίας.
Αναφέρομαι στην τοξική ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα γιατί οι μελέτες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, αφορούν τη ρύπανση στο πόσιμο νερό και στα υπόγεια νερά των γεωτρήσεων της ευρύτερης περιοχής και αναδεικνύουν την τοξικότητα της ρύπανσης με την σημαντική αύξηση των ρύπων που μετρήθηκαν πέρα από το όριο για το Χρώμιο VI. Αυτή ονομάζεται τοξική ρύπανση και ο ορισμός της είναι η αύξηση του ρύπου αυτού πάνω από το όριο που ορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και είναι για το Χρώμιο VI 50μgr/l. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι, όπως διαπιστώθηκε η σύνδεση της ρύπανσης του πόσιμου νερού με τη ρύπανση των υπόγειων νερών των πολλαπλών γεωτρήσεων στην ευρύτερη περιοχή, έτσι η ρύπανση αυτή έχει αφήσει το αποτύπωμά της τόσο στον αέρα, όσο και στο χώμα, φυσικά όλο αυτό συμπληρώνεται με την κατάληξη της στη Θάλασσα ώστε η απορροή του Ασωπού ποταμού να επιβεβαιώσει του «λόγου το αληθές».
Υπάρχει Ρύπανση του Αέρα και του Χώματος της Ευρύτερης Περιοχής
του Ασωπού Ποταμού;
Η ρύπανση στον αέρα και στο χώμα δεν διαπιστώθηκε γιατί η τωρινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες δεν μπήκαν καν στον κόπο να κάνουν μετρήσεις στον αέρα, στο χώμα και στη Θάλασσα παρά μόνο πριν 10 χρόνια στην απορροή του Ασωπού ποταμού. Άρα δεν γνωρίζουμε, ακόμη και σήμερα, ότι ο αέρας και το χώμα της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού ποταμού έχει ρύπανση και ποιο είναι το μέγεθός της. Για τον αέρα θα σημείωνα ότι το αποτύπωμα της ρύπανσης, φτάνει, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, περισσότερο των 100 χιλιομέτρων ή εάν ο άνεμος είναι δυνατός μπορεί να φτάσει ακόμη μακρύτερα.
Η αναγκαιότητα αντιμετώπισης της συνολικής ρύπανσης
Άρα η συνολική αντιμετώπισης της ρύπανσης που ονομάζεται συνολική απορρύπανση και είναι αναγκαία και αποτελεί το «οξυγόνο» της ευρύτερης περιοχής. Την αποκαλώ συνολική απορρύπανση γιατί είναι πολλαπλή και αφορά τη βιομηχανική, την αγροτικο-κτηνοτροφική και την αστική ρύπανση. Καμιά από τις τρεις ουσιαστικά δεν έχει αντιμετωπίσει τόσο η Κεντρική όσο η Περιφερική διοίκηση ή και οι δυο μαζί. Παντελής έλλειψη μέτρων για την αντιμετώπιση της τοξικής ρύπανσης που είναι γνωστή από δεκαπενταετίας περίπου. Αναφέρω για μια ακόμη φορά ότι ο βιολογικός καθαρισμός που αλλού υπάρχει και αλλού δεν υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή, δεν είναι πανάκεια (αν και η Πανάκεια λατρευόταν στον Ωρωπό την αρχαία εποχή με βάση την Μυθολογία), αλλά η λειτουργία του αφορά την μετατροπή των βιο-αποβλήτων ή των βιο-λυμάτων ( η διαφορά τους είναι στην περιεκτικότητα του νερού) σε καθαρό νερό χωρίς πρόσθετα στοιχεία ρύπων και την καθαρή αποξηραμένη λάσπη που είναι τόσο καθαρή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις καλλιέργειες των αγροτικών εκτάσεων της ευρύτερης περιοχής, εφόσον ο βιολογικός καθαρισμός είναι αποτελεσματικός. Η καθαρότητα νερού και της λάσπης αντιστοιχεί στην ποσότητα της σύνθεσης των βιο-αποβλήτων. Αυτό θα ήταν το ζητούμενο γιατί η ταυτοποίηση των αγροτικών εκτάσεων με το σήμα των οικολογικών ή ακόμη και των βιολογικών προϊόντων θα αποτελούσε την απαρχή της απορρύπανσης και μετά την ολοκλήρωσή της την απόδειξη ότι η περιοχή έχει εξυγιανθεί και μάλιστα έχει αποκτήσει την πραγματική εξυγίανση. Η απορρύπανση ή καλύτερα η εξυγίανση της περιοχής είναι ο θεμέλιος λίθος της βιώσιμης εξέλιξής της αλλά και της πραγματικής βιώσιμης ανάπτυξής της σε όλες τις πτυχές στο επίπεδο της κοινωνίας ή καλύτερα αφορά όλους αυτούς που κατοικούν μόνιμα στην περιοχή. Αν κάνετε τον κόπο να συγκρίνετε τη βιώσιμη εξέλιξη ή ανάπτυξη με την τωρινή κατάσταση της περιοχής που η ρύπανση είναι τοξική (υπερέβαινε την πιο υψηλή τιμή ορισμένων ρύπων που μετρήθηκαν), των άλλων ρύπων δεν γνωρίζουμε τις τιμές τους γιατί δεν μετρήθηκαν μέχρι σήμερα ή αν μετρήθηκαν, όπως το αρσενικό, δεν εκτιμήθηκαν όπως θα ταίριαζε στην περιοχή, στο περιβάλλον και στις επιπτώσεις στη Δημόσια Υγεία, από την ίδια την Κυβέρνηση, τους ιδιοκτήτες των 302 βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Η επιστήμη έχει βρει το δρόμο των μετρήσεων και των απαντήσεων στα βασικά ερωτήματα και η τεχνολογία έχει κάνει αλματώδη εξέλιξη που είναι ικανές να προσφέρουν πολλά στον τομέα αυτόν. Δηλαδή δεν γνωρίζουμε όλες τις μετρήσεις των στοιχείων που εκπέμπονται ή διαπερνούν το χώμα και φθάνουν μέχρι το πόσιμο νερό, τα υπόγεια νερά, ενώ αυτά μπορούν να μετρηθούν και επίσης σήμερα γνωρίζουμε την κάθε βιομηχανική μονάδα που βρίσκεται και το αντικείμενό της, και επίσης ποια στοιχεία βρίσκονται στα απόβλητά της με τις τιμές τους και αυτά μπορούν να χαρακτηρίζονται επικίνδυνα ή μη επικίνδυνα, ακόμη μετά την ποσοτική ανάλυση αυτών εάν είναι τοξικά ή όχι. Όλες οι μετρήσεις που έχουν γίνει στην περιοχή είναι ζητήματα που προώθησε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ζήτησαν οι ντιρεκτίβες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) μετά από πίεση του οργανωμένου κινήματος για το περιβάλλον και τη Δημόσια Υγεία της περιοχής. Αυτά έγιναν μέχρι 2012 και το 2014 ήταν η τελευταία μελέτη. Μετά τίποτε, δεν προστέθηκε καμιά γνώση επί του θέματος και η μη αντιμετώπιση του προβλήματος, όχι μόνο ανησυχεί τους πολίτες, αλλά οι ίδιοι «γεύονται» τις επιπτώσεις αυτής της ρύπανσης, δεδομένου ότι αυξήθηκε η θνησιμότητα του καρκίνου κατά 14% στους κατοίκους της περιοχής, όπως προκύπτει από τις μελέτες.
Άρα, η μη επιπλέον επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής είναι καταφανής και δηλώνει ότι η περιοχή δεν έχει άλλα περιθώρια στην τοξική ρύπανση. Η αλλαγή της κατεύθυνσης της πολιτικής της Κυβέρνησης σε μια βιώσιμη πολιτική που μέλημά της είναι οι διαμένοντες και οι επισκέπτες της περιοχής που θα έχει στόχο όχι μόνο την άρση της τοξικής ρύπανσης για συγκεκριμένους ρύπους, αλλά και τους άλλους μετά από μετρήσεις για όλους με βάση το αντικείμενο της κάθε βιομηχανικής μονάδας, μάλλον δεν είναι προσδόκιμη αφού η πολιτική της είναι αντίθετη με τα συμφέροντα των πλειοψηφίας της περιοχής.
Η συνεχής και η πίεση του λαού της περιοχής θα δώσει την απάντηση
Η συνάντηση με την αντικειμενική πραγματικότητα της προσπάθειας που ονομάζεται εξυγίανση της περιοχής δεν θα είναι μέλημα της πολιτικής της Κυβέρνησης, αλλά διεκδίκηση του λαού της περιοχής που θα έχει δυο στόχους:
- Την εξυγίανση του περιβάλλοντος, το πλήρες καθαρό περιβάλλον όπως με ακρίβεια το καθορίζει η επιστήμη με τη βοήθεια της τεχνολογικής ανάπτυξης. Όταν κάποιος εννοεί το καθαρό περιβάλλον και δεν το λέει μόνο για το πει, το υλοποιεί στην πράξη και αποτελεί την πεμπτουσία της καθαρότητας. Η σαφής και πραγματική προσέγγιση του καθαρού περιβάλλοντος όχι μόνο πιστοποιεί την αλλαγή ή καλύτερα την εξάλειψη των παραγόντων της ρύπανσης, για το τελευταίο έχει φροντίσει η επιστήμη και η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά κατευθύνει την ποιοτική και την ποσοτική εικόνα του καθαρού περιβάλλοντος προς την πλευρά της Δημόσιας καθοδήγησης με στόχους όχι μόνο στοχαστικούς αλλά και στόχους που αποτυπώνονται στη Δημόσια Υγεία και το ποσοτικό στοιχείο πρέπει να συναντηθεί με το ποιοτικό για να οδηγηθεί σιγά-σιγά στην μείωση των επιπτώσεων της ρύπανσης στην υγεία. Υγειές περιβάλλον σημαίνει ότι οι τιμές των ρύπων που μετρήθηκαν να επιστρέψουν όχι μόνο κάτω από το ανώτατο επίπεδο πέραν του οποίου ο ρύπος θεωρείται τοξικός, αλλά να επιστρέψουν στις τιμές αναφοράς ή κοινά, αλλά με δυνητική απλοϊκότητα λέγονται, φυσιολογικές τιμές. Οι τιμές αυτές δεν αφορούν μόνο τις μέχρι σήμερα μετρήσεις, αλλά και τις «άλλες» μετρήσεις που για ευνόητους λόγους έχουν άμεση σχέση με τις προηγούμενες Ελληνικές Κυβερνήσεις και κύρια με τη σημερινή Κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και τη διυπουργική επιτροπή που ενέκριναν και υπέγραψαν τον περιορισμένο ΧΥΤΒΑ που μετά έγινε διευρυμένος ΧΥΤΒΕΑ για να περιλάβει όχι μόνο τα απόβλητα της βιομηχανικής περιοχής, αλλά και όλης της Ελλάδας ή ακόμη περισσότερο, να δούμε αυτό που έγινε στην Ολλανδία που προστέθηκαν τα ραδιενεργά απόβλητα. Η παρούσα κυβέρνηση προσπαθεί να κτίσει πάνω στην ήδη υπάρχουσα τοξική ρύπανση της περιοχής ένα οικοδόμημα που το ονομάζει: «Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Διαχείρισης Βιομηχανικών Αποβλήτων» που είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα έχει δημιουργήσει την νέα ωρολογιακή βόμβα στην περιοχή και θα οδηγήσει την περιοχή σε επιδείνωση της κατάστασης του περιβάλλοντος και της Δημόσιας Υγείας μέχρι την έκρηξη της ωρολογιακής βόμβας και αυτό έχει προηγούμενο στη διεθνή κοινότητα.
- Πέρα από το υγειές περιβάλλοντος, η δεύτερη αρχή είναι η διατήρηση της δημόσιας υγείας που αφορά τους μόνιμα διαμένοντες, αλλά και τους επισκέπτες μακράς πνοής, όπως το διάστημα του καλοκαιριού ή ακόμη δέχονται επίδραση οι επισκέπτες του Σαββατοκύριακου.
Στην βιβλιογραφία θεωρείται θέσφατο, ότι στην τοξική ρύπανση δεν προσθέτεις ούτε καν νέα ρύπανση, πολύ περισσότερο ούτε άλλη τοξική ρύπανση παρά η θεραπεία της ονομάζεται απορρύπανση με κατεύθυνση την εξυγίανση. Αυτά τα δυο, η συνολική απορρύπανση και η ακόμα ο ακριβέστερος όρος που προσομοιάζει με την υγεία, η εξυγίανση, προσφέρουν πολλά πλεονεκτήματα στην περιοχή και πρέπει να αποτελούν την κατευθυντήρια οδηγία για αυτούς που σέβονται το περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή.
Η Κατευθυντήρια Οδηγία πρέπει να είναι το Υγιές Περιβάλλον
και η Ανθρώπινη Ζωή
Συμπερασματικά, τα ζητούμενα σε μια περιοχή με παρεμβάσεις είναι:
α) Περιοχή υγιεινής διαμονής που θα μπορεί ο κάθε Έλληνας Πολίτης, ακόμη και ο ιδιοκτήτης μιας βιομηχανικής μονάδας, να διαμένει χωρίς κίνδυνο της υγείας του. Αυτό έχει και τις επεκτάσεις του, όπως είναι η διαμονή κυβερνητικών και εκκλησιαστικών παραγόντων που τυχαίνει να έχουν κατοικίες στην περιοχή αυτή να μπορούν να κάνουν τις διακοπές τους χωρίς κίνδυνο της υγείας τους και για να ταυτιστούν τα λόγια με την πράξη.
β) Είναι προσοδοφόρο για τη βιομηχανία γιατί αν προστεθεί δεύτερη τοξική ρύπανση ή αν η παροντική τοξική ρύπανση γίνει πολλαπλή τότε ούτε ανάπτυξη θα υπάρξει και η περιοχή θα μαραζώσει.
γ) Είναι καλό για τους εργαζόμενους γιατί θα αλλάξει όψη η περιοχή και το περιβάλλον θα είναι καθαρό και οι επιπτώσεις στην υγεία τους θα μετριαστούν με μελλοντική εξαφάνιση.
δ) Θα είναι υγιεινό το περιβάλλον για τους διαμένοντες και τους επισκέπτες γιατί πέραν της βιομηχανικής ανάπτυξης θα υπάρξει και κοινωνική ανάπτυξη,
ε) θα υπάρξει ανάπτυξη αγροτική και κτηνοτροφική και το οικολογικό ή το βιολογικό σήμα θα ελκύσει πολλούς επισκέπτες και ντόπιους αγοραστές των προϊόντων της περιοχής θα αναπτύξει ακόμα περισσότερο την περιοχή. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την αγροτικές καλλιέργειες και την κτηνοτροφία στην περιοχή, πάρα μόνο η μετάβαση από τη συμβατική στην οικολογική ή βιολογική παραγωγή. Αυτό πείθει όλη την κοινωνία, αλλά απαιτεί κεντρικό σχεδιασμό και εφαρμογή πολιτικών που θα σέβονται τον άνθρωπο και την εργασία του.
Η πολιτική αυτή που αναφέρθηκε στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου θα έχει κατεύθυνση αντίθετη σε αυτή που ήδη έχει υπογραφεί πρόσφατα, με εντολή του Πρωθυπουργού, από τη διϋπουργική επιτροπή μετά από πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος που ουσιαστικά προσθέτει δεύτερη ή ακόμη και πολλαπλή ρύπανση, εάν γίνουν μετρήσεις όλων των μεταφερόμενων μετάλλων ή χημικών ενώσεων ή άλλων στοιχείων στο νερό ή στα υπόγεια ύδατα της περιοχής.
Η πολιτική αυτή είναι προφανές ότι δεν μπορεί να υλοποιηθεί από την Κυβέρνηση αυτή, αλλά ούτε από την Ευρωπαϊκή ένωση γιατί η Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν να υλοποιούν στην πράξη το καθαρό περιβάλλον. Η Κυβέρνηση συνεχίζοντας στην πράξη την ίδια πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων για την ουσιαστική αντιμετώπιση της ρύπανσης της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού ποταμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τη δική της ρήση, «ο ρυπαίνων πληρώνει» αφήνοντας μεγάλες χαραμάδες που η Κυβέρνηση τις «εκμεταλλεύεται» υπέρ της ρύπανσης γιατί τα πρόστιμα στον ρυπαίνοντα που πιθανά θα τον συνέτισαν η Κυβέρνηση με τους νόμους 4843/2021 και 4964/2022 θέτουν σαν μοναδική αρμοδιότητα της Υπηρεσίας των Επιθεωρητών του Περιβάλλοντος την παροχή απλών συστάσεων και υποδείξεων αντί των προστίμων. Επίσης η υποστελέχωση της ίδιας υπηρεσίας που διέθετε κατά το 2022 15 επιθεωρητές για 24 ΠΕ της Νότιας Ελλάδας δυσχέρανε ακόμη περισσότερο το έργο τους.
Οι Ευρωεκλογές είναι αυτές που μπορούν να δώσουν ηχηρή απάντηση και στους δυο πολέμιους του καθαρού περιβάλλοντος και της ανθρώπινης ζωής, στην Κυβέρνηση της ΝΔ και ακόμα μια πιο ηχηρή απάντηση στον ενορχηστρωτή αυτών των παρεμβάσεων στο περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εναντίωση του 45% του Ελληνικού λαού στην Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνει πράξη στις Ευρωεκλογές ψηφίζοντας το κόμμα που είναι αντίθετο στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν ψήφισε κανένα νόμο ή κανονισμό που είναι αντίθετος στους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους συνταξιούχους και την νεολαία.
Η κατεύθυνση είναι αναγκαία και ικανή και πρέπει να γίνει κατανοητή, από τους εργαζόμενους και τους κατοίκους, αλλά η δύναμη αποτροπής βρίσκεται στα χέρια του λαού της ευρύτερης περιοχής που με τους αγώνες του θα αναστείλει τη δημιουργία ΧΕΤΒΑ ή ΧΕΤΒΕΑ στην περιοχή προς αποφυγή έκρηξης της ωρολογιακής βόμβας.
Η περιοχή έχει όλα «τα προσόντα» να αποτελέσει μια ωρολογιακή βόμβα, εάν δεν γίνει απορρύπανση και εξυγίανση της περιοχής:
- Η συνύπαρξη της ρύπανσης των φωσφορικών ενώσεων και των επικίνδυνων αποβλήτων οδηγούν σε πυρκαγιές ή σε εκρήξεις, και
- Η συνύπαρξη ρύπων μέσα στα επικίνδυνα απόβλητα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για εκρήξεις ή πυρκαγιές.
Οι δυο αυτοί λόγοι μαζί με την επιδείνωση του περιβάλλοντος και τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία είναι οι πασιφανείς λόγοι που αναδεικνύονται από τα πολλαπλά επιχειρήματα του προηγούμενου άρθρου και αυτού εδώ που όχι μόνο δίνουν το σήμα, αλλά και τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα αναστολής του ΧΕΤΒΑ ή ΧΕΤΒΕΑ. Η ορθολογική προσέγγιση είναι η εγκατάσταση της διαχείρισης των επικίνδυνων και μετά τις μετρήσεις τοξικών αποβλήτων σε άλλη περιοχή που να απέχει τουλάχιστον από τη ρυπογόνα περιοχή Σχηματαρίου-Τανάγρας περισσότερο από 100 χιλιόμετρα, όπως υποστηρίζεται στη βιογραφία.
Με βάση τη βιβλιογραφία, η επεξεργασία των βιομηχανικών αποβλήτων, αφού κατηγοροποιηθούν αυτά, διαχωριστούν με βάση τα διεθνή πρότυπα/υποδείγματα σε επικίνδυνα και μη επικίνδυνα απόβλητα. Αυτός ο διαχωρισμός και ο χαρακτηρισμός τους θα γίνει μέσα στη βιομηχανική μονάδα ή σε μονάδες με τους ίδιους ή παρόμοιους ρύπους και το αποτέλεσμα για παραπέρα επεξεργασία ή επεξεργασίες θα μεταφερθεί σε εγκαταστάσεις που θα απέχουν περισσότερο από 100 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, σε απομονωμένη περιοχή με πράσινο και μακριά από σχολεία, κατοικίες και αεροδρόμια.
Δρ. Ανδρέας Γ. Καλλιακμάνης, Ειδικός Παθολόγος, Ελληνική Εταιρεία Προληπτικής Ιατρικής, Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Φορέων Ωρωπού
