Στις 31 Μάρτη 1952, η εφημερίδα «Humanité» δημοσιεύει το περίφημο σκίτσο του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και Πολιτικό Επίτροπο του ΔΣΕ, σχεδιασμένο από τον γνωστό ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο.
Την επομένη της εκτέλεσής του, σε εκείνες τις σελίδες, παρουσιάζεται ο «Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο» με το όμορφο, ζεστό χαμόγελό του, εκείνου που είχε κάνει το καθήκον του, που με παλικαρίσιο ανάστημα στάθηκε απέναντι στους δημίος του, πλάι πλάι με τους συντρόφους του.
Ωστόσο, πέραν του γνωστού σκίτσου, ο Πικάσο δημοσίευσε επίσης στην «Humanité», το ποίημα «Η λάμψη του λαδιού», επηρεασμένος από την εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη τα ξημερώματα της 30ής Μάρτη.
«…η λάμψη του λαδιού στα φανάρια που φωτίζουν τη μαγιάτικη νύχτα στη Μαδρίτη, τα ευγενικά πρόσωπα του λαού που πυροβολήθηκαν από τον άρπαγα ξένο στον πίνακα του Γκόγια είναι ο ίδιος κόκκος φρίκης που σπέρνουν με μια χούφτα προβολείς στο στήθος της Ελλάδας οι κυβερνήσεις που ζέχνουν φόβο και μίσος.
Ένα τεράστιο λευκό περιστέρι σκορπίζει πάνω από τη γη τον θυμό του πένθους του
Παρίσι, 31 Μαρτίου 1952»
Μάλιστα, το εν λόγω ποίημα εκτέθηκε στην Ελλάδα το 2024, στο πλαίσιο της έκθεσης «Pablo Picasso: Εξορία και Νοσταλγία» στο MOMus – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.
Πηγή: 902.gr
