Μεγάλη κοροϊδία χαρακτήρισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στην τηλεοπτική του συνέντευξη στο «Open» τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για το πετρέλαιο σε συνθήκες που ο λαός μαστίζεται από την ενεργειακή ακρίβεια.
Υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση φορά στενό δημοσιονομικό κορσέ στις λαϊκές ανάγκες που τις αντιμετωπίζει ως κόστος, ενώ την ίδια στιγμή δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων και τους πολεμικούς εξοπλισμούς. Εξήγησε, στη συνέχεια, πως απέναντι στα καλέσματα κυβέρνησης και κομμάτων του συστήματος προς τον λαό να χαμηλώσει τις απαιτήσεις του και να μη διεκδικεί, υπάρχουν οι προτάσεις του ΚΚΕ που πρέπει να υλοποιηθούν, όπως η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην Ενέργεια και στα καύσιμα, όπως και η ανάγκη μπει πλαφόν στα τεράστια κέρδη των διυλιστηρίων, αλλά και να επαναλειτουργήσουν οι λιγνιτικές μονάδες και να αρθούν οι κυρώσεις στο ρωσικό φυσικό αέριο. Τόνισε πως αυτές οι προτάσεις είναι ρεαλιστικές, αλλά προϋποθέτουν σύγκρουση με την ΕΕ και τα κέρδη.
Αναφερόμενος στον στόχο της αστικής τάξης και των κομμάτων της για τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, προειδοποίησε ότι θα οδηγήσει σε συγκρούσεις που θα πληρώσει ο λαός. Με αφορμή, δε, τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά και γύρω από το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης, υπογράμμισε ότι οι λαοί δεν πρέπει να έχουν καμία εμπιστοσύνη στις αστικές τάξεις και στις κυβερνήσεις. Επίσης για τους πολεμικούς εξοπλισμούς ξεκαθάρισε πως αυτοί δεν αφορούν την άμυνα της χώρας, εξηγώντας ότι αξιοποιούνται στο πλαίσιο της όλο και βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στις ιμπεριαλιστικές πολεμικές συγκρούσεις.
Σχετικά με την αποπομπή της Αμερικανίδας πρέσβειρας, στάθηκε στις μεγάλες αντιπαραθέσεις που υπάρχουν μεταξύ μονοπωλιακών ομίλων και μέσα στις ΗΠΑ που αφορούν και την εμπλοκή τους στον Κάθετο Διάδρομο.
Μπροστά στις εκλογές, ανέδειξε πως «όσο πιο ψηλά» είναι το ΚΚΕ «τόσο πιο καλά για τον ελληνικό λαό», συμπληρώνοντας ότι πρέπει να ενισχυθεί γιατί είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κάνει γνήσια εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση.
Ολόκληρη η συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα
– Βρισκόμαστε σε μια πάρα πολύ δύσκολη στιγμή. Εμείς το περιγράφουμε καθημερινά εδώ. Δηλαδή, από το πρωί βασικά, αλλά 8 με 9 μπαίνουμε στην αγορά και βλέπουμε λίγο τι γίνεται με την ακρίβεια, με την κτηνοτροφία, με τους αγρότες και με όλο το σκηνικό αυτό και δε βγαίνει. Έχουμε και τα τελευταία με το πετρέλαιο θέρμανσης, τελικά 1,55. Δε θα βάλει κανένας, λένε δεν βάζει κανένας τίποτα, δεν παραγγέλνει κανένας πετρέλαιο.
Ε βέβαια, γιατί πρόκειται για μεγάλη κοροϊδία, εδώ που τα λέμε, για να μην πω τίποτα βαρύτερο δηλαδή, γιατί ουσιαστικά φέτος μια λαϊκή οικογένεια, ένα νοικοκυριό, ένα ένα ζευγάρι με ένα παιδί, θα πληρώσει τουλάχιστον 400 ευρώ και πλέον παραπάνω από πέρσι. Δηλαδή αν πέρυσι είχε πληρώσει 900 ευρώ, αφαιρώντας την επιδότηση εκείνη, τώρα και με την προσαύξηση 30% της επιδότησης θα πληρώσει 1.345 ευρώ για να βάλει 1.000 λίτρα λίτρα πετρέλαιο για παράδειγμα, για να περάσει κάποιους μήνες του χειμώνα.
– Εδώ όμως κύριε Γενικέ, η κυβέρνηση έκανε τις εξαγγελίες, ανακοίνωσε τα μέτρα, τις επιδοτήσεις και όλο το υπόλοιπο κομμάτι και λέει “αυτός είναι ο δημοσιονομικός χώρος που έχω, τόσα μπορώ να δώσω”. Μπορούσε να κάνει κάτι άλλο και δεν το κάνει;
Βεβαίως μπορούσε να κάνει, διότι ο “στενός δημοσιονομικός κορσές” αφορά μόνο τα κέρδη κάποιων λίγων. Γιατί, για παράδειγμα, δεν υπάρχει οροφή, δεν υπάρχει δημοσιονομικός κορσές, όταν μιλάμε για εξοπλισμούς. 7,5 δισεκατομμύρια πληρώνει στο ΝΑΤΟ, όχι για τις ανάγκες όπως τις βαφτίζει της άμυνας της χώρας, αλλά ουσιαστικά για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς, για να στέλνει αλλού τα πολεμικά και οπλικά συστήματα.
Επίσης, δεν θεωρεί, για παράδειγμα, ότι είναι τεράστια τα κέρδη των εισηγμένων στο χρηματιστήριο, που μόνο την περσινή χρονιά ήταν 12 δισεκατομμύρια. Ή, για παράδειγμα, δεν θεωρεί κόστος τον αναβαλλόμενο φόρο των τραπεζών, αυτό δεν είναι κόστος, αλλά αυτό το πληρώνει ο ελληνικός λαός. Οι φοροαπαλλαγές, επίσης, σε εφοπλιστές και μάλιστα τώρα και σε στρατηγικούς επενδυτές δεν θεωρείται κόστος, αλλά θεωρεί κόστος και ότι υπάρχει “στενός δημοσιονομικός κορσές”, για παράδειγμα, για να έχουμε περισσότερους δασκάλους και καθηγητές στα σχολειά μας. Ή να φτιάξουμε υποδομές και να μην γίνεται αυτό που γίνεται τώρα στην Γκράβα, που δεν κάνουν μάθημα 4.500 μαθητές, γιατί υπήρχε διαρροή φυσικού αερίου, με κίνδυνο να θρηνήσουμε νέα Τέμπη. Ή θεωρεί κόστος, για παράδειγμα, τους γιατρούς ή τους νοσηλευτές, την κατάσταση στα νοσοκομεία που πρέπει να βελτιωθεί, αλλά δεν θεωρεί κόστη τα υπόλοιπα.
Άρα, κόστη είναι οι λαϊκές ανάγκες και βεβαίως δεν είναι κόστη αυτά τα υπερκέρδη και τα κέρδη που έχουν κάποιοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό είναι το ζήτημα.
– Προστατεύει δηλαδή τους ολιγάρχες και δεν θέλει να γίνει αρεστή στους καταναλωτές ας πούμε, στον λαό ας πούμε;
Μα η πολιτική που ακολουθεί αυτή είναι. Γι’ αυτό κοροϊδεύει ουσιαστικά τον λαό. Του λέει ότι “πρέπει φίλε μου να διαπαιδαγωγηθείς να μειώνεις συνεχώς τις απαιτήσεις σου, να μην διεκδικείς, αυτό μπορούμε να κάνουμε”, αυτό λέει όλη η κυρίαρχη, η κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά και κάποιων άλλων κομμάτων. Για να μην απαιτεί ο λαός, να έχει λιγότερες απαιτήσεις.
Και βεβαίως εδώ, οι δημοσιονομικοί κορσέδες αφορούν και την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία όλοι την εξωραΐζουν, αλλά ξέρουμε ότι ουσιαστικά πάει τους λαούς από το κακό στο χειρότερο, όλα αυτά τα χρόνια που μπορούμε να δούμε και να κάνουμε έναν απολογισμό και φυσικά να αντιμετωπίσουμε και το σήμερα.
Εδώ υπάρχουν προτάσεις. Οι προτάσεις αυτές πρέπει τώρα να γίνουν πράξη. Για παράδειγμα, τους λέμε για την ενέργεια, “να ενεργοποιήσετε τον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, την Πτολεμαΐδα 5 τουλάχιστον για τον φετινό χειμώνα”. Μέχρι και ο ΑΔΜΗΕ έκανε αίτηση γι’ αυτό, ότι η Πτολεμαΐδα 5 πρέπει να λειτουργήσει για να έχουμε τουλάχιστον τον φετινό χειμώνα. Και σου λέει “όχι, έχω εμπόδια, δεν αφήνει η Ευρωπαϊκή Ένωση”. Και τους λέμε τις προάλλες στη Βουλή, “κύριε Μητσοτάκη, η Πολωνία, η Γερμανία έχουν ουσιαστικά πάρει άδεια να λειτουργούν τους λιγνιτικούς σταθμούς – παρότι κι αυτές είναι υπέρ της πράσινης ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την έχουν νομοθετήσει – μέχρι το 2035”. Η Ελλάδα που έχει πλούσιο λιγνίτη, που ήταν φτηνός, αν συγκρουστείς, βέβαια, με το εμπόριο ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί αυτή η νομοθεσία κάνει το λιγνίτη πιο ακριβό. Ήταν ένα φτηνό στοιχείο που θα μπορούσε να αξιοποιήσει ο Έλληνας για την ενέργεια.
– Εμείς, η αλήθεια είναι ότι είμαστε επισπεύδοντες σε αυτήν την ιστορία του λιγνίτη. Δηλαδή οι υπόλοιπες χώρες έχουν παραμείνει, έχουν πάει πιο πίσω, εμείς έχουμε τρέξει σε σχέση με αυτό. Θεωρείτε και είναι πρόταση, έστω κι αν είναι απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ζητήσουμε την άδεια να σπάσουμε αυτήν την συμφωνία και να πάμε παρακάτω.
Εμείς λέμε ότι πρέπει να συγκρουστούμε με αυτήν την λογική. Πρέπει να λειτουργήσουμε οπωσδήποτε μέσα στη δέσμη των πέντε μέτρων που προτείνει το ΚΚΕ ως ρεαλιστικά μέτρα και σήμερα να τα διεκδικήσει ο ελληνικός λαός και να γίνουν. Ένα είναι αυτό, η επαναλειτουργία τουλάχιστον της Πτολεμαΐδας 5 και του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, που υπάρχουν, γιατί οι υπόλοιπες λιγνιτικές μονάδες θέλουν κάποια χρόνια για να πάρουν μπροστά. Βεβαίως, μαζί με τα υπόλοιπα που λέμε κατάργηση ΦΠΑ, κατάργηση ειδικού φόρου κατανάλωσης σε καύσιμα, σε ρεύμα.
Το ζήτημα είναι ότι πρέπει να συγκρουστείς επίσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο θέμα του εμπάργκο και των κυρώσεων στη Ρωσία για το φυσικό αέριο, γιατί και από εκεί ερχόταν πιο φτηνό φυσικό αέριο. Άρα το κύριο είναι να μην βλέπεις τους γεωστρατηγικούς, τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, τα οικονομικά συμφέροντα του Ισραήλ, των Αμερικάνων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Γερμανίας κλπ ή κάποιων μονοπωλιακών ομίλων στην Ελλάδα, που έχουν συμφέροντα ενάντια σε αυτές τις προτάσεις.
– Ναι, αλλά λέτε για κατάργηση ειδικού φόρου κατανάλωσης για παράδειγμα ή κατάργηση του φόρου προστιθεμένης αξίας που εδώ κι εμείς φωνάζουμε καθημερινά και όλη αγορά πως ζητά τη μείωση. Η κατάργηση είναι ευθεία σύγκρουση. Είναι αντίθετη στη συμφωνία που μπήκαμε στην ΕΕ.
Ναι, αλλά είναι η μόνη λύση.
– Δεν είναι κίνδυνος;
Είναι η μόνη σταθερή λύση. Είναι κίνδυνος να συγκρουστείς με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος; Από την άποψη των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, όχι. Αλλά θα πρέπει να κλιμακώσεις.
Εγώ σας είπα δύο ζητήματα που θα μπορούσαν τώρα να γίνουν. Για παράδειγμα, το θέμα του να βάλεις πλαφόν στα κέρδη των διυλιστηρίων ή πλαφόν στην τιμή πώλησης του πετρελαίου, της βενζίνης, του ρεύματος, είναι ζήτημα που πρέπει να παλευτεί.
Βεβαίως, κάποια συμφέροντα, τα ενεργειακά μονοπώλια, δεν τους συμφέρει, διότι χάνουν από εκεί πάρα πολλά κέρδη. Αλλά όταν δεις τον τεράστιο όγκο των κερδών που έχουν αυτοί, τα δισεκατομμύρια που βγάζουν κάθε χρόνο, δεν γίνεται πια… Λες “έλεος, που θα πάμε; Πόσο θα ανεχτούμε αυτή την κατάσταση”;
– Είπατε πριν πάντως για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του Ισραήλ στην περιοχή. Είναι σύμμαχοί μας, όμως, τους έχουμε βάλει πολύ ψηλά κιόλας.
Δυστυχώς, ένα κράτος-δολοφόνο, όπως το Ισραήλ, το έχουμε αναγάγει σε προνομιακό στρατηγικό μας σύμμαχο.
– Και θεωρούμε ότι θα μας βοηθήσει και στη δύσκολη στιγμή, ειδικά με την Τουρκία.
Καλά, δεν το πιστεύει κανένας πλέον. Όποιον Έλληνα και να ρωτήσεις, αυτές οι συμμαχίες, είτε ΝΑΤΟ, είτε Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε Ισραήλ ξεχωριστά, είτε Αμερικάνοι, είτε Γερμανοί, είτε Γάλλοι, δεν ξέρω τι, δεν πιστεύει κανείς ότι θα συμπαρασταθούν και θα ενισχύσουν την Ελλάδα, τον ελληνικό λαό σε μια δύσκολη στιγμή, σε μια σύγκρουση. Αυτοί τα συμφέροντά τους θα κοιτάξουν.
Γι’ αυτό και την ώρα που λένε ότι “είναι στρατηγικός σύμμαχός μας η Ελλάδα”, την ίδια ώρα η Γαλλία για παράδειγμα, και οι όμιλοί της πουλάνε και στην Τουρκία όπλα. Μας πουλάνε εμάς τα Rafale εδώ, δίνουν και στην Τουρκία τα όπλα για να ρίχνουν τα Rafale.
– Λέγατε και στην εισαγωγή της κουβέντας, ναι, απλώς το τελευταίο για να κλείσουμε το κομμάτι αυτό και με τους εξοπλισμούς, γιατί δεν είναι τωρινή θέση, είναι χρόνια θέση, πάγια θέση του ΚΚΕ, ότι αυτά που δίνουμε για τους εξοπλισμούς θα μπορούσαν να διατεθούν για κοινωνικές ανάγκες, ανάγκες του λαού, σχολεία, ο,τιδήποτε άλλο.
Ναι, και γιατί δεν είναι για την άμυνα της χώρας.
– Αυτό θέλω να ρωτήσω. Μπορεί να μη δώσεις, να μη διαθέσεις για εξοπλισμούς με αυτούς τους γείτονες, με την Τουρκία;
Είναι άλλο ο εξοπλισμός για την άμυνα της χώρας και άλλο οι εξοπλισμοί που κάνουν σήμερα όλες διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις. Για παράδειγμα, οι Patriot βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Πλήρωσε ο ελληνικός λαός για να πάρει τους Patriot και δεν προστατεύουν ελληνικά συμφέροντα, συμφέροντα του ελληνικού λαού. Προστατεύουν την Aramco, τους Σαουδάραβες, εκεί, στην αντιπαράθεση που γίνεται και στον πόλεμο τώρα που έκαναν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με το Ιράν. Αυτούς προστατεύουν.
Τα οπλικά συστήματα που έχουμε πληρώσει και τα έχουμε στείλει στο Ζελένσκι δεν προστατεύουν ελληνικά συμφέροντα. Προστατεύει τα συμφέροντα του Ζελένσκι στην αντιπαράθεση και στον πόλεμο που έχει με την Ρωσία. Βλέπετε τώρα τις Belhara. Αγοράζουμε τις Belhara…
– Οι Belhara είναι όμως εδώ.
Όχι, πάνε στην Ερυθρά και στα στενά του Ορμούζ. Πρόσφατη ήταν η δήλωση και του κυρίου Δένδια και του κυρίου Γεραπετρίτη και της κυβέρνησης ότι μόλις χρειαστεί θα στείλουμε πολεμικά πλοία στα στενά του Ορμούζ, στην Ερυθρά Θάλασσα κλπ. Και ήδη έχουμε στείλει.
– Για το καλώδιο θέλουμε να ρωτήσουμε. Έχει ποντάρει πάρα πολλά ελληνική κυβέρνηση το καλώδιο. Και ακούμε και ξαναακούμε ανακοινώσεις. Το ΚΚΕ τι λέει; Να γίνει το έργο αυτό, πρέπει να γίνει το έργο αυτό.
Κοιτάξτε να δείτε, εμείς ήμασταν αντίθετοι από την αρχή στο να γίνει το καλώδιο.
– Τώρα όμως είμαστε κοντά στο να γίνει.
Και τώρα υπάρχουν τα εξής σενάρια. Ουσιαστικά, η ελληνική κυβέρνηση είναι “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”. Δηλαδή να ζητήσει άδεια η ίδια ή η γαλλική εταιρεία από την Τουρκία θα είναι ήττα, θα είναι υποχώρηση, στρατηγική υποχώρηση, όχι τακτική απλώς υποχώρηση, γιατί είναι σαν να αναγνωρίζει δικαιοδοσία της Τουρκίας. Το να φύγει από το έργο τώρα που το έχει εξαγγείλει και έχει συμφωνήσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση, επίσης, θα είναι όχι μόνο άτακτη υποχώρηση, θα είναι συντριπτική ήττα. Γιατί πλέον κατοχυρώνει δικαιοδοσία της Τουρκίας, της λέει ότι “έχεις και εσύ κάποια κυριαρχικά δικαιώματα”, αυτά που απαράδεκτα διεκδικεί η τούρκικη αστική τάξη. Άρα, λοιπόν, η επόμενη πιθανότητα είναι να υπάρξει κάποια σύγκρουση, ένα θερμό επεισόδιο γύρω από αυτό το ζήτημα.
– Το βλέπετε, δηλαδή;
Βεβαίως το βλέπουμε, βεβαίως ανησυχούμε και βεβαίως προειδοποιούμε να είναι τουλάχιστον πολιτικά, ιδεολογικά έτοιμος ο ελληνικός λαός. Και τα στρατευμένα παιδιά του κυρίως, οι αξιωματικοί, αλλά και οι φαντάροι μας, να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση, υπερασπίζοντας φυσικά τα σύνορα της χώρας, την εδαφική ακεραιότητα, τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά χωρίς να έχουν καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και τις κυβερνήσεις που το διαχειρίζονται αυτό. Διότι, κοιτάξτε να δείτε, εμείς ήμασταν αντίθετοι. Το να είσαι ενεργειακός και μεταφορικός κόμβος σε βάζει στη δίνη μεγάλων αντιπαραθέσεων. Και ιδιαίτερα εδώ που έχει μεγάλη αντιπαράθεση και σύγκρουση το Ισραήλ με την Τουρκία, η οποία είναι η χώρα η οποία διεκδικεί δικαιώματα από την Ελλάδα.
Άρα, λοιπόν, η σύγκρουση θα οδηγήσει πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα, με τη στρατηγική ήττα ή την τακτική υποχώρηση που σας έλεγα πριν. Γι’ αυτό σας είπα “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”. Διότι εκεί θα έχουμε διεθνή, ξένη ουσιαστικά, επιδιαιτησία, θα έχουμε παζάρια, θα έχουμε τη λογική της συνεκμετάλλευσης, γιατί αυτή είναι η γραμμή και των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Άρα, περιορισμός, επώδυνος συμβιβασμός σε κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, αυτή είναι η ουσία.
– Την εξέλιξη με την απόλυση της Αμερικανίδας πρέσβειρας, της κυρίας Γκιλφόιλ, πώς τη βλέπετε;
Κοιτάξτε να δείτε. Θα ήθελα να πω μια άλλη πλευρά, η οποία δεν έχει αναδειχθεί τόσο πολύ, γιατί εντάξει, μένουμε στα κοσμήματα, στις φορεσιές, στο lifestyle και τέτοια. Κι όλα αυτά βεβαίως δείχνουν το ποιόν των ανθρώπων, σύμφωνοι, αλλά η ουσία είναι ότι υπάρχουν μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα, ξαναλέω, σε μονοπωλιακούς ομίλους. Υπάρχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Δηλαδή, στην ουσία, την εκπαραθύρωσαν την “dealer” του συγκεκριμένου μονοπωλιακού ενεργειακού ομίλου, που έκανε τις business και τα “κονέ” για τον Κάθετο Διάδρομο με ελληνικές εταιρείες και με την Ελλάδα και στα οποία πρωτοστάτησε η κυρία Γκιλφόιλ. Ο αντίπαλος αυτής της εταιρείας, αμερικάνικη πάλι και αυτή η εταιρεία, η οποία έχει τα δικά της “κονέ” και τις συμφωνίες με την Τουρκία ή με άλλες χώρες της Ευρώπης.
– Η ελληνική κυβέρνηση ευθύνη έχει για τη σχέση που είχε με την κυρία Γκιλφόιλ;
Η ελληνική κυβέρνηση έχει ευθύνη, διότι έπρεπε να γνωρίζει και προφανώς το γνωρίζει, ότι αυτά υπάρχουν. Γι’ αυτό λέμε ότι η λογική το “να είμαι εγώ ο πρωταγωνιστής στον ενεργειακό και μεταφορικό διάδρομο”, σε οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μεγάλες συγκρούσεις, που θα τις πληρώσει ο λαός μας. Γιατί, θυμόσαστε παλιά, πριν αρχίσει ο πόλεμος Ουκρανίας-Ρωσίας, διαφήμιζαν την Ουκρανία ως μεγάλο ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο. Και “τι έχει κάνει η Ουκρανία, κι εμείς να γίνουμε Ουκρανία” κλπ… Τη Λιβύη, πριν γίνει όλο εκείνο το μπάχαλο με τον εμφύλιο, που δεν έχει τελειώσει ακόμα, όλοι την εκθείαζαν ως μεγάλο ενεργειακό κόμβο και έλεγαν “η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει τέτοιος ενεργειακός και μεταφορικός κόμβος”.
Έτσι μπλέκεις σε ένα κουβάρι αντιθέσεων, γιατί δεν μιλάμε για κυβερνήσεις λαϊκές, για κυβερνήσεις που εκφράζουν πραγματικά τους λαούς τους, που μεταξύ τους δεν έχουν διαφωνίες, δεν έχουν προβλήματα, μπορούν να τα βρούνε. Και γι’ αυτό βλέπουμε αυτή την αντιφατικότητα, την ώρα που όλα πάνε καλά στο οικονομικό επίπεδο, υπάρχει συνεργασία, έχεις εμπορικές σχέσεις, έχεις τουριστικές σχέσεις, έχεις πολιτιστικές σχέσεις κλπ, από την άλλη μεριά έχεις ταραγμένα νερά και πολεμικές συγκρούσεις.
– Πάμε λίγο στο ΚΚΕ, εκλογικός στόχος; Εκλογική χρονιά. Κάθε φορά σας ρωτάμε εκλογικό στόχο και λέτε όλα καλά θα πάνε. Αλλά τώρα τι γίνεται;
Όσο πιο ψηλά το ΚΚΕ, τόσο πιο καλά για τον ελληνικό λαό. Αυτό το κριτήριο σήμερα, το δίλημμα αν θέλετε, το βασικό των επόμενων βουλευτικών εκλογών, χωρίς να είναι αυτό το κύριο, γιατί το κύριο είναι οι δρόμοι του αγώνα, οι μάχες που δίνονται στο πεζοδρόμιο, παντού, στους χώρους δουλειάς, στους χώρους μόρφωσης, εκεί είναι το κύριο πεδίο για εμάς και για τον ελληνικό λαό. Άρα, να μπαίνει ο λαός στο προσκήνιο, αυτό είναι. Όμως, πρέπει να εκφράζεται και εκλογικά αυτό. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι πόσο ισχυρό θα είναι το ΚΚΕ, γιατί είναι το μόνο σήμερα, σε αυτές τις συνθήκες, που μπορεί να κάνει πραγματικά γνήσια, λαϊκή, εργατική, αγροτική αντιπολίτευση, για τα συμφέροντα των νέων ανθρώπων, για τα συμφέροντα των συνταξιούχων κ.ά.
– Βιάζομαι να κάνω το ερώτημα όχι αγενώς, για να σας διακόψω, απλώς επειδή δεν έχουμε πολύ χρόνο. Σας προβληματίζει και σε όλο αυτό το κλίμα της ανόδου ακροδεξιών δυνάμεων στην Ευρώπη. Σας προβληματίζει; Φοβάστε;
Φυσικά μας προβληματίζει. Όχι, δεν φοβόμαστε, ούτε κλαίμε. Εμείς αντιπαλεύουμε και λέμε ότι και τον φασισμό και όλα αυτά τα μορφώματα που υπονομεύουν ουσιαστικά την πρόοδο του τόπου και την εξέλιξη της κοινωνίας μας θα πρέπει να τσακιστούν από τον ίδιο το λαό και το εργατικό κίνημα.
– Βλέπετε άνοδο στην Ελλάδα.
Ιδιαίτερη όχι, σε σχέση με την Ευρώπη, αν μου λέτε να τα συγκρίνω με άλλες χώρες της Ευρώπης. Και εδώ δεν βλέπω τέτοια άνοδο, ακριβώς γιατί υπάρχει ΚΚΕ, που δυστυχώς δεν υπάρχει εκεί. Εδώ υπάρχει το κόμμα που πάντα χτυπά το καμπανάκι έγκαιρα, που πάντα αντιμετωπίζει τα ζητήματα, που πάει το πρόβλημα στην ουσία του ζητήματος, που είναι το ίδιο το σύστημα που γεννά τέτοιες δυνάμεις, το καπιταλιστικό σύστημα δηλαδή.
– Για το τέλος έχουμε την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Το rebranding του Τσίπρα πέτυχε;
Δεν νομίζω ότι θα το περίμενε ο ίδιος ή ότι του φούσκωναν τα μυαλά άλλοι. Φουσκωμένο μυαλό βέβαια μπορεί να έχει και ο ίδιος, που είναι αρνητικό για έναν πολιτικό πρόσωπο και μάλιστα για έναν ηγέτη, πρώην πρωθυπουργό. Δεν πέτυχε, γιατί και κοντά ήταν η αποτυχία και η βρώμικη δουλειά που έκανε για το σύστημα την περίοδο της διακυβέρνησής του, που γέμισε αυταπάτες τον ελληνικό λαό και αυτό θα το πληρώνει στο διηνεκές κατά την άποψή μου.
Αρνητική ήταν η γνώμη του κόσμου και εξακολουθεί να είναι και για την περίοδο που ήταν αντιπολίτευση, αφού τα χρόνια εκείνα ψήφισε το 65% των νόμων του κ. Μητσοτάκη και ήταν στην ίδια γραμμή πλεύσης ουσιαστικά. Αρνητική ήταν βέβαια και η αναχώρησή του και ό,τι έκανε με το κόμμα του, που το είχε φτάσει να είναι κυβέρνηση και το οδήγησε να γίνει χίλια δυο κομμάτια, “ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα”. Και βέβαια το rebranding, που προσπαθεί να γίνει με τις ίδιες παλιές συνταγές του παρελθόντος και με μια προσπάθεια “αυτοκριτικής” εντός εισαγωγικών, την οποία δεν τη βλέπουμε βέβαια να την κάνει ειλικρινά για ζητήματα, αλλά που κινείται στην ίδια κατεύθυνση με τον κύριο Μητσοτάκη, με άλλα κόμματα του συστήματος αυτού.
Δεν σκέφτεται δηλαδή για κάποια αλλαγή, απλά για να εκτονώσει κάποια λαϊκή δυσαρέσκεια, για να μαζέψει πάλι κάποιες ψήφους και αν θέλετε το κύριο εμπόδιο σε αυτό είναι το ΚΚΕ. Αυτό πρέπει να κατανοήσει ο αριστερός κόσμος, αυτός που νιώθει τέλος πάντων αριστερός και να ενισχύσει το ΚΚΕ.
