Απελπιστική είναι η εικόνα που παρουσιάζει η πανελλαδική έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, σε συνεργασία με την εταιρεία ALCO, «Νέοι και Εργασία 2025», που εξετάζει τη στάση της Generation Z (νέοι έως 29 ετών) απέναντι στην εργασία, στην εκπαίδευση και στο μέλλον. Πριν παρουσιάσουμε τα στοιχεία να σημειώσουμε ότι το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ διαπιστώνει με έρευνες την κατάσταση, την ίδια ώρα που η ΓΣΕΕ συναγελάζεται με την κυβέρνηση και τους βιομήχανους, σε κάθε ευκαιρία.
Η έρευνα επιβεβαιώνει τη γενική εικόνα. Φωτογραφίζει το οικονομικό και γενικό αδιέξοδο στους νέους έως 29 ετών: Μόλις ένας στους τρεις δηλώνει ότι εργάζεται στον τομέα της μόρφωσής του. Επίσης, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς της χώρας βρίσκεται μόλις στο 15% με το 65% να αναφέρει δεν τους εμπιστεύεται. Επιπλέον, το 72% δεν βλέπει επαγγελματικές προοπτικές και σχεδόν οι μισοί (46%) θα ήθελε να εργαστεί στο εξωτερικό, ενώ οκτώ στους δέκα πιστεύουν πως οι γονείς τους έζησαν καλύτερες μέρες. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2025, σε πανελλαδικό δείγμα 1.500 εργαζόμενων νέων.
– Μόλις το 20% των νέων εργαζόμενων ζουν μόνοι τους. Το 45% των νέων εξακολουθεί να ζει με την οικογένειά του (το ποσοστό αυτό γι’ αυτούς που εργάζονται με μερική απασχόληση ανεβαίνει στο 65%) και το 30% με φίλο ή σύντροφο. Μόλις το 30% συμβάλλει οικονομικά στο ενοίκιο ή στα έξοδα στέγασης.
— Το 70% δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν για τις βασικές ανάγκες και το 62% αναγνωρίζει οικονομική εξάρτηση από τους γονείς.
Όπως φαίνεται στην έρευνα, η νέα γενιά εργαζομένων βιώνει μια παράταση της εξάρτησης από την οικογένεια που δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα. Το φαινόμενο συνδέεται με χαμηλούς μισθούς, ακριβή στέγαση και απουσία κοινωνικού κράτους.
Παράλληλα:
-Το 38% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι η εργασία τους δεν σχετίζεται με τις σπουδές ή την κατάρτισή τους.
– Το 49% δηλώνουν ότι η εκπαίδευσή τους δεν τους προετοίμασε επαρκώς για την αγορά εργασίας.
Επίσης:
-Το 62% δηλώνει ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την προσωπική του ζωή.
– Το 60% δηλώνει ότι βιώνει εξουθένωση στην εργασία του ενώ το 46% αισθάνεται ότι η δουλειά του επιβαρύνει την υγεία ή τον ύπνο του.
– Η θετική ισορροπία ζωής–εργασίας καταγράφεται στο 21%.
– Η συνολική ικανοποίηση από την εργασία κυμαίνεται στο 35%, ενώ άγχος – στρες δηλώνει ότι αντιμετωπίζει το 53%.
– Το 44% θα ήταν πρόθυμο να αλλάξει εργασία εφόσον αυτή δεν θα τον εξέφραζε, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την απώλεια εισοδήματος.
– Μόνο το 36% δηλώνει ότι η εργασία του, του επιτρέπει να αναπτύσσει πρωτοβουλίες και να εκφράζει ιδέες.
– Η δημιουργικότητα στην εργασία αναγνωρίζεται και επιβραβεύεται μόνο σ΄ ένα ποσοστό 24%.
– Το 65% δηλώνουν ότι θα αποδέχονταν άτυπη – ¨μαύρη¨ εργασία αν δεν υπήρχε άλλη επιλογή, προφανώς ως αποτέλεσμα του αδιεξόδου που υπάρχει.
– Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι εξαιρετικά χαμηλή με ένα 15% να δηλώνει την εμπιστοσύνη του σε αυτό ενώ το 65% δηλώνει ότι δεν τους εμπιστεύεται.
– Το 30% δηλώνει ότι υπάρχει ενεργό σωματείο ή συνδικαλιστική εκπροσώπηση στον χώρο εργασίας τους.
– Το 36% έχει συμμετάσχει σε απεργία ή άλλη συλλογική κινητοποίηση και το 67% δηλώνει ότι θα συμμετείχε σε απεργία αν θεωρούσε δίκαιο το αίτημα.
– Το 60% δηλώνει ότι γνωρίζει τα εργασιακά του δικαιώματα.
– Το 72% των νέων εργαζομένων δηλώνει ότι δεν διαβλέπει επαγγελματικές προοπτικές στη χώρα και μόνο το 9% δηλώνει ικανοποιημένο από τις επαγγελματικές του προοπτικές.
– Το 46% δηλώνει το ενδιαφέρον του να εργαστεί στο εξωτερικό.
– Το 79% πιστεύει πως η γενιά των γονιών του έζησε καλύτερες εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες.
– Το 65% πιστεύει ότι δεν είναι εφικτό να δημιουργήσει οικογένεια με τις παρούσες συνθήκες εργασίας του.
