Η FIR αποχαιρετά με μεγάλο σεβασμό τον σύντροφο Χρήστο Τσιντζιλώνη

Ανακοίνωση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αγωνιστών της Αντίστασης (FIR):

«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του συντρόφου μας Χρήστου Ν. Τσιντζιλώνη.

Γεννήθηκε το 1932 στο χωριό Σαμαρίνα Γρεβενών. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην πόλη του και σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται.

Την άνοιξη του 1944, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, έγινε μέλος των «Αετόπουλών» (ομάδες παιδιών και εφήβων από 8 έως 15 ετών που βοηθούσαν στο έργο της ΕΠΟΝ) και στη συνέχεια μέλος της ίδιας της ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων). Κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου πολέμησε ως σύνδεσμος στα πρώτα τάγματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στη Δυτική Μακεδονία.

Το καλοκαίρι του 1947 κατέφυγε στην Αλβανία, όπου το φθινόπωρο του 1948 παρακολούθησε δίμηνο παιδαγωγικό μάθημα στη Σκόδρα, που οργανώθηκε από την «Επιτροπή Βοήθειας Παιδιού», υπό την προεδρία του Πέτρου Κόκκαλη.

Τον Δεκέμβριο του 1948, μαζί με μια ομάδα παιδιών, μετακόμισε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας, όπου συνέχισε να εργάζεται ως λαϊκός δάσκαλος σε σχεδόν όλα τα νηπιαγωγεία για παιδιά προσφύγων, διδάσκοντας ελληνική γλώσσα, ιστορία και γεωγραφία. Ήταν ο πρώτος διευθυντής του σχολείου στο χωριό Μπελογιάννης.

Τον Φεβρουάριο του 1953, αφού πέρασε τις εξετάσεις του τετραετούς Κέντρου Ουγγρικής Διδασκαλίας, έλαβε το πτυχίο του δασκάλου με άριστα και τον Ιούλιο του 1956 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Σχολή Juhász Gyula του Πανεπιστημίου του Σέγκεντ (Szeged), λαμβάνοντας το πτυχίο του καθηγητή Ιστορίας.

Εργάστηκε για περισσότερα από 20 χρόνια στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία. Δίδαξε ελληνική γλώσσα, λογοτεχνία, ιστορία και γεωγραφία στα παιδιά των πολιτικών προσφύγων.

Το 1952, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ). Το 1972, με απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, τοποθετήθηκε επικεφαλής ενός από τα Τμήματα Πολιτικής Καθοδήγησης της ΚΕ του ΚΚΕ, με έδρα το Βουκουρέστι.

Μετά τον επαναπατρισμό του (Δεκέμβριος 1975), εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ριζοσπάστης. Παράλληλα, έγινε μέλος του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ). Το 1983, έγινε μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνου για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Έχει διεξάγει μελέτες και έρευνες για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, καθώς και για το εργατικό κίνημα, ως συγγραφέας και επιμελητής πολυάριθμων βιβλίων.

Ως εκπρόσωπος της ΠΕΑΕΑ, ήταν μέλος του κορυφαίου οργάνου της FIR, όταν ξεκινήσαμε την αναδιοργάνωση το 2003. Ως αντιπρόεδρος ανέλαβε την ευθύνη του έργου της FIR για αρκετά χρόνια. Για αυτή του τη δραστηριότητα και τις ιστορικές του έρευνες, η FIR τον τίμησε με το Βραβείο Michel Vanderborght 2023.

Μέχρι τον θάνατό του ήταν μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και πρώην πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών της Ελληνικής Αντίστασης – Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ). Έχει τιμηθεί από την Εθνική Αυτοδιοίκηση των Ελλήνων στην Ουγγαρία με αναμνηστικό δίπλωμα και την τιμητική πλακέτα «Έλλη Αλεξίου».

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στα μέλη της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Η FIR θα τον θυμάται με μεγάλο σεβασμό.»