Την ώρα που η κυβέρνηση βάζει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο που ξεκίνησαν οι “φίλοι” του Τραμπ και Νετανιάχου, ο Μητσοτάκης ζητάει και από το σύνολο των κρατών της ΕΕ εμπλακούν στο σφαγείο και μάλιστα μέσω θεσμικών θωρακίσεων!
Σε δηλώσεις του προσερχόμενος στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να ζητήσει την επιτάχυνση «θεσμικών μέτρων» που θα κατοχυρώνουν τους «κανόνες» της παραπέρα εμπλοκής της ΕΕ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο τη στιγμή που παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάεις.
Μίλησε για «έναν εκτεταμένο πόλεμο να πλήττει την περιοχή της Μέσης Ανατολής» χωρίς βέβαια να μιλάει για τα εγκήματα των ΗΠΑ και Ισραήλ και έσπευσε να περηφανευτεί για την αποστολή πολεμικής υποστήριξης (φρεγάτες και F16) στην Κύπρο, για προστατεύσει βρετανικές και αμερικανοϊκές στρατιωτικές υποδομές.
Σε αυτό το πλαίσιο προέβη σε τρεις επισημάνσεις.
Η πρώτη, όπως ο ίδιος είπε ήταν “το γεγονός ότι η κρίση αυτή ανέδειξε την ανάγκη της πραγματικής ενεργοποίησης της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρομαι στο άρθρο 42, παράγραφος 7. Η Ελλάδα, πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, έσπευσε να στηρίξει την Κύπρο όταν αυτή δέχθηκε επίθεση. Ακολούθησαν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Θα θέσω όμως ανοιχτά το ζήτημα αυτό στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και θα ζητήσω έναν σαφή οδικό χάρτη για το πώς μπορούμε αυτήν την ουσιαστικά άτυπη ενεργοποίηση του άρθρου 42, 7 να την μετατρέψουμε σε μια θεσμικά στέρεη επιλογή, την οποία θα έχουν οι ευρωπαϊκές χώρες σε περίπτωση που δεχθούν εκ νέου κάποια επίθεση”.
Η δεύτερη παρατήρησή του αφορούσε «τις οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις αυτής της μεγάλης κρίσης», με βασική αγωνία του να μη θιγεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.
Συγκεκριμένα, είπε ότι «η επίθεση στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει τις τιμές της ενέργειας σε επίπεδα που θα μπορούν να οδηγήσουν σε δραματικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και είναι απολύτως απαραίτητο αυτή τη στιγμή να πρυτανεύσει η λογική και να σταματήσουν εκατέρωθεν επιθέσεις σε υποδομές ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή. Από εκεί και πέρα όμως, ως Ευρώπη πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση, έχοντας ως πρώτο μέλημα την προστασία των Ευρωπαίων καταναλωτών, ειδικά των πιο αδύναμων συμπολιτών μας, αλλά και των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, έτσι ώστε να μην πληγεί κι άλλο η ανταγωνιστικότητά τους. Και η απάντηση σε αυτό το επίπεδο πρέπει να είναι και εθνική αλλά και ευρωπαϊκή».
Στην πραγματικότητα ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιχειρηματικές και εφοπλιστικές αγωνίες, αφού τον λογαριασμό του πολέμου τον πληρώνει ήδη ο λαός.
Τέλος, ο πρωθυπουργός ουσιαστικά κάλεσε σε κλιμάκωση της καταστολής γιατί «η κρίση αυτή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να οδηγήσει την Ευρώπη να αντιμετωπίσει μια νέα προσφυγική κρίση. Εδώ το μήνυμα πρέπει να είναι απολύτως σαφές: Η Ευρώπη δεν μπορεί να ανεχθεί και πάλι μια επανάληψη της κρίσης του 2015. Δεν είμαστε στο σημείο αυτό, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Ένα σαφές μήνυμα, λοιπόν, ότι η Ευρώπη θα προστατεύσει τα εξωτερικά της σύνορα και δεν θα επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος».
Πρώτα οι σύμμαχοι τους σκοτώνουν κοριτσάκια στα δημοτικά σχολεία του Ιράν, δολοφονούν εν ψυχρώ άμαχο πληθυσμό, μετατρέπουν σε ερείπια πόλεις και σπίτια και μετά καλούν σε ανελέητο κυνηγητό των ανθρώπων που ξεριζώνονται ψάχνοντας ένα πιο ασφαλές μέρος για να ζήσουν!
Αναλυτικά ολόκληρη η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη
Η Σύνοδος Κορυφής που ξεκινάει σε λίγο διεξάγεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, με έναν εκτεταμένο πόλεμο να πλήττει την περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Οι επιπτώσεις προφανώς στην παγκόσμια οικονομία είναι εξαιρετικά σοβαρές. Επιτρέψτε μου να κάνω τρεις παρατηρήσεις.
Η πρώτη έχει να κάνει με το γεγονός ότι η κρίση αυτή ανέδειξε την ανάγκη της πραγματικής ενεργοποίησης της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρομαι στο άρθρο 42, παράγραφος 7. Η Ελλάδα, πρώτη ευρωπαική χώρα, έσπευσε να στηρίξει την Κύπρο όταν αυτή δέχθηκε επίθεση. Ακολούθησαν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Θα θέσω όμως ανοιχτά το ζήτημα αυτό στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και θα ζητήσω έναν σαφή οδικό χάρτη για το πώς μπορούμε αυτήν την ουσιαστικά άτυπη ενεργοποίηση του άρθρου 42, 7 να την μετατρέψουμε σε μια θεσμικά στέρεη επιλογή, την οποία θα έχουν οι ευρωπαϊκές χώρες σε περίπτωση που δεχθούν εκ νέου κάποια επίθεση.
Η δεύτερη παρατήρησή μου έχει να κάνει με τις οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις αυτής της μεγάλης κρίσης. Η επίθεση στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει τις τιμές της ενέργειας σε επίπεδα που θα μπορούν να οδηγήσουν σε δραματικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και είναι απολύτως απαραίτητο αυτή τη στιγμή να πρυτανεύσει η λογική και να σταματήσουν εκατέρωθεν επιθέσεις σε υποδομές ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή. Από εκεί και πέρα όμως, ως Ευρώπη πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση, έχοντας ως πρώτο μέλημα την προστασία των Ευρωπαίων καταναλωτών, ειδικά των πιο αδύναμων συμπολιτών μας, αλλά και των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, έτσι ώστε να μην πληγεί κι άλλο η ανταγωνιστικότητά τους. Και η απάντηση σε αυτό το επίπεδο πρέπει να είναι και εθνική αλλά και ευρωπαϊκή.
Η Ελλάδα στα πλαίσια των δημοσιονομικών της δυνατοτήτων θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να στηρίξει τους Έλληνες πολίτες και την ελληνική οικονομία. Θα χρειαστούμε όμως και ευρωπαϊκές απαντήσεις σε περίπτωση που αυτή η κρίση παραταθεί και οδηγήσει σε παρατεταμένα αυξημένες τιμές και στο φυσικό αέριο αλλά και στα καύσιμα. Και αυτό θα είναι αντικείμενο της συζήτησης την οποία θα κάνουμε σήμερα.
Η τρίτη παρατήρησή μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι η κρίση αυτή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να οδηγήσει την Ευρώπη να αντιμετωπίσει μια νέα προσφυγική κρίση. Εδώ το μήνυμα πρέπει να είναι απολύτως σαφές: Η Ευρώπη δεν μπορεί να ανεχθεί και πάλι μια επανάληψη της κρίσης του 2015. Δεν είμαστε στο σημείο αυτό, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα. Ένα σαφές μήνυμα, λοιπόν, ότι η Ευρώπη θα προστατεύσει τα εξωτερικά της σύνορα και δεν θα επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος θεωρώ ότι είναι επιβεβλημένο να σταλεί από αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
