«Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! Εδώ και τώρα μέτρα ασφαλείας στην κατασκευή της γραμμής 4 του Μετρό!», τονίζει η ΚΟΒ Κατασκευής της Γραμμής 4 του Μετρό της ΤΟ Κατασκευών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, σε ανακοίνωσή της με αφορμή το περιστατικό που συνέβη στο Παγκράτι στη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου Β’ και Ιοφώντος, όταν αιφνίδια καθίζηση του οδοστρώματος «ρούφηξε» κολόνα φωτισμού.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Όταν η οργάνωση της παραγωγής έχει σκοπό την αύξηση του κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων τα νέα “Τέμπη” δεν είναι μακριά. Φυσικά η κατασκευή της νέας γραμμής του Μετρό στην Αθήνα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση με τελευταίο περιστατικό αυτό στο Παγκράτι στη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου Β’ και Ιοφώντος.
Εκεί, λόγω “υπερεκσκαφής” που πραγματοποίησε ο “μετροπόντικας” τη Δευτέρα 12 προς Τρίτη 13 Γενάρη στη βραδινή βάρδια (σ.σ. οι εργαζόμενοι χωρίζονται σε δύο 12ωρες βάρδιες), προκλήθηκε καθίζηση το πρωί της Τετάρτης 14 Γενάρη και μεγάλη υποχώρηση του εδάφους. Με την υποχώρηση του εδάφους “βούτηξε” και μια κολόνα φωτισμού που βρισκόταν στο σημείο. Ευτυχώς, την ώρα που συνέβη το περιστατικό δεν περνούσε άνθρωπος από εκεί και αποφεύχθηκαν τα χειρότερα!
Έντρομα μαζεύτηκαν τα στελέχη της “Ελληνικό Μετρό” και της “Άβαξ” που εμπλέκονται με αυτό, για να μη βγει παραέξω ότι η καθίζηση ήταν αποτέλεσμα της ακριβοπληρωμένης κατασκευής… Η “Άβαξ”, μάλιστα, ενώ έριξε εκεί πάνω από 150 κυβικά μπετό, την επόμενη μέρα έδωσε οδηγία σε μηχανικούς και εργατοτεχνίτες να μη φοράνε γιλέκα με τα διακριτικά της!!!
Μπροστά στο κυνήγι του κέρδους, η επιστημονικότητα, οι γνώσεις, οι άρτιες τεχνικές μέθοδοι και η ανθρώπινη ζωή παραμερίζονται γιατί λογίζονται σαν κόστος και “χαμένος χρόνος” από τους εργοδότες.
Η ανάδοχος (“ΑΒΑΞ”), με πλήρη γνώση και κάλυψη από τον κύριο του έργου (“Ελληνικό Μετρό”) και την κυβέρνηση της ΝΔ, πιέζει και επιβάλλει 10ωρες και 12ωρες βάρδιες, ακόμη και 7ήμερη εργασία. Πιέζουν να ολοκληρώνονται οι εργασίες όταν υπάρχει σοβαρή έλλειψη σε εργατικά χέρια και εξειδικευμένο προσωπικό, έλλειψη σε υλικά και ανταλλακτικά. Επιδιώκουν να πιάσουν τα χρονοδιαγράμματά τους, ώστε ο “μετροπόντικας” να περάσει από τους νέους σταθμούς πριν αυτοί κατασκευαστούν και να επιβάλουν πιο κοστοβόρες τεχνικές κατασκευής των σταθμών, για να μην προκληθεί ζημιά στην πλέον ολοκληρωμένη σήραγγα και να διεκδικήσει αποζημιώσεις.
Όλα αυτά σε ένα ακριβοπληρωμένο έργο, το μεγαλύτερο σε εξέλιξη δημόσιο έργο, έργο-βιτρίνα για την κυβέρνηση της ΝΔ, που εδώ και καιρό η “ΑΒΑΞ” έχει λάβει το πριμ καλής εκτέλεσης του έργου χωρίς αυτό να έχει ολοκληρωθεί.
Φαίνεται ότι η αιτία που ο “μετροπόντικας” δεν “αντιλήφθηκε” την υποχώρηση του εδάφους είναι η ίδια η πίεση από τα στελέχη της εταιρείας προς τους εργαζόμενους να καλύπτουν συγκεκριμένα μέτρα κάθε μέρα με αποτέλεσμα να υπάρχει κακή συντήρηση στο μηχάνημα και εν τέλει ένα υπερσύγχρονο μηχάνημα με τεράστιες δυνατότητες, να γίνεται επικίνδυνο κατά τη χρήση του τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τον κόσμο και τις υποδομές που βρίσκονται εντός της ζώνης επιρροής της εκσκαφής.
Δεν ήταν η κακιά στιγμή ή αποτέλεσμα απροσεξίας των εργαζομένων της βάρδιας. Εκεί οδηγούμαστε όταν σκοπός της παραγωγής είναι το κέρδος. Όταν με στόχο να πιαστούν τα χρονοδιαγράμματα, εφαρμόζονται εξαντλητικά ωράρια ακόμα και το Σαββατοκύριακο. Εκεί οδηγεί η έλλειψη και υποβάθμιση των Μέτρων Υγείας και Ασφάλειας, η εντατικοποίηση που επιβάλλει η “ΑΒΑΞ” και εξαναγκάζονται να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι λόγω των χαμηλών μεροκάματων και της μεγάλης ακρίβειας. Ζητήματα που έχει αναδείξει και το επιχειρησιακό σωματείο των εργαζομένων της γραμμής 4 του Μετρό.
Το τελευταίο περιστατικό έρχεται να επιβεβαιώσει προηγούμενες καταγγελίες της ΤΟ Κατασκευών της ΚΟΑ του ΚΚΕ, Επερωτήσεις της ΚΟ του ΚΚΕ καθώς και καταγγελίες των σωματείων του κλάδου πως ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι για ατύχημα με απρόβλεπτες συνέπειες για τους εργαζόμενους στην κατασκευή, τον κόσμο και τις υποδομές που βρίσκονται εντός της ζώνης επιρροής του έργου.
Οι εργαζόμενοι έχουν την δύναμη να επιβάλουν την προστασία της εργασίας, της ασφάλειάς τους, της ζωής τους!
Δεν ανεχόμαστε να μας θεωρούν αναλώσιμους. Το πραγματικά σύγχρονο σήμερα δεν είναι η 10ωρη και 12ωρη εργασία 6 και 7 ημέρες την εβδομάδα που επιβάλλει η ΑΒΑΞ, ούτε οι 13 ώρες που ψήφισε η ΝΔ και επί της ουσίας στηρίζουν όλα τα κόμματα του κεφαλαίου.
Το πραγματικά σύγχρονο σήμερα είναι η παραγωγή να οργανώνεται με τρόπο που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και των εργαζομένων. Τα εργαλεία, τα μηχανήματα, συνολικά τα μέσα παραγωγής να αξιοποιούνται όχι για να εντατικοποιούν την εργασία, αλλά να απελευθερώσουν τη δύναμη των εργαζομένων να σκέφτονται και να εργάζονται προς όφελός τους. Το πραγματικά σύγχρονο σήμερα είναι οι εργαζόμενοι να εργάζονται με ασφάλεια, σταθερά και λιγότερη ώρα, δηλαδή 7 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα και ο μισθός να τους επιτρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια».
