Το νέο βιβλίο της Ελευθερίας Κόλλιας, «Μια επίσκεψη για τον Κλέωνα», ο Κλέων ιδιοκτήτης γραφείου τελετών στα «δύσκολα χρόνια» της καραντίνας είναι μια νουβέλα με δυνατή σάτιρα που προκαλεί κλαυσίγελο.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει

τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 7:30 μ.μ.

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Β. Σοφίας και Κόκκαλη 1),

Αίθουσα Διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής»

Το βιβλίο παρουσιάζουν οι

Μιχαέλα Αντωνίου, σκηνοθέτης, συγγραφέας, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου του Λονδίνου, EΔIΠ Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του EKΠA,

Δημήτρης Δημητρόπουλος, Σύμβουλος Εκπαίδευσης, Διδάκτωρ Φιλολογίας.

Την εκδήλωση συντονίζει ο

Άγγελος Γέροντας, Νευρολόγος, συγγραφέας, Κοσμήτορας της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η

Στέλλα Παπαδημητρίου, ηθοποιός.

Στη μουσική θα είναι οι:

Ηρώ Στεργίου, Πιάνο

Βλάσσης Τσιάμας, Τραγουδιστής/Performer.

Θα ερμηνεύσει η Ελευθερία Κόλλια.

« –Αχ, μπαμπά. Έστω μπροστά μου μην παίζεις θέατρο. Αν ήταν στο χέρι σου, θα προτιμούσες όλος ο κόσμος να ’ταν πεθαμένος. Θα τον σκότωνες ο ίδιος αν το ’χες μέσα σου!

[…] Καμιά φορά χρειάζονται μερικά δέκατα του δευτερολέπτου για ν’ αλλάξουν τη ροή της σκέψης ενός ανθρώπου, ακόμη και την πορεία του πεπρωμένου του. Για τον Κλέωνα εκείνα τα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν ξεκάθαρα απ’ τα πιο καθοριστικά […] Είχε να παγώσει έτσι από τότε που τον τράβηξαν φωτογραφία στο γάμο του. Και έπειτα, η πικρή αλήθεια είναι πως τέτοια έκφραση έμπνευσης είχε να χαραχτεί σε ανθρώπινο πρόσωπο από τότε που ο Μικελάντζελο συνέλαβε την Καπέλα Σιξτίνα ή ο Νεύτωνας έφαγε το μήλο στο κεφάλι, ανακαλύπτοντας τη βαρύτητα.

– Πώς το ’πες; ψέλλισε ταραγμένος».

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Το νέο βιβλίο της ταλαντούχου συγγραφέως Ελευθερίας Κόλλια δεν κινείται στα μονοπάτια των προηγούμενων. Υπάρχει, βέβαια ένα νήμα σύνδεσης με τα προηγούμενα και αυτό είναι η ευρηματικότητα και η πρωτοτυπία, που σε συνδυασμό με την εικονοπλαστική της ικανότητα μετατρέπουν τα έργα της σε αξιόλογες λογοτεχνικές προτάσεις.

Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με μια μαύρη κωμωδία, σε μορφή νουβέλας. Ένας ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, σε κάποια επαρχιακή πόλη, αντιμετωπίζει το φάσμα της οικονομικής καταστροφής, καθώς παρά τις… προσδοκίες που γέννησε η καραντίνα, οι γενικότερες συνθήκες ζωής στην επαρχία οδηγούν τους θανάτους σε μείωση, το επάγγελμα σε ύφεση και τον ήρωα σε απόγνωση. Δύο κρίσιμες «στιγμές», μια μεταφυσική και μια υπαρκτή, καθορίζουν την πλοκή του έργου: Η πρώτη είναι η απόφαση του ήρωα να αρχίζει αυτός να σκοτώνει ανθρώπους που βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της ζωής τους, για να ανανεωθεί η… πελατεία του, και η δεύτερη είναι η αρχική εμφάνιση του… Χάρου στο γραφείο του ήρωα, καθώς αφενός θα αποτελέσει το «φιλοσοφικό» παρτενέρ του ήρωα στην ανασκόπηση της ζωής του και στην ανάδειξη των ευρύτερων προβληματισμών του για το νόημα της ζωής του, αφετέρου θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πιο κρίσιμη καμπή.

Μια έξυπνη αρχική ιδέα γίνεται αφετηρία για ένα καλοδουλεμένο ξεδίπλωμα του μύθου. Η πλοκή είναι απλή αλλά σφιχτή, οι χαρακτήρες αληθοφανείς και καλοδουλεμένοι, συγκροτώντας, μέσα από την κωμική διαστολή των χαρακτηριστικών τους, μια μικρή κοινωνική ανατομία όψεων της εποχής, η αφηγηματική ροή είναι ευχάριστη και σε κανένα σημείο ανιαρή, οι απαραίτητες ανατροπές είναι απρόσμενες, το φινάλε κατάλληλο και εύλογο, χωρίς άλματα λογικής. Όλα τα ευρήματα είναι εύθυμα και ευθυγραμμισμένα με το πνεύμα του έργου.

Αξίζει κανείς να προσέξει την υφέρπουσα φιλοσοφική διάθεση της Κόλλια και την πετυχημένη προσπάθειά της να επαναπραγματευτεί και να εκλογικεύσει το θάνατο όχι ως απειλή ή τιμωρία, αλλά ως ευκαιρία για αναστοχασμό και αναδιοργάνωση της ίδιας της ζωής, να αναδείξει τα ανεκπλήρωτα προσωπικά οράματα του καθημερινού βιοπαλαιστή, να στηλιτεύσει το κυνικό και ωφελιμιστικό πνεύμα της εποχής, φωτίζοντας το επίπλαστο των ανθρώπινων σχέσεων, που συντρίβονται στη μέγγενη της καθημερινότητας και του άνισου αγώνα επιβίωσης.

Μια… ολοζώντανη, ανατρεπτική, μαύρη κωμική περιπέτεια!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Ελευθερία-Μαρία Κόλλια γεννήθηκε στην Αθήνα το 1998. Αποφοίτησε από το Ράλλειο Γενικό Λύκειο Θηλέων Πειραιά και πέρασε δεύτερη στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Αθηνών, απ’ όπου κι αποφοίτησε. Κατόπιν, ολοκλήρωσε με άριστα το μεταπτυχιακό της στην ίδια σχολή με τίτλο «Ελληνικό και Παγκόσμιο Θέατρο: Δραματουργία, Παράσταση και Εκπαίδευση», αποκτώντας ειδίκευση στη Διδακτική του Θεάτρου.

Από πολύ μικρή ηλικία απολάμβανε να διαβάζει και να γράφει μυθιστορήματα. Πέραν των βιβλίων, μεγάλες της αγάπες αποτελούν το θέατρο, ο κινηματογράφος κι η μουσική, απ’ τα οποία αντλεί την κύρια έμπνευση για τα δικά της έργα, που ελπίζει κάποτε να διασκεδάσουν τους αναγνώστες τους όσο διασκέδαζε κι η ίδια καθώς τα συνέθετε.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της είχε γράψει μικρά θεατρικά έργα και διασκευές για τις απαιτήσεις της σχολής της, όπως και μια κωμική παράσταση για ένα μαθητικό συνέδριο στη Βενετία, ενώ έχει κάνει δραματουργική επεξεργασία για κείμενα παραστάσεων εκτός σχολής. Αρθρογραφεί σε blogs και υπήρξε μέλος ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στα γυρίσματα διαδικτυακών σειρών, όπως η «Πρόσκληση», κι έχει παρακολουθήσει ποικίλα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και ποίησης. Τέλος, γράφει στίχους προς μελοποίηση, ασχολείται με το αρμόνιο και τα τελευταία χρόνια κάνει εντατικά φωνητική, έχοντας συμμετάσχει σε συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής υπό την αιγίδα του Ωδείου στο οποίο εκπαιδεύεται.

Το 2025 έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Σε ηλικία 16 ετών εξέδωσε το πρώτο της μικρό έργο με τίτλο Το Κλασικό Παραμύθι (εκδόσεις Παρρησία). Τα βιβλία της Βαντόρια ‒ Το βασίλειο της θύελλας (2020) και Σκιές στην Οικογένεια Βέλαμι (2021) κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΕΝΤΟΣ, ενώ ήδη έχει στα σκαριά το επόμενο έργο της, το οποίο και ανυπομονεί να μοιραστεί εν καιρώ με το αναγνωστικό κοινό.