Στο διαδίκτυο και ειδικότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν κάτι «παλικαράκια» που δεν γράφουν με το όνομα τους αλλά θεωρούν ότι μπορούν να προσβάλλουν ανθρώπους που δίνουν έναν σπουδαίο αγώνα, με το πρόσωπο τους και το όνομα τους.
Αυτοί οι «λεβέντες» θεωρούν ότι μπορούν, χωρίς όρια, να βρίζουν, να γράφουν αθλιότητες και να κάθονται όλη μέρα και όλη νύχτα πίσω από ένα πληκτρολόγιο , εκτονώνοντας τον (μάλλον) καταπιεσμένο εαυτό τους. Ορισμένοι απ’ αυτούς, βέβαια, πληρώνονται κανονικά για να κάνουν αυτή τη «δουλίτσα». Δεν έχουν κάποια «θέματα» για να λύσουν.
Πάντα ανώνυμα, χωρίς το ονοματάκι τους ή την υπογραφή κάποιας ιστοσελίδας ή ενός φορέα που ανοιχτά δημοσιεύουν τις θέσεις της, κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα της ανωνυμίας τους είναι ότι κανένας δεν μπορεί να στραφεί εναντίον ονομαστικά, εκτός εάν μπει κάποιος στη διαδικασία να κάνει μήνυση και να απαιτήσει να βγάλουν την «κουκούλα».
Δεν γνωρίζουμε σε ποιες από τις περιπτώσεις που προαναφέραμε εντάσσεται αυτό «προφίλ» που έφτιαξε και κυκλοφορεί αυτό το εμετικό κατασκεύασμα για έναν πατέρα, τον Πάνο Ρούτσι, που έχει χάσει το παιδί του στο έγκλημα στα Τέμπη. Έναν πατέρα που κάνει απεργία πείνας για να το δικαίωμα του να γίνει εκταφή για να μάθει για τον θάνατο του παιδιού του.
Αυτό που ξέρουμε είναι ότι στον βόθρο του διαδικτύου υπάρχουν και τα σκατά.
