Η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι ένα ακόμα θέμα για να γεμίζουν τηλεοπτικό χρόνο τα κανάλια όταν θρηνούμε ένα ακόμα θύμα. Είναι πάντα εδώ. Στο σπίτι. Στη δουλειά. Στον δρόμο.
Το τραγούδι αυτό είναι για εκείνες που ο κίνδυνος έχει τα κλειδιά τού σπιτιού τους.
Για εκείνες που για όλα πάντα φταίνε. Για τις φοβισμένες. Για τις θαρραλέες. Για τις δολοφονημένες.
Ως εδώ.
Καμία ανοχή. Καμία μόνη.
Δεν είσαι μόνη / Το αίμα στο στόμα – Σταμάτης Μορφονιός
Στίχοι :
Σε είπαν μπελά και πειραγμένη από κούνια
μα εσύ όμως μέσα σου βαφτίστηκες φουρτούνα
έχεις σημάδια στο κορμί και τη ψυχή
μιλάς για όσα έχεις ζήσει κι έχεις δει.
Ξέρεις πώς είναι να σου λένε υπομονή
πως δεν μπορεί … κάτι θα του ‘κανες και εσύ
πως όλα ήτανε κάποια κακιά στιγμή
να μη μιλάς γιατί ο κόσμος τι θα πει.
Για όσες κύλησε το αίμα τους στο στόμα
για όσες κρύβουν μελανιές πάνω στο σώμα
για αυτή που σφίγγει τα κλειδιά όταν είναι μόνη
αν δε γυρίσει απόψε κάψτε όλη τη πόλη.
Ξέρεις πώς είναι ένα χέρι που χτυπάει
και πώς παγώνει η ψυχή όταν πονάει
ξέρεις τί γεύση έχει το αίμα σου στο στόμα
πόσο κρατάνε οι μελανιές πάνω στο σώμα.
Και εσύ που μπέρδεψες το θύμα με το θύτη
ξέρω πως άκουγες από το δίπλα σπίτι
μα που να μπλέκεις είπες τώρα με όλα αυτά
βάλε τη τηλεόραση πιο δυνατά.
Καχύποπτα τη κοιτάς που ξεσπάει
και αποδείξεις ζητάς που πονάει
μήπως το “όχι” της σήμαινε “ναι”
κι άμα φορούσε βαθύ ντεκολτέ.
Μήπως του μίλησε άσχημα είπες
και της ζητάς να απολογηθεί
κατηγορούμενη σε ψευτοδίκες
λες και το έγκλημα το έκανε αυτή.
Πέρα απ’ τη μύτη σου ο κόσμος αλλάζει
μα δεν αλλάζεις καημένε μου εσύ
το στόμα σου όση χολή και αν στάζει
σπάει ο φόβος και σπάει η σιωπή.
Είναι αδερφές μου όσες κατοίκησαν τη χώρα των δακρύων
και όσες πέρασαν σπασμένες από πόρτες ψυχιατρείων
κουμπωμένες χούφτες χάπια για να βγάλουν τη βραδιά
πονάει το σώμα κι η ψυχή όμως δεν βγάζουν τσιμουδιά.
Είναι αδερφές μου όσες κατάφεραν να ρίξουν το κελί
και να μιλήσουν για τη βία δίχως φόβο και ντροπή
είναι αδερφές μου όσες αντέχουνε ακόμα
είναι αδερφές μου όσες βρίσκονται στο χώμα.
Είναι αδερφές μου όσες βάφουνε ακόμα τα σημάδια
κι όσες πέφτουνε για ύπνο να γλυτώσουν τα σκοτάδια
θέλω μόνο να σας πω δεν είστε οι μόνες
θέλω μονάχα να σας πω δεν είστε μόνες.
Για όσες κύλησε το αίμα τους στο στόμα
για όσες κρύβουν μελανιές πάνω στο σώμα
για αυτή που σφίγγει τα κλειδιά όταν είναι μόνη
αν δε γυρίσει απόψε κάψτε όλη τη πόλη.
Στίχοι – Μουσική: Σταμάτης Μορφονιός
Ενορχήστρωση – Μίξη – Mastering : Σταμάτης Μορφονιός
