Με ατζέντα που ανοίγει όλη τη βεντάλια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τη βαθύτερη εμπλοκή της ντόπιας αστικής τάξης, συνεδρίασε χθες υπό τον πρωθυπουργό το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ).
«Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης έγινε ενημέρωση για τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις», ανακοίνωσε κατόπιν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Παράλληλα ετοιμάζονται για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την επόμενη βδομάδα στις Βρυξέλλες, που ανάμεσα στα θέματά της είναι το Ουκρανικό (και οι αντιθέσεις εντός του ευρωατλαντικού άξονα για τη χρήση «παγωμένων» ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση του Κιέβου), η Μέση Ανατολή, η διεύρυνση της ΕΕ, όπως και η «Γεωοικονομία και ανταγωνιστικότητα».
Συζητήθηκε επίσης η προμήθεια του ισραηλινού πυραυλικού συστήματος PULS, η οποία εγκρίθηκε σε συνεδρίαση την προηγούμενη Πέμπτη στην Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής. Δρομολογείται διακρατική συμφωνία με το Ισραήλ για αγορά 36 τέτοιων συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού, έναντι περίπου 650 εκατ. ευρώ. Σε επόμενη φάση αναμένεται να εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ το επόμενο τέτοιο «πακέτο» από Ισραήλ, αντιαεροπορικά και αντιβαλλιστικά συστήματα «David’s Sling», «Barak MX» και «Spyder», κόστους ελαφρώς κάτω των 3 δισ. ευρώ. Οπως λέγεται, οι αγορές αυτές θα ανοίξουν δρόμο για παραχώρηση στην Ουκρανία κι άλλων συστημάτων από το ελληνικό οπλοστάσιο, π.χ. των ανατολικοευρωπαϊκής προέλευσης αντιαεροπορικών OSA-ΑΚ ή των TOR-M.
Στο χθεσινό ΚΥΣΕΑ εγκρίθηκε και η παράταση υποστήριξης των μαχητικών «Rafale», με συνολικό κόστος που υπολογίζεται περίπου στα 500 εκατ. ευρώ, διασφαλίζοντας την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα έως το 2029.
Τέλος, έγινε ενημέρωση για την «καινοτομία» στις Ενοπλες Δυνάμεις, κομμάτι της οποίας είναι και το περιλάλητο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Αμυνας που κατ’ εντολή ΝΑΤΟ και ΕΕ αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευέλικτου εκστρατευτικού σώματος, διαθέσιμου να πολεμήσει σε όποιο σημείο του πλανήτη απαιτηθεί, ενώ ταυτόχρονα καθηλώνει βαθμολογικά και μισθολογικά τους υπαξιωματικούς.
Θησαυρίζει το κεφάλαιο
Εγινε επίσης «ενημέρωση» για το «σχέδιο αξιοποίησης» του ευρωενωσιακού προγράμματος SAFE και συζητήθηκε το «επενδυτικό σχέδιο» για τα «αμυντικά» προγράμματα μέσω του SAFE, το οποίο έχει ζητήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την ελληνική πλευρά. Σημειωτέον, μετά την υποβολή της ελληνικής πρότασης η Κομισιόν με επιστολή της στις 5/12 ζήτησε επανυποβολή της, ώστε η κυβέρνηση να περιοριστεί στη διεκδίκηση δανείων ύψους 787 εκατ. ευρώ, έναντι των δανείων ύψους 1,24 δισ. ευρώ που διεκδίκησε με την πρότασή της στις 29/11. Την 1/12 η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι έχει λάβει 19 εθνικά σχέδια επενδύσεων, μεταξύ τους και το ελληνικό, και ανακοίνωσε ότι η ανάλυση και αξιολόγησή τους θα διαρκέσει καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη, ενδεχομένως και περισσότερο. Εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση (σε μια διαδικασία – χοντρό παζάρι), η Επιτροπή θα ζητήσει από το Συμβούλιο της ΕΕ την έγκριση κάθε εθνικού σχεδίου, ώστε να προχωρήσει η πρώτη εκταμίευση.
Σε αυτό το πλαίσιο, και καθώς μπίζνες και πολεμική προπαρασκευή πάνε μαζί, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας μιλώντας προχθές το βράδυ σε τακτική συνεδρίαση του ΔΣ του ΕΒΕΑ έταξε μπόλικο «ψητό» στο κεφάλαιο: «Εγκρίθηκε δωδεκαετής προϋπολογισμός εξοπλιστικών (…) και στην πραγματικότητα εικοσαετής, γιατί συνοδεύεται και με άλλο προγραμματισμό και για τα επόμενα οκτώ χρόνια», είπε, προσθέτοντας ότι έτσι υπάρχει «ορατότητα και σε όποιον θέλει να επενδύσει», όπως και ότι δίνεται η δυνατότητα για πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό μέσα από την «απόδειξη πωλήσεων» προς τις Ενοπλες Δυνάμεις.
Την ίδια ώρα η Ενωση Ελληνικών Ναυπηγείων εξέδωσε ανακοίνωση εκφράζοντας την «έντονη διαμαρτυρία» της για τον αποκλεισμό της πρότασης του μέλους της, Ομίλου ONEX, από την επικαιροποιημένη λίστα προγραμμάτων που προωθεί η Ελλάδα προς χρηματοδότηση μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού SAFE, σε μια φάση όπου τα αρπακτικά τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοπάρει ζεστό παραδάκι.
Αλλωστε ο ίδιος ο Δένδιας, μιλώντας χθες το πρωί στο ετήσιο συνέδριο της SAP, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και απαντώντας σε επισήμανση πως «η Ευρώπη φαίνεται ότι μπαίνει σε μια νέα φάση αμυντικής θωράκισης», έβαλε θέμα ότι «η Ευρώπη είναι πάρα πολύ πίσω» και «δεν προλαβαίνει οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια να εξελιχθεί, ας πούμε μέχρι το 2030 που ο κανονισμός SAFE λέει», διαμαρτυρόμενος εκ μέρους της αστικής τάξης για το ότι «τέτοιες αντιμετωπίσεις του “εδώ και τώρα”» ευνοούν συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς ομίλους, που έχουν ήδη δυνατότητα παραγωγής.
Ταυτόχρονα, δεν παρέλειψε να επαναλάβει τα περί «αυτοθυσίας», λέγοντας ότι «η Ευρώπη αν θέλει σοβαρά να αντιμετωπίσει την πρόκληση (…) πρέπει να βάλει έναν μακροπρόθεσμο προγραμματισμό και κυρίως να αλλάξει την κουλτούρα της, να δημιουργήσει μια κουλτούρα αυτοθυσίας», ώστε «να κάνουμε το αυτονόητο για κάθε προηγμένη κοινωνία, να μπορούμε να υπερασπίσουμε τις αρχές και τις αξίες για τις οποίες υπάρχουμε». Τις «αξίες» του κυνηγιού του κέρδους, μπροστά στο οποίο θυσιάζουν και τις ζωές των λαών.
Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»
