Δημοσιεύουμε επιστολή της Σούλας Φανιουδάκη, δισέγγονης και συγγενών του Χριστακόπουλου Δημήτρη – Διομήδη, εκτελεσμένου με τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής.
«Μόνο ρίγη συγκίνησης και δέος μπορεί να νοιώσει κανείς, αντικρίζοντας τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, μέσα από το φωτογραφικό υλικό που αποθανατίζει τις τελευταίες ηρωϊκές στιγμές των 200 συντρόφων μας που έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για τα ιδανικά τους.
Από την μέρα που δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες, πιάνω τον εαυτό μου, να ψάχνει με αγωνία να δει μήπως διακρίνει ανάμεσα στα πρόσωπα των συντρόφων που απεικονίζονται και του προπάππου μου. Αντίστοιχα την ίδια αγωνία και τα ίδια συναισθήματα έχει και η υπόλοιπη οικογένειά μου ο αδερφός μου, Γιώργος Φανιουδάκης, κάτοικος μάλιστα του Δήμου Χαϊδαρίου, αλλά και τα εγγόνια του η μαμά μου δηλαδή, Ευδοκία Χριστακοπούλου και ο αδερφός της, Κώστας Χριστακόπουλος. Έχουμε την τιμή να είμαστε απόγονοι ενός από τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής από τους ναζί, του Χριστακόπουλου Δημήτρη – Διομήδη.
Με αυτές τις φωτογραφίες ήρθε και ζωντάνεψε όλη αυτή η μεγάλη και συγκλονιστική ιστορία του προπάππου μου, που ο παππούς μου Διονύσης Χριστακόπουλος (γιος του εκτελεσμένου, αετόπουλο), μου εξιστορούσε σαν παραμύθι τότε στη παιδική μου ηλικία, στις βόλτες που πηγαίναμε στο Πεδίον του Άρεως και ξαπλωμένοι πάνω στο γρασίδι, μου διηγούταν τις στιγμές που σημάδεψαν και συγκλόνισαν την ζωή του ίδιου και του πατέρα του. Είναι πάρα πολλά αυτά που χαράχτηκαν στη μνήμη μου από τότε, που με έκαναν σήμερα να βαδίζω στον ίδιο δρόμο, να παλεύω για τα ίδια ιδανικά με βασικό καθήκον τον αγώνα για την ανατροπή αυτού του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά, ξεριζωμό και την οικοδόμηση ενός ανώτερου, του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού!
Μέσα από αυτές τις φωτογραφίες αποτυπώνεται η αγέρωχη στάση τους, η λεβεντιά τους! Στάθηκαν με το κεφάλι ψηλά, με χαμόγελο και με υψωμένες τις γροθιές απέναντι στον θάνατο και τον νίκησαν! Αυτές οι φωτογραφίες αποδεικνύουν την αλύγιστη στάση τους! Είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί πλέον να αμφισβητήσει, γι’ αυτό και ενοχλήθηκαν κάποια θρασύδειλα, φασιστοειδή φίδια που αμέσως ξετρύπωσαν από τα λαγούμια τους για να βανδαλίσουν το μνημείο με τα ονόματα των 200 κομμουνιστών, εκτελεσμένων της Καισαριανής. Βλέπεις ξύπνησαν και αυτών οι μνήμες και κατάλαβαν ότι όσο και να θέλουν να παραχαράξουν και να θάψουν την ιστορία οι 200 είναι ακόμη ζωντανοί και δεν τους αφήνουν. Γιατί όποιος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, για την απελευθέρωση και το δίκιο του λαού, δεν πεθαίνει ποτέ. Αυτό φοβούνται περισσότερο από όλα, γιατί οι 200 έχουν αφήσει σπορά!
Παίρνουμε δύναμη και εμπνεόμαστε ακόμη περισσότερο από τους 200 αλύγιστους συντρόφους μας που η αταλάντευτη στάση τους και η θυσία τους μας κληροδοτεί περηφάνια αλλά και ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε, να γίνουμε αντάξιοί τους, να γίνουμε πιο ικανοί και πιο δυνατοί στις μάχες του σήμερα, όπου με όπλο το Πρόγραμμά μας να φτάσουμε τον αγώνα ως την τελική νίκη, τον σοσιαλισμό- κομμουνισμό!
Και εγώ και η οικογένειά μου μαζί με το δέος και τη συγκίνηση που νοιώθουμε εκφράζουμε την επιθυμία αυτά τα ντοκουμέντα να πάνε εκεί που ανήκουν. Δηλαδή στον λαό, στο ΚΚΕ και στους δήμους Χαϊδαρίου και Καισαριανής ώστε να αναδειχτούν, να αξιοποιηθούν να είναι προσιτά στον κόσμο και στη νεολαία!.
Βιογραφικό σημείωμα του Χριστακόπουλου Δημήτρη – Διομήδη
Ο Χριστακόπουλος Δημήτρης – Διομήδης, γεννήθηκε το 1904 ή 1905, στην Ζαχάρω Πύργου. Από την ηλικία των 12 ετών ο πατέρας του τον έδιωξε από το σπίτι λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων κι έτσι κατέληξε στη Μεσσηνία. Γνώρισε και παντρεύτηκε την Ευδοκία Καρακατσάνη, μικρασιάτισα προσφυγοπούλα από την Σμύρνη και έκανε μαζί της 4 παιδιά. Ήταν κομμουνιστής και συνδικαλιστής, γραμματέας της οινοπνευματοποιϊας Ζαν Κερού, όπου δούλευε σαν εργοδηγός, βαρελάς. Μάλιστα ο Γερμανός Διοικητής του στρατόπεδου Χαϊδαρίου του είχε ζητήσει να του φτιάξει ένα μικρό βαρελάκι.
Εξορίστηκε στην Ακροναυπλία από την Μεταξική δικτατορία, ενώ στις 23 Απριλίου 1942 μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Λαρίσης και στη συνέχεια στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και εκτελέστηκε την 1η Μάη του 1944 στην Καισαριανή. Από τον Ερυθρό Σταυρό μας ενημέρωσαν μετά την εκτέλεση του ότι από τα βασανιστήρια και το πολύ ξύλο είχε χάσει την ακοή του.
Την είδηση της εκτέλεσης του την έμαθε η οικογένειά του μια μέρα μετά, όπου από μαρτυρία του παππού μου και γιού του λίγες μέρες μετά τους έστειλαν τα ρούχα του και τα πράγματά του. Η γυναίκα του μόλις είδε το δέμα λιποθύμησε κι έτσι το άνοιξε ο γιος του, όπου μέσα στα ρούχα του βρήκε μια φωτογραφία της γυναίκας του με τη μικρή του κόρη που είχε τζάμι και ήταν κολλημένη με μονωτική ταινία. Επάνω έγραφε: ”Δημήτρης Χριστακόπουλος 1 Μάη ΄44, μας πάνε για εκτέλεση”.
Σούλα Φανιουδάκη, δισέγγονη Χριστακόπουλου Δημήτρη – Διομήδη, μέλος του Γραφείου της Τομεακής Επιτροπής Ηρακλείου του ΚΚΕ».
Από 902.gr
