Η αστική τάξη της Ελλάδας και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι καλωσορίζουν τον υπουργό
Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, κύριο εκφραστή της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής
της ισχυρότερης μέχρι στιγμής ιμπεριαλιστικής χώρας που επιχειρεί να διατηρήσει την
πρωτοκαθεδρία με όλα τα μέσα: πολεμικά, οικονομικά, εμπορικά και πολιτικά, χωρίς να
υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσά τους. Τα όρια είναι δυσδιάκριτα και το ένα μέσο
μετατρέπεται στο άλλο, ή και συνυπάρχει με άλλο σε μια συνεχή εναλλαγή.
Στόχος της ελληνικής αστικής τάξης είναι να επωφεληθεί βραχυπρόθεσμα και ίσως
μεσοπρόθεσμα από τις πολεμικές συρράξεις στην Ευρώπη και στην Εγγύς και Μέση Ανατολή,
την αλλαγή στην προέλευση ενεργειακής τροφοδοσίας της ΕΕ (Ρωσία/ΗΠΑ) καθώς και τη
χάραξη νέων εναλλακτικών ενεργειακών δρόμων. Ο τρόπος είναι δεδομένος εδώ και μια
δεκαετία: ολόπλευρη ταύτιση με τα γεωπολιτικά σχέδια των ΗΠΑ και μετατροπή της χώρας σε
στρατιωτική, λογισμική βάση των ΗΠΑ καθώς και σε βασικό ενεργειακό διακομεταμιστικό
σταθμό. Παράπλευρα μέτρα η συμμαχία με το βασικό αντιπρόσωπο των ΗΠΑ στην περιοχή
μας, το Ισραήλ, η πολύπλευρη υποστήριξη της Ουκρανίας και η συμμετοχή στις στρατιωτικές
επιχειρήσεις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ και της παραπαίουσας ΕΕ στην Ερυθρά θάλασσα και την Αραβική
χερσόνησο.
Όλα αυτά είναι, θα μπορούσε να πει κανείς, φυσικά για την ελληνική αστική τάξη που με τις
μεταπρατικές της καταβολές είναι έτοιμη να μυριστεί άμεσα τις ευκαιρίες για μεγάλα κέρδη.
Το κεφάλαιο για το δικό του εγωιστικό συμφέρον βάζει τη χώρα και το λαό μας σε μεγάλους
κινδύνους και υποδέχεται ως σωτήρα/αρχηγό τον Μάρκο Ρούμπιο. Και όπως πριν από εκατό
και κάτι χρόνια τις βαφτίζει «Μεγάλη Ιδέα». Δεν είναι το ίδιο όμως για όλους τους άλλους, που
όπως και τότε δεν έχουν να κερδίσουν τίποτε άλλο από καταπίεση, ακρίβεια, ανασφάλεια και
– κανείς δεν το εύχεται – καταστροφές και θανάτους.
Για μας ο Μάρκο Ρούμπιο δεν είναι καλοδεχούμενος. Για τους φίλους της Κούβας και για κάθε
προοδευτικό άνθρωπο είναι το απεχθές πρόσωπο του αχαλίνωτου ιμπεριαλισμού και ένας
από τους πιο λυσσαλέους εχθρούς του κουβανικού λαού και της Επανάστασής του. Είναι
βασικός πολιτικός εκπρόσωπος της μαφίας του Μαϊάμι και η γενοκτονική πολιτική που
προωθεί απέναντι στην Κούβα είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Το μίσος του καθώς και
το διαχρονικό μίσος της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ για την Επανάσταση, μοιάζει με τη
λυσσαλέα οργή του αρπακτικού που βλέπει να του παίρνουν τη λεία από το στόμα, όπως
έκανε η Κουβανική Επανάσταση απελευθερώνοντας τον κουβανικό λαό από τα δεσμά των
ΗΠΑ, των αμερικανικών μονοπωλίων, της αμερικανικής μαφίας, της δικτατορίας του Μπατίστα
και των οργάνων της.
Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος Φιλίας και Αλληλεγγύης
