Μεγάλες διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις Γαλλίας και της Γερμανίας.
Στη Γαλλία ήταν για το τρίτο διαδοχικό κύμα μαζικών κινητοποιήσεων. Πραγματοποιήθηκαν περίπου 150 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 320.000 πολιτών σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών. Διαφορετική εικόνα παρουσίασε η Διασυνδικαλιστική Οργάνωση Νεολαίας, η οποία έκανε λόγο για σχεδόν μισό εκατομμύριο διαδηλωτές σε ολόκληρη τη χώρα, εκ των οποίων περίπου 200.000 στη γαλλική πρωτεύουσα.
Οι συμμετέχοντες διαμαρτυρήθηκαν για την ακρίβεια, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, τα προβλήματα στην εκπαίδευση και τις συνθήκες διαβίωσης, ενώ στις κινητοποιήσεις τέθηκαν και αιτήματα σχετικά με την αστυνομική βία.
Στην πρωτεύουσα, η διαδρομή της πορείας είχε σχεδιαστεί ώστε να παρακάμπτει το ιστορικό κέντρο, με τους διαδηλωτές να κινούνται από την Πόρτα ντε Μπανιολέ προς την Πόρτα ντε Σαραντόν, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά προάστια. Διαδηλώσεις έγιναν στο Μπορντό, την Τουλούζη, τη Ρεν, τη Λιλ, τη Νάντη, τη Μασσαλία, Λυών κ.α.
Μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στη Γερμανία. Οι κινητοποιήσεις οργανώθηκαν σε 34 πόλεις, μεταξύ των οποίων το Βερολίνο, η Φρανκφούρτη, το Αμβούργο, η Βρέμη, το Ανόβερο, το Γκέτινγκεν, η Κολωνία και το Μόναχο.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περίπου 120.000 άνθρωποι συμμετείχαν συνολικά στις διαδηλώσεις. Τα βασικά αιτήματα αφορούσαν την αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση, τις υπηρεσίες υγείας, την κοινωνική προστασία, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία.
Παρότι οι περισσότερες συγκεντρώσεις εξελίχθηκαν ειρηνικά, σε ορισμένες πόλεις τα επεισόδια άρχισαν μετά τη λήξη των οργανωμένων πορειών.
Στην Γαλλία και στη Γερμανία η αστυνομοκρατία και τα επεισόδια με ελάχιστα άτομα, μετά τις κινητοποιήσεις, δεν μπόρεσαν να αμαυρώσουν τη μαζικότητα τους και τα δίκαια αιτήματα των διαδηλωτών.
