Πως θα χειριστεί ο κ. Φίλης την ελληνoχριστιανική μειονότητα ;

ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ Κοινωνία • 25 Σεπτεμβρίου 2016

Κανένα ουδετερόθρησκο κράτος δεν προωθεί την αχειραγώγητη σκέψη των ανθρώπων, την πραγματικά προσωπική τους επιλογή για τις υπαρξιακές και μεταφυσικές τους δοξασίες, ενόσω έχει μαντίλες και τσαντόρ να κυματίζουν. Δηλαδή πως το βλέπετε, ξεκρεμάτε τις εικονίτσες από τις τάξεις, καταργείτε την προσευχή και αφήνετε ενεργά τα σύμβολα και τα ήθη μιας ξεκάθαρα αναχρονιστικής, ανελεύθερης και οπισθοδρομικής κουλτούρας. Αν αυτό λέγεται σεβασμός στην διαφορετικότητα, τότε ο κ. Φίλης οφείλει να σεβαστεί και τη διαφορετικότητα των χριστιανών και βεβαίως και των δωδεκαθεϊστών. Ας αντιμετωπίσει λοιπόν, ανεξάρτητα από τις παγκοσμιοποιητικές επιταγές και τις ευρωπαϊκές κεφαλαιοκρατικές επιδιώξεις, και τους ¨Ελληνες σαν ιδιαιτερότητα και θρησκευτική μειονότητα όπως και πράγματι είναι μέσα στο ευρωπαϊκό υπερκράτος .

Ας έχει υπόψιν του ο κ. Φίλης, στην άσκηση και παρένθεση του καισαρισμού του μέσα στις λειτουργίες μιας μειοψηφικής όσο και εντολοδοτούμενης από εταίρους και συνεταίρους κυβέρνησης, ότι η βίαιη θρησκευτική καταστολή έφερε όπου εφαρμόστηκε τα αντίθετα αποτελέσματα και ας ρίξει και μια ματιά στην έκβαση αυτής της υπόθεσης στα τέως κομμουνιστικά κράτη.

Μια πολύ πιθανή αντίδραση των ανθρώπων, όταν αισθάνονται ότι στο μαντρί που είναι μαντρωμένοι θίγεται η οντότητα τους ( δηλαδή τα θέσφατα , ο εγωισμός, η ιστορικότητά τους, τα συμφέροντα που είναι συνυφασμένα με όλον αυτόν τον ιδεοληπτικό αλλά και ριζωμένο βιωματικά κύκλο ), μεταπηδούν σε άλλο μαντρί. Αυτή είναι και ιστορικά η προσδιορισμένη πολιτική τους ελευθερία, αυτά είναι και φυσικά άνευ υπερβάσεων ανακλαστικά τους, τα όριά τους όπως εξακολουθητικά, ιστορικά οι ίδιοι τα αποδεικνύουν.

Η θρησκεία δεν είναι για όλους ένα πρόσχημα συμφερόντων, όσο κι αν πράγματι είναι για πολλούς που την οργανώνουν, ούτε ο ευαγγελισμός των προοδευτικών αντιλήψεων έφερε την Ανάσταση στην αυτοκαταπιεζόμενη ανθρωπότητα. Η πολιτική διαχείριση αυτών των αιωνόβιων προβλημάτων από τον κ. Φίλη είναι τουλάχιστον ντεμοντέ με τις κρατούσες συνθήκες.

Αλλά, μας λείπουν επεισόδια, αυτό είναι γεγονός, και όπως κάποιοι της εκκλησίας φέρνουν ανεπαρκέστατα επιχειρήματα από το παρελθόν, για να υπερασπιστούν μια υποτιθέμενη σύμπλευση της με τον λαό στον παρόντα χρόνο, έτσι στον δικό τους πολιτικά ελεφάντινο πύργο, κάποιοι θεωρητικοί της Αριστεράς τύπου Φίλη πιστεύουν ότι οι κοσμοθεωρίες τους, κολλημένες στα ακαδημαϊκά αμφιθέατρα της μεταπολίτευσης, αγγίζουν τον σφυγμό των ανθρώπων.

Όμως, η πλατεία είναι άδεια από νόημα κ. Φίλη , την αδειάσατε, το ίδιο και οι τσέπες και ακολουθούν και τα μυαλά.

Διαχρονικό τραγούδι όσο και το «Αξιον εστί». Διαχρονικό διότι όλοι θέλουμε να γυρίσει πίσω κάποιος, άλλοι τον Στάλιν, άλλοι την χούντα, άλλοι τον Κοκό, άλλοι τον Βενιζέλο ( τον πρώτο, αλλά γιατί όχι και τον δεύτερο,) όλοι χάσαμε κάποιον αγαπημένο μας στο διάβα του χρόνου.

Άψογο δείγμα τζαζλίστικου ελληνικού τραγουδιού βραβευμένο στην δεύτερη Ολυμπιάδα παραπληγικού τραγουδιού της χούντας. Και δεν ξέρω τι κάνετε εσείς, εμένα ο Φίλης με έβαλε στο τριπάκι να ακούω πάλι αυτά, τα απαγορευμένα.

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

Τα σχόλια δεν είναι διαθέσιμα

Άποστολή άρθρου μέσο Email