Εδώ και βδομάδες ο πρωθυπουργός μας έλεγε να ετοιμαστούμε για «δύσκολο χειμώνα». Σήμερα μάθαμε τι μας έχει ετοιμάσει για αυτόν, ψίχουλα με ημερομηνία λήξης εν μέσω πολεμικής εμπλοκής. Τα κρατικά ταμεία έχουν μαζέψει φέτος δισεκατομμύρια ευρώ παραπάνω από όσα υπολόγιζε η ίδια η κυβέρνηση, από τον ΦΠΑ που πληρώνουμε σε κάθε ανατίμηση. Παρόλα τα υπερπλεονάσματα, λένε ότι δίνουν «όσα αντέχει η οικονομία». Για τα κέρδη των ομίλων η οικονομία αντέχει πάντα, για τις δικές μας ανάγκες δεν αντέχει ποτέ.
Πάνω από όλα, δεν «αντέχει» τους μισθούς μας. Ο μέσος μισθός δεν έχει φτάσει ονομαστικά ούτε καν τα επίπεδα του 2009 και αγοράζει 31% λιγότερα. Με μισθούς του 2009 ψωνίζουμε με τιμές του 2026, το μοσχάρι είναι 75% ακριβότερο από ό,τι πριν από πέντε χρόνια, τα αυγά 48%, ο καφές 43%. Η τσέπη αδειάζει πριν βγει ο μήνας, και τώρα έρχεται από πάνω και ο λογαριασμός του χειμώνα, θέρμανση, ρεύμα, καύσιμα. Ας δούμε λοιπόν τι «μέτρα» μας έχει η κυβέρνηση για αυτόν.
Στο πετρέλαιο θέρμανσης, το «μέτρο» είναι η υπόσχεση ότι η τιμή δεν θα ξεπεράσει το 1,75 το λίτρο. Πέρσι το πληρώναμε 1,10. Μας υπόσχονται δηλαδή, και περιμένουν να πούμε κι ευχαριστώ, ότι θα ζεσταθούμε «μόνο» 60% ακριβότερα. Όποιος παίρνει τον κατώτατο μισθό θα χρειαστεί πάνω από δύο μισθούς για να γεμίσει τη δεξαμενή. Το ντίζελ ακρίβυνε 60 λεπτά μέσα σε λίγους μήνες, και μας επιστρέφουν 15 λεπτά για 15 μέρες. Το κράτος όμως παίρνει σε φόρους πάνω από 80 λεπτά από κάθε λίτρο. Μας παίρνουν 80 και μας δίνουν πίσω 15. Τα διυλιστήρια «βάζουν πλάτη» με 5 λεπτά, όταν μόνο η Motor Oil και τα ΕΛΠΕ έβγαλαν πάνω από 1 δισ. ευρώ κέρδη μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026.
Για όσους χρωστάνε σε εφορία και ταμεία, το «μέτρο-έκπληξη» είναι 120 δόσεις αντί για 72. Το χρέος δεν μικραίνει ούτε ένα ευρώ, απλώς η θηλιά μακραίνει από έξι σε δέκα χρόνια. Στα funds που βγάζουν τα σπίτια μας στο σφυρί, η κυβέρνηση τους …μαλώνει με «αυστηρές» συστάσεις να τηρούν τις συμβάσεις, τις ίδιες συμβάσεις που τους επιτρέπουν να βγάζουν τα σπίτια μας στο σφυρί. Να μας παίρνουν δηλαδή το σπίτι, αλλά με …τρόπο.
Η ακρίβεια δεν πέφτει από τον ουρανό. Φταίνε τα κέρδη των μεγάλων ομίλων, οι χαμηλοί μισθοί, οι φόροι που πληρώνουμε σε τρόφιμα και καύσιμα, η πολεμική εμπλοκή, η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ που τα στηρίζει όλα αυτά. Όσο τα κέρδη των ομίλων μένουν στο απυρόβλητο, κάθε κυβερνητικό «μέτρο» θα είναι σκέτη κοροϊδία.
