Eίναι παιδιά και έφηβοι. Κανονικά πρέπει να μπορούν να πηγαίνουν σχολείο. Παρ’ όλα αυτά, κυρίως λόγω των πολέμων που, κατά βάση, προκύπτουν από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ή εμπλέκονται σε αυτούς ισχυρές χώρες βγάζοντας χρήματα που πηγαίνουν στα υψηλά κέρδη της βιομηχανίας όπλων και οπλικών συστημάτων, δυσκολεύονται να πάνε σχολείο ή δεν πάνε καθόλου.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ ο αριθμός των παιδιών και των εφήβων, η εκπαίδευση των οποίων έχει δυσκολέψει λόγω πολέμων ή φυσικών καταστροφών συνεχίζει να αυξάνεται. Ο αριθμός φτάνει 258 εκατομμύρια. Από αυτά τα παιδιά σχεδόν 100 εκατομμύρια στερούνται τελείως το σχολείο, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ.
«Ο αριθμός των παιδιών που έχουν πληγεί από κρίσεις αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια σε μόλις 18 μήνες, φθάνοντας σε έναν εκτιμώμενο αριθμό 258 εκατομμυρίων σε ολόκληρο τον κόσμο», αναφέρει το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, Education Cannot Wait.
Η έκθεση αφορά τα παιδιά και τους εφήβους σε ηλικία υποχρεωτικής σχολικής φοίτησης, η εκπαίδευση των οποίων επηρεάζεται από συρράξεις, αναγκαστικούς εκτοπισμούς, κλιματικά σοκ ή ακόμα και διαρκείς κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις.
Μεταξύ αυτών των 258 εκατομμυρίων παιδιών, τα 93 εκατομμύρια στερούνται πλήρως την εκπαίδευση, σύμφωνα με την έκθεση που υπογραμμίζει από την άλλη μια γεωγραφική υπερσυγκέντρωση του σχολικού αποκλεισμού. Σχεδόν το 60% αυτών των παιδιών, η εκπαίδευση των οποίων διαταράσσεται, ζουν σε μονάχα εννέα χώρες: το Αφγανιστάν, το Μπανγκλαντές, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Αιθιοπία, τη Μιανμάρ, τη Νιγηρία, το Πακιστάν, το Σουδάν και την Υεμένη.
Η πρώτη αιτία της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου συνδέεται με τις συρράξεις και τη βία, σημειώνει η έκθεση.
