Την επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μη στηρίξει για ακόμα μία φοιτητική χρονιά τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να πραγματοποιήσουν τις σπουδές τους επισημαίνει σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ. Όπως αναφέρεται, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη φοιτητική στέγη ως εμπόρευμα, το οποίο έχει παραδοθεί στα χέρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Η ανακοίνωση:
Η κυβέρνηση παραδέχεται ότι σήμερα οι φοιτητικές εστίες καλύπτουν μόλις το 7% των αναγκών και παρουσιάζει ως «στόχο» το 2030 να καλύπτουν το 15%! Για την υπόλοιπη μεγάλη πλειοψηφία των νέων η απάντησή της είναι πανάκριβα ενοίκια και ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη της λαϊκής οικογένειας. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν αυτές τις μέρες χιλιάδες φοιτητές και οι οικογένειές τους, αναζητώντας σπίτι ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εξαγγέλλει 8.609 νέες θέσεις σε εστίες μέσω ΣΔΙΤ, που απέχουν πολύ από τις πραγματικές ανάγκες, παραδίδοντας και τη φοιτητική στέγη ως πεδίο εγγυημένης κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους, αντί να αναλάβει το κράτος την ευθύνη για δημόσια και δωρεάν στέγαση.
Αυτή είναι η άλλη όψη μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τη στέγη ως εμπόρευμα και τη φοιτητική μέριμνα ως «κόστος». Την ίδια πολιτική υπηρέτησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, αφήνοντας χωρίς τις αναγκαίες υποδομές τα δημόσια πανεπιστήμια και χιλιάδες φοιτητές έρμαια της πανάκριβης αγοράς κατοικίας. Άλλωστε, η σύμπλευση της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια επιβεβαιώνει ποια Ανώτατη Εκπαίδευση υπηρετούν: αυτή όπου οι ανάγκες των φοιτητών λογαριάζονται ως «κόστος» και η επιχειρηματική δράση ως «ευκαιρία».
Το ΚΚΕ απαιτεί να παρθούν εδώ και τώρα ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης των φοιτητών και των οικογενειών τους: γενναία αύξηση του στεγαστικού επιδόματος, αξιοποίηση κατάλληλων δημόσιων κτιρίων για τη στέγαση φοιτητών, μέτρα για τα πανάκριβα ενοίκια και, κυρίως, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανέγερσης σύγχρονων, ασφαλών δημόσιων και δωρεάν φοιτητικών εστιών, με αποκλειστική ευθύνη και χρηματοδότηση του κράτους, χωρίς ΣΔΙΤ και ενοίκια.
Κανένας φοιτητής να μη βρεθεί μπροστά στο δίλημμα “σπουδές ή δυσβάσταχτο κόστος για την οικογένεια”.
