– Ο πρόεδρος μιας χώρας απάγεται κι αυτός πανηγυρίζει.
– Ο,τι είχε απομείνει από το κουρελιασμένο Διεθνές Δίκαιο κονιορτοποιείται κι αυτός ποζάρει ως τσιρλίντερ του Τραμπισμού.
– Κάθε κανόνας κυριαρχίας παραβιάζεται κι αυτός δεν έχει το χρόνο (!) να ασχοληθεί με ζητήματα νομιμότητας.
– Κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας, εδαφικής ακεραιότητας και αυτοδιάθεσης των λαών βιάζεται, κι αυτός σπεύδει να λερώσει με τα σάλια του τον ελληνικό λαό καθώς γλείφει τον Τραμπ.
Ο Μητσοτάκης ένα πράγμα είχε να προσφέρει και το προσέφερε: Την απόδειξη ότι είναι ό,τι πιο πολιτικά γλοιώδες έχει να επιδείξει ο ντόπιος αμερικανοτσολιαδισμός από την εποχή του Βαν Φλιτ και του Πιουριφόι.
***
Εδώ και σε μετάφραση η δήλωση – μνημείο πολιτικής ελεεινότητας του Μητσοτάκη για την οποία πανηγυρίζουν οι φασίστες της κυβέρνησής του, από τον Βορίδη και τον Γεωργιάδη μέχρι τον Πλεύρη:
«Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών. Προτεραιότητα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η διασφάλιση ειρηνικής και ταχείας μετάβασης σε μία νέα, συμπεριληπτική κυβέρνηση που θα έχει πλήρη δημοκρατική νομιμοποίηση. Η Ελλάδα θα δράσει σε συντονισμό με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Eνωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το ζήτημα. Η προσοχή μας παραμένει επικεντρωμένη στη διασφάλιση της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών στη χώρα».
