«Έξω τα καζάνια του θανάτου από Πέραμα και Δραπετσώνα! Δε θα παίζουμε τη ζωή μας κορώνα γράμματα!». Πλήθος κόσμου διατράνωσε αυτό το σύνθημα στη συγκέντρωση στο Πέραμα, μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, της ΕΝΕΔΕΠ καθώς και δεκάδων σωματείων και φορέων για να απομακρυνθούν τα καζάνια του θανάτου, με αφορμή την πυρκαγιά που ξέσπασε το βράδυ του Σαββάτου με ανυπολόγιστους κινδύνους για τον λαό της περιοχής, επιβεβαιώνοντας τις συνεχείς καταγγελίες των κατοίκων.
Στη συγκέντρωση εγκρίθηκε το ψήφισμα φορέων, ενώ ακολούθησε πορεία προς το Δημαρχείο όπου συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο. Με απαίτηση από τη συγκέντρωση που γίνεται έξω από το δημαρχείο αλλά και από εκπροσώπους των φορέων στη συνεδρίαση, να ψηφιστεί και εκεί.
Το «παρών» δίνουν εργαζόμενοι, λαϊκές οικογένειες, νέοι και νέες, συνταξιούχοι όλοι όσοι πραγματικά η ζωή τους παίζεται στα ζάρια, καθώς είναι αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, χωριά τις πιο μακροχρόνιες επιπτώσεις που πληρώνουν από την ύπαρξη των Καζανιών στον αστικό ιστό.
«Τα κέρδη τους κοστίζουν ανθρώπινες ζωές να φύγουν τώρα οι δεξαμενές», είναι ένα από τα συνθήματα που ακούγεται δυνατά.
Παρεβρίσκεται η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής Β Πειραιά του ΚΚΕ. Παραβρίσκονται επίσης ο Στέλιος Μπενετάτος και η Εύη Γεωργιάδου, περιφερειακοί σύμβουλοι Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Παρεμβαίνοντας στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Περάματος, ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, διάβασε και ζήτησε εκ μέρους των δεκάδων φορέων να υιοθετηθεί και να ψηφιστεί το ψήφισμα της κινητοποίησης που εγκρίθηκε νωρίτερα στην συγκέντρωση, γιατί όπως σημείωσε, «είναι ένα ζήτημα που μας απασχολεί άμεσα και τους εργαζόμενους και τους κατοίκους του Περάματος».
Μιλώντας στην συγκέντρωση που προηγήθηκε, ο Βασίλης Βατίστας, από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κερατσινίου – Περάματος «Νίκος Πλουμπίδης», σημείωσε ότι από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα στον εφιάλτη του Σαββάτου, τονίζοντας ότι από χρόνια οι φορείς καταγγέλλουν αυτό το έγκλημα, ενώ πρωτοστατούν στο αγώνα για να φύγουν τα καζάνια. Σχολίασε ότι τα σχέδια διαφυγής είναι στα χαρτιά ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν τα μέσα και προϋποθέσεις υλοποίησης.
Από την πλευρά της η Ελένη Καλλγιαννίδου, από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δραπετσώνας «Τερψηχώρος» αναφέρθηκε στο αντίστοιχο κίνδυνο πού αντιμετωπίζει η Δραπετσώνα με τα καζάνια που είναι εκεί. Ο κίνδυνος είναι άμεσος και άμεση θα είναι η απάντηση μας, επεσήμανε.
Ο Δημήτρης Γουργουλιάνης, από την Ένωση Γονέων Περάματος υπογράμμισε ότι ζητούμε την άμεση μετεγκατάσταση των καζανιών, ενώ διαπιστώσαμε ξανά πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο διαφυγής. Υπάρχει μια βόμβα δίπλα μας που έχει φέρει το κράτος και η περιφέρειας με την ανοχή δημοτικής αρχής, ανάφερε.
Ο Σπύρος Βέρας, από την ΕΛΜΕ Πειραιά ανάφερε ότι ζήσαμε ένα τραγικό περιστατικό της εγκληματικής πολιτικής που δεν δίνει δεκάρα για την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, ακόμη και στα σχολεία, που εδώ πρόσφατα σε σχολείο έπεσαν σοβάδες.
Ο Σταύρος Χρηστίδης, από το Κλαδικό Συνδικάτο Ενέργειας Αττικής, υπογράμμισε ότι δεν είναι πρώτη φορά που οι εταιρείες, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι για να θησαυρίζουν θυσιάζουν την ασφάλεια. Έφερε το αγωνιστικό παράδειγμα στην Ελευσίνα όπου σωματεία και φορείς απέτρεψαν την διέλευση αγωγών των ΕΛΠΕ μέσα από την πόλη.
Η Αθηνά Βεργανδή, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Περάματος κάλεσε να μετεγκατασταθούν τα καζάνια, να μετατραπεί ο χώρος σε χώρος πρασίνου.
Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, υπογράμμισε ότι στις 30 Μαΐου κάναμε σχετική παρέμβαση στο Περιφερειακό Συμβούλιο και ο κίνδυνος πού επισημαίναμε αποδείχτηκε πως δεν ήταν θεωρητικός. Καταγγέλλουμε ότι εδώ και χρόνια έχουν κλείσει τον Πυροσβεστικό Σταθμό στο Πέραμα έξω από την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, ενώ και το πολυδιαφημιζόμενο Κέντρο Υγείας Κερατσινίου το βράδυ του Σαββάτου που ξέσπασε η φωτιά ήταν κλειστό. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου να κλιμακώσουμε τον αγώνα, κατέληξε.
«Ανάπτυξη για τα κέρδη τους, ανασφάλεια για τις ζωές μας»
Η κεντρική ομιλία στην συγκέντρωση έγινε από τον Μάρκο Μπεκρή, πρόεδρο του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ.
Παρατίθεται η ομιλία του:
«Σήμερα δεν είμαστε εδώ απλώς για να διαμαρτυρηθούμε.
Είμαστε εδώ γιατί για άλλη μια φορά είδαμε πόσο φτηνή θεωρείται η ζωή μας μπροστά στα κέρδη τους.
Για άλλη μια φορά είδαμε τι σημαίνει να ζεις και να δουλεύεις δίπλα στα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα και στη Δραπετσώνα, σε μια περιοχή που έχουν μετατρέψει σε αποθήκη κινδύνων για όλο τον Πειραιά.
Η φωτιά που ξέσπασε δεν ήταν “ατυχές περιστατικό”, ούτε κακιά στιγμή.
Ήταν ένα ακόμα καμπανάκι ότι εδώ παίζεται καθημερινά κορώνα – γράμματα η ζωή εργαζομένων και κατοίκων.
Ήταν απόδειξη ότι από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα και δεν μιλάμε σήμερα για Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Και πρέπει να πούμε καθαρά τι είδαμε.
Είδαμε εργαζόμενους στο λιμάνι να συνεχίζουν να δουλεύουν την ώρα που η φωτιά έκαιγε λίγα μέτρα πιο πέρα.
Καμία οργανωμένη εκκένωση.
Κανένα σχέδιο προστασίας.
Μόνο μετά από αποφασιστική παρέμβαση του σωματείου λιμενεργατών σταμάτησε η δουλειά και βγήκαν οι εργαζόμενοι έξω.
Αυτό είναι το πραγματικό τους “σχέδιο πολιτικής προστασίας”:
να δουλεύουμε μέχρι να γίνει το κακό και μετά να ψάχνουν ποιος φταίει, για να τη βγάζουν όλοι λάδι και αθώοι.
Είδαμε τρεις ώρες μετά μήνυμα του 112 να μας λέει να κλείσουμε τα παράθυρα, λες και τα είχαμε ανοιχτά με 5 βαθμούς Κελσίου, την ώρα που ο μισός Πειραιάς ήταν στο σκοτάδι από το μπλακ άουτ.
Και είδαμε καθαρά την απουσία του κράτους και της κυβέρνησης, ενώ οι υπεύθυνοι της εταιρείας εμφανίστηκαν ώρες μετά.
Οι αρχές που υποτίθεται ότι έχουν σχέδια για τέτοιες καταστάσεις ήταν άφαντες, όπως είναι άφαντες κάθε φορά που πρόκειται να προστατευτεί η ζωή του λαού, αλλά είναι πάντα παρούσες όταν πρόκειται να προστατευτούν τα κέρδη των ομίλων.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ένα μεμονωμένο πρόβλημα.
Μιλάμε για μια ολόκληρη περιοχή γεμάτη δεξαμενές καυσίμων, αγωγούς μέσα στο λιμάνι, καζάνια δίπλα σε σπίτια και σχολεία.
Μιλάμε για Πέραμα, Δραπετσώνα, Κερατσίνι, για έναν ολόκληρο Πειραιά που ζει πάνω σε μια πυριτιδαποθήκη.
Και όλα αυτά γιατί;
Γιατί έτσι βολεύει τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Γιατί έτσι μειώνουν το κόστος, έτσι μεγιστοποιούν τα κέρδη, έτσι αντιμετωπίζουν τις ζωές μας σαν αναλώσιμες.
Γι’ αυτό λέμε καθαρά:
Τεράστιες ευθύνες έχουν όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά — ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ — που αδειοδότησαν, διατήρησαν και επέκτειναν αυτές τις εγκαταστάσεις μέσα στον αστικό ιστό.
Τεράστιες ευθύνες έχουν οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές που κάνουν πλάτες, που υποβαθμίζουν τον κίνδυνο, που μιλάνε για ”ανάπτυξη”, ενώ ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτή η ανάπτυξη για τον λαό.
Τεράστιες ευθύνες έχουν οι εργοδότες — COSCO, DPort, Coral, ο όμιλος Motor Oil του Βαρδινογιάννη — που έχουν απλώσει τις εγκληματικές τους δραστηριότητες μέσα στα σπίτια μας και έχουν μετατρέψει το Πέραμα σε ένα ατελείωτο Survivor.
Τεράστιες ευθύνες έχουν και όσοι έδωσαν άδειες για τα καζάνια από το 2018 και μετά και σήμερα δηλώνουν αναρμόδιοι.
Τα ψέματα τελείωσαν.
Όλοι ξέρουμε: ανάπτυξη για τα κέρδη τους – ανασφάλεια για τις ζωές μας.
Και όσοι σήμερα έχουν το θράσος να μιλάνε για ατομική ευθύνη, να λένε ότι φταίει ο κόσμος που φοβήθηκε, ότι φταίνε οι εργαζόμενοι που ανησύχησαν, μπαίνουν στο κάδρο και θα πάρουν την απάντησή τους.
Γιατί όλοι ξέρουμε ότι αυτό που φταίει είναι το σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή — όπως έγινε στα Τέμπη, όπως γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς.
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε αυτούς που μας έφεραν ως εδώ να μας προστατεύσουν.
Αν κάτι αποδείχθηκε, είναι ότι μόνο ο οργανωμένος αγώνας, μόνο τα σωματεία, μόνο η συλλογική δράση μπορούν να βάλουν φρένο στην εγκληματική τους πολιτική.
Αν δεν υπήρχε παρέμβαση του σωματείου, οι εργαζόμενοι θα ήταν ακόμα μέσα στο λιμάνι.
Και καλό είναι κάποιοι να μη βγαίνουν να λένε “σάλτσες” ότι το έκαναν αυτοί — αυτοί ας κόβουν καμιά τούρτα με την COSCO, και πολύ τους είναι.
Αν δεν είμαστε σήμερα στους δρόμους και αν δεν συνεχίσουμε το επόμενο διάστημα, κανείς δεν θα δώσει λογαριασμό.
Γι’ αυτό σήμερα το μήνυμα από το Πέραμα πρέπει να είναι καθαρό και δυνατό:
Δεν ανεχόμαστε άλλο να παίζεται η ζωή μας στα ”ζάρια”.
Δεν δεχόμαστε να ζούμε δίπλα στα καζάνια του θανάτου.
Δεν δεχόμαστε να δουλεύουμε σε συνθήκες που θυμίζουν εμπόλεμη ζώνη.
Και να το πούμε καθαρά: αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει σήμερα.
Στις 27 Γενάρη έχουμε Περιφερειακό Συμβούλιο στους Αγίους Αναργύρους.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς να είμαστε εκεί, να απαιτήσουμε μέτρα προστασίας τώρα, να ακουστεί δυνατά η φωνή του Περάματος και όλου του Πειραιά.
Και στις 6 Φλεβάρη προχωράμε σε απεργία, που θα αποφασιστεί και θα οργανωθεί από αύριο μέσα από τη Γενική Συνέλευση της ΕΝΕΔΕΠ, με τη συμμετοχή των μεταλλεργατών της Ζώνης, των ναυτεργατών, των εργαζομένων στο Θριάσιο, με απόφαση του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας και Δυτικής Αττικής.
Εκείνη τη μέρα θα απεργήσουμε και θα είμαστε όλοι μαζί:
Για την προστασία της ζωής και των δικαιωμάτων μας.
Για Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς, που τους κατατρώει η ακρίβεια.
Για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, που μετά και τα προχθεσινά γίνονται ακόμα πιο επιτακτικά.
Και ενάντια στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων που, για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς τους, δεν διστάζουν να μας εμπλέκουν σε επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς, καθιστώντας στόχο και κρίσιμες υποδομές, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό.
Αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο τους λιμενεργάτες.
Αφορά κάθε οικογένεια που ζει εδώ, κάθε παιδί που πάει σχολείο δίπλα σε δεξαμενές καυσίμων, κάθε άνθρωπο που θέλει να γυρίσει σπίτι του ζωντανός.
Στέλνουμε σήμερα μήνυμα σε κυβέρνηση, εργοδοσία και όλους τους υπεύθυνους:
Ο λαός του Περάματος και του Πειραιά δεν σκύβει το κεφάλι.
Οργανώνεται, παλεύει και θα επιβάλει το δικαίωμά του στη ζωή και την ασφάλεια.
Έξω τα καζάνια του θανάτου από τις γειτονιές μας!
Δεν παζαρεύουμε τις ζωές μας για τα κέρδη τους!
Συνεχίζουμε όλοι μαζί, πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά, μέχρι να δικαιωθούμε».
