Στο Σύνταγμα βρίσκονται και οι φοιτητές, η νεολαία που συνεχίζει να αγωνίζεται, να βγαίνει στον δρόμο, αντιπαλεύοντας τις αιτίες που οδήγησαν στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη και οι οποίες είναι ακόμα εδώ.
Συντεταγμένοι πίσω από το πανό των Φοιτητικών Συλλόγων Αθήνας που γράφει «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας, ποτέ δε θα ξεχάσουμε το έγκλημα στα τρένα. Αγώνας για τις ζωές και τις σπουδές που έχουμε ανάγκη», βροντοφωνάζουν πως «Όλων των νεκρών είμαστε φωνή, το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα συγκαλυφθεί» και «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές».
Κρατούν πικέτες που γράφουν ότι «Το σύστημά τους είναι με αίμα ποτισμένο, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε το έγκλημα στο τρένο», ενώ από τα χέρια τους φεύγουν τρικάκια που γεμίζουν την πλατεία, αναγράφοντας «Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε. Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
«Είστε εδώ οι Φοιτητικοί Σύλλογοι τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, ένα έγκλημα που τρία χρόνια τώρα όλος ο λαός, με τον αγώνα μας, έχουμε καταφέρει να μη συγκαλυφθεί. Παλεύουμε για να μπει στο στόχαστρο η ΕΕ, τα κόμματα που την υπηρετούν, το σύστημα του κέρδους και το κράτος του, που είναι οι δολοφόνοι. Για να φτάσουμε στην πραγματική δικαίωση, πρέπει να ξηλώσουμε τις ματωμένες ράγες του κέρδους που φέρνουν Τέμπη», λέει ο Πραξιτέλης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου.
Η Ελευθερία, φοιτήτρια Φιλοσοφικής, σημειώνει πως «Οι φοιτητές είμαστε εδώ μαζί με τους γονείς μας, με τους εργαζόμενους, γιατί τρία χρόνια μετά παραμένουν αναπάντητα αμείλικτα ερωτήματα για το έγκλημα στα Τέμπη. Γιατί, εν έτει 2026, φοβόμαστε να μπαίνουμε στα μέσα μεταφοράς; Γιατί πέντε μανάδες εργάτριες πήγαν στη δουλειά τους και δεν γύρισαν ποτέ; Γιατί δεν μπορούμε να σπουδάσουμε όπως μας αξίζει; Η απάντηση σε όλα αυτά έχει κοινό παρονομαστή: Είναι το κέρδος που μπαίνει καθημερινά πάνω από τις ζωές μας. Και η δική μας απάντηση, που δίνεται καθημερινά έξω από τα αμφιθέατρα, στον δρόμο, είναι πως είναι ή οι ζωές μας ή τα κέρδη τους».
«Οι φοιτητές κατεβαίνουμε εδώ και τρία χρόνια στον δρόμο γιατί, όπως και τότε, εξακολουθούμε να ζούμε νέα Τέμπη καθημερινά, και μέσα στις σχολές μας και έξω. Γιατί η ίδια πολιτική είναι εδώ, που στο όνομα της κερδοφορίας των λίγων τσακίζει τις ανάγκες και τις ζωές μας. Και μέσα στα Πανεπιστήμια, με υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση, με εκατομμύρια να πηγαίνουν στην επιχειρηματική λειτουργία, στον 21ο αιώνα, το προφανές είναι ότι μπορούμε να έχουμε δημόσιες, δωρεάν, σύγχρονες σπουδές. Αλλά αυτό το αυτονόητο δικαίωμά μας έρχεται και ενταφιάζεται τώρα με την αναθεώρηση του άρθρου 16, που τσακίζει παραπάνω τα πτυχία μας και εμπορευματοποιεί ακόμα περισσότερο τις σπουδές μας. Αυτό για μας είναι αιτία πολέμου. Δεν δεχόμαστε να ζούμε νέα Τέμπη. Η λύση είναι οργανωμένα και συλλογικά οι φοιτητές να παλεύουμε. Και μόνο έτσι μπορούμε να φέρουμε τις ανάγκες μας στο επίκεντρο, για τις σπουδές και τις ζωές που μας αξίζουν», δηλώνει ο Πάνος, φοιτητής της Νομικής.
Από 902.gr
