Just in

Όλα τα νέα
Imerodromos logo
 

“Σχέδιο Προμηθεύς” – Μία νύχτα πριν το πραξικόπημα στο θέατρο “Καλλιρρόης”

Ο συγγραφέας του έργου, Γ. Αδαμαντιάδης, μιλάει στον "Ημεροδρόμο" για την ιστορία, το θέατρο, την ευθύνη και τα προσωπικά διλήμματα στις μεγάλες ιστορικές στιγμές.

Πρόσθεσε τον Ημεροδρόμο στην Google

Αθήνα, 20 Απριλίου 1967, νύχτα. Την επόμενη ημέρα, την 21η Απριλίου τα τανκς θα είναι στους δρόμους, το πραξικόπημα θα έχει εκδηλωθεί. Η πόλη  κοιμάται, αλλά μια ομάδα νέων λαμβάνει ένα πακέτο με ηχητικές καταγραφές, φωτογραφίες κι έγγραφα αξιωματικών, με αρχηγό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, που ετοιμάζεται να καταλύσει τη δημοκρατία μέσα στις επόμενες ώρες. Κι κάπου εκεί αρχίζουν συλλογικά, αλλά και ο καθένας με τον εαυτό του να αναμετριώνται με την ιστορική αναγκαιότητα της δράσης, όταν η ιστορία σε καλεί να πάρεις θέση.  Εκείνη ακριβώς είναι η στιγμή συναντιώνται όπου η νεανική ορμή, η σχεδόν ακαριαία πολιτική συνειδητοποίηση του εδώ και τώρα, αλλά και ο φόβος, η αγωνία, τα αναπόφευκτα ερωτήματα. 

Η θεατρική ομάδα Τα μπάσταρδα του Σίσσυφου, παρουσιάζει για δεύτερη συνεχή χρονιά το πολιτικό θεατρικό έργο του Γιώργου Αδαμαντιάδη  “Σχέδιο Προμηθεύς” με θέμα τη Χούντα των συνταγματαρχών, στο Θέατρο Καλλιρρόης

Το πραξικόπημα οργανώθηκε με βάση το ΝΑΤΟικό στρατιωτικό σχέδιο «Προμηθεύς», σχέδιο δράσης των ελληνικών στρατιωτικών και άλλων κατασταλτικών δυνάμεων, σε περίπτωση που το ΝΑΤΟ και βεβαίως η Ελλάδα θα εμπλέκονταν σε πόλεμο με τις σοσιαλιστικές χώρες των βορείων συνόρων. Το συγκεκριμένο σχέδιο προσαρμόστηκε στις ανάγκες του πραξικοπήματος λίγο διάστημα πριν αυτό εκδηλωθεί, με την ανάλογη διάταξη και ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή της Αττικής. Η επιβολή της δικτατορίας δικαιολογήθηκε από τη χούντα με τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» που δήθεν απειλούσε την Ελλάδα

Η Χούντα δεν απετράπη, αλλά αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουμε εμείς, είναι κάτι που το γνωρίζουν οι ηθοποιοί στη ζωή τους εκτός θεατρικού σανιδιού, αλλά πάνω στη σκηνή θα πρέπει να υποδυθούν ότι δεν έχουν ιδέα για την τελική έκβαση. Αρα και να  φέρουν επί σκηνής την αγωνία, το ξάφνιασμα,  την ανάληψη της ιστορικής ευθύνης, το φόβο, τις μεταξύ τους αναπόφευκτες συγκρούσεις, την υπαρξιακή αγωνία και το θυμό, αλλά εν τέλει την ελπίδα για την επόμενη μέρα. 

Ο χρόνος πιέζει, οι βεβαιότητες κλονίζονται. Καθένας πιστεύει πως υπερασπίζεται το σωστό, χωρίς να γνωρίζει αν η επιλογή του θα οδηγήσει στη σωτηρία ή στην καταστροφή.

Ο  Γιώργος Αδαμαντιάδης στρέφει τη συγγραφική του ματιά στους ανθρώπους πίσω από τα γεγονότα.

Και αυτό ακριβώς είναι το ερώτημα που θέσαμε στον συγγραφέα του έργου, συν-σκηνοθέτη, αλλά και ηθοποιό, Γιώργο Αδαμαντιάδη. Δηλαδή το πώς κερδίζεται επί σκηνής το “στοίχημα” να σταθεί κάποιος υποκριτικά ένα βήμα πριν από το μέλλον που ήδη γνωρίζει και να υποδύεται πως δεν ξέρει τι θα συμβεί;

“Το δύσκολο δεν είναι τόσο να ξεχάσεις όσα γνωρίζεις ως ηθοποιός”, μας εξηγεί ο Γ. Αδαμαντιάδης. “Είναι να μην αντιμετωπίσεις τον χαρακτήρα σου σαν έναν άνθρωπο που έχει ήδη αποτύχει. Εκείνος δεν ξέρει ότι το σχέδιό του δεν θα αλλάξει την Ιστορία. Μπορεί μάλιστα να πιστεύει ότι είναι εξαιρετικό σχέδιο. Κι ας καταλαβαίνουν όλοι οι υπόλοιποι ότι είναι μια καταστροφή. Άλλωστε οι άνθρωποι κάνουμε συνεχώς σχέδια με την πεποίθηση ότι ελέγχουμε το μέλλον. Αν ξέραμε από πριν το αποτέλεσμα, μπορεί να παίρναμε διαφορετικές αποφάσεις. Κανείς δεν ξέρει.Το ενδιαφέρον είναι ότι ο θεατής γνωρίζει κάτι που οι χαρακτήρες αγνοούν. Και αυτή η γνώση μπορεί να κάνει μια εντελώς αστεία κατάσταση ξαφνικά πολύ δυσάρεστη. Εμείς προσπαθούμε να παίξουμε τη στιγμή σαν να υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να αλλάξουν όλα. Άλλωστε, για τους ανθρώπους που βρίσκονταν πραγματικά εκεί, αυτή η δυνατότητα υπήρχε. Το ότι εμείς γνωρίζουμε το αποτέλεσμα δεν σημαίνει ότι εκείνοι το είχαν αποδεχτεί”. 

Σχέδιο Προμηθεύς: Η νύχτα που η δημοκρατία μπορούσε ακόμη να σωθεί

Τα έργα του Γ. Αδαμαντιάδη «Τα Μπάσταρδα του Σίσυφου» (απ’  όπου πήρε και το όνομά της η θεατρική ομάδα)  «Mute», «Disorder», «Ανάθεμα», είναι βαθιά επηρεασμένα από την Ιστορία, όχι ως στεγνό και ουδέτερο πλαίσιο μιας αφήγησης, αλλά  εστιασμένα σε εκείνο ακριβώς το σημείο όπου συναντάει τον άνθρωπο και διασταυρώνεται με το χρέος, την ευθύνη που αντέχει ή δεν αντέχει να αναλάβει, το όνειρά τους, τα σχέδια για το μέλλον. 

“Με ενδιαφέρει πολύ το γεγονός ότι η Ιστορία, όπως τη μαθαίνουμε, μοιάζει πολλές φορές με μια σειρά από γεγονότα που ήταν αναπόφευκτο να συμβούν. Όλα είναι τακτοποιημένα. Πράγμα αρκετά βολικό για όσους γράφουν τα σχολικά βιβλία. Αλλά οι άνθρωποι που έζησαν εκείνες τις στιγμές δεν είχαν αυτή την πολυτέλεια. Δεν ήξεραν ότι συμμετείχαν σε κάτι που αργότερα θα γινόταν κεφάλαιο σε σχολικό βιβλίο. Είχαν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, τους φόβους τους, τις σχέσεις τους, μπορεί να είχαν και έναν τρομερό πονοκέφαλο εκείνη τη μέρα. Φαντάζομαι ότι κανείς δεν ξυπνούσε το πρωί λέγοντας «σήμερα θα επηρεάσω καθοριστικά την πορεία της ανθρωπότητας». Και όταν κάποιοι το έλεγαν, συνήθως δεν εξελίσσονταν πολύ καλά τα πράγματα”, μας λέει ο Γ. Αδαμαντιάδης. 

Τίποτα δεν είναι δεδομένο πριν βρεθεί κάποιος μπροστά στην κρίσιμη στιγμή… Και αντίστοιχα πάνω στην σκηνή δεν  μπορείς με απόλυτη ακρίβεια να ορίσεις τους χαρακτήρες και τις αντιδράσεις τους.

“Οι χαρακτήρες, οι σχέσεις τους και οι συγκρούσεις τους υπήρχαν ήδη στο κείμενο,” επισημαίνει ο συγγραφέας. ” Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι γνωρίζαμε ακριβώς πώς θα λειτουργούσαν όλα πάνω στη σκηνή. Πάντα φέρνουμε κάτι δικό μας στον χαρακτήρα. Τον τρόπο που σκέφτεται, που αντιδρά, που ακούει. Μπορεί να έχει γραφτεί μια ατάκα με μια πολύ συγκεκριμένη πρόθεση και να ειπωθεί με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Και ξαφνικά να συνειδητοποιήσεις ότι λειτουργεί καλύτερα έτσι. Κι εγώ έχω έναν χαρακτήρα να ανακαλύψω. Αν καθόμουν με το κείμενο στο χέρι να ελέγχω αν οι υπόλοιποι καταλαβαίνουν τι είχα στο κεφάλι μου όταν έγραφα, ζήτω που καήκαμε. Το μόνο που κάνει το έργο είναι να ορίζει τις συνθήκες μέσα στις οποίες κινούνται οι χαρακτήρες μας. Από εκεί και πέρα, κάθε άτομο μέσα στην ομάδα ανακαλύπτει τον δικό του τρόπο να υπάρχει μέσα σε αυτές, μας απαντάει.

Άλλωστε σχεδόν πάντα, οι πιο ενδιαφέρουσες στιγμές προκύπτουν από πράγματα που κανείς δεν είχε προβλέψει. Πράγμα αρκετά ταιριαστό για μια παράσταση στην οποία μια ομάδα ανθρώπων προσπαθεί να αποτρέψει ένα πραξικόπημα. Εμείς τουλάχιστον έχουμε την πολυτέλεια να ξαναδοκιμάσουμε τη σκηνή την επόμενη μέρα.”

ΙNFO: 

Σχέδιο Προμηθεύς
του Γιώργου Αδαμαντιάδη

Θέατρο Καλλιρρόης
Καλλιρρόης 10, Αθήνα
Τηλ.: 210-7234567

Σκηνοθετική Επιμέλεια: Γιάννης Ζαφείρης, Γιώργος Αδαμαντιάδης, Ειρήνη Κατσινούλα,
Κείμενο: Γιώργος Αδαμαντιάδης

Παίζουν: Γιώργος Χριστάκης, Ειρήνη Κατσινούλα, Κατερίνα Κυπραίου, Στέλιος Μοίρας, Αλεξάν Σαριγιάν, Γιώργος Αδαμαντιάδης, Κρίνα Δαλακλή


Φιλική συμμετοχή/ Ηχογραφήσεις: Γιάννης Ζαφείρης, Στράτος Παπουτσάς, Ξενοφών Σάμιος, Βλάσσης Πολυχρονόπουλος, Αποστόλης Βογιατζής

Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη, στις 21:00

Online προπώληση: ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ, Εισιτήρια εδώ

 

Post
Filter