Just in

Όλα τα νέα
Imerodromos logo
 

Δίκη για το έγκλημα των Τεμπών: Ο εφιάλτης των επιζώντων ζωντανεύει ξανά

Με συγκλονιστικές μαρτυρίες, οι οποίες αποτυπώνουν τον ζωντανό εφιάλτη που βίωσαν από τη στιγμή της σύγκρουσης και βιώνουν μέχρι σήμερα..

Πρόσθεσε τον Ημεροδρόμο στην Google

Με συγκλονιστικές μαρτυρίες, οι οποίες αποτυπώνουν τον ζωντανό εφιάλτη που βίωσαν από τη στιγμή της σύγκρουσης και βιώνουν μέχρι σήμερα όσοι κατάφεραν να σωθούν, εξελίσσεται η κύρια δίκη για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών, η οποία διεξάγεται στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας. Οι ανατριχιαστικές καταθέσεις αποκαλύπτουν την πλήρη εγκατάλειψη θυμάτων και τραυματιών από το κράτος, ξεσκεπάζουν ότι δεν έγινε καμία οργανωμένη επιχείρηση διάσωσης, αντίθετα οι επιβάτες πάλεψαν μόνοι τους για να σωθούν, βοηθώντας ο ένας τον άλλον.

Η χθεσινή διαδικασία ξεκίνησε με ανάγνωση επιστολής της Ανδρομάχης Αδαμίδου, αδελφή της Αναστασίας, που έχασε την ζωή της στη σύγκρουση. «Δεν αντέχουμε να σταθούμε ενώπιόν σας, μας πνίγει ο πόνος», ανέφερε στην επιστολή της, ζητώντας από το δικαστήριο την τιμωρία των ενόχων.

Στη συνέχεια κατέθεσε η 22χρονη Αικατερίνη Αντωνοπούλου, η οποία ταξίδευε στο δεύτερο βαγόνι, και περιέγραψε πώς βίωσε τη σύγκρουση: «Στην αρχή ένιωσα ένα δυνατό ταρακούνημα. Λίγα δευτερόλεπτα μετά έσβησαν τα φώτα, βρεθήκαμε στον αέρα. Το βαγόνι γύρισε και στη συνέχεια, λόγω του χτυπήματος, ανασηκώθηκε και χτυπήσαμε στο έδαφος. Η φωτιά ήταν πολύ δυνατή, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να απεγκλωβιστώ. Βγήκα τελευταία από το βαγόνι. Όταν τελικά τα κατάφερα, έπειτα από πτώση, έσπασα τον αγκώνα μου».

Στο δεύτερο βαγόνι επέβαιναν και τα αδέρφια Βασίλειος Μηνάς και Αικατερίνη Μηνά. «Άκουσα σε κάποια φάση ένα μπαμ και πετάχτηκα πάνω στον αδερφό μου. Προσπάθησε να με κρατήσει, αλλά μετά αρχίσαμε να πεταγόμαστε ο ένας πάνω στον άλλον και απλά να βλέπουμε φωτιά από πάνω μας. Βλέπαμε τη φωτιά να έρχεται. Θυμάμαι να ακούω ουρλιαχτά και φωνές. Υπήρχε ένας πανικός, υπήρχαν άτομα κάτω αναίσθητα, άτομα που προσπαθούσαν να βοηθήσουν», κατέθεσε η Αικ. Μηνά, ενώ ο αδερφός της ανέφερε: «Πηδήξαμε από το βαγόνι σε ένα στρώμα από βαλίτσες που είχαμε κάνει. Κάποιοι δεν είχανε τις αισθήσεις τους. Μας ένοιαζε να φύγει ο κόσμος από τη φωτιά».

Η Σταυρούλα Καψάλη, που επέβαινε στο έκτο βαγόνι, κατέθεσε ότι «προσπαθούσε ο κόσμος να σπάσει τα τζάμια για να βγούνε, γιατί η πόρτα δεν άνοιξε αμέσως. Άρχισε να έρχεται καπνός, μετά από 5 – 10 λεπτά άνοιξε η πόρτα».

«Θυμάμαι έναν μεγάλο κρότο, ένα μεγάλο μπαμ. Να χτυπάω από το ταρακούνημα στο κεφάλι και στο γόνατο. Ήταν σαν ταινία τρόμου. Άκουγα φωνές “θα πεθάνουμε, θα πεθάνουμε”», κατέθεσε ο Κυριάκος Μπουσνάκης, που επέβαινε στο πέμπτο βαγόνι.

Η Ευδοκία Τσαπάρη, επιβάτιδα του τρίτου βαγονιού, κατέθεσε: «Ήταν ένα έντονο φρενάρισμα, ένα δεύτερο φρενάρισμα και λίγο πριν ολοκληρωθεί έφυγε και άρχισε να σέρνεται. Σπάσανε τα τζάμια, μπήκε μέσα καπνός και σκόνη από το χώμα. Δεν είχαμε φως και ακούσαμε τον κόσμο να φωνάζει “βοήθεια, βγάλτε μας, έχουμε εγκλωβιστεί”. Έβλεπα τον καπνό και άκουγα βοήθεια. Αυτό το “βοήθεια” δεν θα σβηστεί από το μυαλό μου».

Τέλος, η Καλλιόπη Παναγιωτίδου, που επέβαινε στο έκτο βαγόνι, σημείωσε: «Θυμάμαι να κοιτάω το κινητό μου και να χτυπάω το κεφάλι στο παράθυρο. Εμπαινε ένας μαύρος πυκνός καπνός και η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Δεν υπήρχε καμία βοήθεια από κανέναν. Φτιάξαμε μια ανθρώπινη αλυσίδα για να βοηθήσουμε τον κόσμο να ανέβει στον δρόμο».

Από 902.gr

Σχετικά θέματα

Post
Filter