Τα Σεπτεμβριανά του 55 στην Πόλη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μήνες πριν, οι ηγετικοί κύκλοι του Φαναρίου ελάμβαναν τα μηνύματα της όξυνσης της κατάστασης λόγω των εξελίξεων στο Κυπριακό ζήτημα και κυρίως την προσπάθεια των τουρκικών εφημερίδων να εμπλέξουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην ελληνοτουρκική διαμάχη για τη Μεγαλόνησο
Λίγο μετά την έναρξη του πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη η κυβέρνηση Μεντερές με όλο τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της έσπευσε να αποδώσει το ξέσπασμα του όχλου στους κομμουνιστές και τους «προδότες προβοκάτορες»
Τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη εξαπολύθηκε ένα άγριο, καλά σχεδιασμένο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων και των άλλων μη μουσουλμάνων μειονοτικών, Αρμενίων και Εβραίων. Το πογκρόμ έμεινε στην ιστορία ως «Σεπτεμβριανά του ’55»
Στις 16 Αυγούστου 1943, άνδρες της επίλεκτης ορεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ (Γερμανοί και Αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 Έλληνες άμαχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών , 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών. Η «δικαιολογία» για τη σφαγή; Στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών.
Το καθεστώς που εγκαθίδρυσαν στις 4 Αυγούστου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς και ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ ήταν μια ανοιχτή δικτατορία ιδεολογία της οποίας ήταν ένας αχταρμάς ιδεών με αναφορές σε διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας και μύθους που διαμόρφωναν κατά καιρούς οι διάφοροι θεωρητικοί τους, με πρότυπα δανεισμένα από τα ιδεολογικά οπλοστάσια της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι και της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ
Οι επιθέσεις φασιστών τη νύχτα της 29ης Ιουνίου 1931, σε τέσσερις εβραϊκούς συνοικισμούς (Ρεζί Βαρδάρ, Χαριλάου, 151 και Κάμπελ) αποτέλεσαν κορύφωση των αντιεβραϊκών επεισοδίων στη Θεσσαλονίκη. Σ’ αυτούς τους τενεκεδομαχαλάδες ζούσαν πάμφτωχες οικογένειες Εβραίων. Αντίθετα, κανένα σπίτι πλούσιου Εβραίου δεν έγινε στόχος επίθεσης
Η σφαγή του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944 ήταν ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία. Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και η αντιπαράθεση Αμερικανών, Άγγλων και Γάλλων με τη Σοβιετική Ένωση επέτρεψε στους φυσικούς αυτουργούς του εγκλήματος (και όχι μόνο αυτούς) να μην τιμωρηθούν. Όμως η ιστορία δεν πρέπει να ξεχνιέται. Τα ονόματα των εγκληματιών και των υπευθύνων για την ατιμωρησία των περισσοτέρων από αυτούς είναι καταγραμμένα και δεν πρέπει να ξεχαστούν
Στις 28 Μαρτίου 1950 έφευγε από τη ζωή, μια σημαντική εκκλησιαστική προσωπικότητα, που ξεχώρισε για την προσφορά της στο λαό και γι’ αυτό διώχθηκε από το μεταπολεμικό-εμφυλιακό κράτους του δοσιλογισμού και της υποτέλειας. Ο μητροπολίτης Χίου Ιωακείμ Στρουμπής, ο οποίος μαζί με τους μητροπολίτες Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο αποτέλεσαν την τριάδα των ιεραρχών που εντάχθηκαν στο ΕΑΜ
Η Μεγάλη Ιδέα που κυριάρχησε τον 19ο αιώνα μέχρι και τις δυο πρώτες δεκαετίες του 20ου μέχρι να θαφτεί οριστικά με την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Στο όνομα αυτών των επιδιώξεων χτίστηκαν μύθοι και εύκολες ιδέες , οικοδομήθηκαν ιδεολογικοί μηχανισμοί για να στηρίξουν τα συστήματα της εξουσίας
Στα 3 τα ξημερώματα, στις 5 του Γενάρη 1945 άρχισε η σύμπτυξη των τμημάτων του ΕΛΑΣ από την Αθήνα. Η σύμπτυξη έγινε με συνοχή και πειθαρχία με εξαίρεση ορισμένες συγχύσεις που προκάλεσε η ταυτόχρονη αποχώρηση και αόπλων πολιτών, μελών των λαϊκών οργανώσεων
H ιστορία δικαίωσε τον Φιντέλ και τον Τσε
Τις μέρες των Χριστουγέννων του 1963, μετά από άγριες συγκρούσεις μεταξύ ελληνοκυπριακών δυνάμεων και Τουρκοκυπρίων και με την Τουρκία να απειλεί με απόβαση στο νησί, μπήκαν για πρώτη φορά οι βάσεις για την ουσιαστική διχοτόμηση της Κύπρου. Τότε ορίστηκε η λεγόμενη «πράσινη γραμμή», που χώρισε τη Λευκωσία. Ήταν η πρώτη πράξη της διχοτόμησης που ολοκληρώθηκε με την εισβολή και τον Αττίλα του 1974
Στις 22 Δεκέμβρη αρχίζει η παράτολμη επιχείρηση του ΕΛΑΣ για την ανατίναξη του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία», που αποτελούσε το κέντρο της κυβέρνησης Παπανδρέου και των βρετανικών δυνάμεων. Ένας τόνος με εκρηκτικά, που τον μετέφεραν οι μαχητές του μέσα από τους υπονόμους της Αθήνας, τοποθετήθηκε κάτω από το ξενοδοχείο. Όλα ήταν έτοιμα για την πυροδότησή τους, όμως την τελευταία στιγμή η ανατίναξη ματαιώθηκε με εντολή της ηγεσίας ΚΚΕ, λόγω τη άφιξης του Τσώρτσιλ στην Αθήνα τα Χριστούγεννα -- Από το Αφιέρωμα του Ημεροδρόμου «Μέρες του Δεκέμβρη ’44»
Τον Σεπτέμβριο του 1944 η Αθήνα φλεγόταν. Οι Γερμανοί κατακτητές ετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα και οι μάχες των δυνάμεων του ΕΛΑΣ εναντίον τους μαζί με τους συνεργάτες τους των Ταγμάτων Ασφαλείας, της Ειδικής Ασφάλειας και των διαφόρων ομάδων δωσιλόγων ήταν καθημερινό φαινόμενο όχι μόνο στις συνοικίες αλλά και στο κέντρο της πόλης. Εκείνες τις μέρες στους μαχητές του ΕΛΑΣ μοιράστηκε ένα κείμενο με οδηγίες για τις οδομαχίες. Το ίδιο κείμενο μοιράστηκε και πάλι το Δεκέμβριο
Η επάνοδος του Βενιζέλου στην εξουσία το 1917, η εκθρόνιση του Κωνσταντίνου, οι διώξεις των στελεχών του αντιβενιζελικού χώρου, η εξορία στην Κορσική των πολιτικών που βρίσκονταν πίσω από την κίνηση και των ηγετών τους αποδυνάμωσαν τους συλλόγους των επιστράτων