Ξεκίνησε σήμερα το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ), με τη μαζική συμμετοχή εκλεγμένων αντιπροσώπων από δεκάδες σωματεία της Αθήνας, σχεδόν 1.500 αντιπρόσωποι, το μαζικότερο των τελευταίων 13 ετών, αναδεικνύοντας την έντονη αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων εν μέσω βαθιάς επίθεσης από κεφάλαιο, κυβέρνηση και ΕΕ. Το συνέδριο θα ολοκληρωθεί αύριο Κυριακή.
Τις προηγούμενες μέρες, οι εργαζόμενοι απέτρεψαν με κινητοποιήσεις και αποφάσεις σωματείων τον σχεδιασμό των παρατάξεων ΝΔ (ΔΑΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ), ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) και ΣΥΡΙΖΑ για ηλεκτρονικό «συνέδριο-παρωδία», που θα απέκλειε τη ζωντανή συζήτηση και διαπάλη.
Από την πρώτη στιγμή οι δυνάμεις της ΔΑΣ όχι απλά κατήγγειλαν αυτές τις μεθοδεύσεις, αλλά οι ελεγμένοι αντιπρόσωποι στο Συνέδριο με πλήθος παρεμβάσεών τους απαίτησαν να γίνει κανονικό, πραγματικό Συνέδριο, ενώ απηύθυναν κάλεσμα σε όλους τους αντιπροσώπους να είναι κανονικά στις θέσεις τους στο συνέδριο και να ακυρώσουν στην πράξη την αθλιότητα.
Δεκάδες άλλωστε ήταν τα συνδικάτα από όλη την Αθήνα που αντέδρασαν άμεσα, ξεκαθαρίζοντας ότι κάνουν υπόθεσή τους τη διεξαγωγή του συνεδρίου, ότι δεν θα περάσει η προσπάθεια των δυνάμεων των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕΑΡ για Συνέδριο στα «μουγκά». Και δεν πέρασε!
Κάτω από το βάρος λοιπόν της κατακραυγής, την Παρασκευή το πρωί τα «μάζεψαν» άρον άρον και το Συνέδριο θα γίνει κανονικά, χωρίς καμία ηλεκτρονική συζήτηση!
Το διακύβευμα του συνεδρίου είναι αν θα γίνει το ΕΚΑ πραγματικό στήριγμα των σωματείων, οργανώνοντας ισχυρούς ταξικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, την ακρίβεια, τα εργοδοτικά εγκλήματα, τη φτώχεια και τον πόλεμο, ή θα παραμείνει όργανο υποταγής και κοινωνικού εταιρισμού;
Οι δυνάμεις της Δημοκρατικής Αγωνιστικής Συνεργασίας (ΔΑΣ) καλούν σε ενότητα και σύγκρουση με την κερδοφορία των μονοπωλίων, απορρίπτοντας τον «ρεαλισμό» στα όρια των κερδών των ομίλων, που οδηγεί σε σήψη, συναλλαγές και αποξένωση από τους εργαζόμενους, όπως φάνηκε από τις πρόσφατες αποκαλύψεις γύρω από την ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Η πείρα των τελευταίων ετών –9 απεργίες τα τελευταία 8 χρόνια, μαζικές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό, απεργίες λιμενεργατών ενάντια στον πόλεμο, αγώνες ενάντια στην εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς– δείχνει ότι όταν τα σωματεία οργανώνονται, έχουν δύναμη. Η ΔΑΣ υπήρξε πρωτοπόρα σε αυτούς τους αγώνες, στηρίζοντας νέα σωματεία, αναζωογονώντας άλλα και οργανώνοντας αλληλεγγύη με αγρότες, φοιτητές και αυτοαπασχολούμενους.
Σε μια εποχή πολέμων, προσφυγικών τραγωδιών, ακρίβειας, εξοντωτικών ωραρίων και εργοδοτικών εγκλημάτων, χρειάζεται ΕΚΑ ανοιχτό, μαχητικό, που θα διεκδικεί 7ωρο-5ήμερο, ουσιαστικές αυξήσεις, Υγεία-Ασφάλεια, δημόσιες υπηρεσίες, στέγη, όχι εμπλοκή σε πολέμους.
Με ισχυρή ΔΑΣ, το ΕΚΑ μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια των εργαζομένων, μετατρέποντας την οργή σε οργανωμένη δύναμη ανατροπής.
