Υπόθεση Μαραντζίδη:
Να προσέχετε τις λεπτομέρειες κ. καθηγητά….

Αν υπάρχουν άνθρωποι που χάρηκαν για τον ξυλοδαρμό του καθηγητή Ν. Μαραντζίδη, περισσότερο απ’ όλους φαίνεται πως το χάρηκε ο ίδιος ο Μαραντζίδης. Δεν εξηγείται αλλιώς η αντίδρασή του μετά από αυτό το γεγονός. Γνωστός αντικομουνιστής ιδεολογικά και πολιτικά, εντελώς πρωτόγονος και χοντροκομμένος στον γραπτό και προφορικό του λόγο όταν αντιπαρατίθεται στον κομμουνισμό, ο κύριος καθηγητής φαίνεται πως πέταξε από την χαρά του που αυτός ο ξυλοδαρμός, με θύμα τον ίδιο, του έδωσε την ευκαιρία να σερβίρει σε ισχυρές δόσεις όλη την απέχθειά του για τους κομμουνιστές και την Αριστερά γενικότερα.   Στις πρώτες του δηλώσεις μετά το συμβάν του ξυλοδαρμού φρόντισε να προσδιορίσει πολιτικά τους δράστες. Του αυτοσυστήθηκαν, υποστήριξε, ως Αριστεροί γιατί του παραπονέθηκαν γι’ αυτά που γράφει σε βάρος της Αριστεράς. Έτσι ο ίδιος κατάλαβε πως επρόκειτο για άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου. «Στην πορεία- δήλωσε ο Ν. Μαραντζίδης- κατάλαβα ότι ήταν του αντιεξουσιαστικου χώρου επειδή ο ένας από τους τρεις είπε ‘‘τι είναι αυτά που γράφεις για όλα φταίει η αριστερά’’;».   Ο κύριος καθηγητής έκανε δύο σοβαρά σφάλματα διηγούμενος αυτή την ιστορία. Το ένα αφορά στο γεγονός πως κανείς δεν δείχνει πολιτική ταυτότητα όταν πάει να χτυπήσει κάποιον για πολιτικούς λόγους. Εκτός κι αν θέλει να στήσει πολιτική προβοκάτσια. Αυτό ούτε που πέρασε από το μυαλό του Ν. Μαραντζίδη. Προς θεού! Τα παιδιά που τον έδειραν ήταν έντιμα και του είπαν όλη την αλήθεια για την πολιτική τους προέλευση. Το δεύτερο αφορά στον λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο. Ο χώρος αυτός δεν ταυτίζεται με την Αριστερά. Στο λεξικό της Αστυνομίας περιλαμβάνει από αναρχικούς (που είναι στην ευρύτερη Αριστερά) μέχρι και τους γνωστούς μπαχαλάκηδες, αυτούς δηλαδή που κατεβαίνουν στους δρόμους για να σπάσουν και να κάψουν. Πρόκειται για μια πολιτικά απροσδιόριστη κατηγορία ανθρώπων στην οποία βρήκαν πολλές φορές κάλυψη της πολιτικής τους ταυτότητας διάφορες φασιστικές ομάδες κρούσης, οι οποίες, βέβαια, ποτέ δεν είχαν ως στόχο την κρατική μηχανή. Πάντοτε ο δικός τους στόχος ήταν το λαϊκό κίνημα.   Ο κ. καθηγητής, όμως δεν έμεινε στα παραπάνω. Πάνω στην βιασύνη του να αξιοποιήσει πολιτικά τον ξυλοδαρμό του ξεγυμνώθηκε εντελώς με το άρθρο που δημοσίευσε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ (6-7-2014), υπό τον τίτλο «Η Κοινοτοπία του Κακού και το πνεύμα τον ολοκληρωτισμού».     Τι μας λέει εκεί: Μας λέει ότι αυτοί που τον ξυλοκόπησαν δεν ήταν απλώς φανατικοί, δεν έπασχαν από έλλειψη λογικής, δεν ήταν βλάκες. Αυτό είναι αλήθεια. Προπαντός δεν ήταν βλάκες. Κι αν ισχύει η διήγηση Μαραντζίδη για τα όσα διημείφθησαν ανάμεσα σε αυτόν και τους δράστες, επειδή οι τελευταίοι δεν ήσαν βλάκες, πριν τον δείρουν, του ξεφούρνισαν μια πολιτική ταυτότητα. Βλάκας ήταν αυτός που τους πίστεψε. Είναι όμως βλάκας ο Ν. Μαραντζίδης;    Στο άρθρο του, ο κ. Καθηγητής καταλήγει στο συμπέρασμα πως αυτοί που τον έδειραν ήταν ανίκανοι «να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό». Και ποιοι, παρακαλώ, δεν μπορούν να διακρίνουν την διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό; Κατά τον κ. καθηγητή στην σύγχρονη εποχή τέτοιοι άνθρωποι είναι όσοι ασπάζονται τις μεσσιανικές ιδεολογίες που γι’ αυτόν (για τον Ν. Μαραντζίδη δηλαδή) οι ιδεολογίες αυτές είναι οι εξής τέσσερις: κομμουνισμός, αναρχισμός, φασισμός, φονταμενταλισμός. Μάλιστα!!! Ποιοι επομένως έδειραν τον Ν. Μαραντζίδη; Σύμφωνα με την δική του διήγηση τον έδειραν κάποιοι του αντιεξουσιαστικού χώρου. Που σημαίνει για όποιον λογικά αναλύσει το θέμα πως οι δράστες σίγουρα δεν ήταν κομμουνιστές γιατί οι κομμουνιστές δεν αυτοπροσδιορίζονται ούτε δρουν ως αντεξουσιαστές ή αριστεροί γενικώς και αορίστως. Και φυσικά δεν έχουν στο ενεργητικό τους τέτοιες πρακτικές. Σίγουρα δεν ήταν φονταμενταλιστές. Αυτοί είναι φανατικοί οπαδοί κάποιας θρησκείας. Ούτε αριστεροί- ούτε δεξιοί. Σίγουρα δεν ήταν αναρχικοί γιατί οι γνήσιοι αναρχικοί αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί κι όχι ως αντεξουσιαστές γενικώς και απροσδιορίστως. Άλλωστε ούτε ο ίδιος ο κ. Καθηγητής αφήνει κάποιο υπονοούμενο για αναρχικούς. Ποιοι μένουν; Μένουν οι φασίστες που πολλές φορές λανσάρονται ως αντεξουσιαστές για να κάνουν προβοκατόρικες δουλειές. Όμως τους φασίστες φρόντισε να τους απαλλάξει ευθύς εξαρχής ο ίδιος ο Μαραντζίδης.  Ήταν από την άλλη πλευρά, δήλωσε ευθαρσώς και χωρίς ίχνος αμφιβολίας.   Ποιοι έδειραν τον Ν. Μαραντζίδη; Αυτοί από τους οποίους ο ίδιος θα επιθυμούσε να δαρθεί. Ποιοι είναι αυτοί; Διαβάζουμε στο άρθρο του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Η εναπόθεση στις αγκάλες της μεσσιανικής ολοκληρωτικής ιδεολογίας που υπόσχεται τον επίγειο παράδεισο και τη δημιουργία του «νέου ανθρώπου» συνεπαίρνει κάποιους τόσο πολύ ώστε αυτό να λειτουργεί ως αναισθητικό που κοιμίζει τη συνείδηση. Ο μεσσιανισμός είναι το όπιο των συνειδήσεων. Εξαιτίας της τρομακτικής γοητείας τους πάνω στους ανθρώπους, οι μεσσιανικές ιδεολογίες χειραγωγούν τα άτομα, τα στεγνώνουν από ανθρωπιά, τα απαλλάσσουν από την υποχρέωση μιας ατομικής, συχνά άβολης, ηθικής. Δεν είναι τυχαίο πως τόσο ο φασισμός όσο και ο κομμουνισμός χαρακτήριζαν ως μικροαστικό και τιποτένιο τον ανθρωπισμό». Τώρα μάλιστα. Τώρα φτάσαμε στο ψητό. Από τις τέσσερις- κατά Μαραντζίδη- μεσσιανικές ιδεολογίες (κομμουνισμός, αναρχισμός, φασισμός, φονταμενταλισμός), δύο θα μπορούσαν να ωθήσουν τους συγκεκριμένους δράστες να τον ξυλοφορτώσουν: Ο φασισμός και ο Κομμουνισμός. Κι επειδή ο ίδιος, με τις δηλώσεις του, φρόντισε να απαλλάξει τους φασίστες, ποιοι έμειναν; Οι κομμουνιστές. Τον Μαραντζίδη τον έδειραν κομμουνιστές σύμφωνα με όσα συνάγονται από τα δικά του λεγόμενα και γραφόμενα.  Το ότι ο άνθρωπος είναι χυδαίος αντικομουνιστής το γνωρίζουν όλοι οι σοβαροί άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα και το σημειώσαμε στην αρχή αυτού του κειμένου. Το ερώτημα όμως είναι άλλο: Πρόκειται για βλάκα ή για έναν κοινό προβοκάτορα; Στο ερώτημα αυτό ας απαντήσει ο αναγνώστης. Έχει όλα τα στοιχεία για να απαντήσει. Εμείς απλώς θα συμβουλέψουμε τον κ. καθηγητή- ανεξαρτήτως του τι ακριβώς συνέβηκε με τον ξυλοδαρμό του- όταν στήνει μια δουλειά να προσέχει και τις λεπτομέρειες. Και δαρμένος και γελοίος; Πάει πολύ.-