Εμείς και οι …Ρουβίτσες

Πάμε λοιπόν. Συντεταγμένα, χωρίς φωνασκίες. Είναι μεγάλο κεκτημένο αυτής τής χώρας η Δημοκρατία και για μια ακόμα φορά είναι ανάγκη να δείξουμε, σ΄ όλους εκεί έξω, γιατί γεννήθηκε εδώ και γιατί μας αξίζει!

Πάμε καθένας χωριστά κι όλοι μαζί, βλέποντας στα ματιά όχι μόνο τα δικά μας παιδιά, αλλά και τα παιδιά εκείνου που δεν συμφωνεί με μας. Γιατί όλα αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον μας.

Σ΄ αυτήν την αναμέτρηση όλοι θάμαστε νικητές, γιατί όλοι συμμετέχουμε σε μια κορυφαία πολιτική διαδικασία που την επιλέξαμε σε πείσμα όλων εκείνων εκεί έξω, που μας την αρνούνται.

Δεν χρειάζονται προκλήσεις. Όλοι μας κουβαλάμε πληγές τωρινές και παλιές. Είναι αρκετές. Μην ανοίξουμε άλλες. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι όλη αυτή η κινητοποίηση δεν προσφέρει κάποια δεδομένα για αξιολόγηση.

Πρώτο. Από τη μια είναι εκείνοι που λένε ΟΧΙ στη χειραγώγηση και στην σκληρή κηδεμονία ενός συντηρητικού διευθυντηρίου των Βρυξελλών. Είναι όσοι γνωρίζουν καλά ότι η Ευρώπη των Κρατών συγκροτήθηκε πάνω στις αρχές του Διαφωτισμού και την αρχή της ισότητας των χωρών. Τότε που κανείς δεν διεννοείτο ότι μια και μόνο χώρα – και μάλιστα μια ηττημένη ύστερα από ένα Παγκόσμιο Πόλεμο- θα διεκδικούσε να πάρει το αίμα της πίσω, μέσα από μια οικονομική ανάπτυξη, μετατρέποντας την Ευρώπη των Κρατών σε Ευρώπη οικονομικής ισχύος και υπεροχής του ενός που υπαγορεύει συμπεριφορές στους υπόλοιπους. Σ΄ αυτή λοιπόν την αντίληψη, που στιγματίζει την Ευρώπη λέμε ΟΧΙ.

Σ΄ αυτό το ΟΧΙ στοιχιζόμαστε όλοι όσοι βάζουμε πάνω απ όλα την αξιοπρέπεια αυτής της πατρίδας. Γιατί η αξιοπρέπεια της δεν εξαρτάται από τα ΑΤΜ. Υποβιβάζεται. Τα ΑΤΜ δεν είναι μέτρο ανεξαρτησίας και ακεραιότητας μιας χώρας, ούτε είναι αυτά που ορίζουν την περηφάνια ενός Λαού. Αυτό το το μέτρο το έχουν μόνο ο Βορίδης, ο Άδωνις και οι συν αυτοίς.

Από την άλλη είναι αυτοί που αγωνιούν για το μέλλον μας στην Ευρώπη. Και είναι απορίας άξιο που αποδέχονται με τόση ελαφρότητα τον εκβιασμό του Γιουνκέρ, που μας προτείνει να επιλέξουμε τον αργό θάνατο, από την..αυτοκτονία. Μα δε θυμώνουν; Δεν τους προσβάλλει καθόλου αυτός ο απίθανος κύριος;

Αυτή η αναμέτρηση όμως, είχε και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Κι εκείνο που πρώτα ξεχώρισε πάνω απ όλα είναι ο εκκωφαντικός ξεπεσμός των ιδιωτικών καναλιών! Ο απόλυτος ξεπεσμός της δημοσιογραφίας, που υπηρέτησε με τρόπο εξωφρενικό την αγωνία των αφεντικών. Αυτή η ενορχηστρωμένη υπεροχή των θέσεων της μιας άποψης, αποτελεί στίγμα για το δημοσιογραφικό κόσμο της χώρας.

Οι άνθρωποι στον χώρο του Πολιτισμού ήταν εκείνοι που δώσανε το εντυπωσιακό τους παρών. Οι περισσότεροι από τον χώρο του θεάτρου κι από κοντά διανοούμενοι και συγγραφείς.

Από τη μια, όσοι στοιχίστηκαν πίσω από τον Ρουβά, τον Αθερίδη και την Μιμή Ντενίση, τον αστυνόμο Χαρίτο κι από την άλλη, όλοι όσοι στοιχίστηκαν πίσω από το Γαβρά,τον Κούνδουρο, την Πατρικίου, τη Θωμαδάκη, το Χατζησάββα, το Μίκη,το Μικρούτσικο, το Θανάση Παπακωνσταντίνου, το Μάλαμα.

Ο,τι πιο συντηρητικό και φοβισμένο από τη μια, ο,τι πιο προοδευτικό και αισιόδοξο από την άλλη. Εντυπωσιακή ήταν η υπεροχή των ανθρώπων από τον χώρο του θεάτρου, της επιστήμης και της λογοτεχνίας υπέρ του ΟΧΙ. Άλλωστε, αυτό φάνηκε κι από την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις δυο συγκεντρώσεις.

Αυτόν τον χώρο Τού Πολιτισμού κάποτε τον διεκδικούσε ζηλότυπα το ΚΚΕ. Δυστυχώς όμως έχει μείνει σ΄ έναν ιδιότυπο απομονωτισμό. Έναν απομονωτισμό πού κινδυνεύει να γίνει και πολιτικός. Κι αυτό επειδή ίσως οι στρατηγικές του επιλογές δεν συμβαδίζουν με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου.

Είχε το όχημα κι αυτή τη φορά, άλλα το άφησε αναξιοποίητο. Το να πεις ΟΧΙ σε μια εκβιαστική πρόταση των δανειστών, δε σημαίνει υποχρεωτικά ότι αποδέχεσαι και όποιο Μνημόνιο υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μπορείς μάλιστα να το επισημάνεις απόλυτα διακριτά: Ψηφίζουμε ΟΧΙ στον εκβιασμό άλλα δεν αποδεχόμαστε μνημόνια. Αυτή είναι μια στρατηγική που σε φέρνει πιο κοντά στον λαό και ενισχύει ακόμα περισσότερο την πολιτική σου επιλογή. Και πιστεύω ότι ούτε ο Μαρξ θάχε αντίρρηση. Για τον απλούστατο λόγο, ότι καμιά κοινωνία δεν ωριμάζει μεμιάς. Περνάει τα στάδια της και σε κάθε της βηματισμό εμπλουτίζεται με εμπειρίες μέσα από την συλλογικότητα. Κι η συλλογικότητα δεν αποκτάται μόνο από παραινέσεις της Λιάνας! Διότι τέτοιες εμμονές, δεν διαφέρουν από εκείνες των παιδιών στα Εξάρχεια, που πιστεύουν ότι θα φτάσουμε στην αταξική κοινωνία, σπάζοντας τη βιτρίνα του Κωτσόβολου!

Ετικέττες: , ,

Διαφήμιση

8 Σχόλια - "Εμείς και οι …Ρουβίτσες"

  1. Ο/Η Δημήτρης λέει:

    Καλησπέρα κ. Σκιαδόπουλε.

    Μόλις διάβασα το άρθρο σας.
    Όπως κατλαβένεται, έχουν ήδη μεσολαβήσει όλα τα σχετικά με τη μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, σε νέα μνημόνια, χειρότερα από τα προηγούμενα.

    Έχει μεσολαβήσει το αποδεδειγμένο σχέδιο τρομοκράτησης του Ελληνικού Λαού για να παρακαλάει για μνημόνια!

    Ψεγετε, πάλι, το ΚΚΕ ότι απομονώνεται.

    Αλήθεια, εσείς στοιχηθήκατε με το ΟΧΙ. Το δικό σας ΟΧΙ, που μόνο το κείμενο σας εξέφρασε.
    Το ΟΧΙ της Χρυσής Αυγής το εξέφρασε ο φυρερ της.
    Το ΟΧΙ της κυβέρνησης το εξέφρασε η κυβέρνσηση με τη νέα πρόταση μνημονίου την Τετάρτη, πριν γράψετε το άρθρο σας.

    Αλήθεια, ποιός διαχειρίζεται το ΟΧΙ σας;

    Και ας το παρουσιάσω αναποδα: Για΄τι δεν συνταχτήκατε με το ΟΧΙ στα μνημόνια , αποδέσμευση από τη ΕΕ του ΚΚΕ;

    Γιατί δεν καταδικάσατε το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα απέναντι στην πρόταση του ΚΚΕ να ψηφίσει η Βουλή ποιό θα είναι το τελικό ερώτημα/ερωτήματα;

    Γιατί συμβάλατε να πάνε το λαό μας χειροποδαρα δεμένο στα νέα μνημόνια;

    Ποιά αλήθεια είναι η δυναμική του ΟΧΙ σας, αν όχι η απογοήτευση στους εργαζόμενους για το ξεπουλημα των ελπίδων τους;

    Τα ίδια γράφατε και πρίν τις εκλογές για τη στάση του ΚΚΕ.

    Ποιός δικαιώθηκε κατά τη γνώμη σας;

    Η κυβέρνηση πουλησε ελπίδα στον Ελληνικό λαό για να τον αναγκάσει να δεχτεί σκληρότερα μέτρα. Με αριστοτεχνικό τρόπο.

    Και εσεις τους βάλατε πλάτη! Δείτε την πραγματικότητα κατάματα. Μη σας εντυπωσιάζουν τα νούμερα!

    Όλοι οι καλλιτέχνες και οι άνθρωποι του πνευματος που στρατευτηκαν στο ΟΧΙ, που πήγαν στο Σύνταγμα και άκουσαν τον πρωθυπουργό να τους φτύνει στα μούτρα, λέγοντας ΨΕΜΑΤΑ για το ΟΧΙ, αφού ήδη έχει προτείνει αυξηση ορίων ηλικίας, νέους φόρους, καταρράκωση του βιοτικού επιπεδου του λαού, πρέπει να ανθεωρήσουν συλυβδην τη στάση τους.

    Αλλιώς η Ιστορία θα σας κρίνει, όπως όλους αυτούς που ανέχτηκαν το Μακαρθισμό. Που μπροστά στον αντικομμουνισμό δεν πήγαν με τους λίγους, τους κομμουνιστες, αλλά πέρασαν απέναντι.

    Τον Τσάρλι Τσάπλιν θυμόμαστε, όχι όσους υπέγραψαν ότι δεν έχουν σχέση με τον κομμουνισμό…

    Δ.

  2. Ο/Η Ένας Πατριώτης λέει:

    Αγαπητέ μου, την ώρα που γράφατε αυτές τις γραμμές ασφαλώς δε γνωρίζατε τις νέες προτάσεις της συγκυβερνώσας αριστεράς, που ταυτίστηκαν οριστικά και αμετάκλητα με τις προτάσεις της αγίας και ομοουσίου τριάδος και των πρώην μνημονιακών κυβερνήσεων των Σαμαροβενιζέλων.
    Στο βαθμό που μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε σήμερα, γιατί αύριο δεν ξέρουμε τι θα γίνει, έχουμε πλέον τα εξής δεδομένα.
    α) Η συμπολίτευση (Σύριζα, Ανέλ, με την πρόσφατη προσθήκη των κ(α)λόπαιδων της χρυσής αυγής) και αντιπολίτευση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), αποδέχονται ολοκληρωτικά και ολοσχερώς τα προηγούμενα μέτρα που φτωχοποίησαν τον ελληνικό λαό, που δημιούργησαν 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 6 εκατομμύρια φτωχούς.
    β) Συμπολίτευση και αντιπολίτευση λένε ΝΑΙ στα μέτρα της αγίας και ομοουσίου τριάδος που έφθασαν αισίως τα 8,5 δις ευρώ. Μέτρα που όπως ευφυώς ειπώθηκε είναι μέτρα καρμανιόλα.
    γ) Η τρόικα, θεσμοί, εταίροι, δανειστές, όπως θέλετε πείτε τους, μπορείτε και αγία και ομοούσια τριάδα, προσπαθεί να μας ληστέψει και στη συνέχεια να μας δολοφονήσει.
    Άρα όπως ευφυώς έχει ειπωθεί και πάλι, πρόκειται για μια λυκοσυμμαχία.
    Ούτε κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι, ούτε Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης των λαών και ούτω καθεξής.
    Τα υπόλοιπα που ακούγαμε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα δεν ήταν τίποτα άλλο παρά φληναφήματα, που είχαν σα στόχο την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου και τη νομιμοποίηση της προηγηθείσας και επερχόμενης καταστροφής του ελληνικού λαού. Πράγμα που όπως φαίνεται το επιτυγχάνουν.
    Δυστυχώς όμως για το λαό μας ισχύει και εδώ το γνωστό, μετά από την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
    Βασικό ρόλο στην επιτυχία αυτού του σκοπού, έπαιξαν κάποιοι επώνυμοι που με οίηση και έπαρση, κάτι που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα το χώρο της «γιαλαντζί αριστεράς» έδωσαν τα ρέστα τους διαστρεβλώνοντας και συκοφαντώντας την οποιαδήποτε διαφορετική άποψη. Το πρόβλημα με όλους αυτούς είναι ότι νομίζουν ότι είναι έξυπνοι και όλοι οι άλλοι βλάκες. Δυστυχώς γι’ αυτούς όπως λέει ο ποιητής δεν είναι έξυπνοι αλλά ξυπνοί.
    Δεν είναι τίποτα άλλο από οσφυακάμπτες και σφουγγοκωλάριους που δίνουν καθημερινά εξετάσεις στην αστική τάξη για την μπριζόλα τους και καρφάκι δεν τους καίγεται για τον ελληνικό λαό.
    Χαρακτηρίζονται από το ύφος και το ήθος του πρώτου τη τάξει πολιτικού τους ανδρός, που μέσα στη βουλή και με υφάκι αυτοϊκανοποίησης και αυτοεπιβεβαίωσης δήλωνε προς το Κ.Κ.Ε., μετά την απόρριψη με «δημοκρατικές» διαδικασίες των αιτημάτων του να συμπεριληφθούν στο δημοψήφισμα και οι δικές του προτάσεις, ότι χαίρονταν που για πρώτη φορά θα ψήφιζε το Κ.Κ.Ε. ότι και η αριστερά του χαβιαριού. Όπως και από το γελάκι της ικανοποίησης στο περιβόητο βιντεάκι, όταν το γνωστό ανδροειδές της χρυσής αυγής επιτέθηκε και κτύπησε τη Λιάνα Κανέλλη που σηκώθηκε και υπερασπίσθηκε ( κάτι που μόνο κομμουνιστές ξέρουν να κάνουν ) το στέλεχος του κ. Τσίπρα, Ρένα Δούρου, αντί να πει ένα έστω ψεύτικο ευχαριστώ.
    Όλοι οι πραγματικοί αριστεροί πρέπει να αισθάνονται περήφανοι που δεν ενέδωσαν στην έντονη ψυχολογική πίεση που τους ασκήθηκε και επί πλέον να αισθάνονται περήφανοι γιατί είναι έντιμοι, μια λέξη που όλοι οι παραπάνω αγνοούν. Και να είναι σίγουροι ότι τα πράγματα αύντομα θα αλλάξουν και θα είναι ντάλα μεσημέρι.
    Όσο για σας αγαπητέ μου, μέσα σ’ όλο αυτό το αλισβερίσι, μείνατε στάσιμος!

    • Μήπως ακούσατε για ενα τέσσερα τα εκατό ΚΚΕ που ψήφισαν ΝΑΙ;

      • συγνώμη..Ενα τέσσερα τα εκατο του ΚΚΕ που ψήφισε ΟΧΙ;

        • Ο/Η Ένας Πατριώτης λέει:

          Συγγνώμη, μήπως ακούσατε για τη φορολόγηση των αγροτών που από 0% πήγε στο 13% με την προηγούμενη άθλια συγκυβέρνηση και στο 26% σε κοινή συμφωνία συμπολίτευσης, αντιπολίτευσης και Ε.Ε. από το πρώτο μάλιστα ευρώ; Ούτε βιομήχανοι νάτανε.
          Ας μη συνεχίσουμε παρακάτω και ας μη συνεχίσουμε τους χαρακτηρισμούς!

  3. Ο/Η Αρβανιτακη-Νομικου Σουλτανα λέει:

    5-7-2015
    Κύριε Σκιαδόπουλε,
    σήμερα πριν πάω να ψηφίσω, διάβασα στον ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ το άρθρο σας «Εμείς και οι….Ρουβίτσες».
    Είμαι μια απλή γιαγιά, σίγουρα δεν έχω τη δική σας μόρφωση, τις γνώσεις και το ταλέντο γραφής, αλλά ωστόσο θαρρώ πως μπορώ να ζυγιάζω καλά αυτά που γράφονται και λέγονται.
    Θέλω να σας πω τούτο. Μέχρι την κατάρρευση (ας το πούμε έτσι, μια και αρέσει στους περισσότερους) των σοσιαλιστικών χωρών ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή πρώην ενωμένη αριστερά, συμμαχία των πέντε, ΚΚΕ εσωτερικού, ΕΑΡ, ΣΥΝ.
    Τότε λοιπόν, όταν άλλοι λάκιζαν από το ΚΚΕ και κάποιοι πιο προχωρημένοι, ζητούσαν ακόμη να βγεί και εκτός νόμου, εγώ επέστρεψα (ευτυχώς) στις ρίζες μου.
    Τότε κατάλαβα καθαρά, ότι δεν ήθελα καπιταλισμό με ή χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο.
    Γράφεις ότι οι άνθρωποι της τέχνης, στρατεύθηκαν με το ΟΧΙ (το πλαστό για μένα). Ανάμεσα τους και ο Θάνος Μικρούτσικος, (που το έργο του με συνεπαίρνει ) ο οποίος σε συνέντευξη του στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ είχε πει, «πως όλα τα παιδιά πρέπει να ξεκινούν από την ίδια αφετηρία». Πείτε μου ειλικρινά, εσείς οι μορφωμένοι και καλλιεργημένοι, αν αυτό μπορεί να συμβεί σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αν το πιστεύετε τότε δε συνεχίζω. Αν όμως δεν το πιστεύετε, τότε δεν πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, και να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, όπως έγραψε ο Ρίτσος; Πως αλλιώς θα αλλάξει αυτή η κοινωνία; Με λαό παραπλανημένο;
    Όχι, δε διαλέγει το ΚΚΕ την απομόνωση. Άλλοι διαλέγουν εύκολα αλλά επικίνδυνα για το λαό μονοπάτια.
    Όταν διάβασα το άρθρο σας, ένοιωσα μια πικράδα στο στόμα, βουβάθηκα, μούδιασα, τρόμαξα. Ευτυχώς για λίγο, γιατί αμέσως σήκωσα το κεφάλι μου προς τα πάνω κι’ είδα το Χαρίλαο, μ’ εκείνο το λεβέντικο χαμόγελο του να μου φωνάζει :
    « Οι ζευγάδες φεύγουν μωρέ, όμως η σπορά μένει». ΄
    Όποιος σπόρος απέμεινε, δεν θα τον αφήσουμε να μεταλλαχθεί, ούτε να σαπίσει. Θα τον φυλάγουμε καλά και θα φροντίζουμε παρ’ όλες τις κακοκαιριές, να φυτρώνει και να καρπίζει.
    Κι’ αυτό δεν είναι μήτε ευχή, μήτε ελπίδα. Είναι χρέος. Το μεγάλο χρέος, που έχουμε σ’ αυτούς τους ανώνυμους και επώνυμους αγωνιστές, που χάρισαν τα νιάτα τους και τη ζωή τους, για να έχουμε κάποτε μια ζωή όπως ταιριάζει σε ανθρώπους.
    Σ’ αυτό το χρέος, καλώ κι’ εσάς που σαν «νυχτερινό επισκέπτη» τόσο σας είχα εκτιμήσει.

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Automated Teller Machine (A.T.M.)
    Και βέβαια δεν υπάρχουν ATMsssss…………

Άποστολή άρθρου μέσο Email