Οι δάσκαλοι που αγάπησα – Αγγελος Μπούρας: “Τους δασκάλους μου τους έλεγαν Ρένη και Βασίλη”

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΡΕΝΗ ΠΙΤΤΑΚΗ

ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΥΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Είτε ως ηθοποιός είτε ως σκηνοθέτης ο Άγγελος Μπούρας περνάει τις απόψεις του
μέσα από την τέχνη με επιτυχία.

Όλη η απόδοση, το αποτέλεσμα σφραγίζουν
αισθητικά και σκηνοθετικά τον χώρο με τρόπο πρωτοποριακό.

«Προέρχομαι από το Θέατρο Τέχνης. Πρόλαβα τον Λαζάνη, τον Κουγιουμτζή, τη
Μάγια Λυμπεροπούλου, την Ρένη Πιττακή που ήταν η αγαπημένη μου δασκάλα.

Έπρεπε να φύγω από τη σχολή για να καταλάβω τι μου έλεγαν και να συναντήσω
ανθρώπους στη δουλειά που δεν ξέρω αν ήταν δάσκαλοι, αλλά ήταν άνθρωποι που
με ενέπνεαν ή μπόρεσα να ακουμπήσω τη ματιά μου πάνω τους και να με πάρουν
απ’ το χέρι να μου δείξουν τι ωραία που είναι η δουλειά μας. Να ξεβολεύεσαι, να
γεύεσαι αυτή τη δημιουργική βλακεία που έλεγε ο Βασίλης Παπαβασιλείου.

Ο Β. Παπαβασιλείου ήταν ένας άνθρωπος που με καθόρισε όχι μόνο στο θέατρο
αλλά και στη ζωή. Ήταν βαθιά μέσα της, ζούσε μαζί μας την αγωνία και
ενθουσιαζόταν σα μικρό παιδί. Αυτό που βλέπω πια ότι δεν υπάρχει στα νέα παιδιά
που κάνω μαθήματα. Να δουν κάποιον άνθρωπο και να ενθουσιαστούν. Να τους
παροτρύνει στο να αμφιβάλουν, να παρακινηθούν. Ο Βασίλης το έκανε αυτό.

Είχα την τύχη να δουλέψω και με τον Λευτέρη Βογιατζή. Ο Βασίλης ήταν ένας
σταθμός. Μου άνοιξε τα μάτια. Χαιρόταν όταν κάτι έβλεπε να αρχίζει να γεννιέται
στον ηθοποιό που έχει απέναντί του σαν να το κάνει ο ίδιος.

Τέτοια χαρά που τον
έπιανε τρέλα να σου δείξει πώς θα το έκανε αυτός, γιατί ήταν και συγκλονιστικός
ηθοποιός. Σου έδειχνε έναν τρόπο όχι να τον μιμηθείς αλλά ώστε αυτό που
φτιάχνεις να γίνει τεράστιο και το κατάφερνε».